kurtlu

См. также в других словарях:

• kurtlu — sf. 1) İçinde kurt bulunan, kurtlanmış Bunlar düşmüş, buruşmuş, iyi değil, kurtludurlar. S. F. Abasıyanık 2) mec. Yerinde rahat duramayan, sürekli kıpırdanan (kimse) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• bitli (veya kurtlu) baklanın da kör alıcısı olur — işe yaramaz da olsa her şeyin isteklisi bulunduğunu anlatan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• bitli — sf. 1) Üstünde bit bulunan 2) mec. Cimri Birleşik Sözler bitli kokuş Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller bitli (veya kurtlu) baklanın da kör alıcısı olur …   Çağatay Osmanlı Sözlük