-
21 νη-πευθής
νη-πευθής, ές (πυνϑάνομαι), unerforschlich, unaussprechlich, ὄργια, Orak. bei Macrob. Saturn. 1, 18.
-
22 βού-μασθος
βού-μασθος od. στος, sc. ἄμπελος, ein großtraubiger Wein, Serv. zu Virg. Georg. 2, 102; Macrob. Sat. 2, 16.
-
23 λυκό-φως
λυκό-φως, τό, vulgärer Ausdruck, Eust. 449, 12, Zwielicht, Dämmerlicht, Ael. N. A. 10, 26, wie ἀμφιλύκη νύξ, nach Einigen von ΛΥΚΗ, Macrob. Saturn. 1, 17, nach Anderen von λύκος, die Zeit, wenn der Wolf, wie andere Raubthiere, auf Beute ausgeht, od. von dessen grauer Farbe, nach dem Schol. Ap. Rh. 2, 671 von λύγη od. gar für γλυκόφως.
-
24 λοξίας
-
25 λοίμιος
λοίμιος, ὁ, der Pest Verursachende, Beiwort des Apollo, Macrob. gaturn. 1, 17.
-
26 ἀπο-δέω [2]
ἀπο-δέω, ermangeln, τινός, bes. bei Zahlenangaben, τριακοσίων ἀποδέοντα μύρια (d. i. 9700) Thuc. 2, 13; ὀκτὼ ἀποδέοντες τριακόσιοι, 300 die 8 ermangeln, 300 weniger 8 (d. i. 292), 4, 38; ἔτη ἑνὸς ἀποδέοντα ἑκατόν, 99 Jahre, Luc. Macrob. 23; – nachstehen, ὀλίγον ϑεῶν ἀποδέοντες, d. i. die beinah Götter sind, Luc. Hermot. 22; ἀποδέοντες τοσούτῳ πλήϑει Plut. Luc. 28; τὸ ἐπέτειον ἀπέδει τῶν παλαιοτάτων οὐκ ὀλίγον Plut. def. orac. 4; τὸ ϑῆλυ τοῦ ἄῤῥενος οὐδὲν ἀποδεῖ, c. inf., Gryll. 4; Ggstz ὑπερβάλλειν de an. procr. e Tim. 15; wie tantum abest, τοσοῦτον ἀποδεῐ τοῦ νομίζειν adv. Col. 4; τοσοῦτον ἀποδέω τινός Plat. Ax. 368 a.
-
27 ἀρτεμιδό-βλητος
ἀρτεμιδό-βλητος, ἡ, die mit gewissen, nach Griech. Glauben von der Artemis verhängten Frauenkrankheiten Behaftete, Macrob. Sat. 1. 17.
-
28 ἀρωματο-φόρος
ἀρωματο-φόρος, Gewürzkräuter tragend, Strab.; Plut. Alex. 25; Luc. Macrob. 17; δένδρα Arist. plant. 1, 6.
-
29 ἀρνο-κόμης
ἀρνο-κόμης, ὁ, lamm-, kraushaarig, Beiname des Apollo, Macrob. Sat. I, 17.
-
30 ἀ-σχολέω
ἀ-σχολέω, beschäftigen, zu thun geben, aufhalten, τι νά Luc. Zeux. 7 u. Sp. – Pass., beschäftigt sein, absol., Arist. Eth. 10, 7; ἐκ τοῦ καιροῦ Pol. 8, 5; ἀσχοληϑεὶς περί τι Luc. Macrob. 8, u. oft Plut.; ἐπί τι D. Sic. 17, 94; πρός τι Aesop.; mit partic. Alex. Ath. II, 60 b.
-
31 ἀντί-χειρ
ἀντί-χειρ, ειρος, ὁ, der Daumen, als der den vier andern Fingern entgegenstehende Theil der Hand, Poll. 2, 145. 148, wo auch ἀντιχειρία steht; Macrob.
-
32 ὀξυ-δορκία
ὀξυ-δορκία, ἡ, = ὀξυδερκία, Luc. Macrob. 5.
-
33 ἀνα-βολάδην
ἀνα-βολάδην, = ἀμβολάδην, Polem. bei Macrob. Sat. 5, 19.
-
34 ὁρκόω
ὁρκόω, Einen schwören lassen, vereidigen (wie das spätere ὁρκίζω); Ar. Thesm. 276; auch ὅρκον ὁρκοῠν τινα, Lys. 187; Thuc. 4, 74; ὥρκωσαν τοὺς στρατιώτας τοὺς μεγίστους ὅρκους, 8, 75; öfter bei den Rednern, Lys. 20, 26 Is. 5, 33; auch Xen. Hell. 6, 5, 3 u. A.; εἴς τινα, Plut. Galb. 10. – Pass. ὁρκοῦσϑαι, vereidigt werden, schwören, Polemo bei Macrob. 5, 19. – Adj. verb. ὁρκωτός, vereidigt, Antiph. 6, 14 u. andere Redner.
-
35 ἐπι-μήλιος
ἐπι-μήλιος, = νόμιος, Beiname des Apollo, Macrob. Sat. 1, 17; des Hermes, Paus. 9, 34, 3.
-
36 ἐμ-ποδών
ἐμ-ποδών (ἐν ποσὶ ὤν), vor den Füßen; – 1) im Wege, hinderlich, hemmend; εἰ μὴ ϑεῶν τις ἐμπ. ἔστη δορὶ τῷ τοῠδε Aesch. Spt. 1007; vgl. Thuc. 1, 53; τῷ ποιεῖν Xen. Hell. 2, 3, 23; οὔτε ϑεοὺς οὔϑ' ὁσίαν ἐποιήσατ' ἐμπ. τοιούτῳ λόγῳ, er ließ sich nicht durch Rücksicht auf die Götter von solcher Rede abhalten, Dem. 21, 104; vgl. Xen. Cyr. 4, 2, 46; κακὸν δὲ ποῖον ἐμπ. εἶργε τοῠτ' ἐξειδέναι, was hinderte es zu erfahren, Soph. O. R. 128; Eur. oft, σὺ δ' ἡμῖν μηδὲν ἐμπ. γένῃ λέγουσα μηδὲ δρῶσα, werde nicht durch Wort oder That uns hinderlich, Hec. 372; μὴ ἐμπ. ἡμῖν γένηται τὴν ϑεὸν μὴ 'ξελκύσαι Ar. Paz 515, hindern, herauszuziehen; so mit μή u. int., Thuc. 6, 28; ὅ τι ἂν ἐμποδὼν ᾖ τοῠ ἰέναι καὶ πορεύεσϑαι Plat. Crat. 415 c; τί ἐμποδὼν μὴ οὐχὶ – ἀποϑανεῖν Xen. An. 3, 1, 13; τὸ μὴ εἶναι 4, 8, 14; τοῠ μὴ ὁρᾶν, am Sehen, Cyr. 2, 4, 23; auch sonst mit dem gen., ὅτι πολλῶν καὶ ἀγαϑῶν ἐμπ. ἀλλήλοις ἔσεσϑε 8, 5, 24; τοῖς Ἕλλησι τῆς διώξεως Plut. Them. 4; τὸ ἐμποδών, das Hinderniß, Ar. Th. 847 Lys. 1161; ὥς σφι τὸ ἐμπ. ἐγεγόνεε καϑαρόν, da das Hinderniß beseitigt war, Her. 7, 183. – 2) der Einem in den Wurf kommt, begegnet, Her. 2, 102. 3, 147 u. A. – 3) was vorliegt, gegenwärtig ist; ἃ δ' ἐμποδὼν μάλιστα, ταῠϑ' ἥκω φράσων Eur. Phoen. 706; οἱ ἐμπ. ἆϑλοι Plut. Thes. 7; daher = bekannt, Andoc. 4, 10; διὰ τὸ πολλοῖς ἐμπ. εἶναι καὶ γνωρίζεσϑαι Pol. 2, 17, 1; a. Sp. Auch von der Zeit, sofort, Polemo bei Macrob. Sat. 5, 19.
-
37 ἐλαφρίζω
ἐλαφρίζω, 1) leicht machen, erleichtern; κούρην Mosch. 2, 126; öfter bei sp. D., wie Coluth. 29, 156; ἑαυτὰς ὑψοῠ, sich erheben, Ael. H. A. 9, 52; Plut.; übertr., ψυχήν Ep. ad. 574 (IX, 207). – 2) intrans., leicht sein. Callim. Del. 115; ποσσίν Opp. Cyn. 1, 85; γόνυ ἐλαφρίζον Eur. frg. bei Macrob. Sat. 5, 18; κῶλος Anyte 23 ( App. 6). – Das med. = act., Poll. 4, 98.
-
38 ἐθν-άρχης
ἐθν-άρχης, ὁ, Volksbeherrscher, Luc. Macrob. 17; Statthalter, LXX.
-
39 ὑπο-βολή
ὑπο-βολή, ἡ, die Handlung des ὑποβάλλω, – 1) das Darunterwerfen, Unterlegen, λίϑου Luc. salt. 37; ἐνεδρευόντων, das Hineinlegen der Nachstellenden in einen Hinterhalt, die verborgene Stellung eines Hinterhaltes, Pol. 3, 105, 1; ἐξ ὑποβολῆς, aus dem Hinterhalt, 15, 2, 12; das Unterschieben, bes. fremder, unächter Kinder, τέκνων Plat. Rep. VII, 538 a; Plut. Rom. 22; ὑποβολῆς γράφεσϑαί τινα, Einen der unächten Geburt anklagen, B. A. 312; dah. übh. Verfälschung, κλειδῶν, das Nachahmen der Schlüssel, Plut. Rom. 22. – 2) das unter den Fuß, an die Hand Geben, Vorsagen, ἐξ ὑποβολῆς ὀμνύναι, einen vorgesprochenen Eid schwören, Polemo bei Macrob. Sat. 5, 19; die Eingebung, Warnung, der Rath, ἐξ ὑποβολῆς, auf vorangegangene Verwarnung, Xen. Cyr. 3, 3, 37; Pol. 9, 24, 3. – 3) das Einfallen in die Rede, Unterbrechung, Erwiderung; dah. ἐξ ὑποβολῆς ῥαψῳδεῖσϑαι, singen, indem da, wo der Eine aufhört, der Andere sogleich anknüpft und fortfährt, D. L. 1, 57, wie ἐξ ὑπολήψεως, s. Wolf proleg. p. CXLI. – 4) die untergelegte Sache, Grundlage, ὑποβολὰς κατατίϑεσϑαι Plut. fort. Rom. 8; auch Gegenstand der Behandlung, z. B. λόγου, Stoff einer Rede, = ὑπόϑεσις, Luc. Dem. enc. 21. – Auch natürliche Anlage, Musonius bei Stob. ecl. 2 p. 428.
-
40 ἑκατοντ-ούτης
ἑκατοντ-ούτης, zsgzgn aus ἑκατονταέτης, ὁ, hundertjährig, Luc. Macrob. 14.
См. также в других словарях:
Ianvs — IANVS, i, Gr. Ἰανὸς, ου, (⇒ Tab. XIV.) 1 §. Namen. Dieser soll, nach einigen, von eo herkommen, und so viel als Eanus heißen; daher auch die Durchgänge Iani, und die Thüren in den Häusern Iannæ genennt werden. Cicer. de N.D. l. II. c. 27. Er soll … Gründliches mythologisches Lexikon
Apollo — APOLLO, ĭnis, Gr. Ἀπόλλων, ωνος, (⇒ Tab. II. & ⇒ XIV.) 1 §. Namen. Diesen haben einige von πάλλω, ich schieße, hergeleitet, weil er, als die Sonne, seine Stralen von sich schieße; Plato ap. Macrob. Saturn. l. II. c. 17. andere vom α priv. und… … Gründliches mythologisches Lexikon
HERCULES — I. HERCULES Fil. Uberti March. Ep. Augustae, a consiliis Carolo III. Sabaudiae Duci Obiit A. C. 1515. Ughel. T. IV. Ital. sacr. Franciscus August. in Hist. Chron. Ep. Pedemon. II. HERCULES ita vett. pro more solito fortes fere appellarunt. Sic… … Hofmann J. Lexicon universale
Mac.Robertson Girls' High School — Infobox Aust school name = The Mac.Robertson Girls High School motto = Potens Sui (Latin: Mastery of self ) established = 1905 type = Public, Single sex, Selective, Day school principal = Jane Garvey captains = Kellymaree Butler city = Melbourne… … Wikipedia
Satvrnvs — SATVRNVS, i, Gr. Κρόνος, ου, (⇒ Tab. I. ⇒ II. ⇒ IX.) 1 §. Namen. Der lateinische Namen soll entweder von Satu kommen, weil er, so fern er den Himmel bedeutet, der Ursprung der andern Dinge sey. Varro de LI. l. IV. c. 10. Er soll daher anfänglich… … Gründliches mythologisches Lexikon
Serápis — SERÁPIS, od. SARÁPIS, ĭdos, Gr. Σέραπις, s. Σάραπις, ιδος 1 §. Namen. Diesen setzen einige aus Σορὸς, ein Sarg, und Apis, zusammen, weil der Ochs Apis ehemals in einen Sarg geleget und also aufbehalten worden Plutarch de Is. & Osir. p. 362. Varro … Gründliches mythologisches Lexikon
SATURNUS — Oceani ac Tethyos fil. Plato in Tinaeo: Γῆς τε καὶ Οὐρανοῦ παῖδες Ω᾿κεανός τε καὶ Τηθὺς ἐγενέςθ ην, ἐκ τούτων δὲ Φόρκυχ τε καὶ Κρόνος, καὶ Ρ῾έα, καὶ ὅσοι μετὰ τούτων. At Hesiod. in ortu Deorum, v. 44. cum Caeli uxorem Terram fuisse cecinisset,… … Hofmann J. Lexicon universale
SOL — Phoenicibus olim Η῏λ, El, teste Serviô, In l. 1. Aen. v. 646. qui de Belo Phoenice, unde creta Dido, loquens, Omnes, inquit, in illis, partibus Solem colunt, qui ipsorum linguâ Hel dicitur; unde et Η῞λιος: η in ω discedente, et spiritu, in… … Hofmann J. Lexicon universale
Penátes — PENÁTES, ium. 1 §. Namen. Diesen haben sie nach einigen von penitus, eo, quod penitus insideant, daher sie auch Dii penetrales genannt werden, oder von Penu, sofern solches alles dasjenige bedeutet, wovon wir leben, Cicero de N.D. l. II. c. 27.… … Gründliches mythologisches Lexikon
FERIAE — pro diebus hebdomadis, primum dicuntur institutae a Silvestro P. circa A. C. 316. Qui nec Iudaeorum morem sequi, ut dies a Christianis nuncuparentur prima Sabbathi, secunda Sabbathi, etc. volens, nec probans Gentilium appellationes Solis, Lunae,… … Hofmann J. Lexicon universale
POCULUM — I. POCULUM primo vola fuit, quod Diogenes non erubuit didicisse, a quodam, quem cavâ manu exceptam auqam oriadmovere vidit, abiectô hinc vasculo suô potoriô, tamquam supellectile non necessariâ, eius simplicitatem in posterum imitaturus. Verum… … Hofmann J. Lexicon universale