-
1 go to scaffold
v. darağacına gitmek, ipe gitmek -
2 mount the scaffold
daracağına gitmek, ipe gitmek -
3 go to scaffold
v. darağacına gitmek, ipe gitmek -
4 mount the scaffold
daracağına gitmek, ipe gitmek -
5 string
n. kılçık (fasulye vb.), ip, kordon, sicim, bağ, bağcık, kiriş, tel, lif, yay (keman), dizi, damar (yaprak), koşul, şart————————v. takmak (tel, ip), dizmek, germek, bağlamak, ipe dizmek, düzenlemek, sıralamak, kılçıklarını ayıklamak, sıra halinde gitmek, yutturmak, kandırmak, aldatmak* * *1. dizgi 2. ipe diz (v.) 3. ip (n.)* * *1. [striŋ] noun1) ((a piece of) long narrow cord made of threads twisted together, or tape, for tying, fastening etc: a piece of string to tie a parcel; a ball of string; a puppet's strings; apron-strings.) ip, sicim2) (a fibre etc, eg on a vegetable.) lif3) (a piece of wire, gut etc on a musical instrument, eg a violin: His A-string broke; ( also adjective) He plays the viola in a string orchestra.) tel, yay4) (a series or group of things threaded on a cord etc: a string of beads.) dizi, sıra2. verb1) (to put (beads etc) on a string etc: The pearls were sent to a jeweller to be strung.) dizmek, ipe geçirmek2) (to put a string or strings on (eg a bow or stringed instrument): The archer strung his bow and aimed an arrow at the target.) tel takmak3) (to remove strings from (vegetables etc).) liflerini ayıklamak4) (to tie and hang with string etc: The farmer strung up the dead crows on the fence.) ipe asmak•- strings- stringy
- stringiness
- string bean
- stringed instruments
- have someone on a string
- have on a string
- pull strings
- pull the strings
- string out
- strung up
- stringent
- stringently
- stringency
См. также в других словарях:
ipe gitmek — ölüme gitmek Menfaatine dokunan adam, ipe gitmek için lazım gelen hükümleri giyer. F. R. Atay … Çağatay Osmanlı Sözlük
ip — is. 1) İplik Tavandan ip yumakları, urganlar, gemici fenerleri sarkardı. N. Cumalı 2) mec. Asarak öldürme cezası Birleşik Sözler ip cambazı ip iskelesi ip merdiven ip torba ipucu … Çağatay Osmanlı Sözlük
can — is., Far. cān 1) İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık 2) Yaşama, hayat Bir kedi yavrusunu kurtarmak için ipe sarılıp kuyuya iner, canımı tehlikeye koyardım. R. N. Güntekin 3) Güç, dirilik Her şeyde… … Çağatay Osmanlı Sözlük
