-
21 Wassergehalt der Luft
Deutsch-Französisch Wörterbuch für Geographie > Wassergehalt der Luft
-
22 antarktische Luft
Deutsch-Französisch Wörterbuch für Geographie > antarktische Luft
-
23 kontinentale Luft
Deutsch-Französisch Wörterbuch für Geographie > kontinentale Luft
-
24 mattige Luft
air sale; air viciéDeutsch-Französisch Wörterbuch für Geographie > mattige Luft
-
25 mit Luft angereichertes Eis
Deutsch-Französisch Wörterbuch für Geographie > mit Luft angereichertes Eis
-
26 ungesättigte Luft
Deutsch-Französisch Wörterbuch für Geographie > ungesättigte Luft
-
27 in die Luft fliegen
sauter -
28 zur Luft gehörig
aérien -
29 Luftschutzkeller
'luftʃutskɛlərmcave-abri f, abri antiaérien mLuftschutzkellerLụ ftschutzkellerabri Maskulin antiaérien -
30 luftig
'luftɪçadj1) exposé à l'air, bien aéré, léger, volage2)in luftiger Höhe — exposé à l'air, aéré
luftiglụ ftig ['l62c8d4f5ʊ/62c8d4f5ftɪç] -
31 Luftschlösser
'luftʃløsərpl -
32 gesättigt
-
33 Loch
lɔxn1) trou m2) ( Öffnung) ouverture f3)ein Loch in die Luft starren — être dans la lune/être dans les nuages
LochLọch [lɔx, Plural: 'lœç3f3a8ceeɐ/3f3a8cee] <-[e]s, Lọ̈cher>Wendungen: jemandem ein Loch in den Bauch fragen (umgangssprachlich) cribler quelqu'un de questions; Löcher in die Luft starren (umgangssprachlich) regarder dans le vide; auf dem letzten Loch pfeifen (umgangssprachlich) être lessivé -
34 heiß
haɪsadj1) chaud, brûlantein heißes Eisen — un problème épineux m, un thème brûlant m
Da läuft es einem heiß und kalt über den Rücken. — On en frissonne./On en a des sueurs froides.
2) ( heftig) ardent, fervent, passionnéheißh136e9342ei/136e9342ß [he39291efai/e39291efs]I Adjektiv1 (sehr warm) [très] chaud(e); (zu warm) brûlant(e); Flüssigkeit bouillant(e); Klima, Luft, Sonne, Tag torride; Beispiel: jemandem etwas heiß machen chauffer quelque chose à quelqu'un; Beispiel: es ist brütend heiß il fait une chaleur d'étuve2 (heftig, innig) ardent(e)4 (umgangssprachlich: aus kriminellen Aktionen) qui brûle les doigts5 Punkt, Problem, Thema brûlant(e)6 attributiv (umgangssprachlich: aussichtsreich) tout(e) premier(-ière) antéposé; Spur, Fährte très sérieux(-euse)II Adverb1 (sehr warm) très chaud2 ersehnen, lieben, wünschen ardemment -
35 самоочищение атмосферы
- Autopurification d¢air
- autopurification d'air
самоочищение атмосферы
Частичное или полное восстановление естественного состава атмосферы вследствие удаления примесей под воздействием природных процессов
[ ГОСТ 17.2.1.04-77]Тематики
EN
DE
FR
D. Selbstreinigung der Luft
Е. Air selfcleaning
F. Autopurification d¢air
Частичное или полное восстановление естественного состава атмосферы вследствие удаления примесей под воздействием природных процессов
Источник: ГОСТ 17.2.1.04-77: Охрана природы. Атмосфера. Источники и метеорологические факторы загрязнения, промышленные выбросы. Термины и определения оригинал документа
Русско-французский словарь нормативно-технической терминологии > самоочищение атмосферы
-
36 Eis
glace; glace naturelle* -
37 Wasser
* -
38 antarktisch
* -
39 arktisch
* -
40 kontinental
*
См. также в других словарях:
Luft- — Luft … Deutsch Wörterbuch
Luft — (s. ⇨ Lucht). 1. Auf schwüle Luft folgt Donnerwetter. 2. Aus Luft wird kein Speck. – Sprichwörtergarten, 455. 3. Dat die de Loft vergeit, seggt de Bunkus, wenn he en Kopp afhaut. – Frischbier2, 2473. Bunkus war Scharfrichter in Danzig. 4. Dat gaw … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Luft — Luft: deutsche Briefmarke von 2011 zum Thema Die vier Elemente Als Luft bezeichnet man das Gasgemisch der Erdatmosphäre. Trockene Luft besteht hauptsächlich aus den zwei Gasen Stickstoff (rund 78 Vol%) und Sauerstoff (rund 21 Vol%). Daneben gibt… … Deutsch Wikipedia
Luft — Luft, die atmosphärische, das Lebenselement aller organischen Wesen, umgibt den Erdball und höchst wahrscheinlich alle Gestirne, insofern wir sie als bewohnt annehmen, von allen Seiten. Nach der Lehre der Alten war sie eins der vier Elemente, aus … Damen Conversations Lexikon
luft — LUFT, lufturi, s.n. 1. Distanţă sau spaţiu liber dintre două elemente (piese fixe sau mobile) situate foarte aproape unul de altul; interstiţiu. 2. (Sport) Eroare comisă de un jucător care şutează pe lângă minge, puc etc. – Din germ. Luft. Trimis … Dicționar Român
Luft — Sf std. (8. Jh.), mhd. luft, ahd. luft, as. luft m./f. Stammwort Aus g. * luftu m. Luft , auch in gt. luftus, ae. lyft m./f./n. Herkunft unklar, aber wohl zusammenhängend mit Wörtern, die Oberstock u.ä. bedeuten, vgl. anord. lopt, loft n. Luft,… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Luft — Luft: Die Herkunft des gemeingerm. Wortes mhd., ahd. luft, got. luftus, niederl. lucht, aengl. lyft, aisl. lopt ist nicht sicher geklärt. Mit dieser gemeingerm. Bezeichnung für das die Erde umgebende Gasgemisch ist vermutlich identisch das germ.… … Das Herkunftswörterbuch
Luft — [Basiswortschatz (Rating 1 1500)] Bsp.: • Die Luft machte mich müde. • Lass uns an die frische Luft gehen … Deutsch Wörterbuch
Luft — Luft, im allgemeinen jeder gasförmige Körper, weshalb man auch von Luftarten spricht (s. Gase); im engern Sinne die atmosphärische L., das Gasgemenge, das die Atmosphäre der Erde bildet. Die L. ist ein farbloses Gas; 1 cbm L. wiegt bei 0° und… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Luft — Luft, im engeren Sinne die atmosphärische Luft (s. Atmosphäre), im weiteren Sinne die Körper von gasigem Aggregatzustand, die Luftarten (s. Gase) … Lexikon der gesamten Technik
Luft — Luft, jeder gasförmige Körper; insbes. das die Atmosphäre (s.d.) bildende Gasgemenge. (S. auch Flüssige Luft.) … Kleines Konversations-Lexikon