Перевод: с польского на русский

с русского на польский

konie poniosły

  • 1 ponieść

    глаг.
    • выдержать
    • выдерживать
    • испытывать
    • нести
    • подвергаться
    • поддерживать
    • подлежать
    • подпирать
    • понести
    • сносить
    • страдать
    • терпеть
    * * *
    poni|eść
    \ponieśćosę, \ponieśćesie, \ponieśćósł, \ponieśćosła, \ponieśćeśli, \ponieśćesiony сов. 1. понести;

    konie \ponieśćosły лошади понесли;

    2. увлечь, охватить;

    \ponieśćósł go gniew его охватил (обуял) гнев; \ponieśćosło go безл. ero прорвало; nerwy go \ponieśćosły он вышел из себя;

    ● \ponieść śmierć погибнуть; ср. ponosić
    +

    2. porwać, opanować, ogarnąć

    * * *
    poniosę, poniesie, poniósł, poniosła, ponieśli, poniesiony сов.
    1) понести́

    konie poniosły — ло́шади понесли́

    2) увле́чь, охвати́ть

    poniósł go gniew — его́ охвати́л (обуя́л) гнев

    poniosło goбезл. его́ прорвало́

    nerwy go poniosły — он вы́шел из себя́

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > ponieść

  • 2 konie rozstawne

    ист. перекладны́е lm

    Słownik polsko-rosyjski > konie rozstawne

  • 3 znać się jak łyse konie

    разг. знать как облу́пленного ( один другого)

    Słownik polsko-rosyjski > znać się jak łyse konie

  • 4 cofnąć

    cofn|ąć
    \cofnąćięty сов. 1. отодвинуть (подать) назад;

    \cofnąć rękę отдёрнуть руку; \cofnąć konie попятить

    лошадей;

    \cofnąć zegarek перевести часы назад;

    2. отменить, взять назад;

    \cofnąć słowo отказаться от (данного) слова; \cofnąć kredyt отказать в кредите, прекратить кредитование; \cofnąć zakaz снять запрет

    * * *
    cofnięty сов.
    1) отодви́нуть (пода́ть) наза́д

    cofnąć rękę — отдёрнуть ру́ку

    cofnąć konie — попя́тить лошаде́й

    cofnąć zegarek — перевести́ часы́ наза́д

    2) отмени́ть, взять наза́д

    cofnąć słowo — отказа́ться от (да́нного) сло́ва

    cofnąć kredyt — отказа́ть в креди́те, прекрати́ть кредитова́ние

    cofnąć zakaz — снять запре́т

    Słownik polsko-rosyjski > cofnąć

  • 5 koń

    сущ.
    • всадник
    • кавалер
    • конь
    • лошадь
    • мерин
    • рыцарь
    * * *
    ♂, мн. T \końmi 1. лошадь ž; конь (rumak);

    \koń wyścigowy скаковая лошадь;

    ujeżdżać konie объезжать лошадей;

    jechać rozstawnymi \końmi ехать на перекладных; \koń na biegunach конь-качалка;

    2. шахм. спорт. конь;

    ● \koń mechaniczny физ. лошадиная сила; со \koń wyskoczy во весь опор; \koń by się uśmiał курам на смех;

    konia z rzędem temu, kto... любую награду тому, кто...
    * * *
    м, мн Т końmi
    1) ло́шадь ż; конь ( rumak)

    koń wyścigowy — скакова́я ло́шадь

    ujeżdżać konie — объезжа́ть лошаде́й

    jechać rozstawnymi końmi — е́хать на перекладны́х

    koń na biegunach — конь-кача́лка

    2) шахм., спорт. конь
    - kto…

    Słownik polsko-rosyjski > koń

  • 6 łysy

    прил.
    • безволосый
    • лысый
    • плешивый
    * * *
    łys|y
    \łysyi лысый, плешивый;

    ● znać się jak \łysye konie разг. знать как облупленного (один другого)

    * * *
    лы́сый, плеши́вый

    Słownik polsko-rosyjski > łysy

  • 7 nawrócić

    глаг.
    • повернуть
    * * *
    nawróc|ić
    \nawrócićę, \nawrócićony сов. 1. возвратиться, вернуться;

    \nawrócić z drogi вернуться назад (обратно); \nawrócićiła zima вернулась зима; \nawrócić do tematu вернуться к теме;

    2. повернуть (обратно);

    \nawrócić konie повернуть лошадей;

    3. рел. обратить;

    \nawrócić па katolicyzm обратить в католическую веру;

    4. перен. переубедить
    +

    1. wrócić 2. zawrócić 4. przekonać

    * * *
    nawrócę, nawrócony сов.
    1) возврати́ться, верну́ться

    nawrócić z drogi — верну́ться наза́д (обра́тно)

    nawróciła zima — верну́лась зима́

    nawrócić do tematu — верну́ться к те́ме

    2) поверну́ть ( обратно)

    nawrócić konie — поверну́ть лошаде́й

    3) рел. обрати́ть

    nawrócić na katolicyzm — обрати́ть в католи́ческую ве́ру

    4) перен. переубеди́ть
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > nawrócić

  • 8 podstawa

    сущ.
    • база
    • базис
    • грунт
    • заземление
    • земля
    • ножка
    • основа
    • основание
    • первооснова
    • подкладка
    • подножие
    • пол
    • постамент
    • почва
    • принцип
    • пьедестал
    • суть
    • тумба
    • фон
    • фундамент
    • цоколь
    * * *
    1) anat. podstawa анат. основание
    2) mat. podstawa мат. основание
    3) podstawa (zasadniczy element, punkt wyjścia) основа
    4) podstawa (podstawka, cokół) подстава, подставка, постамент
    konie rozstawne подстава (сменные лошади)
    oszustwo, podstęp сл. подстава
    * * *
    podsta|wa
    1. основание ň;
    2. перен. основа;

    \podstawa sukcesów основа успехов;

    3. \podstawawy мн. перен. основы;

    \podstawawy naukowe, ekonomiczne научные, экономические основы;

    4. тех. станина;
    ● leżeć u \podstawaw czegoś лежать в основе чего-л.; budować (tworzyć) od \podstawaw coś закладывать основы (фундамент) чего-л.
    +

    2. podwalina

    * * *
    ж
    1) основа́ние n
    2) перен. осно́ва

    podstawa sukcesów — осно́ва успе́хов

    3) podstawy мн, перен. осно́вы

    podstawy naukowe, ekonomiczne — нау́чные, экономи́ческие основы

    4) тех. стани́на
    - budować od podstaw coś
    - tworzyć od podstaw coś
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > podstawa

  • 9 popas

    сущ.
    • остановка
    • привал
    * * *
    ♂, Р. \popasu 1. привал;
    2. кормёжка ž; пастьба ž; puścić konie na \popas пустить лошадей пастись
    +

    1. postój

    * * *
    м, P popasu
    1) прива́л
    2) кормёжка ż; пастьба́ ż

    puścić konie na popas — пусти́ть лошаде́й пасти́сь

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > popas

  • 10 rozprząc

    rozprz|ąc
    \rozprzącęgę, \rozprzącęże, \rozprzącągł, \rozprzącęgła, \rozprzącężony сов. 1. распрячь;

    \rozprząc konie распрячь лошадей;

    2. разложить; расшатать; деморализовать
    * * *
    rozprzęgę, rozprzęże, rozprzągł, rozprzęgła, rozprzężony сов.
    1) распря́чь

    rozprząc konie — распря́чь лошаде́й

    2) разложи́ть; расшата́ть; деморализова́ть
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > rozprząc

  • 11 rozstawny

    прил.
    • эстафетный
    * * *
    - konie rozstawne

    Słownik polsko-rosyjski > rozstawny

  • 12 rwać

    глаг.
    • вырывать
    • выхватывать
    • дергать
    • драть
    • изодрать
    • отдирать
    • отрывать
    • поранить
    • порвать
    • продрать
    • прорывать
    • раздирать
    • разорвать
    • разрывать
    • расторгать
    • рвать
    • срывать
    • терзать
    * * *
    , zrywać рвать, вырывать
    rozsadzać, wysadzać рвать (взрывать)
    wymiotować разг. рвать (тошнить)
    * * *
    rwa|ć
    \rwaćny несов. 1. рвать, разрывать; драть;

    \rwać na strzępy рвать в клочки;

    2. рвать, срывать;

    \rwać kwiaty срывать цветы;

    3. тпк. 3 л. рвать; ломить;
    w nogach rwie ломит ноги; 4. мчаться, нестись; konie rwą лошади мчатся;

    ● \rwać oczy привлекать (восхищать) взор; \rwać włosy (z głowy) рвать на себе волосы;

    rwący potok стремительный поток
    * * *
    rwany несов.
    1) рвать, разрыва́ть; драть

    rwać na strzępy — рвать в клочки́

    2) рвать, срыва́ть

    rwać kwiaty — срыва́ть цветы́

    3) тк. 3 л. рвать; ломи́ть

    w nogach rwie — ло́мит но́ги

    4) мча́ться, нести́сь

    konie rwą — ло́шади мча́тся

    - rwać włosy
    - rwać z głowy
    - rwący potok

    Słownik polsko-rosyjski > rwać

  • 13 zaprzęgowy

    прил.
    • упряжной
    * * *
    zaprzęgow|y
    упряжной; ездовой;

    konie \zaprzęgowye упряжные лошади; psy \zaprzęgowye ездовые собаки

    + pociągowy

    * * *
    упряжно́й; ездово́й

    konie zaprzęgowe — упряжны́е ло́шади

    psy zaprzęgowe — ездовы́е соба́ки

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > zaprzęgowy

  • 14 rozstawni

    y:

    bieg \rozstawni спорт. эстафетный бег; konie \rozstawnie ист. перекладные lm.

    Słownik polsko-rosyjski > rozstawni