Перевод: с польского на все языки

obicia

См. также в других словарях:

  • обои — мн. От о и бить; ср. польск. obicia ср. р. мн. обивка; набивка , а также подбой подкладка , подбить подшить подкладку ; см. Преобр. I, 630; Шрадер–Неринг 2, 521. Следует отклонить этимологию от *об вой: вить, вопреки Петру (ВВ 21, 217), Горяеву… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • brokat — m IV, D. u, Ms. brokatacie; lm M. y «gruba, ciężka tkanina jedwabna lub półjedwabna przetykana złotą lub srebrną nitką, o wypukłych wzorach, używana na strojne suknie, obicia, zasłony, szaty liturgiczne itp.» Suknia, szata z brokatu. ‹śrdwłc.› …   Słownik języka polskiego

  • dermatoidowy — przym. od dermatoid Obicia, oprawy dermatoidowe …   Słownik języka polskiego

  • gobelinowy — przym. od gobelin Tkanina gobelinowa. Obicia gobelinowe. Tkactwo gobelinowe …   Słownik języka polskiego

  • granitol — m I, D. u; lm M. e, D. i techn. «tkanina z włókna sztucznego pokryta zmiękczonym polichlorkiem winylu; imitacja skóry używana na obicia siedzeń pojazdów, do wyrobu galanterii itp.» ‹granit + łac.› …   Słownik języka polskiego

  • kanapowy — przym. od kanapa Obicia kanapowe …   Słownik języka polskiego

  • kurdybanowy — «odnoszący się do kurdybanu, pokryty kurdybanem» Kurdybanowe meble. Kurdybanowe obicia …   Słownik języka polskiego

  • odrzeć — dk XI, odrę, odrzesz, odrzyj, odarł, odarty, odarłszy odzierać ndk I, odrzećam, odrzećasz, odrzećają, odrzećaj, odrzećał, odrzećany 1. «zdzierając, zrywając ogołocić coś z czegoś, zerwać coś z kogoś lub z czegoś» Odrzeć obicia z mebli. Odrzeć… …   Słownik języka polskiego

  • pięść — ż V, DCMs. pięśćści; lm MD. pięśćści «dłoń ze zgiętymi, skurczonymi palcami; kułak» Silna, potężna pięść. Walka, bójka na pięści. Ktoś jest mocny w pięści. Zacisnąć pięść. Bębnić pięściami w drzwi. Uderzyć, trzasnąć pięścią w stół. Bić, okładać …   Słownik języka polskiego

  • poblaknąć — dk Vc, poblaknąćnie, poblaknąćblakł (poblaknąćnął), poblaknąćkła, poblaknąćkły, poblaknąćkłszy «stracić intensywność barwy, stracić właściwą sobie barwę; spłowieć, spełznąć» Stara, poblakła fotografia. Barwy, obicia poblakły od słońca. Zmęczone,… …   Słownik języka polskiego

  • pociachać — dk I, pociachaćam, pociachaćasz, pociachaćają, pociachaćaj, pociachaćał, pociachaćany pot. «pociąć, pokroić, porąbać» W furii pociachał nożem obrazy. Pociachane obicia siedzeń …   Słownik języka polskiego