-
1 أولي
asli; başlıca; birincil; esaslı; ihzarî; ilkel; iptidaî; kökten; majör; primitif; vahşî; yabanî -
2 جذري
asli; esaslı; kökten; majör -
3 جوهري
asli; aslen; esaslı; kuyumcu; majör; mücevherci; özsel; tözel -
4 حيوي
asli; esaslı; majör; özsel -
5 رئيسي
asli; başlıca; birincil; esaslı; kökten; majör -
6 قيادي
asli; başlıca; esaslı; majör -
7 أولي
أَوَّلِيّ1. iptidaîAnlamı: ilkel, primitif2. asliAnlamı: temel olarak alınan, esas olan3. köktenAnlamı: köklü, cezrî, radikal4. başlıcaAnlamı: en önemli, başta gelen5. majörAnlamı: büyük, önemli6. birincilAnlamı: önemde ilk yeri olan7. primitifAnlamı: ilkel8. ihzarîAnlamı: hazırlık niteliğinde olan, hazırlayıcı9. esaslıAnlamı: köklü, geniş ölçüde etkili10. vahşîAnlamı: yabanî11. yabanîAnlamı: ilkel bir durumda yaşayan12. ilkelAnlamı: zaman bakımından en eski olan -
8 جذري
جَذْرِيّ1. asliAnlamı: temel olarak alınan, esas olan2. köktenAnlamı: köklü, cezrî, radikal3. majörAnlamı: büyük, önemli4. esaslıAnlamı: köklü, geniş ölçüde etkili -
9 جوهري
جوهَرِيّ1. tözelAnlamı: tözle ilgili2. asliAnlamı: temel olarak alınan, esas olan3. özselAnlamı: özle ilgili4. kuyumcu5. majörAnlamı: büyük, önemli6. esaslıAnlamı: köklü, geniş ölçüde etkili7. aslenAnlamı: kök, soy bakımından8. mücevherciAnlamı: kuyumcu -
10 حيوي
حَيَويّ1. asliAnlamı: temel olarak alınan, esas olan2. özselAnlamı: özle ilgili3. majörAnlamı: büyük, önemli4. esaslıAnlamı: köklü, geniş ölçüde etkili -
11 رئيسي
رَئِيسِيّ1. asliAnlamı: temel olarak alınan, esas olan2. köktenAnlamı: köklü, cezrî, radikal3. başlıcaAnlamı: en önemli, başta gelen4. majörAnlamı: büyük, önemli5. birincilAnlamı: önemde ilk yeri olan6. esaslıAnlamı: köklü, geniş ölçüde etkili -
12 قيادي
قِيَادِيّ1. asliAnlamı: temel olarak alınan, esas olan2. başlıcaAnlamı: en önemli, başta gelen3. majörAnlamı: büyük, önemli4. esaslıAnlamı: köklü, geniş ölçüde etkili
См. также в других словарях:
Major — Major … Deutsch Wörterbuch
major — [ maʒɔr ] adj. et n. • XVIe; en provenç., XIIIe; lat. major, compar. de magnus « grand » I ♦ Adj. Milit. Supérieur par le rang (dans quelques comp.).⇒ état major, tambour major. Médecin major. Sergent major. II ♦ N. 1 … Encyclopédie Universelle
Major — Pour les articles homonymes, voir Major (homonymie). Major est un grade militaire, qui se situe différemment dans la hiérarchie militaire suivant les pays. Il désigne le premier grade d officier supérieur ou, dans l armée française, un grade… … Wikipédia en Français
Major — ist ein militärischer Dienstgrad verschiedener Länder. Er gehört zur Dienstgradgruppe der Stabsoffiziere. Inhaltsverzeichnis 1 Historisches 2 Deutschland 3 Österreich 4 Schweiz … Deutsch Wikipedia
major — MAJÓR, Ă, majori, e, adj. 1. (Despre oameni) Care a împlinit vârsta legală pentru a putea beneficia prin lege de drepturi civile şi politice depline. 2. Foarte important, principal. ♦ (log.: în sintagmele) Termen major = predicatul concluziei… … Dicționar Român
Major — Ma jor, [L. major, compar. of magnus great: cf. F. majeur. Cf. {Master}, {Mayor}, {Magnitude}, {More}, a.] 1. Greater in number, quantity, or extent; as, the major part of the assembly; the major part of the revenue; the major part of the… … The Collaborative International Dictionary of English
major — Major. s. m. Officier de guerre dans un corps, qui porte les ordres des Commandants à tous les autres Officiers. Le Major d un Regiment. le Major de, la place. Major des Gardes du Corps, Est un Officier qui fait servir les Gardes auprés du Roy, & … Dictionnaire de l'Académie française
major — [mā′jər] adj. [ME maiour < L major, compar. of magnus, great: see MAGNI ] 1. a) greater in size, amount, number, or extent b) greater in importance or rank 2. of full legal age 3. constituting the majority: said of a part, etc … English World dictionary
major — is commonly used, especially in journalism, to mean ‘important, significant’, without any notion of comparison inherent in the word s origins. A political leader invariably gives a major speech, a reference book is published in a major new… … Modern English usage
Major — Ma jor, n. [F. major. See {Major}, a.] 1. (Mil.) An officer next in rank above a captain and next below a lieutenant colonel; the lowest field officer. [1913 Webster] 2. (Law) A person of full age. [1913 Webster] 3. (Logic) That premise which… … The Collaborative International Dictionary of English
major in — ˈmajor in [transitive] [present tense I/you/we/they major in he/she/it majors in present participle majoring in past tense majored in past p … Useful english dictionary