-
1 lanterna
lanterna (lāterna), ae, f. (von λαμπτἡρ), die Laterne, Lampe, Punica, Plaut.: linea, Cic.: lanternam praeferre, Val. Max.: in lanterna portare lucem, Veget. mul. – / Die Schreibweise lanterna ist fast überall die der besten Hdschrn.
-
2 lanterna
lanterna (lāterna), ae, f. (von λαμπτἡρ), die Laterne, Lampe, Punica, Plaut.: linea, Cic.: lanternam praeferre, Val. Max.: in lanterna portare lucem, Veget. mul. – ⇒ Die Schreibweise lanterna ist fast überall die der besten Hdschrn.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > lanterna
-
3 corneus [1]
1. corneus, a, um (v. cornu), I) aus Horn, hörnern, rostrum, Cic.: ora (n. plur.), Ov.: lanterna, Mart. – II) hornartig, A) = trocken –, fest wie Horn,corpora c., Plin.: cornea fibra, bildl. = hartes Herz, Gefühllosigkeit, Pers. 1, 47. – B) der Farbe nach, hornähnlich, hornfarbig, color, Plin.: in sardonyche hoc c. invenitur, Plin.
-
4 fuscus
fuscus, a, um (vgl. furvus), dunkel der Farbe nach, dunkelbraun, schwarzgelb, schwärzlich, I) eig.: purpura, Cic.: cornix, Cic.: Andromede, Ov.: fuisse dicitur fusco colore, Suet.: Aurelia cute (an der Haut, vom Teint) fusca, Auson.: fuscior lanterna, dunkel, nicht durchsichtig, Mart.: fuscior fraxinus, Plin.: fusciores orbes, Lact.: alius procerior, alius fuscior, alius flavior, Boëth. – nox fuscis tellurem amplectitur alis, Verg.: fuscis avibus, zur unglücklichen Stunde, Apul. – subst., mollia ne duris coëant, ne candida fuscis, Calp. ecl. 5, 71. – II) übtr.: a) dem Tone nach dunkel = dumpf (Ggstz. candidus, canorus), genus vocis, Cic. de nat. deor. 2, 146. Plin. 28, 58. Quint. 11, 3, 15: vox exigua et fusca, Suet. Ner. 20, 1. – b) moralisch schmutzig, heikel, esse curae levioris fusciorisque, Apul. de mund. 25 extr.
-
5 lanternarius
lanternārius, iī, m. (lanterna), der Laternenträger, v. Vorleuchter, Catilinae, Cic. Pis. 20.
-
6 laterna
lāterna, s. lanterna.
-
7 lineus
līneus, a, um (linum), aus Lein, aus Flachs, leinen, batisten, funiculus, Colum.: vincula, Verg.: lanterna, Cic.: panni, Cels.: vestis, Plin. u. Curt.: tunica, Eccl.: vestimenta, Eccl.: amictus, Tac.: lineae (vestes) petitae Aegypto, Vopisc. – / vulg. līnius, Corp. inscr. Lat. 14, 2215, 14.
-
8 perluceo
per-lūceo (pellūceo), lūxī, ēre, I) durchscheinen, durchschimmern, hervorschimmern, hervorscheinen, 1) eig.: lux perlucens, Liv.: saxum a vado perlucens, Plin. – 2) bildl., durchscheinen, durchschimmern, sichtbar sein, hervorleuchten, perlucet ex eis virtutibus, Cic.: mores perlucent ex voce, Quint. – II) durchscheinen, durchsichtig sein, das Licht durchlassen, is pellucet quasi lanterna Punica, Plaut. aul. 566: quid enim simile speculis habent nubes, cum illa perluceant, hae transmittant lucem? Sen.: quia in nube est aliquid vitro simile quod potest perlucere, Sen.: amethysti perlucent omnes violaceo colore, Plin. – Partic. perlūcēns, durchsichtig, aether, Cic.: amictus, Ov.: bildl., oratio, Cic. Brut. 274.
-
9 corneus
1. corneus, a, um (v. cornu), I) aus Horn, hörnern, rostrum, Cic.: ora (n. plur.), Ov.: lanterna, Mart. – II) hornartig, A) = trocken –, fest wie Horn,corpora c., Plin.: cornea fibra, bildl. = hartes Herz, Gefühllosigkeit, Pers. 1, 47. – B) der Farbe nach, hornähnlich, hornfarbig, color, Plin.: in sardonyche hoc c. invenitur, Plin.————————2. corneus, a, um (cornus), vom Kornelkirschbaume, Kornelkirschen –, virgulta, Verg.: clavi, Cato: arcus, Ov. -
10 fuscus
fuscus, a, um (vgl. furvus), dunkel der Farbe nach, dunkelbraun, schwarzgelb, schwärzlich, I) eig.: purpura, Cic.: cornix, Cic.: Andromede, Ov.: fuisse dicitur fusco colore, Suet.: Aurelia cute (an der Haut, vom Teint) fusca, Auson.: fuscior lanterna, dunkel, nicht durchsichtig, Mart.: fuscior fraxinus, Plin.: fusciores orbes, Lact.: alius procerior, alius fuscior, alius flavior, Boëth. – nox fuscis tellurem amplectitur alis, Verg.: fuscis avibus, zur unglücklichen Stunde, Apul. – subst., mollia ne duris coëant, ne candida fuscis, Calp. ecl. 5, 71. – II) übtr.: a) dem Tone nach dunkel = dumpf (Ggstz. candidus, canorus), genus vocis, Cic. de nat. deor. 2, 146. Plin. 28, 58. Quint. 11, 3, 15: vox exigua et fusca, Suet. Ner. 20, 1. – b) moralisch schmutzig, heikel, esse curae levioris fusciorisque, Apul. de mund. 25 extr. -
11 lanternarius
lanternārius, iī, m. (lanterna), der Laternenträger, v. Vorleuchter, Catilinae, Cic. Pis. 20.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > lanternarius
-
12 laterna
lāterna, s. lanterna. -
13 lineus
līneus, a, um (linum), aus Lein, aus Flachs, leinen, batisten, funiculus, Colum.: vincula, Verg.: lanterna, Cic.: panni, Cels.: vestis, Plin. u. Curt.: tunica, Eccl.: vestimenta, Eccl.: amictus, Tac.: lineae (vestes) petitae Aegypto, Vopisc. – ⇒ vulg. līnius, Corp. inscr. Lat. 14, 2215, 14. -
14 perluceo
per-lūceo (pellūceo), lūxī, ēre, I) durchscheinen, durchschimmern, hervorschimmern, hervorscheinen, 1) eig.: lux perlucens, Liv.: saxum a vado perlucens, Plin. – 2) bildl., durchscheinen, durchschimmern, sichtbar sein, hervorleuchten, perlucet ex eis virtutibus, Cic.: mores perlucent ex voce, Quint. – II) durchscheinen, durchsichtig sein, das Licht durchlassen, is pellucet quasi lanterna Punica, Plaut. aul. 566: quid enim simile speculis habent nubes, cum illa perluceant, hae transmittant lucem? Sen.: quia in nube est aliquid vitro simile quod potest perlucere, Sen.: amethysti perlucent omnes violaceo colore, Plin. – Partic. perlūcēns, durchsichtig, aether, Cic.: amictus, Ov.: bildl., oratio, Cic. Brut. 274.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > perluceo
См. также в других словарях:
lanternă — LANTÉRNĂ, lanterne, s.f. 1. Felinar. ♢ Lanternă veneţiană = lampion. Lanternă magică = aparat care proiectează pe un ecran, cu ajutorul unei surse luminoase şi al unui sistem de lentile, imaginea mărită a unei figuri desenate pe o placă de sticlă … Dicționar Român
Lanterna — is a musical project led by guitarist Henry Frayne, formerly of Area and The Moon Seven Times. Their tracks are evocative soundscapes, usually instrumental, that focus on Frayne s melodic guitar work awash in effects.Their first release was a… … Wikipedia
lanterna — |é| s. f. 1. Espécie de caixa, rodeada de vidros, com luz no interior. = LAMPIÃO 2. Aparelho portátil que contém uma lâmpada elétrica. 3. [Antigo] Artefato em que insere o foco de luz (nas carruagens, nas varas que ladeiam os andores, etc.). 4. … Dicionário da Língua Portuguesa
lanterna — (del lat. «lanterna»; ant.) f. Linterna. * * * lanterna. (Del lat. lanterna). f. desus. linterna … Enciclopedia Universal
Lanterna — am Hafenkai Fratelli Bandiera Lanterna (deutsch Laterne oder Leuchtturm) ist der ehemalige Leuchtturm der norditalienischen Stadt Triest, der zwischen 1831 und 1832 nach dem Entwurf des deutschstämmigen Architekten Matteo Pertsch erbaut wurde.… … Deutsch Wikipedia
làntērna — (lantêrna) ž 〈G mn ā/ ī〉 1. {{001f}}arhit. završni tornjić na tjemenu kupole, zvonika, krova, služi kao izvor svjetlosti 2. {{001f}}reg. a. {{001f}}ulična svjetiljka b. {{001f}}svjetionik ✧ {{001f}}tal … Veliki rječnik hrvatskoga jezika
lanterna — /lan tɛrna/ s.f. [lat. lanterna, dal gr. lamptḗr ē̂ros, der. di lámpō splendere ]. 1. a. [apparecchio d illuminazione, costituito da una gabbia metallica con pareti di vetro] ▶◀ ‖ lucerna. ⇑ lampada, lume. ● Espressioni: fig., fam., prendere… … Enciclopedia Italiana
lanterna — (Del lat. lanterna). f. desus. linterna … Diccionario de la lengua española
lanterna — lan·tèr·na s.f. 1. AD lume portatile costituito da una gabbia metallica di varia forma, con pareti di vetro, all interno della quale si trova una sorgente luminosa, a fiamma o elettrica | BU estens., spec. al pl., scherz., gli occhi, spec. se… … Dizionario italiano
lanterna — {{hw}}{{lanterna}}{{/hw}}s. f. 1 Lume portatile o fisso, racchiuso in una specie di gabbia protettiva con pareti di vetro | Lanterna cieca, composta di due cilindri sovrapposti e rotabili in maniera da lasciar passare o da escludere la luce all… … Enciclopedia di italiano
lantérna — tudi lantêrna e ž (ẹ̑; ȇ) redko latérna: na zadnjem delu voza se je zibala lanterna / star. lanterne na ulici svetilke … Slovar slovenskega knjižnega jezika