-
61 vermogensdelict
1 offence/crime against propertyVan Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > vermogensdelict
-
62 vriend
1 [makker] friend2 [geliefde] (boy)friend3 [bondgenoot] friend, ally5 [aanspreekvorm] my friend♦voorbeelden:vrienden en vriendinnen! • friends!dikke/grote vrienden zijn • be (very) close friendsals goede vrienden scheiden • part as friends/on good termseven goede vrienden • no hard feelings, no offencegoede vrienden worden met • make/become good friends withvan je vrienden moet je het maar hebben • with friends like that who needs enemies2 een vaste vriend hebben • have a steady boyfriend, go steadyze heeft een vriend(je) • she has a boyfriend4 hij is een vriend van opera • he is a friend of the opera/an opera-lover -
63 wegens een zedendelict aangeklaagd worden
wegens een zedendelict aangeklaagd wordenbe charged with a sexual offence/ 〈 aanranding〉 indecent assaultVan Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > wegens een zedendelict aangeklaagd worden
-
64 wetsovertreding
1 [het overtreden van de wet] violation of a/the law2 [specifieke handeling] (penal) offence♦voorbeelden:Van Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > wetsovertreding
-
65 wij stoten ons aan zijn gedrag
wij stoten ons aan zijn gedragVan Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > wij stoten ons aan zijn gedrag
-
66 ze bedoelde er niets kwaads mee
ze bedoelde er niets kwaads meeshe meant no harm/offenceVan Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > ze bedoelde er niets kwaads mee
-
67 zich gekrenkt voelen
zich gekrenkt voelenbe/feel offended/hurt————————zich gekrenkt voelentake offence, be hurtVan Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > zich gekrenkt voelen
-
68 zich gekwetst voelen
zich gekwetst voelenVan Dale Handwoordenboek Nederlands-Engels > zich gekwetst voelen
См. также в других словарях:
offence — BrE usually offense AmE noun 1 (C) an illegal action or a crime: Driving while drunk is a serious offence. | a parking offense (+ against): sexual offences against children | commit an offence (=do something that is an offence) | first offence… … Longman dictionary of contemporary English
offence — of‧fence [əˈfens] , offense noun 1. [countable] LAW an illegal action or a crime: • The company was not aware that it was committing an offence. • It is an offence to sell alco … Financial and business terms
offence — var of offense Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996. offence … Law dictionary
Offence — Of*fence , n. See {Offense}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
offence — (n.) see OFFENSE (Cf. offense) … Etymology dictionary
offence — (Brit.) of·fence || É™ fens n. attack; (Sports) side that pursues (rather than defends); misdeed; insult; state of being offended; transgression (also offense) … English contemporary dictionary
offence — This is spelt ence in BrE, and offense in AmE … Modern English usage
offence — (US offense) ► NOUN 1) an illegal act; a breach of a law or rule. 2) resentment or hurt. 3) the action of making a military attack. 4) N. Amer. the attacking team in a sport … English terms dictionary
offence — [ə fens′] n. Brit. sp. of OFFENSE … English World dictionary
offence — of|fence W3 BrE offense AmE [əˈfens] n 1.) an illegal action or a crime ▪ The possession of stolen property is a criminal offence. ▪ Punishment for a first offence is a fine. ▪ His solicitor said he committed the offence because he was heavily in … Dictionary of contemporary English
offence */*/*/ — UK [əˈfens] / US noun Word forms offence : singular offence plural offences 1) [countable] a crime or illegal activity for which there is a punishment motoring/firearms/public order offences criminal offence: Killing these animals is a criminal… … English dictionary
