-
1 siliceus
siliceus, a, um (silex), aus Kiesel, Kiesel-, saxa, Vitr. 8, 3, 19: lapides, Cato r. r. 18, 3 codd. (Schneider lapides silices).
-
2 silicineus
silicineus, a, um (silex), aus Kiesel, Kiesel-, Gromat. vet. 306, 22.
-
3 siliceus
siliceus, a, um (silex), aus Kiesel, Kiesel-, saxa, Vitr. 8, 3, 19: lapides, Cato r. r. 18, 3 codd. (Schneider lapides silices).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > siliceus
-
4 silicineus
silicineus, a, um (silex), aus Kiesel, Kiesel-, Gromat. vet. 306, 22.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > silicineus
-
5 saxeus
saxeus, a, um (saxum), aus Felsen, aus Stein, felsig, steinern, I) eig. u. meton.: a) eig.: scopulus, Ov.: tecta, Ov.: crepido, Plin.: terminus, von Kiesel, Gromat. vet.: umbra, von den Felsen, Verg.: Niobe saxea facta, zu Stein, Ov. – b) meton.: α) steinhart, steinartig, durities iecoris, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 6, 81. – β) so groß wie ein Fels, felsengroß, dentes (asini), Apul. met. 10, 22 u. 11, 13. – II) bildl.: saxeum pectus, ein Herz von Stein, Gregor. epist. 9, 122: u. so saxeus es, hast ein Herz von Stein, Plin. ep. 2, 3, 7.
-
6 silex
silex, icis, m. ( selten f.), jeder harte Stein, Kiesel, Kieselstein, Feuerstein, Granit, Basaltlava, bes. zum Pflastern, I) eig.: rupes durissimi silicis, Suet.: silex seu lapis durus ordinarius, Vitr.: uti (calx) de silice coquatur, aus Lava, Vitr.: certo in loco silicem caedere, Cic.: vias in urbe silice sternere, Liv.: silici scintillam excudit, Verg. – verb. lapis silex, Plaut., Cato u. Liv.: saxum silex, Liv. – als Bild der Unempfindlichkeit, Hartherzigkeit, nec in tenero stat tibi corde silex, Tibull.: dicam silices pectus habere tuum, Ov.: motura duros verba queror silices, die einen Stein erbarmen möchten, Ov. – II) poet. übtr. = scopulus, Fels, silici membra restrictus catenā, Catull.: silicum cavernae, Lucr.: acuta silex praecisis undique saxis, Verg. – als Bild der Unbeweglichkeit, s. Verg. Aen. 6, 470. – / gen. fem. bei Verg. Aen. 6, 471 u.a. Ov. met. 9, 614. Apul. met. 6, 26. Amm. 29, 5, 18. – Abl. silici, Corp. inscr. Lat. 1, 1161 u. 11, 5694.
-
7 saxeus
saxeus, a, um (saxum), aus Felsen, aus Stein, felsig, steinern, I) eig. u. meton.: a) eig.: scopulus, Ov.: tecta, Ov.: crepido, Plin.: terminus, von Kiesel, Gromat. vet.: umbra, von den Felsen, Verg.: Niobe saxea facta, zu Stein, Ov. – b) meton.: α) steinhart, steinartig, durities iecoris, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 6, 81. – β) so groß wie ein Fels, felsengroß, dentes (asini), Apul. met. 10, 22 u. 11, 13. – II) bildl.: saxeum pectus, ein Herz von Stein, Gregor. epist. 9, 122: u. so saxeus es, hast ein Herz von Stein, Plin. ep. 2, 3, 7. -
8 silex
silex, icis, m. ( selten f.), jeder harte Stein, Kiesel, Kieselstein, Feuerstein, Granit, Basaltlava, bes. zum Pflastern, I) eig.: rupes durissimi silicis, Suet.: silex seu lapis durus ordinarius, Vitr.: uti (calx) de silice coquatur, aus Lava, Vitr.: certo in loco silicem caedere, Cic.: vias in urbe silice sternere, Liv.: silici scintillam excudit, Verg. – verb. lapis silex, Plaut., Cato u. Liv.: saxum silex, Liv. – als Bild der Unempfindlichkeit, Hartherzigkeit, nec in tenero stat tibi corde silex, Tibull.: dicam silices pectus habere tuum, Ov.: motura duros verba queror silices, die einen Stein erbarmen möchten, Ov. – II) poet. übtr. = scopulus, Fels, silici membra restrictus catenā, Catull.: silicum cavernae, Lucr.: acuta silex praecisis undique saxis, Verg. – als Bild der Unbeweglichkeit, s. Verg. Aen. 6, 470. – ⇒ gen. fem. bei Verg. Aen. 6, 471 u.a. Ov. met. 9, 614. Apul. met. 6, 26. Amm. 29, 5, 18. – Abl. silici, Corp. inscr. Lat. 1, 1161 u. 11, 5694.
См. также в других словарях:
Kiesel — bezeichnet: das chemische Element Silicium (Si) die chemische Verbindung, Siliciumdioxid (SiO2) das Mineral aus Siliciumdioxid, den Quarz unspezifisch chemische Verbindungen der Kieselsäuren ein weit verbreitetes Sediment, kleinere… … Deutsch Wikipedia
Kiesel — may refer to: *Kiesel, California *Robert Kiesel *Ryan Kiesel … Wikipedia
Kiesel — Sm std. (8. Jh.), mhd. kisel, ahd. kisil m. Stammwort Ae. ceosel m. Kiesel, Hagelschloße . Zugehörigkeitsbildung zu Kies1. westgermanisch s. Kies … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Kiesel — Kiesel, 1) ein aus Quarz od. einer quarzigen Masse bestehendes Geschiebe; 2) (Chem., Silicium, Si), das Radical der Kieselerde, ein nichtmetallisches Element, welches dem Boron sehr nahe steht, wurde zuerst von Davy dargestellt, nachdem Berzelius … Pierer's Universal-Lexikon
Kiesel [1] — Kiesel, Gerölle von Bergkristall, wie sie sich in vielen Flüssen finden (Donau und Rheinkiesel), ferner alle Gerölle von Quarz oder einem quarzartigen Mineral … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Kiesel [2] — Kiesel (Silicium) Si, chemisch einfacher Körper, findet sich nicht im freien Zustand in der Natur, sondern nur mit Sauerstoff verbunden als Kieselsäureanhydrid SiO2 (Quarz, Opal, Feuerstein etc.) und in Form kieselsaurer Salze (Silikate), welche… … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Kiesel [1] — Kiesel, chemisches Element, s.v.w. Silicium (s.d.) … Lexikon der gesamten Technik
Kiesel [2] — Kiesel, Mineral, s. Quarz … Lexikon der gesamten Technik
Kiesel — Kiesel, chem. Element, s. Silizium … Kleines Konversations-Lexikon
Kiesel — 1↑ Kies … Das Herkunftswörterbuch
Kiesel — 1. Auch der arme Kiesel gibt Funken, wenn der reiche Stahl sie lockt. Gegen die Verachtung der Armen, deren gute Eigenschaften nur der Entwickelung seitens ihrer günstiger gestellten Mitmenschen bedürfen. 2. Der Kiesel nennt den Diamanten Vetter … Deutsches Sprichwörter-Lexikon