Перевод: со всех языков на немецкий

с немецкого на все языки

lapi

  • 1 lapicero

    lapi'θero
    m
    2) (LA) Kugelschreiber m
    sustantivo masculino
    lapicero
    lapicero [lapi'θero]
    num1num (para lápices) Bleistifthalter masculino
    num2num (lápiz) Bleistift masculino
    num3num americanismo (bolígrafo) Kugelschreiber masculino

    Diccionario Español-Alemán > lapicero

  • 2 lapidación

    lapiđa'θǐɔn
    f
    sustantivo femenino
    lapidación
    lapidación [lapiða'θjon]
    Steinigung femenino; le condenaron a muerte por lapidación er ist zum Tode durch Steinigen verurteilt worden

    Diccionario Español-Alemán > lapidación

  • 3 lapidar

    lapi'đar
    v
    ( matar a pedradas) steinigen
    verbo transitivo
    lapidar
    lapidar [lapi'ðar]
    steinigen

    Diccionario Español-Alemán > lapidar

  • 4 lapidario

    lapi'đarǐo
    adj
    1) lapidar, kurz
    2) Edelstein…
    ( femenino lapidaria) adjetivo
    lapidario
    lapidario , -a [lapi'ðarjo, -a]
    num1num (piedras preciosas) Edelstein-
    num2num (categórico) lapidar, kurz und bündig

    Diccionario Español-Alemán > lapidario

  • 5 lápida

    'lapiđa
    f
    sustantivo femenino
    lápida
    lápida ['lapiða]
    Steintafel femenino; lápida conmemorativa Gedenktafel femenino

    Diccionario Español-Alemán > lápida

  • 6 lapidary

    lapi·dary
    [ˈlæpɪdəri, AM -pəderi]
    I. adj in Stein gehauen; ( fig) kernig, lapidar
    II. n
    <pl -ries>
    [Edel]steinschneider(in) m(f)
    * * *
    ['lpIdərɪ]
    1. adj

    lapidary inscriptionin Stein gehauene Inschrift

    2. n
    Steinschneider( in) m(f)
    * * *
    lapidary [ˈlæpıdərı; US -pəˌderiː]
    A s
    1. Steinschneider m
    2. Steinschneidekunst f
    B adj
    1. Steinschneide…:
    2. in Stein gehauen:
    3. fig lapidar:
    lapidary style Lapidarstil m
    * * *
    adj.
    lapidar adj. n.
    Edelsteinschneider m.

    English-german dictionary > lapidary

  • 7 lapis

    lapis, idis, m. (vgl. griech. λέπας, kahler Fels), der Stein, I) im allg. (Synon. saxum, der größere Stein, Felsstein, dah. oft verb. lapides saxaque), oft kollektiv, lapis silex, Plaut. u.a.: lapis quadratus (kollektiv), Varro fr., Sen. u.a.: structilis, Baustein, ICt.: Tiburtinus (kollekt.), tiburtinische Quadern, Amm.: vivus, Feuerstein, Curt.: coctilis, Sen.: bibulus, Bimsstein, Verg.: solidus, Sen.: durus, Plin.: ardens, Meteorstein, Liv.: terminalis, Grenzstein, Amm.: muralis, Oros.: lapis fundae, Schleuderstein, Vulg.: primarius, Grundstein, Vulg. – emporium lapide sternere, Liv.: e lapide naumachiae circum maximum exstruere, Suet.: e lapidibus templo Iovis Capitolini destinatis filio monumentum exstruere, Suet. – undique in muros lapides iaci coepti sunt, Caes.: lapides iaciendos curare, Cic.: lapides mittere in alqm, Petron.: fundā mittere lapides, Liv.: ad lapides et arma discurrere, Tac.: eminus glande aut lapidibus pugnare, Sall.: alqm lapidibus prosequi, Cic.: lapide percuti, Cic.: lapide ictum (durch einen Steinwurf) interire, Nep.: u. so lapide ictum ex muro perire, Caes.: lapidibus alqm cooperire od. obruere, Cic.: ingenti lapidum saxorumque nimbo classem operire, Flor.: alqm lapidibus prosternere, Val. Max.: alcis domus fracta coniectu lapidum (durch Steinwürfe), Cic.: membra, quae debilitavit lapidibus, Cic. – vehicula ne lapidibus quidem fulta in eodem vestigio quiescebant, Plin. ep. – in lapidem verti (verwandelt werden), v. der Niobe, Hieron. epist. 69, 2: lapidibus pluit, es regnet Steine (vom Himmel), es fällt ein Steinregen, Liv.: lapide candidiore diem notare, als einen glücklichen bezeichnen (vgl. lapillus no. I), Catull. 68, 148. – Sprichw., verberare lapidem, vergeblich sich abmühen, Plaut. Curc. 197: lapides loqui, Dinge, die wie ein Stein aufs Herz fallen, d.i. verdrießliche Dinge reden, Plaut. aul. 152: alterā manu ferre lapidem, panem ostentare alterā, Plaut. aul. 195: ad eundem lapidem bis offendere, zweimal denselben Fehler begehen, Auson. epist. 11. p. 169 Schenkl (ellipt. bis ad eundem, Cic. ep. 10, 20, 2). – als Sinnbild der Dummheit, Stein, Stock (s. Brix Plaut. mil. 236. Wagner Ter. heaut. 831), neque habet plus sapientiae quam lapis, Plaut.: quid stas, lapis, Ter.: u. der Gefühllosigkeit, ah lapis est ferrumque, Tibull.; vgl. lapides mehercule omnes flere ac lamentari coëgisses, Cic. – II) insbes.: 1) ein Grenzstein, Liv. u.a. – Gegenstand relig. Verehrung, s. Dissen Tibull. 1, 1, 11. – 2) ein Grabstein, Prop. u. Tibull.: so auch lapis ultimus, Prop. – 3) wie λίος = ein Edelstein u. vorz. eine Perle, Catull., Ov. u. Tac.: gemmae et lapides, Hor.: lapidum gemmarumque fulgor, Sen. – 4) der Marmorstein, Marmor, lapis Phrygius, Hor.: Parius, Verg.: Numidicus, Thasius, Suet.: albus, weiße Marmorplatte (als Tisch), Hor. – 5) der Mosaikstein, lapides varii, Hor. sat. 2, 4, 83. – 6) der Meilenstein, dergl. an den Heerstraßen je 1000 Schritte (eine ital. Meile = 1/5 geogr. Meile) weit standen; dah. zur Bezeichnung von Ortsentfernungen, intra vicesimum lapidem, Liv.: ad quintum lapidem, beim fünften Meilenstein, fünf (röm.) Meilen von Rom, Nep.: u. so ad sextum lapidem a Vienna, Sen. – 7) der Stein, der steinerne Tritt, auf dem der Präko stand, wenn Sklaven verkauft wurden, Plaut. Bacch. 815: dah. duos de lapide emptos tribunos, Cic. Pis. 35. – 8) Iuppiter lapis, der Jupiter-Stein, ein Donnerkeil (Kies), den man als Symbol Jupiters beim Schwur in der Hand hielt, Iovem lapidem iurare, beim Jupiter-Stein schwören, Cic. ep. 7, 12, 2. – / α) Abl. auch lapidi, Lucr. 1, 884: archaist. Abl. lapi, Enn. ann. 398. – β) Archaist. Genet. Plur. lapiderum, C. Gell. b. Charis. 54, 26. – γ) (wie ἡ λίθος) gen. fem., Enn. ann. 553. Varro r. r. 3, 5, 14. Ampel. 8, 11. Gromat. vet. 362, 13 sqq. Iul. Valer. 2, 18. p. 100, 22 Kuebler.

    lateinisch-deutsches > lapis

  • 8 dilapidated

    adjective
    verfallen [Gebäude]; verwahrlost [Äußeres, Erscheinung]
    * * *
    di·lapi·da·ted
    [dɪˈlæpɪdeɪtɪd, AM -t̬-]
    adj house verfallen, baufällig; building, estate heruntergekommen, verwahrlost; car klapprig, ramponiert fam, SCHWEIZ a. lotterig fam
    * * *
    [dI'lpIdeItɪd]
    adj
    building verfallen, heruntergekommen, baufällig; book, clothes schäbig
    * * *
    dilapidated adj verfallen, baufällig (Haus etc), klapp(e)rig (Auto etc)
    * * *
    adjective
    verfallen [Gebäude]; verwahrlost [Äußeres, Erscheinung]
    * * *
    adj.
    baufällig adj.
    verfallen adj.

    English-german dictionary > dilapidated

  • 9 dilapidation

    noun, no pl.
    Verfall, der
    * * *
    di·lapi·da·tion
    [dɪˌlæpɪˈdeɪʃən]
    n no pl of house Verfall m, Baufälligkeit f
    the farmhouse had fallen into a state of \dilapidation das Bauernhaus war baufällig geworden
    * * *
    [dI"lpI'deISən]
    n
    1) (of building) Baufälligkeit f, Verfall m; (of book, clothes) Schäbigkeit f

    in a state of dilapidationin schlechtem Zustand

    2) (GEOL) Verwitterung f
    * * *
    1. Baufälligkeit f, Verfall m
    2. pl Br
    a) notwendige Reparaturen pl (die ein Mieter ausführen lassen muss)
    * * *
    noun, no pl.
    Verfall, der
    * * *
    n.
    Verfall -¨e m.

    English-german dictionary > dilapidation

  • 10 lapicera

    lapicera
    lapicera [lapi'θera]

    Diccionario Español-Alemán > lapicera

  • 11 lapis

    lapis, idis, m. (vgl. griech. λέπας, kahler Fels), der Stein, I) im allg. (Synon. saxum, der größere Stein, Felsstein, dah. oft verb. lapides saxaque), oft kollektiv, lapis silex, Plaut. u.a.: lapis quadratus (kollektiv), Varro fr., Sen. u.a.: structilis, Baustein, ICt.: Tiburtinus (kollekt.), tiburtinische Quadern, Amm.: vivus, Feuerstein, Curt.: coctilis, Sen.: bibulus, Bimsstein, Verg.: solidus, Sen.: durus, Plin.: ardens, Meteorstein, Liv.: terminalis, Grenzstein, Amm.: muralis, Oros.: lapis fundae, Schleuderstein, Vulg.: primarius, Grundstein, Vulg. – emporium lapide sternere, Liv.: e lapide naumachiae circum maximum exstruere, Suet.: e lapidibus templo Iovis Capitolini destinatis filio monumentum exstruere, Suet. – undique in muros lapides iaci coepti sunt, Caes.: lapides iaciendos curare, Cic.: lapides mittere in alqm, Petron.: fundā mittere lapides, Liv.: ad lapides et arma discurrere, Tac.: eminus glande aut lapidibus pugnare, Sall.: alqm lapidibus prosequi, Cic.: lapide percuti, Cic.: lapide ictum (durch einen Steinwurf) interire, Nep.: u. so lapide ictum ex muro perire, Caes.: lapidibus alqm cooperire od. obruere, Cic.: ingenti lapidum saxorumque nimbo classem operire, Flor.: alqm lapidibus prosternere, Val. Max.: alcis domus fracta coniectu lapidum (durch Steinwürfe), Cic.: membra, quae debilitavit lapidibus, Cic. – vehicula ne lapidibus quidem
    ————
    fulta in eodem vestigio quiescebant, Plin. ep. – in lapidem verti (verwandelt werden), v. der Niobe, Hieron. epist. 69, 2: lapidibus pluit, es regnet Steine (vom Himmel), es fällt ein Steinregen, Liv.: lapide candidiore diem notare, als einen glücklichen bezeichnen (vgl. lapillus no. I), Catull. 68, 148. – Sprichw., verberare lapidem, vergeblich sich abmühen, Plaut. Curc. 197: lapides loqui, Dinge, die wie ein Stein aufs Herz fallen, d.i. verdrießliche Dinge reden, Plaut. aul. 152: alterā manu ferre lapidem, panem ostentare alterā, Plaut. aul. 195: ad eundem lapidem bis offendere, zweimal denselben Fehler begehen, Auson. epist. 11. p. 169 Schenkl (ellipt. bis ad eundem, Cic. ep. 10, 20, 2). – als Sinnbild der Dummheit, Stein, Stock (s. Brix Plaut. mil. 236. Wagner Ter. heaut. 831), neque habet plus sapientiae quam lapis, Plaut.: quid stas, lapis, Ter.: u. der Gefühllosigkeit, ah lapis est ferrumque, Tibull.; vgl. lapides mehercule omnes flere ac lamentari coëgisses, Cic. – II) insbes.: 1) ein Grenzstein, Liv. u.a. – Gegenstand relig. Verehrung, s. Dissen Tibull. 1, 1, 11. – 2) ein Grabstein, Prop. u. Tibull.: so auch lapis ultimus, Prop. – 3) wie λίος = ein Edelstein u. vorz. eine Perle, Catull., Ov. u. Tac.: gemmae et lapides, Hor.: lapidum gemmarumque fulgor, Sen. – 4) der Marmorstein, Marmor, lapis Phrygius, Hor.: Parius, Verg.: Numidicus, Thasius, Suet.: albus, weiße
    ————
    Marmorplatte (als Tisch), Hor. – 5) der Mosaikstein, lapides varii, Hor. sat. 2, 4, 83. – 6) der Meilenstein, dergl. an den Heerstraßen je 1000 Schritte (eine ital. Meile = 1/5 geogr. Meile) weit standen; dah. zur Bezeichnung von Ortsentfernungen, intra vicesimum lapidem, Liv.: ad quintum lapidem, beim fünften Meilenstein, fünf (röm.) Meilen von Rom, Nep.: u. so ad sextum lapidem a Vienna, Sen. – 7) der Stein, der steinerne Tritt, auf dem der Präko stand, wenn Sklaven verkauft wurden, Plaut. Bacch. 815: dah. duos de lapide emptos tribunos, Cic. Pis. 35. – 8) Iuppiter lapis, der Jupiter-Stein, ein Donnerkeil (Kies), den man als Symbol Jupiters beim Schwur in der Hand hielt, Iovem lapidem iurare, beim Jupiter-Stein schwören, Cic. ep. 7, 12, 2. – α) Abl. auch lapidi, Lucr. 1, 884: archaist. Abl. lapi, Enn. ann. 398. – β) Archaist. Genet. Plur. lapiderum, C. Gell. b. Charis. 54, 26. – γ) (wie ἡ λίθος) gen. fem., Enn. ann. 553. Varro r. r. 3, 5, 14. Ampel. 8, 11. Gromat. vet. 362, 13 sqq. Iul. Valer. 2, 18. p. 100, 22 Kuebler.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > lapis

  • 12 lapidare

    lapidare
    lapidare [lapi'da:re]
  • 13 lapidario

    lapidario
    lapidario [lapi'da:rio] <-i>
      sostantivo Maskulin
     1 (operaio) Steinmetz Maskulin, Steinhauer Maskulin
     2 (museo) Lapidarium neutro
    ————————
    lapidario
    lapidario , -a <-i, -ie>
      aggettivo
     1 (arte) Stein-, Steinmetz-
     2 figurato kurz und bündig, lapidar

    Dizionario italiano-tedesco > lapidario

  • 14 dilapidated

    di·lapi·da·ted [dɪʼlæpɪdeɪtɪd, Am -t̬-] adj
    house verfallen, baufällig; building, estate heruntergekommen, verwahrlost; car klapprig, ramponiert ( fam)

    English-German students dictionary > dilapidated

  • 15 dilapidation

    di·lapi·da·tion [dɪ ˌlæpɪʼdeɪʃən] n
    of house Verfall m, Baufälligkeit f;
    the farmhouse had fallen into a state of \dilapidation das Bauernhaus war baufällig geworden

    English-German students dictionary > dilapidation

  • 16 lapidarisk

    lapidarisk [lapi'dɑːrisk] lapidar

    Svensk-tysk ordbok > lapidarisk

  • 17 lapidar

    lapidar [lapi'da:ɐ̯]
    ( geh)
    I. adj Formulierung, Bewertung lapidarny
    II. adv formulieren lapidarnie

    Neue deutsche Polnisch-Deutsch > lapidar

См. также в других словарях:

  • lapi — /LAPID(I) elem. piatră . (< fr. lapi , lapid/i/ , cf. lat. lapis, idis) Trimis de raduborza, 15.09.2007. Sursa: MDN …   Dicționar Român

  • Lapi — Typiquement toscan, ce nom italien est la forme plurielle de Lapo, prénom encore utilisé aujourd hui, hypocoristique de Jacopo (= Jacques). L équivalence Jacopo/Lapo est attestée dès le XIIIe siècle. Diminutifs : Lapini, Lapucci. On trouve… …   Noms de famille

  • LAPI — Низкоуровневый программный интерфейс (англ. Low level Application Programming Interface, сокр. LAPI) это интерфейс передачи данных для IBM Scalable Powerparallel (SP) суперкомпьютера Switch, разработанный в конце 1990 х годов. Он… …   Википедия

  • Lapi — Original name in latin Lapi Name in other language Lapi, Lappi State code PH Continent/City Asia/Manila longitude 17.716 latitude 121.89775 altitude 96 Population 2849 Date 2012 01 17 …   Cities with a population over 1000 database

  • läpi — • aukko, luukku, läpi, rako, reikä, silmä, suu, väli …   Suomi sanakirja synonyymejä

  • läpi,\ menee — tulla hyväksytyksi / onnistua Meniks se sun hikinen ideas läpi? …   Suomen slangisanakirjaa

  • LAPI — lapidibus …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • lapi — d, « s (L). A stone …   Dictionary of word roots and combining forms

  • Niccolo Lapi — Niccolò Lapi Niccolò Lapi (1661 1732) est un peintre italien de l école florentine. Sommaire 1 Biographie 2 Œuvres 3 Notes et références 4 Sources …   Wikipédia en Français

  • Agriturismo I Lapi — (Семпрониано,Италия) Категория отеля: Адрес: Loc.Giannaccio, 58055 Семпрониано, Италия …   Каталог отелей

  • Niccolò Lapi — (1661 1732) est un peintre italien de l école florentine. Sommaire 1 Biographie 2 Œuvres 3 Notes et références 4 Sources …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»