matryca

См. также в других словарях:

• matryca — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIc {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}techn. {{/stl 8}}{{stl 7}} forma służąca do wykuwania, tłoczenia, odlewania różnych przedmiotów, np. czcionek drukarskich {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• matryca — ż II, DCMs. matrycacy; lm D. matrycayc 1. cyber. «w obwodach połączonych: zespół elementów, takich jak np. diody, rdzenie magnetyczne, przekaźniki, przeznaczonych do wykonywania określonej funkcji, np. do przechodzenia z jednego systemu… …   Słownik języka polskiego

• fragment — m IV, D. u, Ms. fragmentncie; lm M. y 1. «wyodrębniona część jakiejś całości; kawałek, wycinek, wyjątek, urywek» Fragment lądu, gór, alei, ulicy. Fragment rozmowy, publikacji, prozy. Fragment rzeźby, pomnika. Fragment życia. Fragmenty… …   Słownik języka polskiego

• matrycowy — przym. od matryca (zwykle w zn. 2 i 3) a) w zn. 2: Matrycowy odlew czcionki. Karton matrycowy. Klisza matrycowa. b) w zn. 3: Kucie matrycowe …   Słownik języka polskiego

• moletować — ndk IV, moletowaćtuję, moletowaćtujesz, moletowaćtuj, moletowaćował, moletowaćowany 1. szt. «wytłaczać moletą stalową matrycą ozdobne wzory na przedmiotach metalowych (głównie ze srebra i brązu)» 2. → radełkować …   Słownik języka polskiego

• negatyw — m IV, D. u, Ms. negatywwie; lm M. y 1. «obraz fotograficzny, na którym w fotografii czarno białej wartości tonalne są odwrócone (miejsca ciemne w rzeczywistości są tu jasne i na odwrót), zaś w fotografii barwnej barwy fotografowanego przedmiotu… …   Słownik języka polskiego

• stempel — m I, D. stempelpla; lm M. stempelple, D. stempelpli 1. «przyrząd o wypukłym albo wklęsłym, odwróconym obrazie jakiegoś rysunku lub napisu, służący do odbijania pieczęci, wzoru; pieczęć, odbitka, znak fabryczny na czymś» Stempel metalowy,… …   Słownik języka polskiego

• wahliwy — «mający właściwości odchylania się od właściwego położenia, wykonujący ruchy wahadłowe; chwiejny» Prasa z wahliwą matrycą …   Słownik języka polskiego

• woskowy — woskowyowi 1. «zrobiony z wosku, zawierający wosk, nasycony woskiem; wydzielający wosk» Świece woskowe. Pasty woskowe. ∆ Gabinet figur woskowych «kolekcja figur z wosku przedstawiających wiernie znane osobistości albo jakieś sceny (największe… …   Słownik języka polskiego

• woskówka — ż III, CMs. woskówkawce; lm D. woskówkawek druk. «bibułka powleczona woskiem, używana do powielania napisanych na niej tekstów; matryca woskowa» …   Słownik języka polskiego

• dwuwymiarowy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} istniejący w dwóch wymiarach, mający dwa wy miary (długość i szerokość) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dwuwymiarowa matryca. Obraz dwuwymiarowy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień