-
1 wejść na orbitę
вы́йти на орби́ту -
2 wynieść statek kosmiczny na orbitę
вы́вести косми́ческий кора́бль на орби́туSłownik polsko-rosyjski > wynieść statek kosmiczny na orbitę
-
3 wprowadzenie na orbitę
введение на орбиту, вывод па орбитуKrótki rosyjsko-polski i polsko-rosyjski Słownik Polytechnic > wprowadzenie na orbitę
-
4 wejść
глаг.• перейти* * *wej|ść\wejśćdę, \wejśćdzie, \wejśćdź, wszedł, weszła, weszli сов. 1. войти;\wejść do domu войти в дом; \wejść do rządu войти в состав правительства;
\wejść z kimś w spółkę войти с кем-л. в долю;\wejść w układy начать переговоры; \wejść w modę войти в моду;
2. (wciąć się) вдаться, врезаться;3. (na górę) подняться; взойти; 4. вникнуть; войти; \wejść w czyjeś położenie войти в чьё-л. положение;\wejść w szczegóły вдаться в подробности; ● \wejść na ekran (scenę) выйти на экран (сцену); \wejść do półfinału (finału) выйти в полуфинал (в финал); \wejść na orbitę выйти на орбиту; \wejść w krew войти в плоть и кровь
* * *wejdę, wejdzie, wejdź, wszedł, weszła, weszli сов.1) войти́wejść do domu — войти́ в дом
wejść do rządu — войти́ в соста́в прави́тельства
wejść z kimś w spółkę — войти́ с ке́м-л. в до́лю
wejść w układy — нача́ть перегово́ры
wejść w modę — войти́ в мо́ду
2) ( wciąć się) вда́ться, вре́заться3) ( na górę) подня́ться; взойти́4) вни́кнуть; войти́wejść czyjeś położenie — войти́ в чьё-л. положе́ние
wejść w szczegóły — вда́ться в подро́бности
•- wejść na scenę
- wejść do półfinału
- wejść do finału
- wejść na orbitę
- wejść w krew -
5 wprowadzić
глаг.• ввести• вводить• взвести• вкладывать• внедрить• внести• вносить• войти• вселить• вставить• всунуть• втыкать• закладывать• заложить• класть• назначать• познакомить• помещать• поставьте• предлагать• привносить• приводить• размещать• сажать• установить• учреждать* * *wprowadz|ić\wprowadzićę, \wprowadzićony сов. 1. ввести;\wprowadzić lekarstwo do żyły ввести лекарство в вену;
\wprowadzić kogoś w tok spraw ввести кого-л. в курс дела;\wprowadzić statek kosmiczny na orbitę вывести космический корабль на орбиту; \wprowadzić modę ввести (завести) моду;
2. (wprawić kogoś w coś) привести (кого-л. во что-л.);\wprowadzić w błąd ввести в заблуждение; \wprowadzić w zachwyt привести в восторг (в восхищение); ● \wprowadzić w czyn (w życie) претворить в жизнь, осуществить
* * *wprowadzę, wprowadzony сов.1) ввести́wprowadzić lekarstwo do żyły — ввести́ лека́рство в ве́ну
wprowadzić kogoś w tok spraw — ввести́ кого́-л. в курс де́ла
wprowadzić statek kosmiczny na orbitę — вы́вести косми́ческий кора́бль на орби́ту
wprowadzić modę — ввести́ (завести́) мо́ду
2) ( wprawić kogoś w coś) привести́ (кого-л. во что-л.)wprowadzić w błąd — ввести́ в заблужде́ние
wprowadzić w zachwyt — привести́ в восто́рг (в восхище́ние)
•- wprowadzić w życie -
6 wynieść
глаг.• вынести* * *1) (pochwalić, wywyższyć) возвысить, восхвалить, превознести2) wynieść (równać się) равняться, составить3) wynieść (w górę) поднять (наверх)4) wynieść (zabrać) вынести (забрать)5) wynieść (zdobyć doświadczenie) вынести (получить опыт)wystawić (w przód) вынести (вперёд)wydać (np. postanowienie, wyrok) вынести (напр. постановление, приговор)znieść (wytrzymać) вынести (перенести, стерпеть)* * *wyni|eść\wynieśćosę, \wynieśćesie, \wynieśćósł, \wynieśćosła, \wynieśćeśli, \wynieśćesiony сов. 1. вынести;\wynieść przeświadczenie вынести убеждение;
2. (ukraść) унести, утащить;3. (uczynić jakąś sumę) составить;● \wynieść korzyść (pożytek) извлечь пользу; \wynieść (całą) głowę спастись, уцелеть; \wynieść statek kosmiczny na orbitę вывести космический корабль на орбиту
* * *wyniosę, wyniesie, wyniósł, wyniosła, wynieśli, wyniesiony сов.1) вы́нестиwynieść przeświadczenie — вы́нести убежде́ние
2) ( ukraść) унести́, утащи́ть3) ( uczynić jakąś sumę) соста́вить•- wynieść pożytek
- wynieść głowę
- wynieść statek kosmiczny na orbitę -
7 orbita
сущ.• область• орбита• сфера• шар* * *orbi|ta♀ орбита;statek kosmiczny wszedł na \orbitatę космический корабль вышел на орбиту; ● oczy wylazły z \orbitat глаза вышли из орбит (полезли на лоб); \orbita wpływów сфера влияния
* * *жорби́та- orbita wpływówstatek kosmiczny wszedł na orbitę — косми́ческий кора́бль вы́шел на орби́ту
См. также в других словарях:
orbite — [ ɔrbit ] n. f. • 1314; lat. orbita → 2. orbe I ♦ Cavité osseuse dans laquelle se trouvent placés l œil et ses annexes. Avoir les yeux qui sortent des orbites. ⇒ exorbité. Faire sortir de son orbite (⇒ désorbiter) . II ♦ 1 ♦ (1676) Astron.… … Encyclopédie Universelle
orbite — Orbite. s. f. La route, le chemin que descrit une planete par son propre mouvement. L orbite de Saturne. l orbite de Jupiter, &c. En Anatomie on appelle, L Orbite de l oeil, L Espace dans lequel l oeil est placé … Dictionnaire de l'Académie française
Orbite — Pour les articles homonymes, voir Orbite (homonymie). Pour les articles homophones, voir Orbit … Wikipédia en Français
orbite — (or bi t ) s. f. 1° Terme d astronomie. Le chemin que décrit une planète par son mouvement propre. • Newton suppose que l orbite de la lune est à peu près une ellipse, dont il néglige même l excentricité, D ALEMB. Disc. prélim. Syst. monde,… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
ORBITE — s. f. (Quelques uns le font masculin.) T. didactique. La route, le chemin que décrit une planète par son mouvement propre. L orbite de Saturne, de Jupiter, etc. En Anat., L orbite de l oeil, La cavité dans laquelle l oeil est placé. Le coup a… … Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)
ORBITE — n. f. T. d’Anatomie Cavité osseuse dans laquelle l’oeil est placé. En termes d’Astronomie, il désigne la Route, le chemin que décrit une planète par son mouvement propre. L’orbite de Saturne, de Jupiter. Figurément, Graviter dans l’orbite de… … Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)
orbite — nf., courbe décrite par une planète : korba <courbe> nf. (Albabais.001). A1) trajectoire d un corps : korsa <course> nf. (pv. vitesse) (001) ; shmin <chemin> nf. (pv. parcours) (001). A2) cavité osseuse de la face où se trouve l … Dictionnaire Français-Savoyard
orbite — orbita statusas T sritis fizika atitikmenys: angl. orbit vok. Bahn, f rus. орбита, f pranc. orbite, f … Fizikos terminų žodynas
Orbite (astronomie) — Orbite Pour les articles homonymes, voir Orbite (homonymie). Orbite circulaire de deux corps de masse différentes autour de leur barycentre (croix rouge). En mécanique céleste, une orbite est la trajectoire … Wikipédia en Français
Orbite cimetière — Orbite géostationnaire Point géostationnaire en vert sur l orbite en vis à vis du point brun sur la Terre L orbite géostationnaire, abrégée GEO (geostationary orbit) est une orbite située à 35 786 km d altitude au dessus de l équateur… … Wikipédia en Français
Orbite de Clarke — Orbite géostationnaire Point géostationnaire en vert sur l orbite en vis à vis du point brun sur la Terre L orbite géostationnaire, abrégée GEO (geostationary orbit) est une orbite située à 35 786 km d altitude au dessus de l équateur… … Wikipédia en Français
