-
1 sprengen
sprengen, I) v. tr.: 1) machen, daß etw. springt, bricht, reißt etc.: diffindere (zerspalten, z.B. saxum). – caedere (durchschneiden, z.B. saxum). – displodere (bersten machen, z.B. vesicam). – discutere (voneinanderschlagen, zerschmettern, z.B. murum; dann mit Gewalt zerstreuen, z.B. coetus). – disicere (auseinanderwerfen, zerstören, z.B. arcem, munitiones, moenia: dann zerstreuen, z.B. copias, phalangem hostium). – disturbare (auseinander treiben, z.B. contionem gladiis). – rumpere (brechen, reißen machen, z.B. catenas, vincula: u. musto dolia rumpuntur). – frangere (entzweibrechen, z.B. fracti igne lapides). – perfringere (ganz entzweibrechen, z.B. catenas, compedes). – effringere (gewaltsam aufbrechen, z.B. claustra, fores). – perrumpere (etw. durchbrechen, z.B. saxa). – perrumpere per alqd (durch etwas hindurchbrechen, z.B. per mediam hostium aciem od. per medios hostes). – 2) tropfenweise etc. ausstreuen: spargere. – aspergere (hinspritzen auf den Boden, z.B. aquam). – etwas an od. auf etw. sp., aspergere alqd alci rei; conspergere alqd alqā re (etwas mit etwas besprengen). – jmdm. zu Ehren als Opfer sp., libare alci. – 3) hier und da mit einer Flüssigkeit, bes. mit Wasser anfeuchten: spargere. – conspergere (besprengen, z.B. vias propter pulverem). – den Boden sp. (wofür man gew. bl. »sprengen« sagt), spargere od. conspergere humum (z.B. ante aedes). – 4) jagen, z.B. ein Wild aus dem Lager sp., feram latibulo excitare: jmd. wohin sp., alqm alqo compellere (jmd. wohin treiben, z.B. in flumen). – II) v. intr. heftig eilen: equo admisso vehi (v. Reiter). – citato cursu ferri (v. Pferde). – nach od. zu od. gegen etwas od. jmd. (hin) sp., s. ansprengen: zu jmd. gesprengt kommen, admisso equo advenire ad alqm: nach Rom sp., citato equo Romam avolare: durch die Stadt sp., volitare per urbem: durch die Reihen der Streitenden sp., concitato equo omnes pugnantium ordines percurrere: in od. unter die Feinde sp., equum immittere in hostes; equo concitato se immittere in hostem; equo admisso in hostes invehi: über einen Graben sp., equo admisso traicere fossam.
См. также в других словарях:
latíbulo — s. m. 1. Lugar oculto. = ESCONDERIJO, REFÚGIO 2. [Linguagem poética] Local onde os deuses moram. = CÉU, OLIMPO ‣ Etimologia: latim latibulum, i … Dicionário da Língua Portuguesa
ANYSIS — caecus a nativitate, urbe cognomine Aegypti oriundus, in regno Aegypti, Asychis fuit successlor; Nechi seu Nechaonis I. Saitarum Regis ut et Bocchoridis Ϛύλχρονος. Hic auditô, Sabacchum Aethiopiae Regem adventare, regnô cessit, donec ille… … Hofmann J. Lexicon universale
ARSENES — Episcopus Schismaticus Meletens. se interfectum ab Athanasio mentitus est, ab eius sociis manu hominis occisi monstratâ. Postea, e latibulo Thebaidis prodiit, et Synodo, contra eundem Athanas. convocatae subscripsit. A. C. 331. etc. Item Comes,… … Hofmann J. Lexicon universale
HYAENA — Graece ὕαινα, ex ὗς, porcus, quod dorsum eius setis quasi suillis rigeat: aliter γάνος, apud Aristot. Iesef Turcis et Afris. Dabuh Arabibus, hisce describitur Plin. l. 8. c. 30. Collum et iuba continuitate spinae porrigitur, flectique, nisi… … Hofmann J. Lexicon universale
MAJORICA — alias Balearis maior, insul. Mallorca incolis, Maiorque Gallis, satis ampla Hispan. in mari Mediterraneo inter Minoricam ad Ortum et Ebusum ad Occidentem, cum quibus regnum Maioricae constituit. Alias Reges habuit proprios, nunc subest Regi… … Hofmann J. Lexicon universale
OPHITAE — Haeretici quidam, ex Nicolaitis et Gnosticis oriundi, Euphrate auctore, a Serpente sic dicti, quia Christum serpentem illum, a quo Eva tentata, fuisse, vel in hoc animal se mutâsse, blasphemârunt. Quoties sacerrima sua sacra peragebant,… … Hofmann J. Lexicon universale