-
1 concīsiō
concīsiō ōnis, f [2 concīdo].—In rhet., a dividing into short clauses.* * *dividing up (into clauses); cutting to pieces/destruction/mutilation (L+S) -
2 dēbilitātiō
dēbilitātiō ōnis, f [debilito], a laming, weakness: animi.* * *mutilation; act/process of disabling/maining/laming; enfeeblement (of the mind) -
3 imminūtiō (inm-)
imminūtiō (inm-) ōnis, f [imminuo], a lessening, weakening, impairing, injuring: corporis, i. e. mutilation.—Fig.: dignitatis.—Esp., as a figure of speech, understatement, extenuation. -
4 lacerātiō
-
5 capulatio
mutilation; decapitation -
6 decurtatio
-
7 citrus
cī̆trus, i [prob. a mutilation of kedros, cedrus].I.The citrus, an African tree (hence Atlantis silva, Luc. 10, 144, and Massyla robora, Stat. S. 3, 3, 94), whose very fragrant wood (v. citrum) was used in making household furniture, and was prized very highly, Plin. 13, 15, 29, § 91 sq.; 13, 16, 30, § 100; Varr R. R. 3, 2, 4; Luc. 9, 428; cf. citreus, I. and citrum.—II.The citrontree (also called malus Medica, Persica, etc.), Citrus Medica, Linn., whose fruit and leaves were laid between the folds of clothing to preserve it from worms;and also used as a counter-poison,
Plin. 12, 3, 7, § 14 sq.; cf. id. 13, 16, 31, § 103; Cloat. and Opp. ap. Macr. S. 2, 15; Pall. Mart. 10, 16; cf. Serv. ad Verg. G. 2, 126. -
8 concisio
concīsĭo, ōnis, f. [2. concido], prop., a cutting; hence,I.Lit., a cutting to pieces, destruction, Vulg. Joel, 3, 14.—II.Transf.A.A mutilation, Vulg. Phil. 3, 2.—B.In rhet., a separating of a sentence into short divisions or clauses, Cic. Part. Or. 6, 19. -
9 debilitatio
dēbĭlĭtātĭo, ōnis, f. [id.], a laming, maiming; weakness (rare).I.Lit.:II.praemium debilitationis consecutus, i. e. of mutilation of nose and ears,
App. M. 2, p. 128, 15.—Trop.: animi, * Cic. Pis. 36, 88. -
10 decurtatio
dēcurtātio, ōnis, f. [decurto], a mutilation: caudae, Mar. Victor. 2511 P. -
11 deformitas
I.Lit. (physically):II.quae si in deformitate corporis habet aliquid offensionis, quanta illa depravatio et foeditas animi debet videri?
Cic. Off. 3, 29, 105; id. de Or. 2, 59, 239; cf. of mutilation, Amm. 14, 7, 16:in tanta deformitate,
hideousness, Liv. 2, 23; Quint. 2, 13, 12 al.:aedificiorum,
Suet. Ner. 38.—Trop. (morally), baseness, vileness, deformity of character:B.an corporis pravitates habebunt aliquid offensionis, animi deformitas non habebit?
Cic. Leg. 1, 19, 51; id. Att. 9, 10, 2; id. de Or. 1, 34, 156; Sen. Ben. 1, 10, 2; Quint. 6, 1, 12; 8, 3, 48.— Plur.:verba meretricum vitia atque deformitates significantia,
Gell. 3, 3, 6 et saep.—An uncouth style:rusticitas et rigor et deformitas adferunt frigus,
Quint. 6, 1, 37. -
12 imminutio
immĭnūtĭo ( inm-), ōnis, f. [imminuo], a lessening, aiminution; a weakening, impairing, injuring (rare but class.).I.Lit.:II.pravitas imminutioque corporis,
i. e. mutilation, Cic. Fin. 5, 17, 47. —In mal. part., i. q. devirgin tio, a deflowering, Aus. Cent. Nupt. Idyll. 13.—Trop.A.In gen.:B.dignitatis,
Cic. Fam. 3, 8, 2:criminis,
Quint. 7, 4, 3:malorum,
id. 5, 10, 33.—In partic., as a figure of speech, the use of a weaker expression for a stronger, Cic. de Or. 3, 54, 207; Quint. 9, 1, 34; 9, 3, 90. -
13 inminutio
immĭnūtĭo ( inm-), ōnis, f. [imminuo], a lessening, aiminution; a weakening, impairing, injuring (rare but class.).I.Lit.:II.pravitas imminutioque corporis,
i. e. mutilation, Cic. Fin. 5, 17, 47. —In mal. part., i. q. devirgin tio, a deflowering, Aus. Cent. Nupt. Idyll. 13.—Trop.A.In gen.:B.dignitatis,
Cic. Fam. 3, 8, 2:criminis,
Quint. 7, 4, 3:malorum,
id. 5, 10, 33.—In partic., as a figure of speech, the use of a weaker expression for a stronger, Cic. de Or. 3, 54, 207; Quint. 9, 1, 34; 9, 3, 90. -
14 laniena
lānĭēnus, a, um, adj. [lanius], of a butcher, butcher's: tabernae, Varr. ap. Non. 532, 20.—Hence, subst.: lānĭēna, ae, f.I.A butcher's stall:II.per myropolia et lanienas,
Plaut. Ep. 2, 2, 15:lanienae et tabernae conjunctae,
Liv. 44, 16 fin. —A mangling, dissecting, Prud. steph. 10, 497:omnique laniena excruciatus,
torture, mutilation, Amm. 29, 1, 44. -
15 lanienus
lānĭēnus, a, um, adj. [lanius], of a butcher, butcher's: tabernae, Varr. ap. Non. 532, 20.—Hence, subst.: lānĭēna, ae, f.I.A butcher's stall:II.per myropolia et lanienas,
Plaut. Ep. 2, 2, 15:lanienae et tabernae conjunctae,
Liv. 44, 16 fin. —A mangling, dissecting, Prud. steph. 10, 497:omnique laniena excruciatus,
torture, mutilation, Amm. 29, 1, 44. -
16 mutilatio
mŭtĭlātĭo, ōnis, f. [mutilo], a maiming, mutilating, mutilation (late Lat.), Cassiod. Var. 10, 28; cf. mutilatio, akrôtêriasis, Gloss. Philox.
См. также в других словарях:
mutilation — [ mytilasjɔ̃ ] n. f. • 1245; lat. mutilatio 1 ♦ Perte accidentelle ou ablation d un membre, d une partie externe du corps, qui cause une atteinte irréversible à l intégrité physique. Mutilation sexuelle (⇒ castration, excision, infibulation) ,… … Encyclopédie Universelle
Mutilation — or maiming is an act of physical injury that degrades the appearance or function of any living body, usually without causing death. Contents 1 Usage 2 Punishment 3 Mutilation as human punishment 4 Footnotes … Wikipedia
mutilation — index defacement, defect, detriment, harm Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Mutilation — Mu ti*la tion, n. [L. mutilatio: cf. F. mutilation.] The act of mutilating, or the state of being mutilated; deprivation of a limb or of an essential part. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
mutilation — (n.) 1520s, in Scots law, act of disabling or wounding a limb, from M.Fr. mutilation and directly from L.L. mutilationem (nom. mutilatio), noun of action from pp. stem of L. mutilare to cut or lop off, from mutilus maimed, which perhaps is… … Etymology dictionary
mutilation — Mutilation. s. f. Retranchement d un membre. On ne decerne point de prise de corps s il n y a mutilation de membre … Dictionnaire de l'Académie française
Mutilation — (lat.), Verstümmelung … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Mutilation — (lat.), Verstümmelung … Kleines Konversations-Lexikon
mutilation — Mutilation, Detruncatio … Thresor de la langue françoyse
Mutilation — Les guerres mondiales et suivantes ont laissé de nombreux mutilés. (ici : Mutilé de guerre allemand, après la Première Guerre mondiale (Cette photo a pu être faite et/ou utilisée dans un contexte de propagande La mutilation est une perte… … Wikipédia en Français
mutilation — (mu ti la sion ; en vers, de cinq syllabes) s. f. 1° Action de mutiler. • Toute mutilation énerve le corps et le défigure, VOLT. Lett. d Argental, 3 nov. 1766. Terme de chirurgie. Retranchement d un membre. 2° Par extension, destruction… … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré