-
1 rogātum
rogātum ī, n [P. of rogo], a question, interrogatory: nobis ad rogatum respondere, i. e. to the point: copiose ad rogata respondere. -
2 denique
dēnĭquē, adv. [etym. dub.; perh. dēnĭ, locative of de, and que].I.Orig. denoting succession in time, and thereupon, and then, in the sequel.A.In gen. (rare—for syn. cf.:B.tum, demum, tandem, postremo): omnes negabant... denique hercle jam pudebat,
Ter. Hec. 5, 3, 8:risu omnes qui aderant emoriri. Denique Metuebant omnes jam me,
id. Eun. 3, 1, 42:ille imperat reliquis civitatibus obsides. Denique ei rei constituit diem,
Caes. B. G. 7, 64:ferme ut quisque rem accurat suam, sic ei procedunt post principia denique,
Plaut. Pers. 4, 1, 4.—In the interrogatory formula:quid denique agitis?
and what did you do then? Plaut. Bac. 2, 3, 60: id. Truc. 2, 4, 47.—More freq.,Pregn., ending a period, at last, at length; lastly, finally:b.boat caelum fremitu virum... Denique, ut voluimus, nostra superat manus,
Plaut. Am. 1, 1, 80; cf. id. ib. 1, 2, 12; Ter. And. 1, 1, 120:nisi quia lubet experiri, quo evasuru 'st denique,
Plaut. Trin. 4, 2, 93; cf. Ter. Heaut. 3, 3, 8; id. Phorm. 1, 2, 71:Nil nostri miserere? mori me denique coges,
Verg. E. 2, 7:quid jam misero mihi denique restat?
id. A. 2, 70; 2, 295 al.—Strengthened by ad extremum, ad postremum, or tandem:c.boni nescio quomodo tardiores sunt, et principiis rerum neglectis ad extremum ipsa denique necessitate excitantur,
Cic. Sest. 47:victus denique ad postremum est,
Just. 12, 16 fin.; 37, 1 fin.: et tandem denique devorato pudore ad Milonem aio, Ap. M. 2, p. 121.—Sometimes of that which happens after a long delay = tandem:d.quae (sc. urbana) ego diu ignorans, ex tuis jucundissimis litteris a. d. V. Cal. Jan. denique cognovi,
Cic. Att. 5, 20, 8:aliquam mihi partem hodie operae des denique, jam tandem ades ilico,
Plaut. Mil. 4, 2, 40.—With the particles tum, nunc, or an abl. of time (nearly = demum), just. precisely:(β).tum denique homines nostra intellegimus bona, cum, etc.,
Plaut. Capt. 1, 2, 39:qui convenit polliceri operam suam reip. tum denique, si necessitate cogentur? etc.,
Cic. Rep. 1, 6;so tum denique,
id. Quint. 13, 43; id. Tusc. 3, 31, 75; id. de Sen. 23, 82; id. Fin. 1, 19, 64 et saep.;and separated,
id. Lael. 22, 84; id. Caecin. 34 fin.:tantum accessit, ut mihi nunc denique amare videar, antea dilexisse,
id. Fam. 9, 14, 5; cf. id. Quint. 13:ne is, de cujus officio nemo umquam dubitavit, sexagesimo denique anno dedecore notetur,
id. ib. 31, 99; cf. Caes. B. G. 1, 22, 4; id. B. C. 1, 5, 2; Sall. J. 105, 3.—Like demum with pronouns, to give emphasis:(γ).si qua metu dempto casta est, ea denique casta est,
Ov. Am. 3, 4, 3:is enim denique honos mihi videri solet, qui, etc.,
Cic. Fam. 10, 10; cf.:eo denique,
Cic. Quint. 11, 38.—With vix (like vix demum):II.posita vix denique mensa,
Ov. Her. 16, 215.—Transf., in enumerations.A.Like dein (deinde) followed by postremo, or ad postremum (rare):B.denique sequitur... postremo si est, etc.,
Varr. L. L. 7, 19, 113:omnes urbes, agri, regna denique, postremo etiam vectigalia vestra venierint,
Cic. Agr. 2, 23 fin.; id. Cat. 2, 11, 25; id. N. D. 3, 9, 23; cf. id. Fam. 2, 15, 4:primum illis cum Lucanis bellum fuit.. Denique Alexander rex Epiri.. cum omnibus copiis ab his deletus est.. ad postremum Agathocles, etc.,
Just. 23, 1, 15. —Pregn., to introduce the last of a series, finally, lastly, in fine (the usual meaning of the word; cf.:2.postremo, novissime, ad extremum): consilium ceperunt... ut nomen hujus de parricidio deferrent, ut ad eam rem aliquem accusatorem veterem compararent... denique ut, etc.,
Cic. Rosc. Am. 10, 28; cf. id. Rep. 1, 43; Ov. Tr. 2, 231: cur etiam secundo proelio aliquos ex suis amitteret? cur vulnerari pateretur optime de se meritos milites? [p. 546] cur denique fortunam periclitaretur? Caes. B. C. 1, 72, 2:aut denique,
Cic. Arch, 6, 12:qui denique,
id. Rep. 1, 17:tum denique,
Verg. G. 2, 369 et saep.:cum de moribus, de virtutibus, denique de republica disputet (Socrates),
Cic. Rep. 1, 10:mathematici, poetae, musici, medici denique, etc.,
id. Fin. 5, 3, 7:denique etiam,
id. Fl. 4, 9:primum omnium me ipsum vigilare, etc.: deinde magnos animos esse in bonis viris..: deos denique immortales. auxilium esse laturos,
id. Cat. 2, 9.—Freq. in ascending to a climax, or to a higher or more general expression, in a word, in fine, in short, briefly, even, in fact, indeed:3.quis hunc hominem rite dixerit, qui sibi cum suis civibus, qui denique cum omni hominum genere nullam esse juris communionem velit?
Cic. Rep. 2, 26:nemo bonus, nemo denique civis est, qui, etc.,
id. Pis. 20, 45; id. Verr. 2, 2, 69; Liv. 4, 56; Tac. A. 2, 10 al.:pernegabo atque obdurabo, perjurabo denique,
Plaut. As. 2, 2, 56; cf. Ter. Ad. 3, 4, 51; id. Hec. 4, 4, 95; Cic. Quint. 16, 51; id. Verr. 2, 2, 23 al.:numquam tam mane egredior, neque tam vesperi domum revortor, quin te in fundo conspicer fodere, aut arare, aut aliquid facere denique, Heaut. 1, 1, 15: quod malum majus, seu tantum denique?
Cic. Att. 10, 8, 4; Caes. B. G. 2, 33, 2:ne nummi pereant, aut pyga aut denique fama,
Hor. S. 1, 2, 133:haec denique ejus fuit postrema oratio,
Ter. Ph. 4, 3, 44; so Cic. de Or. 2, 78, 317; id. Verr. 1, 27, 70; Nep. Pelop. 4, 3; Vell. 2, 113; Tac. A. 1, 26; Ov. M. 2, 95 al. —Hence, freq. emphatic with ipse:arma, tela, locos, tempora, denique naturam ipsam industria vicerat,
Sall. J. 76:hoc denique ipso die,
Cic. Mil. 36, 100.—With omnia, prius flamma, prius denique omnia, quam, etc., id. Phil. 13, 21, 49; Quint. 10, 1, 119; Plin. Ep. 7, 9, 13; cf.:quidquid denique,
Cels. 2, 28, 1.—In post-Aug. prose (esp. in the jurists), to denote an inference, in consequence, therefore, accordingly:hujus victoriae callide dissimulata laetitia est: denique non solita sacra Philippus illa die fecit, etc.,
Just. 9, 4, 1:pulcherrima Campaniae plaga est: nihil mollius caelo: denique bis floribus vernat,
Flor. 1, 16, 3; Dig. 1, 7, 13; 10, 4, 3, § 15 et saep. So in citing a decision for a position assumed:denique Scaevola ait, etc.,
Dig. 7, 3, 4; 4, 4, 3; 7, 8, 14:exstat quidem exemplum ejus, qui gessit (sc. magistratum) caecus: Appius denique Claudius caecus consiliis publicis intererat,
ib. 3, 1, 1, § 5 and 6; 48, 5, 8.—In class. usage denique includes the connective -que;once in Plaut. and often in late Lat. a copul. conj. precedes it: atque hoc denique,
Plaut. Merc. 2, 1, 18:aurum, argentum, et denique aliae res,
Gai. Inst. 2, 13; Dig. 1, 8, 1. See Hand Turs. II. p. 260-278. -
3 interrogatorius
interrŏgātōrĭus, a, um, adj. [interrogator], consisting of questions, interrogatory (post-class.):actiones,
Dig. 11, 1, 1:sonus,
Tert. adv. Marc. 2, 25.
См. также в других словарях:
interrogatory — in·ter·rog·a·to·ry /ˌin tə rä gə ˌtōr ē/ n pl ries: a written question required by law to be answered under the direction of a court; esp: a written question directed by one party to another regarding information that is within the scope of… … Law dictionary
Interrogatory — In ter*rog a*to*ry, a. [L. interrogatorius.] Containing, expressing, or implying a question; as, an interrogatory sentence. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Interrogatory — In ter*rog a*to*ry, n.; pl. {Interrogatories}. [Cf. F. interrogatoire.] A formal question or inquiry; esp. (Law), a question or series of questions asked in writing, usually as part of a lawsuit. Macaulay. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
interrogatory — (adj.) 1570s, from L.L. interrogatorius consisting of questions, from pp. stem of interrogare (see INTERROGATION (Cf. interrogation)) … Etymology dictionary
interrogatory — ► ADJECTIVE ▪ questioning … English terms dictionary
interrogatory — [in΄tə räg′ə tôr΄ē] adj. [LL interrogatorius] expressing or implying a question n. pl. interrogatories a formal question or set of questions; specif., a written question or set of questions to be answered in writing under oath as by a witness in… … English World dictionary
interrogatory — n. (legal) to file; serve an interrogatory * * * [ˌɪntə rɒgət(ə)rɪ] serve an interrogatory (legal) to file … Combinatory dictionary
interrogatory — 1. noun a) A formal question submitted to opposing party to answer, generally governed by court rule. b) A question; an interrogation … Wiktionary
interrogatory — adj. & n. adj. questioning; of or suggesting enquiry (an interrogatory eyebrow). n. (pl. ies) a formal set of questions, esp. Law one formally put to an accused person etc. Etymology: LL interrogatorius (as INTERROGATE) … Useful english dictionary
interrogatory — I. noun (plural ries) Date: 1515 a formal question or inquiry; especially a written question required to be answered under direction of a court II. adjective Date: 1576 interrogative … New Collegiate Dictionary
interrogatory — interrogatorily /in teuh rog euh tawr euh lee, tohr , rog euh tawr , tohr /, adv. /in teuh rog euh tawr ee, tohr ee/, adj., n., pl. interrogatories. adj. 1. conveying or expressing a question; interrogative. n. 2. a question; inquiry. 3. Law. a… … Universalium