kabahatli

См. также в других словарях:

• kabahatli — sf. Kabahati olan, kusurlu, suçlu, töhmetli Biz o zaman bu sözleri en kötü bir biçimde manalandırarak hanımı kabahatli bulmuştuk. H. R. Gürpınar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• İTHAM — Kabahatli görmek. Suç isnad etmek. Töhmetlendirmek. Kabahatli görünmek. Töhmetli olmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• CERİM — Kabahatli, câni, suç işlemiş. * (C.: Cirâm) Kuru hurma. * Hurma çekirdeği …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• MAGMUZ — Kabâhatli, suçlu …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• başı yerde — sf. 1) Utangaç, mahcup (kimse) 2) Suçlu, kabahatli …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• kabahatlilik — is., ği Kabahatli olma durumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• suçlu — sf. Suç işlemiş, suçu olan (kimse), kabahatli, mücrim Suçluların ani, delice hareketleri gizli kalabilirdi. A. Gündüz Birleşik Sözler adi suçlu potansiyel suçlu Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller suçlu sayılmak suçlu olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• töhmetli — sf. 1) Suçlanmış 2) Kabahatli …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• tenzih etmek — kusurlu ve kabahatli olmadığını, kötü vasıflardan soyutlandırıldığını, dışında tutulduğunu bildirmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

• CÜRM-NAK — f. Suçlu, kabahatli …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

• EBEN — Töhmetli, kabahatli kişi. * Adâvet, düşmanlık …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük