-
81 metula
mētŭla, ae, f. dim. [meta], a small pyramid, obelisk (post-Aug.), Plin. Ep. 5, 6, 35. -
82 moeta
moeta, for meta, Front. de Colon. p. 141. -
83 molendarius
mŏlendārĭus, a, um, adj. [1. molo], of or belonging to a mill or to grinding, mill- (post-class.):asina molendaria,
Dig. 33, 7, 18, § 2: meta (al. molendinaria), ib. § 5. -
84 molendinarius
I.Adj.:II.molendinariae metae,
Amm. 17, 4, 15:molendinaria meta (al. molendaria),
Dig. 33, 7, 18, § 5.— -
85 paenultima
paenultĭmus ( pēn-), a, um, adj. [paene-ultimus], the last but one (post-class. for proximus a postremo, Cic. Or. 64, 217):II.paenultima meta November,
Aus. Ecl. Quotae Cal. Sint Mens. 12.—Subst.: pae-nultĭma, ae, f. (sc. syllaba), the penultimate syllable, the penult:paenultimam circumflectere,
Gell. 4, 7, 2. -
86 paenultimus
paenultĭmus ( pēn-), a, um, adj. [paene-ultimus], the last but one (post-class. for proximus a postremo, Cic. Or. 64, 217):II.paenultima meta November,
Aus. Ecl. Quotae Cal. Sint Mens. 12.—Subst.: pae-nultĭma, ae, f. (sc. syllaba), the penultimate syllable, the penult:paenultimam circumflectere,
Gell. 4, 7, 2. -
87 propero
prŏpĕro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [properus].I.Act., to hasten, quicken, accelerate; to prepare, make, or do with haste (mostly poet. and in post-Aug. prose):II.alia quae incepto usui forent properare,
Sall. J. 37, 4:itineris properandi causā,
id. ib. [p. 1469] 105, 2:properato itinere,
id. ib. 112, 2:vascula intus pure propera,
Plaut. Aul. 2, 3, 3:obsonia,
id. Cas. 2, 8, 57:fulmina,
Verg. G. 4, 171:pecuniam heredi,
Hor. C. 3, 24, 62:mortem,
Tib. 4, 1, 205; Verg. A. 9, 401:coeptum iter,
Tac. H. 3, 40:deditionem,
id. A. 2, 22:caedem,
id. ib. 11, 37:naves,
id. ib. 2, 6:hoc studium,
Hor. Ep. 1, 3, 28.—In pass.:vellera properabantur,
Hor. Epod. 12, 21: teneri properentur amores, Dum vacat, let them be sung hastily or briefly, Ov. Am. 3, 1, 69:properatur amor,
id. M. 5, 396:hinc porticus, inde delubra properantur,
Plin. Pan. 51, 3.—Neutr., to make haste, to hasten, be quick (class.): aliud est properare, aliud festinare. Qui unum quid mature transigit, is properat: qui multa simul incipit neque perficit, is festinat, Cato ap. Gell. 16, 14, 2; id. ap. Fest. p. 234 Müll.; id. ap. Non. 441, 22:A.propera, fer pedem,
Plaut. Men. 3, 3, 30:properatin' ocius?
id. Curc. 2, 2, 33:simulabat sese negotii causā properare,
Sall. J. 76, 1; 58, 6:in Italiam,
Caes. B. G. 2, 35; id. B. C. 2, 20:ad praedam, ad gloriam,
id. ib. 2, 39:ad gaudia,
Hor. C. 4, 12, 21:Romam,
Cic. Mil. 19, 49:in patriam,
id. Fam. 12, 25:in fata,
Luc. 8, 658:sacris, for a sacris,
Ov. M. 6, 201; Hor. Ep. 2, 1, 58;but sometimes with collat. notion of excessive haste: properantibus Blaesus advenit, increpabatque, etc. (cf. the context),
Tac. A. 1, 18; 13, 17.— With sup.: ultro licentiam in vos auctum, atque adjutum properatis, Sall. Or. Licin. ad Pleb. (H. 3, 61, 16 Dietsch).—With inf.:argentum propere propera vomere,
Plaut. Curc. 5, 3, 10:redire in patriam,
Cic. Prov. Cons. 14, 35:quin huc ad vos venire propero?
id. Rep. 6, 15, 15:signa inferre, atque evadere oppido,
Sall. J. 56, 5:pervenire,
Caes. B. G. 2, 11:aliquem amando Perdere,
Hor. C. 1, 8, 2.—With object-clause:se quisque hostem ferire properabat,
Sall. C. 7, 6; Amm. 25, 7.— Impers. pass.:properatum vehementer, cum, etc.,
Cic. Sull. 19, 54; Verg. A. 4, 416.— Transf., of inanimate subjects, with inf. pass.:mala decerpi properantia,
Plin. 15, 14, 15, § 52.—Hence,prŏpĕrans, antis, P. a., hastening, hasty, rapid, speedy (class.):B.ille properans, festinans,
Cic. Phil. 9, 3, 6:haec properantes scripsimus,
in haste, id. Att. 4, 4, a.— Comp.:rotam solito properantior urget,
Claud. in Ruf. 2, 337.—Hence, adv.: prŏpĕran-ter, hastily, speedily, quickly (mostly poet. and in post-Aug. prose; cf.:propere, cito, festinanter, celeriter, etc.),
Lucr. 5, 300:properanter accepit codicillos,
Tac. A. 16, 24.— Comp.:beneficia properantius, quam aes mutuum, reddere,
Sall. J. 96, 2; 8, 2:ire,
Ov. F. 4, 673.— Sup.: properantissime aliquid afferre, Cod. Th. 11, 30, 8.—prŏpĕrātus, a, um, P. a., hurried, accelerated, rapid, quick, speedy (mostly poet.):tabellae,
Ov. M. 9, 586:mors,
id. Tr. 3, 3, 34:gloria rerum,
id. M. 15, 748:meta curribus,
i. e. rapidly approached, Mart. 10, 50, 7:naves,
Tac. A. 2, 6:tela,
id. ib. 2, 80.— Comp.:properatius tempus,
Sol. 26.— Absol.: properato opus est, there is need of haste:accurato et properato opus est,
Plaut. Mil. 3, 1, 210:erat nihil, cur properato opus esset,
Cic. Mil. 19, 49.—Hence, adv.: prŏpĕrā-tō, quickly, speedily (Tac.):properato ad mortem agitur,
Tac. A. 13, 1. -
88 singultim
-
89 Terminus
termĭnus, i, m. (collat. form termo, ōnis, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll., or Ann. v. 470 and 471 Vahl.; and termen, ĭnis, n., acc. to Varr. L. L. 5, § 21 Müll.; so,I.(BTERMINA DVO STANT,
Inscr. Orell. 3121) [Sanscr. root tar-, overcome; tīrain, shore, edge; Gr. terma, goal; termôn, border; cf. trans, in-trare], a boundary-line, boundary, bound, limit (syn.: finis, limes, meta).Lit., of local boundaries:B.contentio de terminis,
Cic. Ac. 2, 43, 132:agrorum,
Plin. 18, 2, 2, § 8; Hor. C. 2, 18, 24:templi,
Liv. 45, 5, 7:urbis,
Tac. A. 12, 23; 12, 24 fin.:possessionum,
Cic. Mil. 27, 74:vicinitatis,
id. Rab. Perd. 3, 8:Alexandria, in terminis Africae et Aegypti condita,
Just. 21, 6, 3.—Comically, = membrum virile, Pompon. ap. Non. 146, 24 (Com. Fragm. v. 126 Rib.).— Hence,Personified: Termĭnus, the deity presiding over boundaries, Ov. F. 2, 639 sq.; Varr. L. L. 5, 10, 22; Liv. 1, 55, 3; 5, 54, 7; Hor. C. S. 27; Lact. 1, 20, 38; Fest. p. 368; Serv. ad Verg. A. 9, 448. —II.Transf., in gen., a bound, limit, end, term:constituendi sunt, qui sint in amicitiā fines, ut quasi termini diligendi,
Cic. Lael. 16, 56; cf.:certos mihi fines terminosque constituam,
id. Quint. 10, 35:oratoris facultatem non illius artis terminis, sed ingeni sui finibus describere,
id. de Or. 1, 49, 214:contentionum,
id. Fam. 6, 22, 2:nullis terminis circumscribere aut definire jus suum,
id. de Or. 1, 16, 70:Pompeius, cujus res gestae atque virtutes isdem quibus solis cursus regionibus ac terminis continentur,
id. Cat. 4, 10, 21:omnium aetatum certus est terminus, senectutis autem nullus est certus terminus,
id. Sen. 20, 72:vitae,
id. Rab. Perd. 10, 29:pangere terminos,
id. Leg. 1, 21, 56:termini egestatis,
Plaut. As. 1, 2, 13:hos terminos dignitati statuo,
Plin. Ep. 6, 29, 3. -
90 terminus
termĭnus, i, m. (collat. form termo, ōnis, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll., or Ann. v. 470 and 471 Vahl.; and termen, ĭnis, n., acc. to Varr. L. L. 5, § 21 Müll.; so,I.(BTERMINA DVO STANT,
Inscr. Orell. 3121) [Sanscr. root tar-, overcome; tīrain, shore, edge; Gr. terma, goal; termôn, border; cf. trans, in-trare], a boundary-line, boundary, bound, limit (syn.: finis, limes, meta).Lit., of local boundaries:B.contentio de terminis,
Cic. Ac. 2, 43, 132:agrorum,
Plin. 18, 2, 2, § 8; Hor. C. 2, 18, 24:templi,
Liv. 45, 5, 7:urbis,
Tac. A. 12, 23; 12, 24 fin.:possessionum,
Cic. Mil. 27, 74:vicinitatis,
id. Rab. Perd. 3, 8:Alexandria, in terminis Africae et Aegypti condita,
Just. 21, 6, 3.—Comically, = membrum virile, Pompon. ap. Non. 146, 24 (Com. Fragm. v. 126 Rib.).— Hence,Personified: Termĭnus, the deity presiding over boundaries, Ov. F. 2, 639 sq.; Varr. L. L. 5, 10, 22; Liv. 1, 55, 3; 5, 54, 7; Hor. C. S. 27; Lact. 1, 20, 38; Fest. p. 368; Serv. ad Verg. A. 9, 448. —II.Transf., in gen., a bound, limit, end, term:constituendi sunt, qui sint in amicitiā fines, ut quasi termini diligendi,
Cic. Lael. 16, 56; cf.:certos mihi fines terminosque constituam,
id. Quint. 10, 35:oratoris facultatem non illius artis terminis, sed ingeni sui finibus describere,
id. de Or. 1, 49, 214:contentionum,
id. Fam. 6, 22, 2:nullis terminis circumscribere aut definire jus suum,
id. de Or. 1, 16, 70:Pompeius, cujus res gestae atque virtutes isdem quibus solis cursus regionibus ac terminis continentur,
id. Cat. 4, 10, 21:omnium aetatum certus est terminus, senectutis autem nullus est certus terminus,
id. Sen. 20, 72:vitae,
id. Rab. Perd. 10, 29:pangere terminos,
id. Leg. 1, 21, 56:termini egestatis,
Plaut. As. 1, 2, 13:hos terminos dignitati statuo,
Plin. Ep. 6, 29, 3.
См. также в других словарях:
méta — méta … Dictionnaire des rimes
meta — meta·autunite; meta·biological; meta·biology; meta·bi·o·sis; meta·bi·ot·ic; meta·bisulfite; meta·bo·li·an; meta·bol·ic; meta·borate; meta·boric; meta·branchial; meta·can·tho·ceph·a·la; meta·car·pa·le; meta·car·po·phalangeal; meta·carpus;… … English syllables
Meta — oder meta steht für: eine Vorsilbe in Fremdwörtern griechischen Ursprungs, siehe Liste griechischer Wortstämme in deutschen Fremdwörtern#M Meta (Mythologie), in der griechischen Mythologie Tochter des Hoples und erste Frau von Theseus Vater… … Deutsch Wikipedia
Meta — Méta Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom … Wikipédia en Français
META — in Circo, creta erat et terminus, in quo currendi finem faciebant quadrigae et palmam accipiebant: Victoriae nota, Solino, c. 47. quod solae victrices quadrigae, quae metam septimo circumagere anticipâssent, eousque decurrebant praemium… … Hofmann J. Lexicon universale
Meta 4 — Cover of issue #1 Publication information Publisher ShadowLine … Wikipedia
méta — [ meta ] n. m. • 1925; marque déposée, abrév. de métaldéhyde ♦ Tablette de métaldéhyde, combustible solide qui brûle sans laisser de résidu. Réchaud à méta d un campeur. ● Méta nom masculin (nom déposé) Nom commercial des tablettes de métaldéhyde … Encyclopédie Universelle
meta — Element de compunere însemnând după sau exprimând ideea de transformare, de schimbare, folosit la formarea unor substantive şi a unor adjective. – Din fr. méta . Trimis de LauraGellner, 05.08.2008. Sursa: DEX 98 META Element prim de compunere… … Dicționar Român
meta — méta ž DEFINICIJA 1. umjetni ili prirodni predmet, obilježeno mjesto u koje se gađa [streljačka meta; pokretna meta; živa meta] 2. u nuklearnoj fizici, objekt izvrgnut bombardiranju ili zračenju 3. pren. osoba koju se napada putem medija ili… … Hrvatski jezični portal
mėta — mėtà sf. (2) Gs, Ms, Glv, Dkšt, (4) K, J, mėta (1) Jrb; SD150, R, LBŽ bot. lūpažiedžių šeimos kvapus augalas (Mentha): Po langu mė̃tos kvepia Šlčn. Sėjau rūtą, sėjau mėtą, sėjau lelijėlę (d.) Dkš. Pasėjau mėtą, kad mane mylėtų Pnd. Kvapiosiom… … Dictionary of the Lithuanian Language
meta — sustantivo femenino 1. Línea de llegada donde acaba una carrera deportiva: La meta de la maratón está situada en la plaza. 2. Área: deporte Portería: El delantero marcó en su propia meta. 3. Objetivo, fin que se pretende alcanzar: Su meta es… … Diccionario Salamanca de la Lengua Española