-
1 lapillus
lăpillus, i, m. [st2]1 [-] petite pierre, petit caillou. [st2]2 [-] pierre précieuse; marbre. [st2]3 [-] pierre (de la vessie), calcul. [st2]4 [-] pierre tumulaire.* * *lăpillus, i, m. [st2]1 [-] petite pierre, petit caillou. [st2]2 [-] pierre précieuse; marbre. [st2]3 [-] pierre (de la vessie), calcul. [st2]4 [-] pierre tumulaire.* * *Lapillus, lapilli, Diminutiuum. Plin. Pierrette.\Niuei lapilli. Horat. Perles. \ Virides. Horat. Esmeraudes. -
2 lapillus
lapillus lapillus, i m драгоценный камень -
3 lapillus
lapillus, ī, m. (Demin. v. lapis), das Steinchen, I) im allg.: lapilli crepitantes, Ov.: grues lapillum pede sustinentes, Plin. – lapilli Numidici, Stückchen aus numidischem Marmor, Hor. – diem signare melioribus lapillis od. numerare meliore lapillo, den Tag zu den glücklichen zählen (nach der Sitte der Thrazier, die die guten u. bösen Tage des Lebens nach weißen u. schwarzen Steinchen zählten, vgl. Plin. 7, 131), Pers. 2, 1. Mart. 9, 52, 5. – II) insbes.: 1) der Nierenstein, Blasenstein, Plin. 28, 42. – 2) der Edelstein, auch die Perle, nivei viridesque lapilli, Perlen u. Smaragden, Hor.: Eoi, Prop., od. Indici, Mart.: gemmae et ex alieno litore petiti lapilli, Sen. rhet.: insignes lapillis et coloribus vestes, Lact.: caris aures onerare lapillis, Ov.: candicant orbiculi lapillorum, Solin. – 3) das Stimmsteinchen, beim Abstimmen über Leben u. Tod, lapilli nivei atrique, Ov. met. 15, 41. – 4) der Leichenstein (?), Corp. inscr. Lat. 5, 2417.
-
4 lapillus
lapillus, ī, m. (Demin. v. lapis), das Steinchen, I) im allg.: lapilli crepitantes, Ov.: grues lapillum pede sustinentes, Plin. – lapilli Numidici, Stückchen aus numidischem Marmor, Hor. – diem signare melioribus lapillis od. numerare meliore lapillo, den Tag zu den glücklichen zählen (nach der Sitte der Thrazier, die die guten u. bösen Tage des Lebens nach weißen u. schwarzen Steinchen zählten, vgl. Plin. 7, 131), Pers. 2, 1. Mart. 9, 52, 5. – II) insbes.: 1) der Nierenstein, Blasenstein, Plin. 28, 42. – 2) der Edelstein, auch die Perle, nivei viridesque lapilli, Perlen u. Smaragden, Hor.: Eoi, Prop., od. Indici, Mart.: gemmae et ex alieno litore petiti lapilli, Sen. rhet.: insignes lapillis et coloribus vestes, Lact.: caris aures onerare lapillis, Ov.: candicant orbiculi lapillorum, Solin. – 3) das Stimmsteinchen, beim Abstimmen über Leben u. Tod, lapilli nivei atrique, Ov. met. 15, 41. – 4) der Leichenstein (?), Corp. inscr. Lat. 5, 2417.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > lapillus
-
5 lapillus
lapillus ī, m dim. [lapis], a little stone, pebble: lapillos Tollunt (apes), V., O.— A voting pebble, ballot (white for acquittal, black for condemnation): nivei atrique lapilli, O.— A precious stone, gem, jewel: inter niveos viridesque lapillos, i. e. pearls and emeralds, H.: Libyci, bits of Numidian marble, H.* * *little stone, pebble; precious stone, gem, jewel -
6 lapillus
lăpillus, i, m. dim. [lapis], a little stone, a pebble (perh. not ante-Aug.).I.In gen.:II.invitat somnos crepitantibus unda lapillis,
Ov. M. 11, 604; Plin. 10, 23, 30, § 59 sq. —Lucky days were marked with white, and unlucky ones with black stones (cf. calculus, 2. e.);hence: felix utraque lux diesque nobis Signandi melioribus lapillis,
i. e. with white stones, Mart. 9, 53, 5; cf.:hunc Macrine, diem numera meliore lapillo,
Pers. 2, 1; cf. also Plin. 7, 40, 41, § 131. —In trials at law, a white stone was cast as a vote for acquittal, a black stone for condemnation:mos erat antiquus niveis atrisque lapillis, His damnare reos, illis absolvere culpa,
Ov. M. 15, 41.—In partic.A.Stone in the bladder, gravel:B.ejectus calculoso,
Plin. 28, 4, 9, § 42.—A precious stone, gem, jewel; marble, etc.: inter niveos viridesque lapillos, i. e. pearls and emeralds, Hor. S. 1, 2, 80:C.caris aures onerare lapillis,
Ov. A. A. 3, 129:indici,
Mart. 1, 110, 4:Libyci,
bits of Numidian marble, Hor. Ep. 1, 10, 19.—A tombstone, Inscr. ap. Murat. 1536, 6; cf. Burm. Anth. Lat. 2, p. 269. -
7 lapillus
ī m. [demin. к lapis ]1) камешекdiem signare (numerare) meliore lapillo погов. Pers, M — считать (какой-л.) день одним из самых счастливых2)viridis l. H — изумруд3) камень для подачи голоса против смертной казни (l. niveus O) или за неё (l. ater O)4) мочевой камень PM -
8 lapillus
1) камешек;2) драгоценный камень (1. 3 D. 1, 8. 1. 19 § 17. 18. 1. 25 § 10. 11 D. 34, 2).iactare lapillum, iactus lapilli, бросать камнями, в знак протеста, в начатое строение, которое угрожает соседу (1. 6 § 1 D. 8, 5. 1. 5 § 10 D. 39, 1. 1. 1 § 6. 1. 20 § 1 D. 43, 24).
Латинско-русский словарь к источникам римского права > lapillus
-
9 obsidianus
(lapillus), черный драгоценный камень (1. 19 § 17 D. 34, 2).Латинско-русский словарь к источникам римского права > obsidianus
-
10 obsianus
(lapillus), черный драгоценный камень (1. 19 § 17 D. 34, 2).Латинско-русский словарь к источникам римского права > obsianus
-
11 asaroticus
asarōticus, a, um [ asarotum ] -
12 lapillulus
-
13 asarotos
asarōtos, on (ἀσάρωτος), ungekehrt, ungefegt, oecos asarotos (οικος ἀσάρωτος), ein Zimmer mit Mosaikfußboden, auf dem Überbleibsel der Mahlzeit, als sei der Fußboden nicht gefegt, abgebildet waren, Plin. 36, 184. – u. subst., asarōta, ōrum, n., derartige Mosaikfußbodenarbeiten, Stat. silv. 1, 3, 56. – Dav. asarōticus lapillus, Mosaiksteinchen, Sidon. carm. 23, 58.
-
14 chelidonius
chelīdonius, a, um (χελιδόνιος), zur Schwalbe gehörig, Schwalben-, lapillus, Schwalbenstein, Plin.: ficus, eine bes. rötliche Gattung, Col. – subst., chelīdonia, ae, f. (sc. herba), Schwalbenwurz, Schellkraut, Plin. u.a. (vollst. chelid. herba, Marc. Emp. 8, 2).
-
15 gemma
gemma, ae, f., I) das Auge, die Knospe, am Weinstocke, an Bäumen, Cic. u.a. – II) der Edelstein, bes. der geschnittene, durchsichtige (während lapillus = der Edelstein, undurchsichtig, s. Serv. dig. 34, 2, 19. § 17), der Juwel, die Gemme, A) eig. u. übtr.: 1) eig.: ulla gemma aut margarita, Cic.: vitrea, Glaspaste, Plin.: gemmarum sculptores, Isid.: gemmas faberrime sculpere, Apul. – 2) übtr., wie unser Juwel, Kleinod = Schmuck, Zierde, Mart. u. Sidon. – B) meton.: 1) von Ggstdn. aus Edelsteinen: a) = das aus Edelsteinen gemachte Trinkgeschirr, Edelsteingeschirr, bibere e gemma, Prop., od. gemmā, Verg.: gemmā ministrare, Sen. – b) der Siegelring, das Siegel, gemmae damnum, Plin.: imprimere gemmam, Ov.: gemmā signari (v. Briefe), Ov. – 2) = Perle, Prop., Mart. u. Amm. – 3) gemmae = die Augen des Pfauenschweifes, Ov. met. 1, 723.
-
16 lapillisco
lapillīsco, ere (lapillus), zu Stein-, d.i. steinhart-, straff werden, v. den Brüsten, Tert. ad nat. 2, 12.
-
17 lapillosus
lapillōsus, a, um (lapillus), steinig, glarea, lapillosa terra, Schol. Bern. Verg. georg. 2, 212.
-
18 lapillulus
lapillulus, ī, m. (Demin. v. lapillus), ein kleines Steinchen, Solin. 10, 12.
-
19 lapis
lapis, idis, m. (vgl. griech. λέπας, kahler Fels), der Stein, I) im allg. (Synon. saxum, der größere Stein, Felsstein, dah. oft verb. lapides saxaque), oft kollektiv, lapis silex, Plaut. u.a.: lapis quadratus (kollektiv), Varro fr., Sen. u.a.: structilis, Baustein, ICt.: Tiburtinus (kollekt.), tiburtinische Quadern, Amm.: vivus, Feuerstein, Curt.: coctilis, Sen.: bibulus, Bimsstein, Verg.: solidus, Sen.: durus, Plin.: ardens, Meteorstein, Liv.: terminalis, Grenzstein, Amm.: muralis, Oros.: lapis fundae, Schleuderstein, Vulg.: primarius, Grundstein, Vulg. – emporium lapide sternere, Liv.: e lapide naumachiae circum maximum exstruere, Suet.: e lapidibus templo Iovis Capitolini destinatis filio monumentum exstruere, Suet. – undique in muros lapides iaci coepti sunt, Caes.: lapides iaciendos curare, Cic.: lapides mittere in alqm, Petron.: fundā mittere lapides, Liv.: ad lapides et arma discurrere, Tac.: eminus glande aut lapidibus pugnare, Sall.: alqm lapidibus prosequi, Cic.: lapide percuti, Cic.: lapide ictum (durch einen Steinwurf) interire, Nep.: u. so lapide ictum ex muro perire, Caes.: lapidibus alqm cooperire od. obruere, Cic.: ingenti lapidum saxorumque nimbo classem operire, Flor.: alqm lapidibus prosternere, Val. Max.: alcis domus fracta coniectu lapidum (durch Steinwürfe), Cic.: membra, quae debilitavit lapidibus, Cic. – vehicula ne lapidibus quidem fulta in eodem vestigio quiescebant, Plin. ep. – in lapidem verti (verwandelt werden), v. der Niobe, Hieron. epist. 69, 2: lapidibus pluit, es regnet Steine (vom Himmel), es fällt ein Steinregen, Liv.: lapide candidiore diem notare, als einen glücklichen bezeichnen (vgl. lapillus no. I), Catull. 68, 148. – Sprichw., verberare lapidem, vergeblich sich abmühen, Plaut. Curc. 197: lapides loqui, Dinge, die wie ein Stein aufs Herz fallen, d.i. verdrießliche Dinge reden, Plaut. aul. 152: alterā manu ferre lapidem, panem ostentare alterā, Plaut. aul. 195: ad eundem lapidem bis offendere, zweimal denselben Fehler begehen, Auson. epist. 11. p. 169 Schenkl (ellipt. bis ad eundem, Cic. ep. 10, 20, 2). – als Sinnbild der Dummheit, Stein, Stock (s. Brix Plaut. mil. 236. Wagner Ter. heaut. 831), neque habet plus sapientiae quam lapis, Plaut.: quid stas, lapis, Ter.: u. der Gefühllosigkeit, ah lapis est ferrumque, Tibull.; vgl. lapides mehercule omnes flere ac lamentari coëgisses, Cic. – II) insbes.: 1) ein Grenzstein, Liv. u.a. – Gegenstand relig. Verehrung, s. Dissen Tibull. 1, 1, 11. – 2) ein Grabstein, Prop. u. Tibull.: so auch lapis ultimus, Prop. – 3) wie λίος = ein Edelstein u. vorz. eine Perle, Catull., Ov. u. Tac.: gemmae et lapides, Hor.: lapidum gemmarumque fulgor, Sen. – 4) der Marmorstein, Marmor, lapis Phrygius, Hor.: Parius, Verg.: Numidicus, Thasius, Suet.: albus, weiße Marmorplatte (als Tisch), Hor. – 5) der Mosaikstein, lapides varii, Hor. sat. 2, 4, 83. – 6) der Meilenstein, dergl. an den Heerstraßen je 1000 Schritte (eine ital. Meile = 1/5 geogr. Meile) weit standen; dah. zur Bezeichnung von Ortsentfernungen, intra vicesimum lapidem, Liv.: ad quintum lapidem, beim fünften Meilenstein, fünf (röm.) Meilen von Rom, Nep.: u. so ad sextum lapidem a Vienna, Sen. – 7) der Stein, der steinerne Tritt, auf dem der Präko stand, wenn Sklaven verkauft wurden, Plaut. Bacch. 815: dah. duos de lapide emptos tribunos, Cic. Pis. 35. – 8) Iuppiter lapis, der Jupiter-Stein, ein Donnerkeil (Kies), den man als Symbol Jupiters beim Schwur in der Hand hielt, Iovem lapidem iurare, beim Jupiter-Stein schwören, Cic. ep. 7, 12, 2. – / α) Abl. auch lapidi, Lucr. 1, 884: archaist. Abl. lapi, Enn. ann. 398. – β) Archaist. Genet. Plur. lapiderum, C. Gell. b. Charis. 54, 26. – γ) (wie ἡ λίθος) gen. fem., Enn. ann. 553. Varro r. r. 3, 5, 14. Ampel. 8, 11. Gromat. vet. 362, 13 sqq. Iul. Valer. 2, 18. p. 100, 22 Kuebler.
-
20 attero
attĕro, (adtĕro), ĕre, trivi (tĕrui), tritum - tr. - 1- frotter contre, user en frottant, broyer, écraser. - 2- au fig. écraser, détruire, ruiner, accabler. - asinus spinetis se scabendi causā atterens, Plin. 10, 74, 95, § 204: l'âne qui se frotte contre les buissons pour se gratter. - atterere herbas, Virg. G. 4.12: fouler l'herbe. - famam atque pudorem atterere, Sall. C. 16, 2: faire perdre la réputation et le sentiment de l'honneur.* * *attĕro, (adtĕro), ĕre, trivi (tĕrui), tritum - tr. - 1- frotter contre, user en frottant, broyer, écraser. - 2- au fig. écraser, détruire, ruiner, accabler. - asinus spinetis se scabendi causā atterens, Plin. 10, 74, 95, § 204: l'âne qui se frotte contre les buissons pour se gratter. - atterere herbas, Virg. G. 4.12: fouler l'herbe. - famam atque pudorem atterere, Sall. C. 16, 2: faire perdre la réputation et le sentiment de l'honneur.* * *Attero, atteris, pen. corr. attriui, attritum, pen. prod. atterere. Froyer, ou Frotter une chose contre l'autre.\Asinus atterens se spinetis. Pli. Qui se frotte contre les buissons.\Atterere. Columel. User, Miner, Consumer en frottant.\Atterere alueum. Plin. Pesteler, Fouler des pieds.\Attrita toga. Martialis. Robbe usee.\Attritus vomer. Virg. Usé.\Attritus lapillus. Ouid. Caillou uni et poli en l'eaue par succession de temps.\Atterere aures alicui, per translationem. Plaut. Rompre les oreilles à aucun, L'ennuyer de parolles.\Attrita bellis AEthiopia. Plin. Foulee et gastee par guerres.\Atterere famam alicuius. Sallust. Le diffamer, Faire infame, Le mettre à deshonneur, Gaster le bon renom d'autruy.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
lapillus — [lə pil′əs] n. pl. lapilli [lə pil′ī΄] [L, dim. of lapis, stone] a small fragment of igneous rock, up to the size of a walnut, ejected from a volcano … English World dictionary
lapillus — (plural lapilli)) the otolith in the utriculus of the pars superior. It is held in a vertical position against the cells of the utricular macula which is innervated by the anterior branch of cranial nerve VIII (the stato acoustic nerve).… … Dictionary of ichthyology
Lapillus — La|pịl|lus 〈m.; , pịl|li; meist Pl.〉 bei Vulkanausbrüchen ausgeworfenes, 1 bis 3 cm großes Lavastück [<ital. lapilli (Pl.) „Steinchen“ <lat. lapillus „Steinchen“, Verkleinerungsform zu lapis „Stein“] … Universal-Lexikon
Lapillus — La|pịl|lus 〈m.; Gen.: , Pl.: pịl|li; meist Pl.〉 bei Vulkanausbrüchen ausgeworfenes, 1 bis 3 cm großes Lavastück [Etym.: <ital. lapilli (Pl.) »Steinchen« <lat. lapillus »Steinchen«, Verkleinerungsform zu lapis »Stein«] … Lexikalische Deutsches Wörterbuch
lapillus — noun (plural lapilli) Etymology: Latin, diminutive of lapis Date: 1747 a small stony or glassy fragment of lava ejected in a volcanic eruption … New Collegiate Dictionary
lapillus — /leuh pil euhs/, n., pl. lapilli / pil uy/. a small stony particle ejected from a volcano. [1740 50; < L: little stone, pebble, dim. of lapis stone] * * * ▪ volcanic ejecta plural Lapilli, unconsolidated volcanic fragment with a diameter… … Universalium
lapillus — n. small stone ejected from a volcano … English contemporary dictionary
lapillus — la·pil·lus … English syllables
lapillus — la•pil•lus [[t]ləˈpɪl əs[/t]] n. pl. pil•li [[t] ˈpɪl aɪ[/t]] gel a small stony particle ejected from a volcano • Etymology: 1740–50; < L: pebble, dim. of lapis stone … From formal English to slang
lapillus — n. (pl. li ) small stone, especially ejected by volcano. ♦ lapilliform, a. like small stones … Dictionary of difficult words
lapillus — … Useful english dictionary