-
21 discipline
I[΄disəplin] n կարգապահություն, կարգ. keep/maintain discipline կարգապահություն պահպանել. mental discipline ուղեղի մարզումII[΄disəplin] v կարգապահ դարձնել, կարգապահության վարժեցնել. discipline one’s class դասարանում կարգապահություն հաս տատել. պատժել be disciplineed for the offence պատժվել զանցանքի համար -
22 drug
I[drʌg] n դեղ, թմրադեղ. a drug on the market փխբ. անգնայուն ապրանք. drug offence թմրադեղային հանցագործություն. drug traffiking թմրադեղերի վաճառք/առք ու վաճառքII[drʌg] v դեղ տալ. թմրեցնող միջոց գործածել. They drugged him/his drinking Խմիչքի հետ թույն/թմրադեղ խառնեցին -
23 enormity
[i΄nɔ:məti] n վիթխարիություն. հրե շավոր հանցագործություն. the enormity of the prob lem խնդրի վիթխարիությունը. the enormity of the offence վիրավորանքի հրեշավո րու թյունը -
24 intend
[in΄tend] v մտադրվել, ծրագրել. մտա դիր լինել. intend no harm/offence ոչ մի չար մտադ րություն չունենալ. վիրավորելու մտադ րություն չունենալ. The course is intended Դաս ընթացը նախատեսված է -
25 kindred
I[΄kindrid] n արյունակցություն, արյունակցական կապ. փխբ. ազգականներ, ազ գակիցներII[΄kindrid] a ազգակից, նման. kindred tribes/languages ազգակից ցեղեր/լեզուներ. kindred diseases նման/նմանատիպ հիվանդու թյուններ. kindred souls փխբ. ազգակից հոգիներ. kindred offence իրավ. հանցագործություն արյունակցի/ազգականի նկատմամբ -
26 licensing
[΄laisnsiŋ] n արտոնագրում, լիցենզավորում. licensing offence արտոնագրման կա նոնների խախտում. licensing authority լիցեն զավորող մարմին -
27 military
I[΄militəri] n հվք. the military զինվո րականությունII[΄militəri] a զինվորական, ռազ մական military service զինորական ծառայություն. military train զինվորական գնացք/էշելոն. military police զինվորական ոստիկանություն. military tribunal զինվորական դատարան/տրիբունալ. military personnel զինծառայողներ. military offence զին վո րական զանցանք. military age զորակոչի տարիք. military attache ռազմական կցորդ -
28 minor
I[΄mainə] n երժշ. մինոր, թախծալի տոն. իրավ. անչափահաս, դեռահաս. concerto in G minor սոլ մինոր համերգII[΄mainə] a երկրորդական, աննշան, պա կաս կարևոր. կրտսեր. a minor position աննշան պաշտոն. a minor composer երկրորդական կոմպոզիտոր. a minor detail անկարևոր/ոչ կարևոր մանրամասն. minor repairs մանր վե րա նորոգում. minor offence իրավ. փոքր զանցանք. minor injuries թեթև վնասվածքներ. Brown the minor կրտսեր Բրաունը -
29 sex
[seks] n կենս. սեռ. the fair/gentle sex գեղեցիկ սեռ, կանայք. the softer/weaker sex թույլ սեռ, կանայք. the stronger/sterner sex ուժեղ սեռ, տղամարդիկ. sex appeal ֆիզիկական գրավ չություն, հրապույր. sex education սեռական դաստիարակություն. sex offence սեռական հանցագործություն -
30 sexual
[΄sekʃuəl] a սեռական, սեռային, սեռի. sexual crime/offence իրավ. սեռական հանցագործու թյուն. sexual discrimination սեռային խտրակա նություն. sexual harassing սեռական հե տապնդում -
31 traffic
[΄træfik] n երթևեկու թյուն. փո խադրա միջոց. փոխադրաբեռ. road/one way traffic փո ղո ցային/միակողմանի երթևեկություն air traffic ինքնաթիռների շարժում. traffic offence իրավ. տրանսպորտային հանցանք. control/stop/ hold up the traffic կարգավորել/կանգ նեց նել/պահել, կասեցնել երթևեկությունը traffic accident ճա նապարհա-տրանսպորտային պատահար. a line of traffic մեքենաների շարան. be careful of the traffic զգուշացեք մեքենաներից. traffic prob lems երթևեկության պրոբլեմներ. traffic police ավտոտեսչություն. traffic jam, block երթևեկության խցանում. traffic control փողոցային երթևեկության կարգավորում. traffic lights լու սաֆոր, լուսանշանորդ. traffic regulations փողո ցային երթևեկության կանոններ. traffic circle օղակաձև/օղակապտույտ ճանապարհ. traffic sign ճանապարհային նշաններ -
32 trivial
[΄triviəl] a չնչին, աննշան, ան կա րևոր. առօրյա, սովորական, տափակ. trivial error աննշան սխալ. a trivial offence/injury աննշան խախտում. մարմնական թեթև վնասվածք. a trivial sum չնչին գումար. trivial matters ման րուք ներ
- 1
- 2
См. также в других словарях:
offence — BrE usually offense AmE noun 1 (C) an illegal action or a crime: Driving while drunk is a serious offence. | a parking offense (+ against): sexual offences against children | commit an offence (=do something that is an offence) | first offence… … Longman dictionary of contemporary English
offence — of‧fence [əˈfens] , offense noun 1. [countable] LAW an illegal action or a crime: • The company was not aware that it was committing an offence. • It is an offence to sell alco … Financial and business terms
offence — var of offense Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996. offence … Law dictionary
Offence — Of*fence , n. See {Offense}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
offence — (n.) see OFFENSE (Cf. offense) … Etymology dictionary
offence — (Brit.) of·fence || É™ fens n. attack; (Sports) side that pursues (rather than defends); misdeed; insult; state of being offended; transgression (also offense) … English contemporary dictionary
offence — This is spelt ence in BrE, and offense in AmE … Modern English usage
offence — (US offense) ► NOUN 1) an illegal act; a breach of a law or rule. 2) resentment or hurt. 3) the action of making a military attack. 4) N. Amer. the attacking team in a sport … English terms dictionary
offence — [ə fens′] n. Brit. sp. of OFFENSE … English World dictionary
offence — of|fence W3 BrE offense AmE [əˈfens] n 1.) an illegal action or a crime ▪ The possession of stolen property is a criminal offence. ▪ Punishment for a first offence is a fine. ▪ His solicitor said he committed the offence because he was heavily in … Dictionary of contemporary English
offence */*/*/ — UK [əˈfens] / US noun Word forms offence : singular offence plural offences 1) [countable] a crime or illegal activity for which there is a punishment motoring/firearms/public order offences criminal offence: Killing these animals is a criminal… … English dictionary
