Перевод: с латинского на французский

с французского на латинский

junius

  • 1 junius

    -a/um adj A
    juin (de junius)

    Dictionarium Latino-Gallicum botanicae > junius

  • 2 jun. (junius)

    abr
    juin

    Dictionarium Latino-Gallicum botanicae > jun. (junius)

  • 3 jun. (junius)

    abr
    juin

    Dictionarium Latino-Gallicum botanicae > jun. (junius)

  • 4 brutus

    [st1]1 [-] brutus, a, um: - [abcl][b]a - lourd, pesant. - [abcl]b - brute, bête, stupide, déraisonnable, insensé.[/b]    - bruta fulmina, Plin.: foudres dont on ne peut tirer aucun présage (elles tombent dans un lieu désert).    - bruta fortuna, Cic.: fortune aveugle. [st1]2 [-] Brutus, i, m.: Brutus. - [abcl][b]a - Junius Brutus, l'un des chefs de la conjuration sénatoriale contre César. - [abcl]b - autres du même nom.[/b]
    * * *
    [st1]1 [-] brutus, a, um: - [abcl][b]a - lourd, pesant. - [abcl]b - brute, bête, stupide, déraisonnable, insensé.[/b]    - bruta fulmina, Plin.: foudres dont on ne peut tirer aucun présage (elles tombent dans un lieu désert).    - bruta fortuna, Cic.: fortune aveugle. [st1]2 [-] Brutus, i, m.: Brutus. - [abcl][b]a - Junius Brutus, l'un des chefs de la conjuration sénatoriale contre César. - [abcl]b - autres du même nom.[/b]
    * * *
        Brutus, Adiectiuum. Qui n'ha nul sens, Brut, Brutal.
    \
        Bruta animalia. Plin. Bestes brutes.
    \
        Bruta fortuna. Author ad Heren. Qui n'ha ne jugement ne raison, et ne scait distinguer entre le bon et le mauvais.
    \
        Bruta fulmina. Plin. Fouldres qui viennent sans apparence de raison naturelle.

    Dictionarium latinogallicum > brutus

  • 5 conflagro

    conflagro, āre, āvi, ātum [st2]1 - intr. - être tout en feu, se consumer (par le feu), brûler. [st2]2 - tr. - brûler, consumer.    - amoris flammâ conflagrare, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92: brûler d'amour.
    * * *
    conflagro, āre, āvi, ātum [st2]1 - intr. - être tout en feu, se consumer (par le feu), brûler. [st2]2 - tr. - brûler, consumer.    - amoris flammâ conflagrare, Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92: brûler d'amour.
    * * *
        Conflagro, conflagras, pen. cor. conflagare. Plin. Brusler, Estre embrasé, Perir par feu.
    \
        Conflagrare amoris flamma. Cic. Brusler d'amour.
    \
        Conflagrare inuidia. Cic. Estre fort hay, Mal voulu.
    \
        Istius flagitiorum ac furtorum inuidia conflagrauit Iunius. Cic. Junius est hay pour les maulx que cestuy cy a faict.

    Dictionarium latinogallicum > conflagro

  • 6 appello (adpello)

    [st1]1 [-] appello, ĕre, puli, pulsum: - tr. et intr. - [abcl][b]a - pousser vers, diriger vers, approcher de, faire approcher. - [abcl]b - faire aborder. - [abcl]c - aborder.[/b]    - ( navem ou nave) appellere: aborder.    - appellere navem in locum: faire aborder un navire à un endroit.    - appellere in sinum: aborder dans le golfe.    - Messanam appellere: aborder à Messine.    - Uticam adpulsi, Sall. J. 25, 5: ayant abordé à Utique.    - huc me appuli, Ter.: je suis venu ici.    - animum ad aliquid appellere: appliquer son esprit à qqch. [st1]2 [-] appello (adpello), āre, āvi, ātum: - tr. - [abcl][b]a - aborder qqn, adresser la parole à, engager à. - [abcl]b - invoquer comme appui, comme témoin; se pourvoir, faire appel (t. de droit). - [abcl]c - sommer, réclamer, engager, solliciter; citer en justice, attaquer en justice. - [abcl]d - nommer, déclarer, citer, proclamer. - [abcl]e - prononcer.[/b]    - tribunos de aliqua re (in aliqua re) appellare: faire appel aux tribuns au sujet de qqch.    - te sapientem appellant: on te donne le nom de sage.    - scribis a Junio te appellatum, Cic. Att. 12, 14, 2: tu m'écris que Junius t'a assigné.    - crebris nos litteris appellato, Cic. Fam. 15, 20: écris-nous souvent.    - appellare aliquem: faire appel à qqn, s'adresser à qqn, mentionner qqn.    - in aliqua re (de aliqua re) appellare: faire appel pour qqch.    - rem appellare: réclamer qqch.    - quis deus appellandus est? Cic.: à quel dieu avoir recours?

    Dictionarium latinogallicum > appello (adpello)

См. также в других словарях:

  • Junius — was the pseudonym of a writer who contributed a series of letters to the Public Advertiser , [The Public Advertiser was a political newspaper run by Henry Sampson Woodfall, based in London. His brother William Woodfall later established the Daily …   Wikipedia

  • Junius — bezeichnet: Personen: Marcus Junius Brutus (85–42 v. Chr.) Franz Junius der Ältere (1545–1602) Franz Junius der Jüngere (auch Franciscus Junius oder François du Jon) (1591–1677) Hadrianus Junius (1511–1575), niederländischer Humanist, Arzt,… …   Deutsch Wikipedia

  • Junius — Pueblo de los Estados Unidos …   Wikipedia Español

  • Junĭus [1] — Junĭus, der sechste Monat des Jahres von 30 Tagen, benennt nach Ein. nach den Juniores (s.d. 1), nach And. nach Juno od. nach L. Junius Brutus, dem ersten römischen Consul. Karl der Große nannte ihn Brachmonat …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Junius [1] — Junius, der 4. Monat des altröm. Kalenders, der 6. des späteren, entweder nach der Göttin Juno oder dem ersten Consul Junius Brutus genannt …   Herders Conversations-Lexikon

  • Junius — masc. proper name, from L. Junius, name of a Roman gens. The pseudonym of the author of a famous series of letters in the Public Advertiser from 1768 1772 …   Etymology dictionary

  • Junius — Junius, in England erschienen vom 21. Juni 1769 bis zum 21. Januar 1771 im Public advertiser, einer vom Buchdrucker Woodfall herausgegebenen Zeitung, Briefe unter dem Pseudonamen Letters of J. (Briefe des J.), welche Minister, Staatsbeamte,… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Junĭus [2] — Junĭus. Die Junia gens war sowohl a) ein patricisches Geschlecht, zu welchem die Familie Brutus (s.d.) gehörte, als auch b) ein plebejisches, zu welchem die Familien: Aquilinus, Bassus, Bläsus, Brutus, Bubulcus, Callaicus Donatus, Gallio, Lupus,… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Junĭus [3] — Junĭus, 1) Adrian (eigentlich Hadriande Jonghe), geb. 1512 zu Horn in Holland, Arzt u. Philolog, wurde in England Leibarzt des Herzogs von Norfolk. Nach Holland zurückgekehrt, erhielt er einen Ruf nach Kopenhagen als Erzieher des Kronprinzen, von …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Junĭus — Junĭus, Name zweier römischer Geschlechter, deren älteres ein Patriziergeschlecht war. Ihm gehörte der erste Konsul Roms an, Lucius J. Brutus (s. Brutus 1), mit dessen Söhnen Titus und Tiberius, die er selbst hinrichten ließ, das Geschlecht… …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Junius — Junĭus, Monat, s. Juni …   Kleines Konversations-Lexikon

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»