Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

perditor

  • 1 perditor

    perditor, ōris, m. (perdo), der Verderber, Zugrunderichter, rei publicae (Ggstz. servator), Cic. Planc. 89: perd. et vexator rei publicae (Ggstz. conservator et custos), Cic. Vatin. 7: afflictor ac perd. non modo dignitatis et auctoritatis sed ordinis et nominis sui, Cic. in Pis. 64: perditores hominum (v. bösen Geistern), Lact. 2, 14, 8.

    lateinisch-deutsches > perditor

  • 2 perditor

    perditor, ōris, m. (perdo), der Verderber, Zugrunderichter, rei publicae (Ggstz. servator), Cic. Planc. 89: perd. et vexator rei publicae (Ggstz. conservator et custos), Cic. Vatin. 7: afflictor ac perd. non modo dignitatis et auctoritatis sed ordinis et nominis sui, Cic. in Pis. 64: perditores hominum (v. bösen Geistern), Lact. 2, 14, 8.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > perditor

  • 3 conservator

    cōnservātor, ōris, m. (conservo), I) der Bewahrer vor dem Untergange, Verderben, der Erhalter, Retter (dah. oft für das griech. σωτήρ; Ggstz. perditor), α) leb. Wesen: inimicorum, Cic. ad Att. 8, 9, 3. – β) lebl. Ggstde.: urbis, civitatis, Cic.: rei publicae, Cic.: nominis Romani, Vell.: patriae, Cic.: verb. c. et custos rei publicae (Ggstz. perditor et vexator rei publicae), Cic.: di custodes et conservatores huius urbis atque imperii, Cic. – absol., conservatoris sibi nomen, Graeco eius rei vocabulo (σωτηρος), assumpsit, Tac. ann. 15, 71: u. als Beiname Apollos, Corp. inscr. Lat. 3, 875; Jupiters, sehr oft in Inschr. – II) der Verehrer Gottes, Tert. ad nat. 1, 7.

    lateinisch-deutsches > conservator

  • 4 conservator

    cōnservātor, ōris, m. (conservo), I) der Bewahrer vor dem Untergange, Verderben, der Erhalter, Retter (dah. oft für das griech. σωτήρ; Ggstz. perditor), α) leb. Wesen: inimicorum, Cic. ad Att. 8, 9, 3. – β) lebl. Ggstde.: urbis, civitatis, Cic.: rei publicae, Cic.: nominis Romani, Vell.: patriae, Cic.: verb. c. et custos rei publicae (Ggstz. perditor et vexator rei publicae), Cic.: di custodes et conservatores huius urbis atque imperii, Cic. – absol., conservatoris sibi nomen, Graeco eius rei vocabulo (σωτηρος), assumpsit, Tac. ann. 15, 71: u. als Beiname Apollos, Corp. inscr. Lat. 3, 875; Jupiters, sehr oft in Inschr. – II) der Verehrer Gottes, Tert. ad nat. 1, 7.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > conservator

  • 5 perditrix

    perditrīx, trīcis, f. (Femin. zu perditor), die Verderberin, Tert. de exhort. castit. 13. Hieron. epist. 123, 8.

    lateinisch-deutsches > perditrix

  • 6 servator

    servātor, ōris, m. (servo), I) der Beobachter, Olympi, Lucan.: nemoris, Auflauerer, Stat. – II) der Bewahrer, 1) = der Erhalter, Erretter, rei publicae (Ggstz. perditor), Cic.: Graeciae, v. Miltiades, Sen. rhet: mundi, Prop.: bonorum (Ggstz. malorum depulsor), Boëth.: salutis, Heiland, Erlöser, Ov. – als Beiname Jupiters, wie Σωτήρ, Plin. 34, 74. Corp. inscr. Lat. 9, 4852. – 2) = der Erfüller, foederis, Claud.: honesti, Lucan.

    lateinisch-deutsches > servator

  • 7 perditrix

    perditrīx, trīcis, f. (Femin. zu perditor), die Verderberin, Tert. de exhort. castit. 13. Hieron. epist. 123, 8.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > perditrix

  • 8 servator

    servātor, ōris, m. (servo), I) der Beobachter, Olympi, Lucan.: nemoris, Auflauerer, Stat. – II) der Bewahrer, 1) = der Erhalter, Erretter, rei publicae (Ggstz. perditor), Cic.: Graeciae, v. Miltiades, Sen. rhet: mundi, Prop.: bonorum (Ggstz. malorum depulsor), Boëth.: salutis, Heiland, Erlöser, Ov. – als Beiname Jupiters, wie Σωτήρ, Plin. 34, 74. Corp. inscr. Lat. 9, 4852. – 2) = der Erfüller, foederis, Claud.: honesti, Lucan.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > servator

См. также в других словарях:

  • Dimetrodon — Temporal range: Cisuralian Guadalupian …   Wikipedia

  • PERDA, a PERDO — qui perdit vel Perditor, Graece φθορεὺς, apud Treb. Pollionem in Trig. Tyrannis, c. 18. Aureolus. Quietum Macriani filium, quem perdam suum esse dicebat. Ubi prius legebatur proedam. Sed Palatinus liber planis et min8me dubiosis literis exaratum… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • ՈԳԵԿՈՐՈՅՍ — ( ) NBH 2 0502 Chronological Sequence: Unknown date, 12c ա. ՈԳԵԿՈՐՈՅՍ կամ ՈԳԷԿՈՐՈՅՍ. ψυχοφθόρος corruptor vel perditor animarum. Հոգեկորոյս. կորուսիչ, կամ ըստ յն. ապականիչ՝ խանգարիչ հոգւոյ. *Մի ոք մօտիցի առ ոգէկորոյս մանիքեցիքն: Ոմանք զսատանայ… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • ՍԱՏԱԿԻՉ — (կչի, չաց.) NBH 2 0698 Chronological Sequence: 6c, 10c ա.գ. ὁλοθρευτής, ὁλοθρεύων, διαφθείρων perditor, deperdens, exterminans եւն. Որ սատակէ. եղծիչ. կորուսիչ. մահացուցիչ. *Ոչ տայցէ թոյլ սատակչին մտանել ʼի տունս ձեր, եւ հարկանել: Յայնց խորշեցաւ… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)

  • dissipateur — de biens, Rei suae perditor, Dilapidator …   Thresor de la langue françoyse

  • perdre — Perdre, Perdere, Disperdere, Amittere. Perdre quelque chose que ce soit, Naufragium facere. Perdre courage, Animos submittere, cerchez le mot Courage. Le Roy perdit toute contenance, Adeo perturbauit ea vox regem, vt non color, non vultus ei… …   Thresor de la langue françoyse

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»