-
1 aurātus
aurātus adj. [aurum], adorned with gold, covered with gold, gilded, golden: tecta: tempora, with a helmet of gold, V.: vestes, O.: milites, with shields of gold, L.: monilia, O.: pellis, Ct.* * *aurata, auratum ADJgilded, overlaid/adorned with gold, golden, gold mounted/embroidered/bearing -
2 dimachae
dimachae ārum, m, διμάχαι, mounted infantry, dragoons, Cu. -
3 equus or ecus
equus or ecus ī ( gen plur. equōm or equūm, V.), m [3 AC-], a horse, steed, charger: fortis: equis uti: cadere de equo: inanis, without a rider: in equo, mounted: ex equo pugnare, L.— Fig.: conrigam tarditatem cum equis, tum quadrigis, i. e. will use extreme diligence: equis, viris subvenire, with horse and foot, i. e. with might and main: equis virisque, i. e. with their whole force, L.— Plur, a chariot (poet.): Semper equos canebat, V.: conscendit equos, O.— A sea-horse: bipedum currus equorum, V.— The Trojan Horse: Troianus: trabibus contextus, V.: Equus Troianus, a play of Livius Andronicus.—Fig.: intus est equus Troianus, i. e. treason.—The constellation Pegasus. -
4 ē-vādō
ē-vādō sī (evāstī, H.), sus, ere, to go out, come out, go forth: ex balineis: oppido, S.: undis, V.: in terram, disembark, L. — With acc, to traverse, pass, leave behind: viam, V.: vada, O.: castra, L.: silvas, Ta.: amnem, Ta.—To rise, climb, mount, ascend: ex abditis sedibus: ad summi fastigia culminis, V.: in muros, L.: gradūs altos, mounted, V. — To get away, escape: ex insidiis: ex fugā, Cs.: e manibus hostium, L.: advorso colle, S.: nostras manūs, escape, V.: loca mortis, O.: angustias, L.: pugnae, V.—Fig., to go out, pass out, get off, come away, escape: ex corpore: necem, Ph.: illud tempus, Ta.—Esp., to turn out, become, come to, result, prove to be, end in: ex istis angustiis ista evaserunt deteriora quam, etc.: oratores: iuvenis evasit vere indolis regiae, L.: eri lenitas Verebar quorsum evaderet, would end in, T.: miramurid, quod somniarimus, evadere? happen: ne haec laetitia vana evadat, L.: hucine (beneficia), end in this, S.: illaec licentia evadit in aliquid malum, T.: in morbos longos, L. -
5 hippotoxotae
hippotoxotae ārum, m, ἱπποτοξόται, mounted archers, Cs. -
6 carrobalista
ballista/catapult mounted on a carriage; (equivalent of "field gun") -
7 carroballista
ballista/catapult mounted on a carriage; (equivalent of "field gun") -
8 cuppa
Ibar of an oil press (on which millstones were mounted); axleIIbarrel, cask, tun; niche in a columbarium (for ashes) -
9 dromadarius
camel soldier, soldier serving in unit mounted on dromedaries -
10 hippotoxota
mounted archers (pl.) -
11 carrobalista
carrŏ-ballista ( - bālista), ae, f. [carrus], a ballista mounted on a carriage, Veg. Mil. 3, 24; 2, 25. -
12 carroballista
carrŏ-ballista ( - bālista), ae, f. [carrus], a ballista mounted on a carriage, Veg. Mil. 3, 24; 2, 25. -
13 evado
ē-vādo, si, sum, 3 ( perf. sync. evasti, Hor. S. 2, 7, 68; Sil. 15, 796; perf. evadi. Treb. Poll. Trig. Tyr. 5, 6), v. n. and a.I. A.Lit.1.In gen.:b.si (apes) ex alvo minus frequentes evadunt,
Varr. R. R. 3, 16, 36:ex aqua,
Plaut. Rud. 1, 2, 86:ex balineis,
Cic. Cael. 27, 65:oppido,
Sall. J. 56, 5:undis,
Verg. A. 9, 99:puteo,
Phaedr. 4, 9, 11:abiit, excessit, evasit, erupit,
Cic. Cat. 2, 1:per praeruptum saxum in Capitolium,
Liv. 5, 46:in terram,
to disembark, to land, id. 29, 27 fin. —In an upward direction:2.ex abditis sedibus evadere atque exire,
Cic. N. D. 2, 37, 95:evado ad summi fastigia culminis,
mount up, ascend, Verg. A. 2, 458:ad parietem,
Suet. Ner. 48:in murum, muros, moenia,
Liv. 2, 17; 4, 34; 10, 17:in jugum,
id. 33, 8:in cacumen,
Curt. 7, 11:super capita hostium,
id. 5, 3 et saep.—In partic., to get away, escape:B.aut e morbo evasurum aegrotum, aut e periculo navem, aut ex insidiis exercitum,
Cic. Div. 2, 5, 13: ex fuga, * Caes. B. G. 3, 19, 4:e manibus hostium,
Liv. 22, 49:ex judicio,
Cic. Verr. 2, 1, 5:e tanto periculo,
Liv. 42, 18:periculo,
id. 21, 33:adverso colle, sicuti praeceptum fuerat, evadunt,
Sall. J. 52, 3; cf. id. ib. 50 fin.; Liv. 1, 12 fin.; 10, 1 et saep.—Trop.1.In gen., to go or come out, pass out, escape:b.accedit, ut eo facilius animus evadat ex hoc aëre eumque perrumpat, quod, etc.,
Cic. Tusc. 1, 19; cf.:ex corpore (animus),
id. de Sen. 22, 80; and:cum ab iis... evaseris, id Tusc. 1, 41, 98: ad conjecturam,
to arrive at, Plaut. Rud. 3, 1, 20:ne in infinitum quaestio evadat,
Quint. 2, 17, 16. —In an upward direction:2.nitamur semper ad optima: quod facientes aut evademus in summum, aut certe multos infra nos videbimus,
Quint. 12, 11, 30.—In partic., to turn out, fall out, end in some manner, to have an issue of some kind, to result, to turn to or become something:b.ex communibus proprii, ex fucosis firmi suffragatores evadunt,
Q. Cic. Pet. Cons. 9, 35; cf. Cic. Or. 27, 95; id. Fin. 4, 25, 69:quos judicabat non posse oratores evadere,
id. de Or. 1, 28, 126:fuit autem Athenis adulescens, perfectus Epicureus evaserat,
id. Brut. 35, 131; 87, 299; id. Fin. 4, 28, 78:ita molles mentes evadunt civium,
id. Rep. 1, 43, 67; cf.:juvenis evasit vere indolis regiae,
Liv. 1, 39:quod tu ejusmodi evasisti,
Cic. Verr. 2, 3, 69:nimis saepe secus videmus evadere,
id. Leg. 2, 17, 43.—Of abstract subjects:ut ita fastidiosae mollesque mentes evadant civium, ut, etc.,
id. Rep. 1, 43 fin.:si quando aliquod somnium verum evaserit,
id. Div. 2, 53:vereor ne haec quoque laetitia vana evadat,
Liv. 23, 12:quoniam primum vanum inceptum evasisset,
id. 35, 47 et saep.:intellego hercle: sed quo evadas nescio,
what you are driving at, Plaut. Poen. 1, 1, 44: quam timeo, quorsum evadas, where you are coming out in your story, Ter. And. 1, 1, 100; 1, 2, 5:nimia illaec licentia Profecto evadet in aliquod magnum malum,
id. Ad. 3, 4, 64:demiror quid sit, et quo evadat, sum in metu,
Plaut. As. 1, 1, 68; cf. Cic. Att. 14, 19 fin.:videamus, hoc quorsum evadat,
id. ib. 9, 18, 4; Nep. Dion. 8, 1:huccine (beneficia),
to end in this, Sall. J. 14, 9:in morbos longos,
Liv. 27, 33, 6.—Pregn., to come to pass, be fulfilled:II.aliquando id, quod somniarimus, evadere,
Cic. Div. 2, 59;for which: si somnium verum evasit aliquod,
id. ib. 2, 71, 146.Act. (mostly poet. and post-Aug.; not in Cic.), to pass over or pass a thing, to get over, pass beyond, leave behind.A.Lit.1.In gen.:b.omnem videbar evasisse viam,
Verg. A. 2, 730:tot urbes,
id. ib. 3, 282:vada, arva,
Ov. M. 3, 19:amnem,
Tac. A. 12, 35:limen harae,
Col. 7, 9, 13:vestibulum (apes),
id. 9, 12, 1 et saep.—In an upward direction:2.sic fata gradus evaserat altos,
had mounted the steps, Verg. A. 4, 685:ardua,
to climb, ascend, Liv. 2, 65. —In partic., to get away, flee, escape from, = effugere:B.alicujus manus,
Verg. A. 9, 560:loca mortis,
Ov. M. 14, 126:flammam,
Verg. A. 5, 689:angustias,
Liv. 21, 32; 38, 2:nocturnas insidias,
Suet. Caes. 74: aliquem, Tiber. ap. Suet. Tib. 61.—Trop.1.In gen.: vitam, to depart from, i. e. to die, App. M. 4, p. 140.—b.In an upward direction:2.si haec quoque jam lenius supina perseverantibus studiis evaseris,
hast climbed, ascended, Quint. 12, 10, 79.—In partic., to escape, get rid of: aegritudinem, Lucil. ap. Non. 294, 7:necem,
Phaedr. 4, 6, 4:gravem casum,
Tac. A. 14, 6:sermones malignorum,
Plin. Ep. 7, 24, 3 et saep. -
14 hippotoxotae
hippŏtoxŏtae, ārum, m., = hippotoxotai, mounted archers, Caes. B. C. 3, 4, 5;Auct. B. Afr. 19, 6 (pure Lat., equites sagittarii,
Tac. A. 2, 16; Curt. 5, 4). -
15 inascensus
ĭn-ascensus, a, um, adj., not mounted or ascended:locus (rostra),
Plin. Pan. 65, 3. -
16 inevectus
ĭn-ēvectus, a, um, adj. [in-evehi], borne or mounted upon ( poet.):ne quisquam... Iret inevectus caelum super,
Verg. Cul. 339:tendit inevectus radios Hyperionis ardor,
id. ib. 100. -
17 Numida
Nŭmĭda, ae, m., = Nomas, a nomad:II.Arabia Numidarum,
Vitr. 8, 3, 8 ( = Arabia Nomadum, Plin. 5, 16, 15, § 72): Numidas dicimus quos Graeci Nomadas, sive quod id genus hominum pecoribus negotietur, sive quod herbis, ut pecora aluntur, Paul. ex Fest. p. 173 Müll.—In partic., a Numidian; usually in the plur., Nŭmĭ-dae, ārum, the Numidians, a people of Northern Africa, between Mauritania and the territory of Carthage, in the modern Algiers, Sall. J. 46, 3; 66, 2; 89, 7; Liv. 29, 31; 34; Verg. A. 4, 41; Hor. C. 3, 11, 47.—2.Enslaved and used in Rome as mounted attendants and messengers,
Sen. Ep. 87, 8; 123, 6; Tac. H. 2, 40; Inscr. Orell. 2877:Numidarum columnae,
i. e. of Numidian marble, Juv. 7, 182.—In gen. plur.:Numidūm gentes,
Mart. 12, 26, 6.—In sing.:Numida,
Sall. J. 12, 4.—As adj., of or belonging to the Numidians, Numidian:3.Numidae jaculatores,
Liv. 28, 11;Numidae leones,
Ov. A. A. 2, 183;Numida dens,
i. e. ivory, id. P. 4, 9, 28:ursos figebat Numidas,
Juv. 4, 100.—A Roman surname:B.Plotius Numida,
Hor. C. 1, 36.—Hence,1.Nŭmĭdĭa, ae, f., the country of Numidia, Mel. 1, 6, 1; Plin. 5, 3, 2, § 22; Sall. J. 8, 1; 13, 2; 16, 5; Col. 3, 12, 6 et saep.— Whence, Nŭmĭdĭānus, a, um, adj, Numidian, Plin. 15, 15, 16, § 55.—2.Nŭmĭ-dĭcus, a, um, adj., Numidian:equi Numidici,
Liv. 30, 6:scuta,
Sall. J. 94, 1:cedri,
Plin. 16, 40, 79, § 216:gallina,
Col. 8, 2, 2;called also Numidicae aves,
Plin. 10, 48, 67, § 132:marmor, called also Libycum, Poenum,
id. 5, 3, 2, § 22; 36, 6, 8, § 49; Sen. Ep. 86, 6: Numidicus, a surname of Q. Caecilius Metellus, bestowed on him for his victory over Jugurtha, Vell. 2, 11, 2; Aur. Vict. Vir. Ill. 62, 1. -
18 Numidae
Nŭmĭda, ae, m., = Nomas, a nomad:II.Arabia Numidarum,
Vitr. 8, 3, 8 ( = Arabia Nomadum, Plin. 5, 16, 15, § 72): Numidas dicimus quos Graeci Nomadas, sive quod id genus hominum pecoribus negotietur, sive quod herbis, ut pecora aluntur, Paul. ex Fest. p. 173 Müll.—In partic., a Numidian; usually in the plur., Nŭmĭ-dae, ārum, the Numidians, a people of Northern Africa, between Mauritania and the territory of Carthage, in the modern Algiers, Sall. J. 46, 3; 66, 2; 89, 7; Liv. 29, 31; 34; Verg. A. 4, 41; Hor. C. 3, 11, 47.—2.Enslaved and used in Rome as mounted attendants and messengers,
Sen. Ep. 87, 8; 123, 6; Tac. H. 2, 40; Inscr. Orell. 2877:Numidarum columnae,
i. e. of Numidian marble, Juv. 7, 182.—In gen. plur.:Numidūm gentes,
Mart. 12, 26, 6.—In sing.:Numida,
Sall. J. 12, 4.—As adj., of or belonging to the Numidians, Numidian:3.Numidae jaculatores,
Liv. 28, 11;Numidae leones,
Ov. A. A. 2, 183;Numida dens,
i. e. ivory, id. P. 4, 9, 28:ursos figebat Numidas,
Juv. 4, 100.—A Roman surname:B.Plotius Numida,
Hor. C. 1, 36.—Hence,1.Nŭmĭdĭa, ae, f., the country of Numidia, Mel. 1, 6, 1; Plin. 5, 3, 2, § 22; Sall. J. 8, 1; 13, 2; 16, 5; Col. 3, 12, 6 et saep.— Whence, Nŭmĭdĭānus, a, um, adj, Numidian, Plin. 15, 15, 16, § 55.—2.Nŭmĭ-dĭcus, a, um, adj., Numidian:equi Numidici,
Liv. 30, 6:scuta,
Sall. J. 94, 1:cedri,
Plin. 16, 40, 79, § 216:gallina,
Col. 8, 2, 2;called also Numidicae aves,
Plin. 10, 48, 67, § 132:marmor, called also Libycum, Poenum,
id. 5, 3, 2, § 22; 36, 6, 8, § 49; Sen. Ep. 86, 6: Numidicus, a surname of Q. Caecilius Metellus, bestowed on him for his victory over Jugurtha, Vell. 2, 11, 2; Aur. Vict. Vir. Ill. 62, 1. -
19 Numidia
Nŭmĭda, ae, m., = Nomas, a nomad:II.Arabia Numidarum,
Vitr. 8, 3, 8 ( = Arabia Nomadum, Plin. 5, 16, 15, § 72): Numidas dicimus quos Graeci Nomadas, sive quod id genus hominum pecoribus negotietur, sive quod herbis, ut pecora aluntur, Paul. ex Fest. p. 173 Müll.—In partic., a Numidian; usually in the plur., Nŭmĭ-dae, ārum, the Numidians, a people of Northern Africa, between Mauritania and the territory of Carthage, in the modern Algiers, Sall. J. 46, 3; 66, 2; 89, 7; Liv. 29, 31; 34; Verg. A. 4, 41; Hor. C. 3, 11, 47.—2.Enslaved and used in Rome as mounted attendants and messengers,
Sen. Ep. 87, 8; 123, 6; Tac. H. 2, 40; Inscr. Orell. 2877:Numidarum columnae,
i. e. of Numidian marble, Juv. 7, 182.—In gen. plur.:Numidūm gentes,
Mart. 12, 26, 6.—In sing.:Numida,
Sall. J. 12, 4.—As adj., of or belonging to the Numidians, Numidian:3.Numidae jaculatores,
Liv. 28, 11;Numidae leones,
Ov. A. A. 2, 183;Numida dens,
i. e. ivory, id. P. 4, 9, 28:ursos figebat Numidas,
Juv. 4, 100.—A Roman surname:B.Plotius Numida,
Hor. C. 1, 36.—Hence,1.Nŭmĭdĭa, ae, f., the country of Numidia, Mel. 1, 6, 1; Plin. 5, 3, 2, § 22; Sall. J. 8, 1; 13, 2; 16, 5; Col. 3, 12, 6 et saep.— Whence, Nŭmĭdĭānus, a, um, adj, Numidian, Plin. 15, 15, 16, § 55.—2.Nŭmĭ-dĭcus, a, um, adj., Numidian:equi Numidici,
Liv. 30, 6:scuta,
Sall. J. 94, 1:cedri,
Plin. 16, 40, 79, § 216:gallina,
Col. 8, 2, 2;called also Numidicae aves,
Plin. 10, 48, 67, § 132:marmor, called also Libycum, Poenum,
id. 5, 3, 2, § 22; 36, 6, 8, § 49; Sen. Ep. 86, 6: Numidicus, a surname of Q. Caecilius Metellus, bestowed on him for his victory over Jugurtha, Vell. 2, 11, 2; Aur. Vict. Vir. Ill. 62, 1. -
20 Numidianus
Nŭmĭda, ae, m., = Nomas, a nomad:II.Arabia Numidarum,
Vitr. 8, 3, 8 ( = Arabia Nomadum, Plin. 5, 16, 15, § 72): Numidas dicimus quos Graeci Nomadas, sive quod id genus hominum pecoribus negotietur, sive quod herbis, ut pecora aluntur, Paul. ex Fest. p. 173 Müll.—In partic., a Numidian; usually in the plur., Nŭmĭ-dae, ārum, the Numidians, a people of Northern Africa, between Mauritania and the territory of Carthage, in the modern Algiers, Sall. J. 46, 3; 66, 2; 89, 7; Liv. 29, 31; 34; Verg. A. 4, 41; Hor. C. 3, 11, 47.—2.Enslaved and used in Rome as mounted attendants and messengers,
Sen. Ep. 87, 8; 123, 6; Tac. H. 2, 40; Inscr. Orell. 2877:Numidarum columnae,
i. e. of Numidian marble, Juv. 7, 182.—In gen. plur.:Numidūm gentes,
Mart. 12, 26, 6.—In sing.:Numida,
Sall. J. 12, 4.—As adj., of or belonging to the Numidians, Numidian:3.Numidae jaculatores,
Liv. 28, 11;Numidae leones,
Ov. A. A. 2, 183;Numida dens,
i. e. ivory, id. P. 4, 9, 28:ursos figebat Numidas,
Juv. 4, 100.—A Roman surname:B.Plotius Numida,
Hor. C. 1, 36.—Hence,1.Nŭmĭdĭa, ae, f., the country of Numidia, Mel. 1, 6, 1; Plin. 5, 3, 2, § 22; Sall. J. 8, 1; 13, 2; 16, 5; Col. 3, 12, 6 et saep.— Whence, Nŭmĭdĭānus, a, um, adj, Numidian, Plin. 15, 15, 16, § 55.—2.Nŭmĭ-dĭcus, a, um, adj., Numidian:equi Numidici,
Liv. 30, 6:scuta,
Sall. J. 94, 1:cedri,
Plin. 16, 40, 79, § 216:gallina,
Col. 8, 2, 2;called also Numidicae aves,
Plin. 10, 48, 67, § 132:marmor, called also Libycum, Poenum,
id. 5, 3, 2, § 22; 36, 6, 8, § 49; Sen. Ep. 86, 6: Numidicus, a surname of Q. Caecilius Metellus, bestowed on him for his victory over Jugurtha, Vell. 2, 11, 2; Aur. Vict. Vir. Ill. 62, 1.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Mounted — Mount ed, a. 1. Seated or serving on horseback or similarly; as, mounted police; mounted infantry. [1913 Webster] 2. Placed on a suitable support, or fixed in a setting; as, a mounted gun; a mounted map; a mounted gem. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
mounted — [mount′id] adj. 1. seated on horseback, a bicycle, etc. 2. serving on horseback [mounted police] 3. set up and ready for use [mounted gun] 4. fixed on or in the proper backing, support, setting, etc. 5. Mil. regularly equipped with a means of… … English World dictionary
mounted — mounted; un·mounted; … English syllables
mounted — index accrued Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
mounted — (adj.) 1580s, on horseback, pp. adjective from MOUNT (Cf. mount) (v.). From 1854 as set up for display … Etymology dictionary
mounted — moun|ted [ˈmauntıd] adj 1.) riding on a horse ▪ the mounted police ▪ Jean was mounted on a grey mare. 2.) fixed firmly to a larger thing ▪ The statue was mounted on a marble base. ▪ music blasting from wall mounted speakers … Dictionary of contemporary English
mounted — Ⅰ. mount [1] ► VERB 1) climb up or on to. 2) get up on (an animal or bicycle) to ride it. 3) (be mounted) be on horseback; be provided with a horse. 4) increase in size, number, or intensity. 5) organize and initiate … English terms dictionary
mounted — [[t]ma͟ʊntɪd[/t]] ADJ: ADJ n Mounted police or soldiers ride horses when they are on duty. → See also mount A dozen mounted police rode into the square … English dictionary
mounted — adjective mounted soldiers or police officers ride on horses: the mounted police … Longman dictionary of contemporary English
Mounted — Mount Mount, v. i. [imp. & p. p. {Mounted}; p. pr. & vb. n. {Mounting}.] [OE. mounten, monten, F. monter, fr. L. mons, montis, mountain. See {Mount}, n. (above).] 1. To rise on high; to go up; to be upraised or uplifted; to tower aloft; to… … The Collaborative International Dictionary of English
mounted — affixed affixed adj. 1. attached physically. Opposite of {unaffixed}. Note: Various more specific adjectives meaning affixed are: {appendant , {basifixed}, {fastened, secured}, {glued, pasted, stuck to(predicate) , {pegged down , {pinned, stapled … The Collaborative International Dictionary of English