Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

licitus

  • 1 licitus

    licitus, a, um (licet), erlaubt (Ggstz. illicitus), sermo, Verg.: negotiatio, ICt.: quicquid libet pro licito vindicans, für erlaubt ansehend, Vell. – neutr. plur. subst., Erlaubtes, ipse per licita atque illicita foedatus, Tac. ann. 15, 37. – adv. licitō, erlaubterweise, mit Recht, Solin. 11, 8. Cod. Theod. 11, 8, 3.

    lateinisch-deutsches > licitus

  • 2 licitus

    licitus, a, um (licet), erlaubt (Ggstz. illicitus), sermo, Verg.: negotiatio, ICt.: quicquid libet pro licito vindicans, für erlaubt ansehend, Vell. – neutr. plur. subst., Erlaubtes, ipse per licita atque illicita foedatus, Tac. ann. 15, 37. – adv. licitō, erlaubterweise, mit Recht, Solin. 11, 8. Cod. Theod. 11, 8, 3.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > licitus

  • 3 illicitus

    illicitus, a, um (in u. licitus), unerlaubt (Ggstz. licitus), exactiones, Tac.: coetus (Plur.), Traian. in Plin. ep.: voluptates, Sen.: lampas caeli, der Blitz (weil das von ihm Getroffene nicht berührt werden durfte), Stat.: illicitum duxisse nihil, nichts für unerl. gehalten haben, Claud.: res illicitissima atque indignissima, Augustin. epist. 202. – neutr. subst. = Unerlaubtes, ire per illicitum, Stat. Theb. 1, 223: öfter Plur., per licita atque illicita foedatus, Tac.: impia aut illicita dicere, Gell.: illicita confirmare aut necessaria impedire, Plin. ep. – / Cic. Clu. 130 jetzt nemini licitum est.

    lateinisch-deutsches > illicitus

  • 4 liceor

    liceor, licitus sum, ērī (v. liceo), etw. für sich feil machen = auf etw. bieten (indem man den Finger emporhob od. mit dem Kopfe nickte), liciti sunt usque eo, boten so lange od. so viel darauf, Cic.: illo licente contra liceri audet nemo, überbieten, Caes.: in auctione nemo voluit liceri, Sen. rhet.: nec licendi finem factum, quoad tredecim gladiatores sestertio nonagies ignoranti addicerentur, Suet. – utrum est aequius...eum, qui manu quaesierit, quam qui digito licitus sit, possidere, Cic. – hortos, auf einen Park, Cic.: u. so hostium capita, Geld bieten für usw., Curt.: de pretio, sagen, wieviel man dafür verlange, Apul.: mit Abl. des Preises, centusse, Pers. – übtr., tunc avidi matronam oculi licentur, taxieren sie (um welchen Preis ihre Ehre geraubt werden könne), Plin. 14, 141 (wo cod. M inlicentur, s. il-liceor).

    lateinisch-deutsches > liceor

  • 5 illicitus

    illicitus, a, um (in u. licitus), unerlaubt (Ggstz. licitus), exactiones, Tac.: coetus (Plur.), Traian. in Plin. ep.: voluptates, Sen.: lampas caeli, der Blitz (weil das von ihm Getroffene nicht berührt werden durfte), Stat.: illicitum duxisse nihil, nichts für unerl. gehalten haben, Claud.: res illicitissima atque indignissima, Augustin. epist. 202. – neutr. subst. = Unerlaubtes, ire per illicitum, Stat. Theb. 1, 223: öfter Plur., per licita atque illicita foedatus, Tac.: impia aut illicita dicere, Gell.: illicita confirmare aut necessaria impedire, Plin. ep. – Cic. Clu. 130 jetzt nemini licitum est.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > illicitus

  • 6 liceor

    liceor, licitus sum, ērī (v. liceo), etw. für sich feil machen = auf etw. bieten (indem man den Finger emporhob od. mit dem Kopfe nickte), liciti sunt usque eo, boten so lange od. so viel darauf, Cic.: illo licente contra liceri audet nemo, überbieten, Caes.: in auctione nemo voluit liceri, Sen. rhet.: nec licendi finem factum, quoad tredecim gladiatores sestertio nonagies ignoranti addicerentur, Suet. – utrum est aequius...eum, qui manu quaesierit, quam qui digito licitus sit, possidere, Cic. – hortos, auf einen Park, Cic.: u. so hostium capita, Geld bieten für usw., Curt.: de pretio, sagen, wieviel man dafür verlange, Apul.: mit Abl. des Preises, centusse, Pers. – übtr., tunc avidi matronam oculi licentur, taxieren sie (um welchen Preis ihre Ehre geraubt werden könne), Plin. 14, 141 (wo cod. M inlicentur, s. illiceor).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > liceor

  • 7 licite

    licitē, Adv. (licitus), erlaubterweise, mit Recht (Ggstz. illicite), Marcian. dig. 30, 1, 114. § 5.

    lateinisch-deutsches > licite

  • 8 licito

    licitō, Adv., s. licitus.

    lateinisch-deutsches > licito

  • 9 licite

    licitē, Adv. (licitus), erlaubterweise, mit Recht (Ggstz. illicite), Marcian. dig. 30, 1, 114. § 5.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > licite

  • 10 licito

    licitō, Adv., s. licitus.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > licito

См. также в других словарях:

  • licitus — index permissible Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • Cui licitus est finis, etiam licent media. — См. Цель освящает средства …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)

  • Rubus licitus L.H. Bailey — Symbol RUAL9 Synonym Symbol RULI3 Botanical Family Rosaceae …   Scientific plant list

  • licite — [ lisit ] adj. • v. 1300; lat. licitus « permis » ♦ Qui n est pas défendu par la loi, par l autorité établie. Profits licites et illicites. Ce qui est licite n est pas nécessairement juste, ni même légitime. Adv. LICITEMENT , 1266 . ⊗ CONTR.… …   Encyclopédie Universelle

  • licit — LICÍT, Ă, liciţi, te, adj. Care este îngăduit, încuviinţat de lege; legal. – Din fr. licite, lat. licitus. Trimis de LauraGellner, 23.05.2004. Sursa: DEX 98  Licit ≠ ilicit, ilegal Trimis de siveco, 03.08.2004. Sursa: Antonime  LICÍT adj. v.… …   Dicționar Român

  • lícito — (Del lat. licitus, permitido.) ► adjetivo 1 Que está permitido por la ley o por la moral: ■ no es lícito apropiarse de los bienes ajenos. SINÓNIMO legal ANTÓNIMO ilegal ilícito 2 Que se hace de acuerdo con la justicia o la razón: ■ es lícito que… …   Enciclopedia Universal

  • lezda — ► sustantivo femenino HISTORIA Impuesto o tributo que se pagaba por las mercancías. * * * lezda (del lat. «licĭta», f. de «licĭtus», legítimo) f. *Tributo. ⊚ Particularmente, cierto tributo que se pagaba por las mercancías. * * * lezda. (Del lat …   Enciclopedia Universal

  • Illicit — Il*lic it, a. [L. illicitus; pref. il not + licitus, p. p. of licere to be allowed or permitted: cf. F. illicite. See {In } not, and {License}.] Not permitted or allowed; prohibited; unlawful; as, illicit trade; illicit intercourse; illicit… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Illicitly — Illicit Il*lic it, a. [L. illicitus; pref. il not + licitus, p. p. of licere to be allowed or permitted: cf. F. illicite. See {In } not, and {License}.] Not permitted or allowed; prohibited; unlawful; as, illicit trade; illicit intercourse;… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Illicitness — Illicit Il*lic it, a. [L. illicitus; pref. il not + licitus, p. p. of licere to be allowed or permitted: cf. F. illicite. See {In } not, and {License}.] Not permitted or allowed; prohibited; unlawful; as, illicit trade; illicit intercourse;… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Licit — Lic it (l[i^]s [i^]t), a. [L. licitus permitted, lawful, from licere: cf. F. licite. See {License}.] Lawful. Licit establishments. Carlyle. {Lic it*ly}, adv. {Lic it*ness}, n. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»