Перевод: с польского на все языки

obrabować

См. также в других словарях:

  • obrabować — dk IV, obrabowaćbuję, obrabowaćbujesz, obrabowaćbuj, obrabowaćował, obrabowaćowany rzad. obrabowywać ndk VIIIa, obrabowaćowuję, obrabowaćowujesz, obrabowaćowuj, obrabowaćywał, obrabowaćywany «przemocą, gwałtem zabrać komuś jego własność, ukraść… …   Słownik języka polskiego

  • obrabowywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, obrabowywaćowuję, obrabowywaćowuje, obrabowywaćany {{/stl 8}}– obrabować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia, obrabowywaćbuję, obrabowywaćbuje, obrabowywaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} stosując przemoc, pozbawiać kogoś jego… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Comedy Central Poland — Launched October 19, 2006 Owned by MTV Networks Audience share 0.30% (2008, [1] …   Wikipedia

  • obłupić — dk VIa, obłupićpię, obłupićpisz, obłupićłup, obłupićpił, obłupićpiony rzad. obłupiać ndk I, obłupićam, obłupićasz, obłupićają, obłupićaj, obłupićał, obłupićany 1. → obłupać ◊ Obłupić kogoś ze skóry «wyzyskać kogoś pod względem materialnym, zabrać …   Słownik języka polskiego

  • obrać — dk IX, obiorę, obierzesz, obierz, obrał, obrany obierać ndk I, obraćam, obraćasz, obraćają, obraćaj, obraćał, obraćany 1. «usunąć z czegoś wierzchnią warstwę, zdjąć z czegoś łupiny, zerżnąć, skroić skórę» Obierać jabłka, kartofle. Obrać jajka ze… …   Słownik języka polskiego

  • obrobić — dk VIa, obrobićbię, obrobićbisz, obrobićrób, obrobićbił, obrobićbiony obrabiać ndk I, obrobićam, obrobićasz, obrobićają, obrobićaj, obrobićał, obrobićany 1. «nadać czemuś zamierzony kształt, wygląd przez ciosanie, gładzenie, szlifowanie itp.»… …   Słownik języka polskiego

  • odrzeć — dk XI, odrę, odrzesz, odrzyj, odarł, odarty, odarłszy odzierać ndk I, odrzećam, odrzećasz, odrzećają, odrzećaj, odrzećał, odrzećany 1. «zdzierając, zrywając ogołocić coś z czegoś, zerwać coś z kogoś lub z czegoś» Odrzeć obicia z mebli. Odrzeć… …   Słownik języka polskiego

  • ograbić — dk VIa, ograbićbię, ograbićbisz, ograb, ograbićbił, ograbićbiony ograbiać ndk I, ograbićam, ograbićasz, ograbićają, ograbićaj, ograbićał, ograbićany 1. «gwałtem, przemocą, bezprawnie zabrać cudzą własność, ukraść komuś lub skądś wiele rzeczy;… …   Słownik języka polskiego

  • złupić — dk VIa, złupićpię, złupićpisz, złup, złupićpił, złupićpiony 1. książk. «ograbić, obrabować doszczętnie» Banda złupiła wieś. 2. daw. «zdjąć, ściągnąć, zedrzeć z czegoś zewnętrzną warstwę (np. skórę ze zwierzęcia, łupinę z owocu, korę z drzewa)»… …   Słownik języka polskiego

  • zrabować — dk IV, zrabowaćbuję, zrabowaćbujesz, zrabowaćbuj, zrabowaćował, zrabowaćowany «wziąć czyjąś własność siłą, bezprawnie; obrabować kogoś lub coś» Zbiory biblioteczne zrabowane przez okupanta. Zrabowali cenniejsze rzeczy z mieszkania …   Słownik języka polskiego

  • sejf — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. sejffie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ogniotrwała szafa lub skrzynka z zamkiem szyfrowym uniemożliwiającym otwarcie przez osobę niepowołaną, służąca do przechowywania… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień