Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

panic-struck

  • 1 lymphaticum

    lymphātĭcus, a, um, adj. [lympha; cf. hydrophobia; hence, in gen.], distracted, frantic, panic-struck:

    pavor,

    a panic, Liv. 10, 28, 10; 7, 17, 3:

    metus,

    Sen. Ep. 13, 9:

    somnia,

    Plin. 26, 8, 34, § 52:

    elleborum medetur melancholicis, insanientibus, lymphaticis,

    id. 25, 5, 24, § 60.—
    II.
    Transf.
    A.
    Comically:

    lymphatici nummi,

    that cannot keep quiet in one's purse, as if mad, Plaut. Poen. 1, 2, 135 Weise (al. lymphati).—
    B.
    lymphātĭcum, i, n., the disease of a lymphaticus, insanity:

    faxo actutum constiterit lymphaticum,

    Plaut. Poen. 1, 2, 136.

    Lewis & Short latin dictionary > lymphaticum

  • 2 lymphaticus

    lymphātĭcus, a, um, adj. [lympha; cf. hydrophobia; hence, in gen.], distracted, frantic, panic-struck:

    pavor,

    a panic, Liv. 10, 28, 10; 7, 17, 3:

    metus,

    Sen. Ep. 13, 9:

    somnia,

    Plin. 26, 8, 34, § 52:

    elleborum medetur melancholicis, insanientibus, lymphaticis,

    id. 25, 5, 24, § 60.—
    II.
    Transf.
    A.
    Comically:

    lymphatici nummi,

    that cannot keep quiet in one's purse, as if mad, Plaut. Poen. 1, 2, 135 Weise (al. lymphati).—
    B.
    lymphātĭcum, i, n., the disease of a lymphaticus, insanity:

    faxo actutum constiterit lymphaticum,

    Plaut. Poen. 1, 2, 136.

    Lewis & Short latin dictionary > lymphaticus

  • 3 ex-terreō

        ex-terreō uī, itus, ēre,    to strike with terror, frighten, affright: praeter modum exterreri: urbem nuntius exterruit, Ta.: voltu legiones, Ta.: propriā exterrita voce est, i. e. lost her voice through fright, O.: Improvisa species exterret utrumque, H. — P. perf., terrified, dismayed, panic-struck: repentino periculo, Cs.: hostium incursu, Cs.: monstris, V.: timuitque exterrita pennis Ales, fluttered in terror, V.: (anguis) exterritus aestu, made wild, V.: amnis, V.

    Latin-English dictionary > ex-terreō

  • 4 (īcō)

       (īcō) īcī, īctus, ere (in class. prose only perf. system)    [1 IC-], to strike, hit, smite, stab, sting: in proelio telo ictus: lapide ictus, Cs.: in turbā ictus cecidit, L.: icta securibus ilex, V.: vix icto aëre, hardly stirred, O.: e caelo ictus, by lightning.— Fig., of the feelings, only P. perf., struck, smitten: Desideriis icta fidelibus, tormented, H.: novā re consules icti, disturbed, L.: pestifero sidere icti pavebant, panic-stricken, L.: domestico volnere, family affliction, Ta.: icto Accessit fervor capiti, i. e. tipsy, H.—With foedus, to make a covenant, enter into a league: foedus, quod meo sanguine iceras: consul nobiscum foedus icit, L.: ictum iam foedus, V.

    Latin-English dictionary > (īcō)

  • 5 immittō (in-m-)

        immittō (in-m-) īsī, īssus, ere,    to send in, let in, throw into, admit, introduce: immissus in urbem: servos ad spoliandum fanum: corpus in undas, O.: in terram (navem), stranded, L.: canalibus aqua inmissa, Cs.: feraces plantae immittuntur, are engrafted, V.: lentum filis immittitur aureum, is interwoven, O.: nais inmittitur undis, plunges into, O.: inmittor harenae, reach, O.: immissa (tigna) in flumen defigere, driven down, Cs.: immissi alii in alios rami, intertwined, L.—To send against, let loose, set on, cause to attack, incite: servi in tecta nostra immissi: completas navīs taedā in classem, Cs.: immittebantur illi canes: in medios se hostīs, threw himself.—To discharge, project, throw at, cast among: pila in hostīs, Cs.: Lancea costis inmissa, penetrating, O.: coronam caelo, hurls to, O.—To let go, let loose, relax, slacken, drop: immissis frenis, V.: inmissos hederā conlecta capillos, flowing, O.—Fig., to install, put in possession: in mea bona quos voles.—To inflict: iniuriam in alqm: fugam Teucris, struck with panic, V.—To instigate, suborn: a Cicerone inmissus, S.—To admit, commit: corrector inmittit ipse senarium, lets escape him.

    Latin-English dictionary > immittō (in-m-)

  • 6 icio

    ī̆cĭo and ī̆co), īci, ictum (forms in use, only pres. icit, iciunt, icere; perf. icit, icisse; pluperf. iceram, iceras; fut. perf. icero; pass. pres. icitur, icimur; perf. ictus est; and part. ictus, a, um; pres. ĭco, Prisc. 886 P.;

    but īcit,

    Lucr. 3, 160; Plaut. Mil. 2, 2, 50; pres. icio, Gell. 4, 17, 8; Prisc. 877 P.), 3, v. a. [Gr. ip-, iptomai, to injure; ips, a worm; ikria, scaffolding; cf. Ikaros, en-ipê], to strike, hit, smite, stab, sting (cf.: ferio, percutio, verbero, pulso).
    I.
    Lit. (rare but class.).
    A.
    In gen.:

    exim corpus propellit et icit,

    Lucr. 3, 160:

    unde icimur ictu,

    id. 4, 1050:

    femur,

    Plaut. Truc. 2, 7, 42:

    caput telis (musca),

    Cat. 116, 4: vidulum fuscinā, Plaut. Fragm. ap. Non. 124, 1:

    cum Ptolemaeus in proelio telo venenato ictus esset,

    Cic. Div. 2, 66, 135; cf.:

    lapide ictus,

    Caes. B. C. 3, 22, 2:

    ibi in turba ictus Remus, cecidit,

    Liv. 1, 7, 2:

    velut ictus ab Hercule Cacus,

    Juv. 5, 125.—
    B.
    Esp. of lightning, etc., to strike:

    cum Summanus e caelo ictus esset,

    Cic. Div. 1, 10, 16:

    ictae limen domus,

    Ov. Tr. 5, 4, 34:

    fulmine laurus sola non icitur,

    Plin. 15, 30, 40, § 134; cf.:

    fulmen lauri fruticem non icit,

    id. 2, 55, 56, § 146;

    so in a figure, of a thunderbolt: ut vos iisdem ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis et fumantem videretis,

    Cic. Har. Resp. 21, 45; cf.: exin candida se radiis dedit icta foras lux (i. e. Aurora), struck with rays, irradiated, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 93 Vahl.).—
    C.
    With a homogeneous object: Icere colaphum, to give a box on the ear:

    hei, colaphum icit,

    Plaut. Pers. 5, 2, 65.—
    II.
    Trop.
    A.
    In partic., icere foedus, like ferire and percutere foedus (v. ferio and percutio, I. B. fin.), to make a covenant or league:

    foedus, quod meo sanguine in pactione provinciarum iceras, frangere noluisti,

    Cic. Pis. 12, 28:

    cum Gaditanis foedus icisse dicitur,

    id. Balb. 15, 34; Cael. ap. Prisc. p. 886 P.:

    orsi a foedere quod nobiscum icerant,

    Tac. 12, 62 —
    B.
    (Perh. not ante - Aug.) Desideriis icta fidelibus Quaerit patria Caesarem, smitten, tormented, Hor. C. 4, 5, 15:

    novā re consules icti,

    disturbed, Liv. 27, 9, 8; cf. id. 34, 17, 5:

    conscientiā ictus,

    id. 33, 28, 1:

    metu icta,

    id. 1, 16 et saep.:

    haud secus quam pestifero sidere icti pavebant,

    panic - stricken, id. 8, 9, 12:

    domestico vulnere ictus,

    by family affliction, Tac. Agr. 29:

    si existunt, qui magnitudinem multum ultra se positam non icturi appetant,

    reach, attain, Sen. Const. Sap. 3 med.
    C.
    Poet.:

    saltat Milonius, ut semel icto Accessit fervor capiti numerusque lucernis,

    i. e. smitten with wine, tipsy, Hor. S. 2, 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > icio

  • 7 ico

    ī̆cĭo and ī̆co), īci, ictum (forms in use, only pres. icit, iciunt, icere; perf. icit, icisse; pluperf. iceram, iceras; fut. perf. icero; pass. pres. icitur, icimur; perf. ictus est; and part. ictus, a, um; pres. ĭco, Prisc. 886 P.;

    but īcit,

    Lucr. 3, 160; Plaut. Mil. 2, 2, 50; pres. icio, Gell. 4, 17, 8; Prisc. 877 P.), 3, v. a. [Gr. ip-, iptomai, to injure; ips, a worm; ikria, scaffolding; cf. Ikaros, en-ipê], to strike, hit, smite, stab, sting (cf.: ferio, percutio, verbero, pulso).
    I.
    Lit. (rare but class.).
    A.
    In gen.:

    exim corpus propellit et icit,

    Lucr. 3, 160:

    unde icimur ictu,

    id. 4, 1050:

    femur,

    Plaut. Truc. 2, 7, 42:

    caput telis (musca),

    Cat. 116, 4: vidulum fuscinā, Plaut. Fragm. ap. Non. 124, 1:

    cum Ptolemaeus in proelio telo venenato ictus esset,

    Cic. Div. 2, 66, 135; cf.:

    lapide ictus,

    Caes. B. C. 3, 22, 2:

    ibi in turba ictus Remus, cecidit,

    Liv. 1, 7, 2:

    velut ictus ab Hercule Cacus,

    Juv. 5, 125.—
    B.
    Esp. of lightning, etc., to strike:

    cum Summanus e caelo ictus esset,

    Cic. Div. 1, 10, 16:

    ictae limen domus,

    Ov. Tr. 5, 4, 34:

    fulmine laurus sola non icitur,

    Plin. 15, 30, 40, § 134; cf.:

    fulmen lauri fruticem non icit,

    id. 2, 55, 56, § 146;

    so in a figure, of a thunderbolt: ut vos iisdem ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis et fumantem videretis,

    Cic. Har. Resp. 21, 45; cf.: exin candida se radiis dedit icta foras lux (i. e. Aurora), struck with rays, irradiated, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 93 Vahl.).—
    C.
    With a homogeneous object: Icere colaphum, to give a box on the ear:

    hei, colaphum icit,

    Plaut. Pers. 5, 2, 65.—
    II.
    Trop.
    A.
    In partic., icere foedus, like ferire and percutere foedus (v. ferio and percutio, I. B. fin.), to make a covenant or league:

    foedus, quod meo sanguine in pactione provinciarum iceras, frangere noluisti,

    Cic. Pis. 12, 28:

    cum Gaditanis foedus icisse dicitur,

    id. Balb. 15, 34; Cael. ap. Prisc. p. 886 P.:

    orsi a foedere quod nobiscum icerant,

    Tac. 12, 62 —
    B.
    (Perh. not ante - Aug.) Desideriis icta fidelibus Quaerit patria Caesarem, smitten, tormented, Hor. C. 4, 5, 15:

    novā re consules icti,

    disturbed, Liv. 27, 9, 8; cf. id. 34, 17, 5:

    conscientiā ictus,

    id. 33, 28, 1:

    metu icta,

    id. 1, 16 et saep.:

    haud secus quam pestifero sidere icti pavebant,

    panic - stricken, id. 8, 9, 12:

    domestico vulnere ictus,

    by family affliction, Tac. Agr. 29:

    si existunt, qui magnitudinem multum ultra se positam non icturi appetant,

    reach, attain, Sen. Const. Sap. 3 med.
    C.
    Poet.:

    saltat Milonius, ut semel icto Accessit fervor capiti numerusque lucernis,

    i. e. smitten with wine, tipsy, Hor. S. 2, 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > ico

См. также в других словарях:

  • Panic-struck — Panic stricken Pan ic strick en, Panic struck Pan ic struck , a. Struck with a panic, or sudden fear; thrown into a state of intense fear; as, trying to keep back the panic stricken crowd. Burke. Syn: panicky, petrified, terrified, frightened.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • panic-struck — adjective thrown into a state of intense fear or desperation became panicky as the snow deepened felt panicked before each exam trying to keep back the panic stricken crowd the terrified horse bolted • Syn: ↑panicky, ↑panicked, ↑panic stricken …   Useful english dictionary

  • Panic-stricken — Pan ic strick en, Panic struck Pan ic struck , a. Struck with a panic, or sudden fear; thrown into a state of intense fear; as, trying to keep back the panic stricken crowd. Burke. Syn: panicky, petrified, terrified, frightened. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • panic-stricken — [pan′ikstruk΄pan′ik strik΄ən] adj. stricken with panic; badly frightened; hysterical and out of control from fear: also panic struck [pan′ikstruk΄] …   English World dictionary

  • panic-stricken — adjective thrown into a state of intense fear or desperation (Freq. 1) became panicky as the snow deepened felt panicked before each exam trying to keep back the panic stricken crowd the terrified horse bolted • Syn: ↑panicky, ↑panicked …   Useful english dictionary

  • panic-stricken — Synonyms and related words: afraid, aghast, alarmed, appalled, distressed, fearful, frenzied, horrified, horror struck, hysterical, in a tizzy, jittery, jumpy, nervous, panic struck, panicky, perturbed, petrified, scared stiff, stunned, stupefied …   Moby Thesaurus

  • panic-stricken — /pan ik strik euhn/, adj. overcome with, characterized by, or resulting from fear, panic, or the like: panic stricken parents looking for their child; a panic stricken phone call. Also panic struck /pan ik struk /. [1795 1805] * * * …   Universalium

  • panic-stricken — /ˈpænɪk strɪkən/ (say panik strikuhn) adjective affected by panic. Also, panic struck …  

  • Panic at the Disco — Infobox musical artist Name = Panic at the Disco Img capt = Landscape = Background = group or band Origin = Las Vegas, Nevada, USA Genre =Emo [ [http://www.allmusic.com/cg/amg.dll?p=amg sql=11:jxfexqlsldfe T1 allmusic ((( Panic at the Disco >… …   Wikipedia

  • panic — 1. n. & v. n. 1 a sudden uncontrollable fear or alarm. b (attrib.) characterized or caused by panic (panic buying). 2 infectious apprehension or fright esp. in commercial dealings. v.tr. & intr. (panicked, panicking) (often foll. by into) affect… …   Useful english dictionary

  • panic-stricken — pan′ic strick en or pan′ic struck adj. overcome with, characterized by, or resulting from fear or panic • Etymology: 1795–1805 …   From formal English to slang

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»