-
61 SVÆFA
* * *(-ða, -ðr), v.1) to lull to sleep (hón söng svá fagrt, at hón svæfði skipshafnir);2) to calm down, still, lull (s. sæ, reiði).* * * -
62 tor-tíma
(mod. tor-týna), d, to destroy, with dat., Fas. ii. 517, 519, Stj. 456; drepit hafa þeir Jamund ok allt lið hans, ok tortímt hafa þeir guðunum sjálfum, Karl. 231; fyrirbjóðu vér hverjum manni þeim at tortíma eðr þeirra varnaði aflögliga, D. N. i. 80.2. to kill; engu skyldi tortíma í fjallinu hvárki fé né mönnum, Eb. 7 new Ed.; vildi hann eigi t. hindinni, Þiðr. 165; ok lét öngu tortíma (tortýna Ed.) þar nema kvikfé heimilu, Landn. 254; taka við barninu, fara með þat til Reykjadals-ár ok tortíma því þar, Ísl. i. 19; hánum mátti hvárki tortíma gálgi né virgill, O. H. L. 81. -
63 VEGA
* * *(veg; vá, vágum; veginn), v.1) to lift (hann vegr heyit upp á herðar sé); v. e-n á bál, to lift one on the funeral fire; v. e-n ór skógi, to inlaw one;2) to weigh (verðum vér at leita at skálum, ok v. hringinn); fig., skal yðr engi vera traustari vin, þott þér vegit þat lífit, though ye esteem it little;3) to weigh, be of weikht (hvert haglkorn vá eyri);4) to fence, fight (smite) with a weapon (hann vá svá skjótt með sverði, at þrú þóttu á lopti at sjá);5) v. at e-m, to attack one, fight against one (ungr skal at ungum vega);6) to gain by fighting; v. sigr, to gain the victory; v. sigr á e-m, to overcome, beat, vanquish; v. til landa, to win land weapon in hand;7) to smite, slay, kill; v. mann, v. víg, to slay a man;8) refl., þat sverð, er sjálft mun vegast, the sword that will fight of itseff; vást meirr á hlut Grikkja, the Greeks lost more men; recipr., vegast, to slay one another.* * *pres. veg; pret. vá, vátt, vá (later vó); subj. vægi; part. veginn; with neg. suff. vegr-a, Hm. 10. In N. G. L. it is often spelt with i, viga, vigr, viginn: [Goth. wigan is supposed from ga-wigan = σαλεύειν, Luke vi. 38; O. H. G. wegan; Germ. wägen; cp. Lat. vehere; Goth. and A. S. wagjan, and Engl. wag and weigh, in the phrase ‘to weigh anchor,’ are derivatives]:—prop. to move, carry, lift, as by a lever; hann vegr heyit upp á herðar sér, Fb. i. 523; vágu þeir upp með (forkinum) bálit, Fms. vi. 405; hann vegr hann upp (á atgeirinum), Nj. 84; þeir höfðu til vegr (i. e. vögur) ok vágu skútuna fram af berginu, Fms. viii. 430; þerra hey sín en eigi á brott at vega eðr færa, Grág. (Kb.) ii. 107; öngullinn vá í góminn, Edda 36; en er lokit var at sjóða vá Narfi upp mörbjúga, Korm. 34: vega á bál, to lift on the bale fire, Vtkv.; vágum ór skógi þanns vildum syknan, Am. 97; var ek þrimr verum vegin at húsi, Gh. 10; vegnest verra vegra hann velli at, Hm. 10.II. to weigh; vega þeir haglkomin … ok vágu þeir í skálum, Fms. xi. 143; vá Halli sér þá þrjár merkr, vi. 372; þat er vegit sem reitt er, Sd. 155; eyrir veginn, Grág.; sex merkr vegnar, Orkn.; þrjá penninga silfrs vegna, Hkr. i. 185; mörk vegin brends silfrs, and so passim; virðr ok veginn, Grág. ii. 369; hann lét vega allan borðbúnað sinn, Fms. x. 147: metaph., skal yðr engi vera traustari vin, þótt þér vegið þat lítið, though ye find it light, ix. 297, passim.III. neut. to weigh, be of weight; sjám hvat vegi sjóðr sá, Ld. 30; hvert haglkorn vá eyri, Fms. i. 175; vega hálfa mörk, ii. 80; er sagt at eyri vægi hvert haglkorn, xi. 142; þótt þat vegi meirr enn hálfa vætt, Grág. (Kb.) i. 24, Bs. i. 874: metaph., skal ek allan hug á leggja ef þat vegr nökkut, Ó. H. 53; nema yðr þykki minna vega mín reiði, Fms. vii. 141; mér vegr þat lítið, Mag. 11.IV. reflex., í öllu sem vegask má með stórum vágum ok smám, K. Á. 204, freq.2. to yield in weight; það vegst vel, or það hefir vegist so and so, it has been of such and such weight.B. [The Goth. has here a separate strong verb, but in the Icel. both verbs have been amalgamated into one; Ulf. weigan, waih, wigun, = μαχειν; A. S. wigan; cp. víg]. to fence, fight with a weapon; tók sverðit ok atgeirinn ok vegr með báðum höndum, Nj. 96; hana vá svá skjótt með sverði, at þrjú þóttu á lopti at sjá, 29; eiga þeir at vega upp yfir höfuð sér, Fms. x. 360; vega með vápnum, to report to arms, Nj. 139; vega at e-m, to fight against; Þjálfi vá at Mökkur-kálfa ok féll hann, Edda 58.2. to attack with a weapon, Nj. 63, Grág. ii. 156; hann vaknaði fyrst er menn vágn at honum, Fms. vii. 333; ungr skal at ungum vega, Ísl. ii. 309; vega at flugdreka, Nj. 183.II. to fight; vega sigr, to gain the day, Fms. viii. 133, Bret. 66; með vápnum má sigr vega, Al. 83; hamingju at vega sigr a sínum úvinum. Fms. i. 218; ást Guðs vá sigr á ( overcame) líkams píslum ok hræzlu, Greg. 21; vega til landa, to win land weapon in hand, Korm.; slíkt sem vér höfum til vegit, gained, Fms. viii. 92.2. with dat. to forfeit, = fyrir vega, vega landi ok lausum eyri, Hkr. ii. 384; ef hann félli á hólmi þá hefði hann vegit allri eigu sinni, Eg. 495.III. to smite, slay, slaughter; ef maðr vegr mann, ok varðar þat skóggang, Grág. (Kb.) i. 145; vega á veittar trygðir, Ísl. ii. 491; vega víg, ek hefi vegit víg eitt, Nj. 128, passim; vega í enn sama knérunn, 85; víg þá er þat er vegit, Grág. ii. 89; vegin sök. = víg sök, 20, 41; vega mann or menn, passim; í Hólmgarði var svá mikil friðhelgi, at drepa skyldi hvern er mann údæmdan vá, Fms. i. 80; Kolskeggr vá drúgum menn, … vegr Gunnarr drjúgum menn, Nj. 96, 108; Þorsteinn vá hann þar, Eg. 713; ek vá hann, Nj. 28; þú sitr hjá, en nú er veginn Egill húsbóndi þinn, 97; ef hann er með vápum veginn, 146; hræðisk eigi þá sem líkamann vega, Blas. 48 (Mark x. 28); þú skalt ekki mann vega, the Sixth Commandment.IV. reflex., ok þat sverð er sjálft vegizk, a sword that fences of itself, Skm. 8, 9; þat [sverðit] vásk sjálft, Edda; vásk meirr á hlut Grikkja. the battle went against the Greeks, they lost the more men, Bret. 74; þá verðr um rætt at mjök hefði á vegizk þeirra lið Sunnan-manna, Ísl. ii. 389 (á-víga); at þegar hafi vegizk á þinn her, Stj. 531.2. recipr., vegask or vegask at, to fight, slay one another; nú vegask menn at, N. G. L. i. 64; ef þrælar manna vegask, Grág. (Kb.) i. 191; þá vágusk skógar-menn sjálfir, Landn. 323 (App.); miklu eru þrælar atgörða-meiri enn fyrr hafa verit, þeir flugusk þá á, en nú vilja þeir vegask, Nj. 56; nú eru konur þær sjau, er maðr má vegask um sektalaust við konung, N. G. L. i. 169. -
64 VÖLLR
(gen. vallar, dat. velli; pl. vellir, acc. völlu), m.1) field, (level) ground (þar vöru víða vellir sléttir); kasta sér niðr við vellinum, to cast oneself down flat on the ground; leggja e-n við (or at) velli, to lay one level with the ground, kill one; hús mín liggja við velli, my house lies an the ground, is demolished; lauss á velli, loose in the ranks, not steady; fastr á velli, firm, steady; vígligr á velli at sjá, martial to look at; friðr, mikill á velli, of fine, stout, appearance;2) manured field, meadow (reiða á völl).* * *m., gen. vallar, dat. velli; pl. vellir, gen. valla, acc. völlu, mod. velli; [Icel. völlr and Germ. wald = wood seem to be the same word; the change in the sense from wood to field being much the same as in mörk]:—a field; knáttu Vanir völlu sporna, Vsp. 28; vaxinn völlum hæri, 36; völlu algræna, Akv. 13; þar vóru víða vellir sléttir, Fms. vii. 56; þeir sátu úti at skemtan sinni á völlum nökkurum, vi. 141; þar var torfa ristin ór velli … fastir í vellinum, Ld. 58; kasta sér niðr við vellinum, flat on the ground, Nj. 58; leggja e-n við velli, to lay one level with the ground, Fms. v. 236; or at velli, Nj. 117; hús min liggja við velli, lies on the ground, is demolished, Fms. iii. 144; hasla e-m völl, Eg. 273 (see hasla); lauss á velli, loose in the ranks, not steady, Eg. 293; fastr á velli, firm, steady. Fms. xi. 246; vígligr á velli at sjá, warlike to look at, Eg. 475; so, fríðr, mikill … á velli, of fine, stout … appearance; miklir at vallar-sýn. big in outward appearance, Nj. 66, v. l.; víg-völlr, a battle-field; þing-völlr, q. v.; þreskj-öldr.2. a close or paddock; at úsánum ok úbreiddum völlum, unsown and unmanured fields, Jb. 193; reiða á völl, Grág.; slá átta stakka völl, Fb. i. 522; tún-völlr, Korm.II. freq. in local names, Völlr and Vellir, Rangár-vellir.COMPDS: vallargarðr. -
65 þrasir
m. [cp. Ulf. þrasa-balþei = pugnacity, temerity], a sturdy fighter; in poët. compds, líf-þrasir ( one who is hard to kill?), ör-þrasir, dólg-þrasir. -
66 þreying
f. a patient waiting; göra sér e-ð til af-þreyingar, in order to kill the time. -
67 dauðastingr
m. deadly thrust; setja em sting, to kill one. -
68 sœfa
(-ða, -ðr), v.1) to put to death, kill, esp. a sacrificial beast (sœfð vóru þau kvikendi, er goðunum var fórnat);2) refl., sœfast, to be killed; s. á sverðinu, spjótinu, to be killed by a sword or spear thrust through the body (sœfist hón á sverðinu ok deyr). -
69 tortíma
(-da, -t), v. to destroy, kill (honum mátti hvorki torlíma gálgi né virgill). -
70 unnvörp
См. также в других словарях:
Kill — may refer to: Killing, to cause the death of an organism, or the act of doing so. The verb form may also be a general use metaphor, synonymous with to terminate or to finish Kill, a civil parish in Dublin, Ireland Kill (body of water), a creek, a … Wikipedia
Kill — Saltar a navegación, búsqueda En Unix y los sistemas operativos tipo Unix, kill es un comando utilizado para enviar mensajes sencillos a los procesos ejecutándose en el sistema. Por defecto el mensaje que se envía es la señal de terminación… … Wikipedia Español
Kill — Kill, v. t. [imp. & p. p. {Killed} (k[i^]ld); p. pr. & vb. n. {Killing}.] [OE. killen, kellen, cullen, to kill, strike; perh. the same word as cwellen, quellen, to kill (cf. {Quell}), or perh. rather akin to Icel. kolla to hit in the head, harm,… … The Collaborative International Dictionary of English
Kill — Kill unix утилита, посылающая сигнал процессу. Содержание 1 Синтаксис 2 Описание 3 Параметры 4 Ссылки … Википедия
KILL — «KILL» Sencillo de MELL Formato CD Grabación 2008 Género(s) J Pop Duración 13:24 … Wikipedia Español
kill — vb Kill, slay, murder, assassinate, dispatch, execute are comparable when meaning to deprive of life or to put to death. Kill is so general that it merely states the fact and does not, except in special phrases (as Thou shalt not kill ), suggest… … New Dictionary of Synonyms
kill — kill1 [kil] vt. [ME kullen, killen < ? OE * cyllan, special late phonetic development of cwellan, to kill: see QUELL] 1. to cause the death of; make die 2. a) to destroy the vital or active qualities of b) to destroy; put an end to; ruin … English World dictionary
kill — ► VERB 1) cause the death of. 2) put an end to. 3) informal overwhelm with an emotion. 4) informal cause pain or anguish to. 5) pass (time). 6) stop (a computing process). 7) (in sport) make (the ball) stop … English terms dictionary
Kill — ist: der Familienname von Angelika Kill (1917 2003), Angehörige des Ordens der Ursulinen und langjährige Leiterin der Ursulinenschule Fritzlar ein Familienname, insbesondere im amerikanischen Raum eine Stadt in County Kildare, Irland, siehe Kill… … Deutsch Wikipedia
Kill — Kill, n. 1. The act of killing. There is none like to me! says the cub in the pride of his earliest kill. Kipling. [Webster 1913 Suppl.] 2. An animal killed in the hunt, as by a beast of prey. If ye plunder his kill from a weaker, devour not all… … The Collaborative International Dictionary of English
Kill — Kill, n. [D. kil.] A channel or arm of the sea; a river; a stream; as, the channel between Staten Island and Bergen Neck is the Kill van Kull, or the Kills; used also in composition; as, Schuylkill, Catskill, etc. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
