-
101 Gordium
Gordium, iī, n. (Γορδιον), Hauptstadt des Königs Gordius in Großphrygien, berühmt durch den gordischen Knoten (s. Gordius), Iustin. 11, 7, 3: über ihre Lage s. Liv. 38, 18, 10 sqq. Curt. 3, 1, 12 sqq. – Dav.: a) Gordiēnsis, e, gordiensisch, Scrib. Larg. 172. – b) Gordius, a, um, gordisch, tamquam nodus Gordius difficillimus, Amm. 14, 11, 1.
-
102 Gortyna
Gortȳna, ae, f. (Γόρτυνα), die Hauptstadt der Insel Kreta, am Flusse Lethäus, Mela 2, 7, 12 (2. § 113). Lucan. 3, 186. – Nbf. Gortȳnia (Cortynia), ae, f., Varro r. r. 1, 7, 6; u. rein griechisch Gortȳn, ȳnos, f. (Γόρτυν), Val. Flacc. 1, 709. – Dav.: A) Gortȳnius, a, um (Γορτύνιος), gortynisch, Cic. – Plur. subst., Gortȳniī, ōrum, m., die Einw. von Gortyna, die Gortynier, Nep. – poet. = kretisch, Verg. – B) Gortȳniacus, a, um (Γορτυνιακός), gortynisch, Ov. – C) Gortȳnēnsis, e, gortynisch, Scrib. Larg. 172. – D) Gortȳnis, idis, f. (Γορτυνίς), gortynisch, Lucan.
-
103 granatus [1]
1. grānātus, a, um (granum), mit Körnern-, Kernen versehen, malum granatum, der Granatapfel, Col. 12, 42, 1. Plin. 13, 90. Scrib. Larg. 41. Pallad. 3, 29, 3. Macr. sat. 7, 6, 13. Vulg. num. 13, 24. – ders. subst. bl. grānātum, ī, n., Col. 12, 46, 2. Plin. 13, 112.
-
104 hastula [1]
1. hastula, ae, f. (Demin. v. hasta), I) nach hasta no. I: hastula regia, Königsstab, eine Pflanze = asphodelus, Plin. 21, 109 Jan (wo Detl. assula regia). Scrib. Larg. 254 (wo astula regia). Ps. Apul. herb. 33. – II) nach hasta no. II = ein kleiner Speer, Fronto de or. 1. p. 158 22 N.
-
105 hebetesco
hebetēsco, ere (Inchoat. v. hebeo) = hebesco, stumpf werden, acies pupillae hebetescit, Cels. 6, 6. no. 37: donec hebetescat ex aliqua parte dolor, Scrib. Larg. 56.
-
106 hiera
-
107 hinnuleus
hinnuleus (hīnuleus, innuleus, īnuleus), ī, m. (hinnus), I) ein junges Maultier, das Maultierfüllen, Varro LL. 9, 28. – II) = νεβρός, ein männliches Hirschkalb, ein junger Hirsch, -Rehbock, Hor. carm. 1, 23, 1 (wo Hertz inuleus liest). Plin. 28, 150. Prop. 3, 13, 35 (Müller hin.). Plin. 28, 150. Solin. 19, 16 M. (inn.): hinnuleus cervus, Scrib. Larg. 13.
-
108 horror
horror, ōris, m. (horreo) = φρίξ, φρίκη, das »Rauhwerden«; dah. I) v. Lebl.: 1) das Starren, a) eig., das Aufstarren einer vorher glatten Oberfläche, vom »heftigen Aufwallen, Wellenschlag« des Meeres, pontus non horrore tremit, Lucan. – vom »Erbeben« des Erdbodens, commissam aciem secutus ingens terrae tremor; nisi illum horrorem soli virorum discursus et mota vehementius arma fecerunt, Flor. – b) übtr., die Rauheit, ille horror dicendi, jene rauhe Sprache, Quint. 8, 5, 34. – 2) das Emporstarren-, Sich-Aufsträuben der Haare, nec ullo horrore comarum terribilis, Val. Flacc.: poet., nullo horrore comarum (des Laubes) excussae laurus, Lucan. – 3) die starrende Höhe eines Gebirges, par horrore, par vertice, par ille nivibus Alpinis Pyrenaeus, Flor. Verg. or. an poët. p. 107, 23 H. – II) von Menschen: 1) das Zusammenfahren (so daß einen die Gänsehaut überläuft), der Schauer, Schauder, vor Kälte, der Frostschauer, bes. wie φρίκη = »Fieberschauer, Fieberfrost, Schüttelfrost« (vgl. Cels. 3, 3), a) eig.: horror validus, Cels.: horrores frigidi, Plin.: horrores febrem praecedentes, Scrib. Larg.: febrium cum horrore et multa membrorum quassatione, Sen.: aquilo horrores excitat, Cels.: horror atque etiam febricula permanet, Cels.: Atticam doleo tam diu: sed quoniam iam sine horrore est, spero esse, ut volumus, Cic. – bei leidenschaftlicher Aufregung, bes. bei Furcht, Angst usw., tremulus maestis orietur fletibus h., Prop. (u. so Ov. met. 9, 345, indem in den Ästen noch menschl. Gefühl war): ciere horrorem membris, Lucr.: mihi frigidus horror membra quatit, gelidusque coit formidine sanguis, Verg. – b) meton., von dem, was Schauer verursacht, nix et caerulei Boreae ferus abstulit horror, Frostschauer, Kälte, Val. Flacc.: multifidus ruptis e nubibus horror effugit, poet. vom Hagel, Val. Flacc.: validi ferri naturae frigidus h., des Eisens mächtige Natur, sein kalter Schauder, Lucr.: serrae stridentis acerbus h., scharfes, durchschauerndes Geräusch, Lucr. – 2) der Schauder = a) das sich durch Stocken des Blutes, Sträuben des Haares, Stierheit des Blicks usw. kundgebende Grausen, Entsetzen (griech. φρίκη), ea res me horrore afficit, Plaut.: di immortales, qui me horror perfudit, Cic.: horror ingens spectantes perstringit, Liv.: me luridus occupat horror, Ov.: incertis lymphata horroribus urbs, Stat.: horror est mit Infin., quod spectare... quoque horror est, was schauerlich mit anzusehen ist, Plin. 28, 4. – meton., der Schrecken, v. Pers., Scipiades, belli fulmen, Carthaginis h., Lucr. 3, 1032; vgl. Val. Flacc. 1, 744: v. einer Botschaft, interea patrias saevus venit horror ad aures, die Schreckensbotschaft, Val. Flacc. 8, 134. – b) der heilige Schauer vor der Gottheit u. allem Heiligen, die heilige-, ehr furchtsvolle Scheu (vgl. die Auslgg. zu Lucan. 3, 411), hic numinis ingens h., Val. Flacc.: arboribus suus h. inest, Lucan.: animos horrore imbuere, Liv.: perfusus horrore venerabundusque, Liv. – c) v. Schauer der Freude, der Wonneschauer, laetus per artus horror iit, Stat. Theb. 1, 494. – u. so vom Schauer freudiger Bewunderung, his ibi me rebus quaedam divina voluptas percipit atque horror, quod sic natura etc., Lucr. 3, 29 sq.
-
109 hygra
hygra, ae, f. (v. ὑγρός, liquidus), eine Augensalbe, vielleicht = hygremplastrum, Scrib. Larg. 37.
-
110 hypocistis
hypocistis, idis und idos, f. (ὑπυκιστίς), eine Schmarotzerpflanze auf der Cistusstaude ( Asarum hypocistis, L.), deren Saft in der Arznei gebraucht wurde, Cels. 5, 7 u. 5, 23, 1. Plin. 24, 81 u. 26, 49. Scrib. Larg. 112. 113. 170. Plin. Val. 2, 18. – / Die Schreibung der besten Hdschrn. ist hypocistis ( nicht hypocisthis).
-
111 hyssopum
hyssōpum (hysōpum), ī, n. (ὕσσωπον) u. hyssōpus (hysōpus), ī, f. (ὕσσωπος), der Ysop (Hyssopus officinalis, L.), Form -um, Cels. 4, 15 (8) u.a. Plin. 25, 136; 26, 23 u.a. Scrib. Larg. 49. 100. 270. Ser. Samm. 479. Plin. Val. 3, 21: Form -us, Cels. 4, 8 (4, 4. no. 2). p. 131, 14 D. Col. 7, 5, 22 (aber cod. Sang. hyssopum).
-
112 iecinerosus
iecinerōsus u. iocinerōsus, a, um (iecur, iocur), leberkrank, Plur. subst., Leberkranke, Form iecin. bei Marc. Emp. 22: Form iocin. bei Scrib. Larg. 105 u. 169.
-
113 inacesco
in-acēsco (inacīsco), acuī, ere, einsauern = durchaus sauer werden, v. der Milch, Plin. 28, 135: v. Speisen, Scrib. Larg. 104: v. Früchten, Gargil. Mart. de pom. 14 (wo inaciscunt). – übtr., haec tibi per totos inacescant omnia sensus, verdrieße dich, Ov. rem. am. 307: si tibi inacuit nostra contumelia, Apul. met. 5, 10.
-
114 inalienatus
in-aliēnātus, a, um (in u. alieno), nicht mit einem fremdartigen Stoffe vermischt, unverfälscht, Scrib. Larg. 214.
-
115 incenatus
in-cēnātus, a, um, noch nicht gespeist habend, hungrig, Plaut. Cas. 776 u. 788; Pseud. 846 u.a. Cato r. r. 127, 2 u. 156, 4. Scrib. Larg. 140. Vulg. Daniel 6, 18.
-
116 incrusto
in-crūsto, āvī, ātum, āre, I) mit einer Kruste überziehen, inkrustieren, a) übh.: ollam sapā et farre, Varro r. r. 3, 14, 1: totam maceriam lapide aut tectorio intrinsecus, ibid. 3, 15, 1: materia incrustatur alumine, Iustin. 36, 3, 7: calices his (herbis) incrustantur, werden bestrichen, Scrib. Larg. 135: incr. vas sincerum, beschmutzen, Hor. sat. 1, 3, 56: incrustatus calix, bestrichener, Lucil. 135. – b) mit Marmor überziehen, -täfeln, parietem communem, Procul. dig. 8, 2, 13. § 1: incrustati parietes, Varro sat. Men. 533. – II) prägn., als Stukkaturarbeit anbringen, scit albarius tector multa alia ornamenta praeter simulacra parietibus incrustare, Tert. de idol. 8.
-
117 incubo [2]
2. incubo, bōnis, m. (s. 1. in-cubo), I) der auf vergrabenen Schätzen liegt u. sie bewacht, der Schatzgeist, Petron. 38, 8 (= Pluto od. Orkus). Porphyr. Hor. sat. 2, 6, 12. – II) das sogenannte Alpdrücken, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 3. Tert. de anim. 44. Isid. orig. 8, 11, 104: ab incubone deludi, Scrib. Larg. 100.
-
118 indifferenter
indifferenter, Adv. (indifferens), I) ohne Unterschied, Quint. u.a.: non ind. vivere, nicht alles essen, Scrib. Larg. – II) gleichgültig, Suet. Dom. 23, 1.
-
119 inedia
in-edia, ae, f. (in u. 1. edo), I) das Nichtessen, das Fasten, das Hungern, inedia cibi, Sulp. Sev. dial. 1, 4, 7: genua inediā succidunt, Plaut. Cure. 309: corpus patiens inediae, algoris, vigiliae, Sall.: vigiliis et inediā necatus, Cic.: inediā consumi, Cic. u. Scrib. Larg., od. confici, Tac.: inediā mori, Gell.: inediam sustinere, tolerare, Cels. – II) die Hungersnot, inediae dispellere metum, Amm. 14, 7, 5.
-
120 inexstinguibilis
in-exstinguibilis, e, unauslöschlich, I) eig.: flamma, Lact.: ignis, Vulg. u. Heges.: ignes, Arnob.: lucerna, die ewige L., Augustin. – II) übtr., unvertilgbar, unvergänglich, sitis, unstillbarer, Scrib. Larg.: consuetudo, Varro fr.: fecunditas, Arnob. Vgl. übh. Rönsch Itala p. 111.
См. также в других словарях:
larg — LARG, Ă, (I) largi, adj. (II) larguri, s.n. I. adj. 1. Care ocupă o suprafaţă mare, care este extins în toate direcţiile; întins, vast. ♢ expr. În lumea largă = a) în locuri depărtate, departe; b) pretutindeni. 2. De dimensiuni mari; lat. ♢ loc.… … Dicționar Român
larg|en — «LAHR juhn», intransitive verb. to become larger: »lateral spread of pattern set up gradually largening movements across the surface like ripples on a still pool (London Times). –v.t. to make larger; enlarge … Useful english dictionary
larg — en·larg·er; larg·en; larg·ish; en·larg·ing·ly; … English syllables
larg — 1. larg adv. largement. Dieu paga tard, mai paga larg prov. 2. large, larja, larg, large, larjo adj. et m. large ; espace ; haute mer, large. mus. largo. expr. : De large per la joinessa ! Place à la jeunesse ! Avèm pron large : on a assez de… … Diccionari Personau e Evolutiu
Larg — Die Largue (dt.: Larg) ist ein 75 km langer Nebenfluss der Ill im Sundgau im Elsass, Frankreich. Sie entspringt auf ca. 500 m Höhe am Glaserberg bei Oberlarg nahe der Grenze zur Schweiz und mündet bei Illfurth auf 258 m Höhe in die Ill. Der Name… … Deutsch Wikipedia
larg|er-than-life — «LAHR juhr thuhn LYF», adjective. of heroic or epic dimensions: »larger than life adventures. In U.S. folklore, nothing has been more romanticized than guns and the larger than life men who wielded them (Time) … Useful english dictionary
larg|ish — «LAHR jihsh», adjective. rather large … Useful english dictionary
LARG — largitionum … Abbreviations in Latin Inscriptions
larg·ish — … Useful english dictionary
en|larg|er — «ehn LAHR juhr», noun. 1. a person or thing that enlarges. 2. Photography. an instrument for making enlargements … Useful english dictionary
largen — larg·en … English syllables