Перевод: с польского на русский

lezie+w+łapy

  • 1 nie lezie do głowy

    не идёт в го́лову

    Słownik polsko-rosyjski > nie lezie do głowy

  • 2 leźć

    глаг.
    • лезть
    * * *
    лезть, влезать, залезать, карабкаться, ползти
    sięgać разг. лезть (тянуться, доставать)
    wtrącać się разг. лезть (вмешиваться)
    * * *
    lazł, leźli несов. разг. 1. лезть, влезать;
    2. ползти; тащиться; ● nie lezie do głowy не идёт в голову
    +

    1. włazić 2. wlec się

    * * *
    lazł, leźli несов. разг.
    1) лезть, влеза́ть
    2) ползти́; тащи́ться
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > leźć

  • 3 łapa

    сущ.
    • коготь
    • лапа
    • нога
    • пятерня
    * * *
    łap|a
    1. лапа;

    przednie, tylne \łapay передние, задние лапы;

    2. тех. лапа, лопасть;

    ● dać, dostać po \łapaach дать, получить по рукам; dać w \łapaę дать взятку

    * * *
    ж
    1) ла́па

    przednie, tylne łapy — пере́дние, за́дние ла́пы

    2) тех. ла́па, ло́пасть
    - dać w łapę

    Słownik polsko-rosyjski > łapa

  • 4 pazur

    сущ.
    • гвоздь
    • коготь
    • лапа
    • ноготь
    * * *
    ♂ 1. коготь;

    wbijać \pazury вонзать когти;

    2. прост. (paznokieć) ноготь;
    3. \pazurу lm. прост. лапы, руки;

    ● bazgrać jak kura \pazurem писать как курица лапой; pokazać \pazurу показать когти;

    wpaść w czyjeś \pazury попасть в когти к кому-л.
    +

    1. szpon 3. łapy

    * * *
    м
    1) ко́готь

    wbijać pazury — вонза́ть ко́гти

    2) прост. ( paznokieć) но́готь
    3) pazury lm, прост. ла́пы, ру́ки
    - pokazać pazury
    - wpaść w czyjeś pazury
    Syn:
    szpon 1), łapy 3)

    Słownik polsko-rosyjski > pazur

См. также в других словарях:

  • leźć — pot. Leźć, włazić w czyjeś łapy, ręce «świadomie narażać się na niebezpieczeństwo grożące ze strony kogoś, kogo powinno się unikać» Coś komuś samo lezie do rąk, do ręki, w ręce zob. ręka 4. Ktoś lezie jak świnia do koryta zob. świnia 3. Leźć… …   Słownik frazeologiczny

  • leźć — ndk XI, lezę, leziesz, leź, lazł, lazła, leźli 1. pot. «iść, posuwać się wolno, wlec się» Leźć po błocie. Konie ledwo lazły. 2. pot. «wchodzić na górę, wspinać się, wdrapywać się» Leźć na drzewo. Leźć po drabinie. 3. pot. «iść, dostawać się… …   Słownik języka polskiego

  • ręka — 1. Być, znajdować się, spoczywać w czyichś rękach, w czyimś ręku a) «być czyjąś własnością, należeć do kogoś»: Wieczorem większa część Pragi znajdowała się w rękach powstańców. J. Andrzejewski, Popiół. b) «zależeć od kogoś»: W tym czasie ogólne… …   Słownik frazeologiczny

  • ręka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, lm M. ręce, D. rąk, N. rękami {{/stl 8}}{{stl 7}}|| {{/stl 7}}{{stl 8}}rękoma {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} chwytna część kończyny górnej od nadgarstka aż do palców; dłoń : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»