-
1 Luft
f (3) 1. hava; yel, külək; ədəb. əsmə; \Luft holen / schnappen 1) rahat nəfəs almaq; 2) təmiz hava almaq; in der \Luft schweben / hängen məc. havadan asılıb qalmaq; keine \Luft bekommen havası çatışmamaq; təngnəfəs olmaq; wieder\Luft bekommen / kriegen azad nəfəs almaq; ◊ etw. aus der \Luft greifen məc. özündən uydurmaq; sich (D) \Luft machen ürəyini boşaltmaq; j-n an die \Luft setzen kimisə qovmaq; seinem Herzen \Luft machen ürəyini boşaltmaq; \Luft bekommen 1) ayılmaq, özünə gəlmək; 2) vəziyyətini yüngülləşdirmək, yüngüllük hiss etmək; ◊ die \Luft ist rein / es ist reine \Luft qorxu yoxdur; bizi dinləyən yoxdur; er ist für mich \Luft o mənim üçün heç nədir; es liegt in der \Luft bu hələ sözdür; in die \Luft sprengen partlamaq; in die \Luft fliegen partlamaq, dağılmaq; dicke \Luft! dan. təhlükə (var)! 2. kim. qaz; ◊ \Luft lassen qaz buraxmaq, xarab qaz buraxmaq -
2 atmen
I vi nəfəs almaq; məc. yaşamaq; II vt və sich \atmen: reine Luft \atmen təmiz hava udmaq, es atmet sich leicht adam yüngül nəfəs alır -
3 beklemmend
a sıxıcı, əzici, darıxdırıcı; \beklemmende Luft ağır hava, boğanaq/boğucu hava; \beklemmende Stimmung məyus əhvali-ruhiyyə -
4 Ersticken
n oh. pl təngnəfəslik, nəfəs tutulması; eine Luft zum \Ersticken həddindən artıq bürkü/isti hava; der Raum ist voll zum \Ersticken otaq ağzınacan doludur -
5 fliegen
vi (s) uçmaq; dalğalanmaq, yellənmək; in die Luft \fliegen partlamaq, puç olmaq, havaya uçmaq; er ist geflogen məc. o qovuldu, o çıxarıldı (işdən) -
6 greifen
I vt tutmaq, götürmək; yapışmaq; beim Kragen \greifen yaxasından yapışmaq; II vt (nach D) nəyəsə əlini uzatmaq; nəyisə götürmək; er griff nach dem Buch o, kitabı götürdü; (zu D) yapışmaq, (nədənsə), əl atmaq; (nəyəsə); in die Tasche \greifen əlini cibinə salmaq (soxmaq); zu den Waffen \greifen silahdan yapışmaq; er greift zum letzten Mittel o, axırıncı vasitəyə əl atır; um sich \greifen məc. genişlənmək, yayılmaq, artmaq (yanğın); das Feuer greift um sich alov ətrafa yayılır; j-m unter die Arme \greifen məc. kiminsə əlindən tutmaq, dadına çatmaq; aus der Luft \greifen havadan almaq, uydurmaq -
7 knallen
I vi guruldamaq; partlamaq; çatırdamaq; II vt partlatmaq; in die Luft \knallen havaya sovurmaq -
8 liegen
vi uzanmaq; yerləşmək; olmaq; vor Anker \liegen lövbər salmaq; auf der Hand \liegen göz qabağında olmaq; in der Luft \liegen havada uçuşmaq; auf der Zunge \liegen dilin ucunda olmaq (söz); j-m in den Ohren \liegen məc. kimisə dəng etmək; j-n links \liegen lassen məc. kimdənsə üz çevirmək (döndərmək); in j-s Absicht \liegen kiminsə niyyətində olmaq; klar vor Augen \liegen göz qabağında olmaq; wie die Dinge \liegen işlərin belə vəziyyətində, belə vəziyyətdə; die Sache liegt so … məsələ burasındadır/belədir ki, … woran liegt es? nə olub?, səbəb nədir?; es liegt mir daran bu mənim üçün əhəmiyyətlidir; was liegt dir daran? bunun sənə nə dəxli? das liegt mir nicht bu mənə əl vermir (yaramır); das liegt nicht an mir bu məndən asılı deyil, burada mən təqsirkar deyil -
9 schießen
I vt, vi 1. (auf A, nach D) atmaq, atəş açmaq (nəyəsə); 2. məd. partlatmaq; ◊ einen Bock \schießen səhv etmək; ein Loch in die Luft \schießen yan atmaq; etw. \schießen lassen* nədənsə imtina etmək; II vi (s) yollanmaq, üz qoymaq, yola düşmək; ein Gedanke schoß mir durch den Kopf başımdan bir fikir keçdi; in die Dhren \schießen sünbüllənmək; in die Höhe \schießen 1) sıçramaq (yerindən); 2) tez boy atmaq; III sich \schießen: sich mit j-m \schießen kimləsə atışmaq (dueldə) -
10 Schloß
I n (5) saray; qəsr; qala; Schlösser in die Luft bauen məc. xəyala dalmaqII n (5) 1. qıfıl, kilid; 2. süngü (tüfəngdə); ein \Schloß vorhängen qıfıllamaq, kilidləmək; ◊ er hat ein \Schloß vor dem Mund o az danışandır; hinter \Schloß und Riegel dustaq -
11 schnappen
I vi 1. (s) bağlanmaq, vurulmaq (cəftə); 2. (nach D) tutmaq, yapışmaq (nədənsə); ◊ (nach) Luft \schnappen çətinliklə nəfəs almaq; jetzt hat’s (aber) geschnappt! dan. daha bəsdir!, daha yetər!; II vt qapmaq, qamarlamaq -
12 schwingen
I vt 1. oynatmaq, tərpətmək; ◊ eine Rede \schwingen məc. nitq söyləmək; das Tanzbein \schwingen rəqs etmək, başı oynamağa qarışmaq; 2. k.t. sovurmaq; II sich \schwingen uçub qalxmaq; atılmaq, sıçramaq (at belinə); sich in die Luft \schwingen havaya qalxmaq; III vi tərpənmək; titrəmək; tərəddüd etmək -
13 setzen
I vt 1. (an A) qoymaq (harayasa); oturtmaq; 2. tex. soba tikmək / quraşdırmaq; 3. mətb. yığmaq (şrifti); 4.: ein Gedicht in Musik \setzen şerə musiqi bəstələmək; j-n auf die Straße \setzen məc. kimisə küçəyə atmaq; j-n an die Luft \setzen, j-m den Stuhl vor die Tür \setzen kimisə evdən qovmaq; ans Land \setzen quruya çıxarmaq, düşürmək (gəmidən); sich (D) etw. in den Kopf \setzen nəyisə beyninə yeritmək; sich (D) ein Ziel \setzen qarşısına məqsəd qoymaq; j-m den roten Hahn aufs Dach \setzen məc. kiminsə evinə od vurmaq; j-n auf freien Fuß \setzen kimisə azadlığı buraxmaq; große Hoffnungen auf etw. \setzen nəyəsə böyük ümidlər bəsləmək; etw. aufs Spiel \setzen risk etmək, təhlükə altına qoymaq; in Bewegung \setzen hərəkətə gətirmək, işə salmaq; in Umlauf \setzen istifadəyə vermək; die Flagge \setzen bayrağı qaldırmaq; \setzen wir den Fall, daß … fərz edək ki…; II vi (s); das Pferd setzt über den Graben at xəndəyin üstündən hoppanır; III sich \setzen 1. oturmaq; 2. çəkmək; sich aufs hohe Roß \setzen özünü öymək, lovğalanmaq; sich auf die Hinterfüße \setzen tərslik etmək; şahə qalxmaq; in Freiheit \setzen azadlığa buraxmaq; sich mit j-m in Verbindung \setzen kimləsə əlaqəyə girmək; IV vimp: es setzt Hiebe dan. cəza olacaq, yaxşı kötək olacaq
См. также в других словарях:
Luft — (s. ⇨ Lucht). 1. Auf schwüle Luft folgt Donnerwetter. 2. Aus Luft wird kein Speck. – Sprichwörtergarten, 455. 3. Dat die de Loft vergeit, seggt de Bunkus, wenn he en Kopp afhaut. – Frischbier2, 2473. Bunkus war Scharfrichter in Danzig. 4. Dat gaw … Deutsches Sprichwörter-Lexikon
Luft — Luft: deutsche Briefmarke von 2011 zum Thema Die vier Elemente Als Luft bezeichnet man das Gasgemisch der Erdatmosphäre. Trockene Luft besteht hauptsächlich aus den zwei Gasen Stickstoff (rund 78 Vol%) und Sauerstoff (rund 21 Vol%). Daneben gibt… … Deutsch Wikipedia
Luft, flüssige — Luft, flüssige, durch Druck und Kälte verflüssigte atmosphärische Luft. Mit Hilfe der im Artikel »Gase« (S. 365) beschriebenen und abgebildeten Apparate kann nahezu 1 kg s. L. in der Stunde mit 3 Pferdestärken hergestellt werden, die größte… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Luft (Begriffsklärung) — Luft bezeichnet: Luft, das Gasgemisch der Erdatmosphäre Luft (Kurzfilm), einen deutschen Kurzfilm von Natalia Stürz aus dem Jahr 2008 Luftraum, den luftgefüllten Raum über dem Erdboden das archaische Element Luft, siehe Vier Elemente Lehre Hohe… … Deutsch Wikipedia
Luft — Luft, die atmosphärische, das Lebenselement aller organischen Wesen, umgibt den Erdball und höchst wahrscheinlich alle Gestirne, insofern wir sie als bewohnt annehmen, von allen Seiten. Nach der Lehre der Alten war sie eins der vier Elemente, aus … Damen Conversations Lexikon
luft — LUFT, lufturi, s.n. 1. Distanţă sau spaţiu liber dintre două elemente (piese fixe sau mobile) situate foarte aproape unul de altul; interstiţiu. 2. (Sport) Eroare comisă de un jucător care şutează pe lângă minge, puc etc. – Din germ. Luft. Trimis … Dicționar Român
Luft für jemanden sein — Luft für jemanden sein; jemanden wie Luft behandeln Wer für jemanden Luft ist oder von jemandem wie Luft behandelt wird, wird von dem Betreffenden demonstrativ nicht beachtet: Solche Leute waren grundsätzlich Luft für ihn. Das folgende Beispiel … Universal-Lexikon
Luft-Luft-Rakete — Luft Lụft Ra|ke|te 〈f. 19; Mil.〉 aus der Luft abgefeuerte Rakete zur Bekämpfung feindlicher Flugzeuge od. Raketen * * * Lụft Lụft Ra|ke|te, die (Milit.): aus der Luft abgeschossene Rakete, die gegen Ziele in der Luft eingesetzt wird … Universal-Lexikon
Luft! Luft! Clavigo! — Dieser Ausruf, mit dem jemand auf scherzhafte Weise zum Ausdruck bringen kann, dass er frische Luft braucht oder dass man ihm im Gedränge ein wenig Raum zum Atmen lassen möge, stammt aus Goethes Trauerspiel »Clavigo«. Dort allerdings erfolgt… … Universal-Lexikon
Luft — Sf std. (8. Jh.), mhd. luft, ahd. luft, as. luft m./f. Stammwort Aus g. * luftu m. Luft , auch in gt. luftus, ae. lyft m./f./n. Herkunft unklar, aber wohl zusammenhängend mit Wörtern, die Oberstock u.ä. bedeuten, vgl. anord. lopt, loft n. Luft,… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Luft — Luft: Die Herkunft des gemeingerm. Wortes mhd., ahd. luft, got. luftus, niederl. lucht, aengl. lyft, aisl. lopt ist nicht sicher geklärt. Mit dieser gemeingerm. Bezeichnung für das die Erde umgebende Gasgemisch ist vermutlich identisch das germ.… … Das Herkunftswörterbuch