-
1 odoratio
-
2 odoratio
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > odoratio
-
3 visus
vīsus, ūs, m. (video), I) das Sehen, der Anblick, Blick, a) übh.: v. oculorum, Quint.: visu nocere, Cic. fr.: obire omnia visu, besehen, Verg.: terribiles visu, schrecklich anzusehen, Verg.: ut, quod visum arceret, auditus non adimeret, Tac. – Plur., filiorum et coniugis visibus inimici vultus, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 15, 122: visus effugiet tuos, Ov. fast. 3, 406: quod natura visibus nostris (unseren Blicken) denegavit, Apul. de deo Socr. 2; vgl. Ov. met. 15, 64 u. Ps. Apul. Ascl. 2 u. 21. – b) prägn. = die Kraft zu sehen, der Gesichtssinn, Ambros. in Luc. 7. no. 113 u. 140: et auditus in duas aures et visus in duas acies et odoratio in duas nares a summo artifice divisa est, Lact. de opif. dei 10. § 10: caput, in quo visus et odoratus, auditus et gustus est, Hieron. in Isai. 1, 1. v. 5. – II) meton.: A) das Gesicht, d.i. die Augen, visus inoccidui, Stat. Theb. 6, 277; vgl. Prud. perist. 14, 58 (Plur.). – B) objektiv, der Anblick, die Gestalt, Erscheinung, horribilis, Verg.: nocturnus, Liv.: conspectus ab utraque acie aliquanto augustior humano visu, Liv.: hoc visu (Traumgesicht) laetus, Liv.: v. einer Lufterscheinung, prodigia fulminibus aliove visu missa, Liv. – v. Abstr., visum habere quendam insignem et illustrem, Cic. de nat. deor. 1, 12.
-
4 visus
vīsus, ūs, m. (video), I) das Sehen, der Anblick, Blick, a) übh.: v. oculorum, Quint.: visu nocere, Cic. fr.: obire omnia visu, besehen, Verg.: terribiles visu, schrecklich anzusehen, Verg.: ut, quod visum arceret, auditus non adimeret, Tac. – Plur., filiorum et coniugis visibus inimici vultus, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 15, 122: visus effugiet tuos, Ov. fast. 3, 406: quod natura visibus nostris (unseren Blicken) denegavit, Apul. de deo Socr. 2; vgl. Ov. met. 15, 64 u. Ps. Apul. Ascl. 2 u. 21. – b) prägn. = die Kraft zu sehen, der Gesichtssinn, Ambros. in Luc. 7. no. 113 u. 140: et auditus in duas aures et visus in duas acies et odoratio in duas nares a summo artifice divisa est, Lact. de opif. dei 10. § 10: caput, in quo visus et odoratus, auditus et gustus est, Hieron. in Isai. 1, 1. v. 5. – II) meton.: A) das Gesicht, d.i. die Augen, visus inoccidui, Stat. Theb. 6, 277; vgl. Prud. perist. 14, 58 (Plur.). – B) objektiv, der Anblick, die Gestalt, Erscheinung, horribilis, Verg.: nocturnus, Liv.: conspectus ab utraque acie aliquanto augustior humano visu, Liv.: hoc visu (Traumgesicht) laetus, Liv.: v. einer Lufterscheinung, prodigia fulminibus aliove visu missa, Liv. – v. Abstr., visum habere quendam insignem et illustrem, Cic. de nat. deor. 1, 12.
См. также в других словарях:
дезодорация — [дэ] и [де], и; ж. [от франц. dés от , раз и лат. odor запах] Устранение, уничтожение (дурного) запаха при помощи различных химических веществ. * * * дезодорация (от де..., дез... и лат. odoratio запах), уничтожение неприятных запахов.… … Энциклопедический словарь
ДЕЗОДОРАЦИЯ — (от де... дез и лат. odoratio запах), уничтожение неприятных запахов. Достигается вентиляцией, озонированием воздуха, распылением дезодоранта, своевременной физической и химической обработкой отходов и нечистот … Большой Энциклопедический словарь
Дезодорация — (от Дез... и лат. odoratio запах) искусственное устранение или маскировка неприятно пахнущих газообразных веществ, образующихся в результате гнилостного разложения органических субстратов (выделения людей и животных, пищевые продукты,… … Большая советская энциклопедия
ДЕЗОДОРАЦИЯ — (от дез... и лат. odoratio запах) устранение или маскировка неприятных запахов, например от гниения отбросов, при очистке воздуха, воды. Достигается вентиляцией, применением спец. веществ, поглощающих газы (древесный уголь, торф и т. п.) или… … Большой энциклопедический политехнический словарь
Odor — (lat.), Geruch, welchen etwas verbreitet. Odor hircīnus, Bockgeruch, eigenthümlicher, bei Exanthemen, bes. bei Pockenkranken, bemerklicher Geruch. Odoramenta, Räucherwerk, Specerei. Odoratio (Odoratus), der Geruchsin u. Odoratus (Odōrus),… … Pierer's Universal-Lexikon
ДЕЗОДОРАЦИЯ — (от франц. des приставка, означающая удаление, и лат. odoratio запах), устранение или ослабление неприятного запаха, обусловленного присутствием в воздухе аммиака, сероводорода, скатола, индола, летучих жирных к т и др. в в, образующихся преим. в … Сельско-хозяйственный энциклопедический словарь
odoration — [ɔdɔʀɑsjɔ̃] n. f. ÉTYM. 1546; odoracion « odeur », XIVe; lat. odoratio, onis, du supin de odorare. ❖ ♦ Vx. Olfaction; action de sentir … Encyclopédie Universelle
JERAA — i. e. Luna, aut menis, sive odoratio. Servus Aegyptius Sesan fil. Iesi, fil. Apphaim 1. Par. c. 2. v. 34 … Hofmann J. Lexicon universale
деодоранс — (лат. de , odoratio мирисање) средство за отстранување или неутрализирање на непријатен мирис дезодоранс … Macedonian dictionary
дезодорация — (от фр. des – со значением смены, устранения, отсутствия чего либо и от лат. odoratio – запах) – искусственное устранение неприятно пахнущих веществ (запахи от человеческих выделений, разложившихся трупов и т.д.), которые оказывают угнетающее… … Энциклопедический словарь по психологии и педагогике
flairement — Flairement, Olfactus, Odoratio. Qui a grand flairement, Sagax … Thresor de la langue françoyse