-
21 Страдание
- afflictio; affectio; dolor; morbus; malum; crux; cruciatus; tormentum; labor; miseria; poena; vexatio; passio; perpessio;• испытывать множество страданий - mala multa fungi;
-
22 Таиться
- subesse (silentio facinus subest; auro multa mala subsunt); latere; -
23 Уладить
- placare (discordias); expedire (negotia); negotium conficere (-io); componere (controversiam); dirimere (litem);• многое и поныне ещё не улажено - multa ne nunc quidem expedita sunt;
-
24 Услуга
- servitium; officium; munus,-eris n; ministerium; opera; beneficium; utilitas (mirabiles utilitates alicui praebere); promeritum; meritum; opera;• оказывать услуги - ministerium accommodare;
• оказать услугу кому-л. - praestare officium; beneficium collocare apud aliquem, beneficio afficere aliquem; benigne facere alicui, adversus aliquem;
• оказать кому-л. много услуг - multa officia in aliquem conferre;
• оказать кое-какие услуги государству - aliquid ad rem publicam afferre;
• окажи мне такую услугу - da mihi hanc veniam;
• предлагать свои услуги - operam suam accommodare;
• быть к чьим-л. услугам - obviam esse alicui; subservire (alicui);
• услуга есть нечто, оказанное тем, кто мог её и не оказать - beneficium id est, quod quis dedit, quum illi liceret et non dare;
-
25 Ущерб
- damnum; detrimentum; injuria; lacuna; libamen; maleficium; malum; plaga; nocumentum; calamitas; merces,-edis,f (mercede suorum в ущерб своим же); noxa; noxia (vini); vulnus; termentum;• причинять ущерб - damnum dare; affligere (opes hostium); alicui noxiae esse;
• причинить кому-л. большой ущерб - multa vulnera alicui inferre, imponere, inurere;
• нанести ущерб - detrimentum afferre;
• (по)терпеть ущерб - frunisci malum; pessimari (ex aliqua re); capere detrimentum; accipere detrimentum; calamitatem tolerare, perferre, accipere;
• понести ущерб - damno augeri, affici; damnum capere, accipere, facere, contrahere,ferre, pati;
• без ущерба - sine vulnere;
• без имущественного ущерба - salvis rebus;
• иск о возмещении ущерба - noxale; noxalis actio;
• небольшой ущерб - vile damnum;
• в ущерб кому-л. - damno alicujus;
• с большим для меня ущербом - cum damno meo magno;
• ущерб луны - damna (caelestia) lunae;
-
26 доказательство
demonstratio [onis, f]; ostentus [us, m]; probatio [onis, f]; testis [is, m]/f; argumentum [i, n] (a. est ratio, quae, quod est dubium, per id, quod dubium non est, confirmat); argumentatio [onis, f] (Argumentatio est explicatio argumenti. Argumenta, non argumentatio.); apodixis, is (eos), f; fides [e]i, f; testimonium [ii, n] (alicujus rei; dare, afferre); signum [i, n]; indicium [ii, n]; index, icis, m; pignus, oris, n; specimen, inis, n; documentum [i, n]; experimentum [i, n]• в доказательство ссылаться на чьи-л. воспоминания fidem memoriae alicujus appellare
• в доказательство чего-л. ad [in] fidem alicujus rei
• изобилующий доказательствами argumentosus
• неопровержимые доказательства probationes irrefutabiles
• приводить в доказательство argumentari (aliquid, multa)
• приводить слабые доказательства plumbeo gladio jugulare
• служить доказательством ostentui esse
• это служит доказательством hoc est argumento
• являться важным доказательством magno documento esse
• явные доказательства probationes evidentes
-
27 поднимать
levare [1]; allevare [1]; elevare [1]; relevare [1]; sublevare [1] (aliquem ad pedes stratum); tollere [o, sustuli, sublatum] (jacentem; aliquid terrā, de terra, a terra); sustollere (vultus ad aethera; onus; vela); extollere; attollere; suscipere [io, cepi, ceptum]; suscitare [1] (aliquem e subselliis); subrigere [surrigere, surgere]; arrigere [o, rrexi, rrectum]; sublimare [1]; efferre [effero, extuli, elatum]; suspendere [o, ndi, nsum]• кто поднимал теленка, тот поднимет и быка potest taurum tollere qui vitulum sustulerit
• машина поднимает множество больших тяжестей machina sustollit multa magno pondere
-
28 практика
praxis [is/eos, f]; exercicitatio [onis, f]; usus [us, m] (rei militaris, in re militari; usus est magister optimus)• адвокатская практика usus forensis
• на практике in praxi
• многие вещи постигаешь легче на практике, чем на основе правил multa multo facilius exercitatione quam regulis percipies
• теория и практика ars [scientia] et usus
• практика использования usus et tractatio
-
29 пропускать
omittere [o, misi, missum]; praetermittere; mittere; permeabile esse; transmittere (exercitum per fines suos; imbres non transmittere; Junium mensem); intermittere; transire [eo, ii, itum] (multa); admittere (lucem in thalamos); transitum dare [o, dedi, dastum]• судно немного пропускает воду navis aliquantum aquae accipit
-
30 слово
verbum [i, n]; vox [cis]; vocabulum [i, n]; dictum [i, n]; dictio [onis, f]; sonus [i, m]; loquela [ae, f]• не нарушая данного слова salvā fide
• одним словом обозначать две вещи uno verbo duas res significare
• не говорить (сказать) ни слова nullum verbum facere
• не быть в состоянии выговорить ни слова nullam vocem exprimere posse
• слово «наслаждение» vox voluptatis
• тратить слова попусту verba facere mortuo
• к чему слова? Quid verbis opus est?
• слово в слово ad verbum; e, de pro verbo (reddere, ediscere)
• не старайся переводить слово в слово nec verbum verbo curabis reddere
• свободны только на словах verbo liberi sunt
• (только) на словах verbo tenus
• хочу тебе сказать пару слов te tribus [paucis] verbis volo
• все это пустые слова и вздор verba istaec sunt atque ineptiae
• выпущенное слово вернуться не может nescit vox missa reverti
• волшебное слово sacra vox
• жестокие (язвительные) слова Архилоха agentia verba Archilochi
• как только было произнесено последнее слово statim ab extrema parte verbi
• сдержать слово fidem suam liberare, exsolvere; in fide stare
• ручаться честным словом fidem in rem interponere
• не сдержать слова fallere, violare, mutare fidem; in fide non stare
• делать слово общеупотребительным, повседневным verbum terere
• вложить смысл в слово, связать слово с определенным понятием notionem (sententiam) voci (sub voce) subjicere
• понимать какое-л. слово в двояком смысле alicui verbo duas res subjicere
• много слов, уже исчезнувших было, воскреснет multa renascentur,
-
31 штраф
mul(c)ta [ae, f]; poena [ae, f]; pretium [ii, n]; animadversio [onis, f]; damnum [i, n]• налагать на кого-л. штраф multa multare [coërcere] aliquem; multam alicui dicere
• предложить назначить штраф multam petere [irrogare]
• поплатиться штрафом multam committere
• денежный штраф pecuniaria animadversio
• облагать штрафом multare
• штраф не причиняет вреда репутации лица mulcta damnum famae non irrogat
- 1
- 2
См. также в других словарях:
multa — sustantivo femenino 1. Castigo que se impone por no cumplir una norma, y que, generalmente, consiste en pagar una cantidad de dinero establecida: Los guardias le han puesto una multa por exceso de velocidad. Tuvo que pagar una multa por fumar en… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
multa — (Del lat. multa). f. Sanción administrativa o penal que consiste en la obligación de pagar una cantidad determinada de dinero. multa coercitiva. f. Der. La que se reitera por plazos determinados para compeler al infractor al cumplimiento de la… … Diccionario de la lengua española
MULTA — proprie in auction ibus, quod addebatur ad priorem licitationem, cum ementes inter se contenderent et alii alios multarent pecuniâ, Graece ἐπιτίμιον, πρόςτιμον, τίμημα, ξημία. Hinc pro pecuniaria poena vox sumi coepit; quia multa, Graece πολλὴ,… … Hofmann J. Lexicon universale
multa — s.f. [dal lat. multa, voce italica (prob. sannita o osca)]. [pena pecuniaria stabilita nei casi in cui si contravvenga a un precetto contenuto in una norma giuridica] ▶◀ Ⓣ (amministr.) ammenda, contravvenzione. ‖ penale. ⇑ sanzione… … Enciclopedia Italiana
Multa — (lat.), so v.w. Mulcta … Pierer's Universal-Lexikon
multa — index fine, penalty Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
multa — s. f. 1. Ato ou efeito de multar. 2. Coima. 3. Pena pecuniária … Dicionário da Língua Portuguesa
Multa — Para Planta conocida como multa, murta o arrayán, véase Myrceugenia glaucescens. Un policía expide una multa de tráfico. Una multa (del latín multa) o multa pecuniaria es la sanción administrativa o penal consistente en un … Wikipedia Español
multa — (Del lat. multa.) ► sustantivo femenino Pena por la que se condena al pago de una cantidad determinada a quien ha cometido una falta, infracción o delito: ■ en un mes le han puesto tres multas por exceso de velocidad. * * * multa (del lat.… … Enciclopedia Universal
multa — mùl·ta s.f. 1. TS dir. pena pecuniaria prevista per determinati reati, il cui ammontare varia a seconda della gravità del reato 2. AU ammenda, sanzione stabilita per le contravvenzioni: pagare, prendere una multa per eccesso di velocità,… … Dizionario italiano
multa — s f Pena en dinero que se impone a quien ha contravenido algún reglamento o alguna ley, o ha cometido algún delito no muy grave: cobrar una multa, pagar la multa, imponer una multa, sancionar con multa … Español en México