-
1 klapek
klapek [klapɛk] mPantolette f -
2 Klappe
Klappe ['klapə] <-, -n> f1) (Verschluss\Klappe) eines Briefkastens wieczko nt; einer Tasche klapa f; eines Mülleimers pokrywa f; eines Tür zasuwka fdie \Klappe aufreißen rozdziawić gębę ( pot)[halt die] \Klappe! stul gębę! ( pot) -
3 klappen
klappen ['klapən]den Deckel nach oben/unten/hinten \klappen zamykać [ perf zamknąć] pokrywę czegoś [przesuwając ją w górę/dół/do tyłu]II. vimit dem Projekt hat es nicht geklappt projekt nie wypalił ( pot)es klappt fantastisch to działa fantastycznieder Liegenstuhl ist geklappt leżak się złożył -
4 Klapper
Klapper ['klapɐ] <-, -n> fgrzechotka f -
5 klapperdürr
-
6 klappern
klappern ['klapɐn]vi2) ( Geräusch erzeugen)mit den Zähnen \klappern szczękać zębamimit dem Schnabel \klappern klekotać [ perf za-] dziobemmit dem Geschirr \klappern brzękać [ perf brzęknąć] naczyniami
См. также в других словарях:
klap — klap·match; klap·roth·ite; klap·roth·o·lite; … English syllables
klap — {{/stl 13}}{{stl 8}}wykrz. {{/stl 8}}{{stl 7}} wyraz imitujący odgłos powstający przy uderzeniu czegoś lub stukaniu czymś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Buty głośno stukały o kamienne płyty chodnika – klap! klap! {{/stl 10}} … Langenscheidt Polski wyjaśnień
klap — I klap 1. klap sb., pen, per, perne; ud ad klappen II klap 2. klap sb. (fk. el. itk.); ikke en el. et klap III klap 3. klap sb., pet, klap, pene (håndbevægelse; lyd) … Dansk ordbog
klap — klàp interj. 1. kaukšt: Vilkas klap, klap, klap dantimi, tai man net krūpana pasdarė Vlk. Negirdit jau kuliant javus – klip klap klap? RD188. 2. gurkšt: Klàp ir brikšt (išgėrė ir išvirto nusinuodijęs) Rod … Dictionary of the Lithuanian Language
klàp — medm. (ȁ) posnema glas pri udarcu ob zapiranju: roleta se spusti, klap … Slovar slovenskega knjižnega jezika
klap — South African Slang Origin: Afrikanerisms to smack. (From Afrikaans). He got klapped in the bar . Like a bitch slap … English dialects glossary
klap — ndm zwykle powtórzone «wyraz naśladujący odgłos wydawany przy uderzeniu czegoś, stukaniu czymś» … Słownik języka polskiego
kłap — «wyraz (zwykle powtórzony) naśladujący dźwięk wydawany przez zwierzęta przy nagłym zamykaniu szczęk» … Słownik języka polskiego
klap — … Useful english dictionary
clapper — /klap euhr/, n. 1. a person who applauds. 2. the tongue of a bell. 3. Slang. the tongue. 4. Usually, clappers. two flat sticks held between the fingers and struck rhythmically against each other to produce abrupt, sharp sounds. 5. Print. a platen … Universalium
Clapton — /klap teuhn/, n. Eric, born 1945, English blues and rock guitarist and composer. * * * … Universalium