Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

marra

  • 1 marra

    marra, ae, f. (aus dem assyr. marru, Hacke), I) eine Hacke od. Haue mit breitem Kopfe u. gezähnt, zum Ausjäten des Unkrauts u. Ausreißen der Wurzeln, Colum. poët. 10, 72 u. 89. Plin. 17, 159. Iuven. 3, 311 u. 15, 167. – II) übtr., ein eiserner Haken, Plin. 9, 45.

    lateinisch-deutsches > marra

  • 2 marra

    marra, ae, f. (aus dem assyr. marru, Hacke), I) eine Hacke od. Haue mit breitem Kopfe u. gezähnt, zum Ausjäten des Unkrauts u. Ausreißen der Wurzeln, Colum. poët. 10, 72 u. 89. Plin. 17, 159. Iuven. 3, 311 u. 15, 167. – II) übtr., ein eiserner Haken, Plin. 9, 45.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > marra

  • 3 fermentum

    fermentum, ī, n. (ferveo), I) die Gärung, Aufgärung, marrā reici (debet) quaternûm pedum fermento, es muß mit einer kleinen Hacke aufgelockert werden, sodaß es sich auf vier Fuß hebt, Plin. 17, 159: repastinata humus velut fermento quodam intumescit, quillt durch eine Art Gärungsprozeß auf, Col. 4, 1, 7: cum (egesta humus) aliquo quasi fermento abundarit, wenn sie gequollen ist und nicht ganz (in die Gruben) hineingeht, Col. 2, 2, 19: non sine quodam, ut ita dicam, fermento (Gärung, Gärungsprozeß), quo in unum diversa coalescunt, Sen. ep. 84, 4. – übtr., die Aufgärung (Aufwallung) des Gemüts, der Zorn, in fermento esse od. iacēre, Plaut. Cas. 325; merc. 959. – II) meton.: 1) ein Gärungsmittel, Gärstoff, a) der Sauerteig, das Ferment, panis sine fermento, ungesäuertes, Cels.: ebenso panis nullo fermento, Tac.: panis fermentis confectus (angemachtes), Isid. – übtr., velut fermentum cognitionis magis ei (libro) inesse, Solin, praef. 2: eius cognitio fermentum quoddam est vitae ac rei dissociabilis glutinum, Arnob. 2, 32: et istud fermentum (Gärstoff = Ärgernis, Ursache zum Zorn) tibi habe, Iuven. 3, 188. – b) der Dünger, Col. 3, 11, 3. – c) übh. eine in der Gärung begriffene Masse, v. Chaos, Macr. somn. Scip. 2, 2, 15. – 2) das durch Gärung Bewirkte: a) gequollenes Getreide, Malz, Malzbier, Verg. georg. 3, 380. – b) die gehobene, aufgelockerte Erde, Pallad. 3, 18, 1.

    lateinisch-deutsches > fermentum

  • 4 fermentum

    fermentum, ī, n. (ferveo), I) die Gärung, Aufgärung, marrā reici (debet) quaternûm pedum fermento, es muß mit einer kleinen Hacke aufgelockert werden, sodaß es sich auf vier Fuß hebt, Plin. 17, 159: repastinata humus velut fermento quodam intumescit, quillt durch eine Art Gärungsprozeß auf, Col. 4, 1, 7: cum (egesta humus) aliquo quasi fermento abundarit, wenn sie gequollen ist und nicht ganz (in die Gruben) hineingeht, Col. 2, 2, 19: non sine quodam, ut ita dicam, fermento (Gärung, Gärungsprozeß), quo in unum diversa coalescunt, Sen. ep. 84, 4. – übtr., die Aufgärung (Aufwallung) des Gemüts, der Zorn, in fermento esse od. iacēre, Plaut. Cas. 325; merc. 959. – II) meton.: 1) ein Gärungsmittel, Gärstoff, a) der Sauerteig, das Ferment, panis sine fermento, ungesäuertes, Cels.: ebenso panis nullo fermento, Tac.: panis fermentis confectus (angemachtes), Isid. – übtr., velut fermentum cognitionis magis ei (libro) inesse, Solin, praef. 2: eius cognitio fermentum quoddam est vitae ac rei dissociabilis glutinum, Arnob. 2, 32: et istud fermentum (Gärstoff = Ärgernis, Ursache zum Zorn) tibi habe, Iuven. 3, 188. – b) der Dünger, Col. 3, 11, 3. – c) übh. eine in der Gärung begriffene Masse, v. Chaos, Macr. somn. Scip. 2, 2, 15. – 2) das durch Gärung Bewirkte: a) gequollenes Getreide, Malz, Malzbier, Verg. georg. 3,
    ————
    380. – b) die gehobene, aufgelockerte Erde, Pallad. 3, 18, 1.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > fermentum

См. также в других словарях:

  • Marra — Höhe 3.042 m …   Deutsch Wikipedia

  • marra — s.f. [lat. marra, voce di origine semitica]. (tecn.) [strumento con ferro triangolare, usato per lavorare il terreno in superficie] ▶◀ ‖ zappa …   Enciclopedia Italiana

  • marra — s. f. 1. Sacho para mondar. 2. Rego ou valeta ao lado do caminho. 3. Clareira em vinhedos ou olivais. 4.  [Jogos] Jogo infantil em que um dos jogadores deve evitar que os outros lhe toquem. 5.  [Portugal: Minho] Parte do instrumento cortante,… …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • Marra — (Dschebel M.), meist vulkanisches Gebirgsmassiv von über 1800 m Höhe in Dar Für (s. d.) …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Marra — marra, marret nm bélier Toulouse anc …   Glossaire des noms topographiques en France

  • marrã — s. f. 1. Bácora que já deixou de mamar. 2. Carne fresca de porco; marrana …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • marra — sustantivo femenino 1. Mazo para partir piedras …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • marra — I (Del lat. marra, especie de azada.) ► sustantivo femenino Mazo de hierro con el mango largo que sirve para romper piedras. SINÓNIMO almádena II (Derivado de marrar.) ► sustantivo femenino Ausencia o falta de una cosa en el lugar donde debería… …   Enciclopedia Universal

  • marra — I Cumbrian Dictionary (pronoun. marra) mate, e.g. Y arlreet marra ? = How are you, my friend ? II A Geordie Dictionary A friend or workmate particularly in the collieries III North Country (Newcastle) Words or (as sometimes written) marra to… …   English dialects glossary

  • marra — noun A friend, pal, buddy, mate. Cheers marra! …   Wiktionary

  • marra — amarra démarra marra redémarra …   Dictionnaire des rimes

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»