Перевод: с исландского на английский

с английского на исландский

killing

  • 1 drep

    n.
    1) bodily hurt, blow (þat er drep ef bein brotna);
    2) killing, slaying, = dráp;
    3) plague, pestilence, = drepsótt;
    4) mortification, gangrene.
    * * *
    n. [A. S. drepe; Germ. treff], a smart, blow; the legal bearing of this word is defined Grág. Vsl. ch. 10–13; wound and ‘drep’ are distinguished—þat ero sár er þar blæðir sem á kom, en drep ef annars-staðar blæðir, ch. 51, cp. N. G. L. i. og, 164, Eb. ch. 23: trail, vide dögg.
    2. slaying, killing, = dráp, Grág. Vsl. ch. in.
    3. plague, pest, = drep-sótt, Stj. 546, Bret. 46, Sks. 731 B: a malignant disease, N. G. L. i. 145; metaph., Al. 86.
    4. medic. mortification, gangrene, Fms. iii. 184. ix. 36, Bs. i. 346, Fél. ix. 207.

    Íslensk-ensk orðabók > drep

  • 2 af-lag

    n. [leggja af], gen. aflags.
    I. used as adv. = afgangs, sparingly, Fas. iii. 477. In modern Icel. hafa aflögum or aflögu, to have to spare.
    II. slaughtering of cattle, killing off; leggja af margan fénað … minti biskup enn á um aflögin, the slaughtering, Bs. i.

    Íslensk-ensk orðabók > af-lag

  • 3 BIT

    * * *
    n.
    1) bite (at tönnunum er bitsins ván);
    2) sharpness, edge (of cutting instruments);
    * * *
    n. bite, Lat. morsus; at tönnunum er bitsins ván, Skálda 163: of cutting instruments, sax vænligt til bits, Fs. 6: of insects, mýbit, bite of gnats, Rd. 295; bit flugdýra, 655 xxx; dýrbit, a fox killing lambs, Bs. ii. 137.
    β. pasture = beit, N. G. L. i. 246.

    Íslensk-ensk orðabók > BIT

  • 4 BÍTA

    * * *
    (að), v.
    2) bita út (útbita), with dat., to extend, distend, stretch out.
    * * *
    beit, bitu, bitið; pres. bít; imperat. bít, 2nd pers. bittú; poët. forms with the negative, beitat, Eg. (in a verse); subj. bítia, Hkv. 2. 31, [Ulf. beitan; Engl. bite; Germ. beizen]:—to bite, Lat. mordere:
    I. properly,
    1. with the teeth, Eg. 508, N. G. L. i. 351; b. menn (of a dog), Grág. ii. 119; b. skarð ór, Eg. 605: of a horse, N. G. L. i. 392: foxes killing sheep, Bs. ii. 138, N. G. L. ii. 34 (wolf):—to sting, of wasps, gnats, Landn. 146.
    2. of grazing animals; b. gras, lauf, skóg, Grág. ii. 229, (hence beit, pasture); hvar hestar þínir bitu gras, Fs. 57: absol. to graze, Karl. 71.
    3. of sharp instruments, weapons (vápnbitinn); engir vóru ósárir nema þeir er eigi bitu járn, except those whom iron could not bite, Eg. 33; sverðit beit ekki, did not cut, Nj. 45, Edda 7; ljárnir bíta, 48; fótrinn brotnaði en eigi beit, the sword did not cut but broke the leg, Bjarn. 66.
    β. e-m bítr, one’s weapon ( scythe) cuts well, bites; allt bitu honum annan veg vápnin, Eg. 93.
    4. of a ship, to cruise; hér er skip … er vér köllum bíta ( bite the wind) allra skipa bezt, the best sailer, Fs. 27: impers., beit þeim eigi fyrir Reykjanes, they could not clear cape R., Landn. 30.
    5. in fishing, to bite, take the bait; bítr vel á um daginn, the fishes did bite, Ld. 40; bíta mætti beitfiskr, q. v.
    6. bíta á vörrinni, to bite the lip as a token of pain or emotion, Nj. 68; hann hafði bitið á kampinum, had bitten the beard, 209.
    II. metaph.:
    α. of frost, cold, sickness, and the like.
    β. to bite, sting, hurt; hvat mun oss heldr b. orð hans, why should his speech sting us any more? Grett. 95 A; eigi veit ek prestr, nema orðin þín hafi bitið, thy words have bit, Fms. vii. 39.
    γ. as a law term; sekt, sök bítr, the guilt strikes the convict, when brought home to him, hence sakbitinn, guilty; pá menn er hvártveggja hafa bitið, lög, réttindi ok svá dómar, convicted in the face of law and justice, Sks. 655 B; um þau mál sem sekt bítr, i. e. unlawful cases, liable to punishment, K. Á. 148; um þat er sekt bítr, Grett. 133 A (new Ed. 1853), Sks. 655.
    δ. b. á e-n, to cut deep, affect, make an impression upon; the phrase, láta ekki á sig b., to stand proof against all; þetta lét Kjartan á sik b., K. felt pain from it, Ld. 204; láttu þetta ekki á þik b., do not mind it, id.; rennr þat öðrum opt mjök í brjóst, er á suma bítr ekki (of the conscience), 655 xi.
    ε. e-t bítr fyrir, something ‘bites off,’ i. e. is decisive, makes a thing impossible or out of question; þat annat ( the other reason) er þó bítr skjótara, which is still more decided against it, Fms. ii. 266; þeir kváðust þenna kost eigi vilja, ok kváðu þat tvennt til vera er fyrir beit, two decided obstacles, reasons against it, Sturl. iii. 47; þú ert miklu œri maðr at aldri, en svá at vér hafim her lögtekna í Jómsborg, ok bítr þat fyrir, that puts it out of question, makes it impossible, Fms. x. 93; Þorgilsi þykir nú þetta ráð mega fyrir bíta, Th. thought this would be quite sufficient,—fyrir hlíta would here be better,—Ld. 264; þeir höfðu jafnan minna hlut ór málum, þó þetta bití nú fyrir, they always got the worst of it, though this was a thorough beating, Fas. i. 144; (þat er) lögmanni ok lögréttumönnum þykir fyrir b., seems a decisive proof, cuts the case off at once, N. G. L. ii. 21; b. e-m at fullu, to prove fatal to, tell fully upon; hafa mik nú at fullu bitið hans ráð, Fs. 8; Njáls bíta ráðin, a proverb quoted by Arngrim in Brevis Comment., written A. D. 1593, denoting the sagacity of Njal’s schemes; beit þetta ráð, it was effective, Fs. 153; e-m bítr við at horfa, Band. 7 C, is no doubt a false reading, = býðr, which is the reading l. c. of the vellum MS. 2845, vide bjóða.
    III. recipr. of horse fight, Rd. 298.

    Íslensk-ensk orðabók > BÍTA

  • 5 bjarn-gjöld

    n. pl. ‘bear-gild,’ reward for killing a bear, Fs. 150.

    Íslensk-ensk orðabók > bjarn-gjöld

  • 6 bjarn-sviða

    u, f. a large knife for killing bears, Eb. 298, Fas. iii. 546.

    Íslensk-ensk orðabók > bjarn-sviða

  • 7 drep-hríð

    f. a killing snow storm, Eb. 150.

    Íslensk-ensk orðabók > drep-hríð

  • 8 HNALLR

    m. a club or cudgel used by fishermen in killing sharks.

    Íslensk-ensk orðabók > HNALLR

  • 9 KVELD

    n. evening; at kveldi (dags), at eventide; í kveld, to-night; á kveldit, á kveldum, of an evening, in the evenings; um kveldit, in the evening, that evening.
    * * *
    n., proncd. kvöld: [akin to kvelja, for evening is the quelling or killing of the daylight; Ivar Aasen kveld; Swed. quäll]:—evening; in Icel. as well as in Norway kveld is the common popular word, whereas aptan ( eve) is poetical and solemn; kveld is prob. elliptical, from kveld dags, quelling of day: sayings, at kveldi skal dag leyfa, Hm.; allir dagar eigu kveld; at kveldi, at eve, in the evening, K. Þ. K. 102; at kveldi dags, on an evening, Fms. vi. 83, Eg. 106; í kveldi, this evening, Skíða R.; í kveld, to-night, Stj. 121, Nj. 252; á kveldit, in the evening, Ld. 14; um kveldit, Nj. 6, 120; ok er mjök leið á kveldit …, þat vilda ek at þú færir eigi heim í kveld, … Gunnlaugr kom eigi heim um kveldit, Eb. 46, 48; þat kveld er líkmenn kómu heim, 268; á kveldum, Fs. 143.
    COMPDS: kveldlangt, kveldlestr, kveldligr, kveldmatr, kveldmál, kveldmáltíð, KveldmáltíðarSacramenti, kveldriða, kveldroði, kveldseta, kveldstjarna, kveldsvæfr, kveldsöngr, kveldtími, Kveldúlfr, kveldvaka, kveldverðr.

    Íslensk-ensk orðabók > KVELD

  • 10 LÁT

    n.
    1) loss (þeir sögðu konungi lát sitt);
    2) death, decease (ek segi þér lát Eyvindar bróður þíns);
    3) in pl. manners; skipta litum ok látum, to change colour and manners.
    * * *
    n., like the Engl. subst. let, scarcely used except in compds; út-lát, an outlet; í-lat, an inlet, a bag; blóð-lát, blood-letting.
    II. a loss; þeir sögðu konungi lát sitt, ok kölluðusk eltir hafa verit, Fms. xi. 370:—death, decease, ek segi þér lát Eyvindar bróður þíns, Nj. 4; lát hins helga Knúts konungs, Bs. i. 71; litlu síðar var mér sögð brenna hans ok lát, Fms. ii. 18; hann frá lát sonar síns, Gullþ., passim; manna-lát, loss of life; and-lát, líf-lát, q. v.; af-lát, killing.
    III. in pl. manners; allit., litr ok lát; skipta litum ok látum, to change shape and manners, Skv. 1. 38: esp. of bad manners, howling, uproar, hón var svá mjök blótin at menn máttu eigi standask lát hennar, Fas. i. 254; skrípa-lát, scurrility, Fms. viii. (in a verse), see læti; en aldrei veit ek hvat látum var, vii. 202; í sínum látum sumum, Skálda 170; gera spott at látum yðrum, Nj. 124; hann bað menn ekki syrgja né láta öðrum herfilegum látum, 197. láta-læti, n. pl. dissimulation.

    Íslensk-ensk orðabók > LÁT

  • 11 sela-dráp

    n. seal-killing, Vm. 137.

    Íslensk-ensk orðabók > sela-dráp

  • 12 SÆFA

    (i. e. sœfa), ð, [akin to svefn, svæfa; cp. Lat. sopire], prop. to put to sleep, but distinguished from svæfa, and only used to kill, slaughter beasts; vök sú er menn sæfa hvali í, Jb. 331 B; skal gefa af inn fimta hlut af öllu fé nema maðr sœfi, K. Þ. K.; blóðit flóar svá sem lifandis maðr hefði sœfðr verit, Mar.; hann sæfði girndar-synd, Greg. 38.
    2. esp. of a sacrifice; ef sæfð vóru þau kvikendi er goðunum var fórnat, Eb. 10; lamb Guðs er sœft til þessa nótturðar, Greg. 29; sæfandi son sinn ysak, Stj. 130; skal hverr s. sitt lamb, 279; lamb sœft ok etið, Post. 645. 83; sá er sæfði fórnina, Stj. 430; sæfa hjarðir, Hsm.: svæfa naut, to kill a beast by driving a sharp instrument into the nape of the neck, severing the spine, as the Spanish Torreadore do (the heathen way of killing the sacrificial beast?).
    II. reflex. to be killed, expire; sæfisk hón á spjótinu ok deyr, Fb. i. 258; jarlinn sæfðisk á spjótinu, Eg. 289; Hrafn hrærði hvárki hönd né fót er hann sæfðisk, Bs. i. 674 (of a man beheaded); nú veiðir maðr hval ok sæfisk hann á djúpi, N. G. L. i. 59; val-sæfendr, Ýt.

    Íslensk-ensk orðabók > SÆFA

  • 13 bjarngjöld

    Íslensk-ensk orðabók > bjarngjöld

  • 14 bjarnsviða

    Íslensk-ensk orðabók > bjarnsviða

  • 15 fugladráp

    Íslensk-ensk orðabók > fugladráp

См. также в других словарях:

  • Killing — es una fotonovela italiana inspirada en el personaje de fumetto nero llamado Kriminal. Killing se presenta como un asesino amoral que utiliza cualquier medio para lograr sus perversos fines. La violencia y el erotismo tomados del fumetto nero se… …   Wikipedia Español

  • Killing — ist der Name von: dem Mathematiker Wilhelm Killing und dem nach ihm benannten Killing Feld dem Esperantologen Claus Killing Günkel dem Film Die Rechnung ging nicht auf (Originaltitel: The Killing) aus dem Jahr 1956 Katastralgemeinden (Oberkilling …   Deutsch Wikipedia

  • killing — kil‧ling [ˈkɪlɪŋ] noun COMMERCE make a killing informal to make a lot of money in a very short time: • He made a killing on the stock market. * * * killing UK US /ˈkɪlɪŋ/ noun [S] ● make a killing Cf …   Financial and business terms

  • killing — I noun annihilation, assassination, bloody murder, decimation, destruction, elimination, execution, extermination, homicide, liquidation, massacre, murder, murderous assault, slaughter, slaughtering, slaying, violent death associated concepts:… …   Law dictionary

  • Killing — es una fotonovela italiana inspirada en el personaje de fumetto nero llamado Kriminal. Killing se presenta como un asesino amoral que utiliza cualquier medio para lograr sus perversos fines. La violencia y el erotismo tomados del fumetto nero se… …   Enciclopedia Universal

  • killing — ► NOUN ▪ an act of causing death. ► ADJECTIVE informal ▪ overwhelming or unbearable. ● make a killing Cf. ↑make a killing …   English terms dictionary

  • killing — kill ing, n. 1. The act or process of causing a living organism to die. [PJC] 2. An unusually large gain in a financial or business transaction or enterprise; as, she made a killing trading cattle futures. [PJC] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Killing — Kill ing, a. Literally, that kills; having power to kill; fatal; in a colloquial sense, conquering; captivating; irresistible. {Kill ing*ly}, adv. [1913 Webster] Those eyes are made so killing. Pope. [1913 Webster] Nothing could be more killingly …   The Collaborative International Dictionary of English

  • killing — [kil′iŋ] adj. 1. causing, or able to cause, death; destructive; deadly 2. exhausting; fatiguing 3. Informal very funny or comical n. 1. the act or an instance of murder, destruction, etc. ☆ 2. Informal a sudden, great profit or success [to make a …   English World dictionary

  • killing — (adj.) mid 15c., prp. adjective from KILL (Cf. kill) (v.). Meaning very funny is from 1844. As a noun, large profit, 1886, American English slang …   Etymology dictionary

  • killing — [n] murder assassination, bloodshed, bumping off*, capital punishment, carnage, execution, extermination, homicide, manslaughter, massacre, slaughter, slaying; concepts 192,252 …   New thesaurus

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»