Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

interposition

  • 1 interpositio

    interpŏsĭtĭo, ōnis, f. [st2]1 [-] interposition. [st2]2 [-] introduction (au fig.). [st2]3 [-] rature, surcharge. [st2]4 [-] épenthèse (t. de gram.). [st2]5 [-] parenthèse (t. de rhét.).
    * * *
    interpŏsĭtĭo, ōnis, f. [st2]1 [-] interposition. [st2]2 [-] introduction (au fig.). [st2]3 [-] rature, surcharge. [st2]4 [-] épenthèse (t. de gram.). [st2]5 [-] parenthèse (t. de rhét.).
    * * *
        Interpositio, Verbale. Cic. Interposition, Entreject.
    \
        Interpositio. Cic. Quand quelque chose delaissee en escrivant, est remise entre les lignes.

    Dictionarium latinogallicum > interpositio

  • 2 interpositus

    [st1]1 [-] interpŏsĭtus, a, um: part. passé de interpono. - [abcl][b]a - mis entre. - [abcl]b - raturé, surchargé, falsifié. - [abcl]c - qui est intervenu, interposé. - [abcl]d - mis en avant.[/b]    - diebus aliquot interpositis, Varr. R. R. 3, 9: quelques jours après, après un délai de quelques jours.    - spatio interposito, Cic. Clu. 2.5: après un intervalle de temps, quelque temps après. [st1]2 [-] interpŏsĭtŭs, ūs, m. (seul. à l'abl. interpositu): interposition.    - interpositu: en se plaçant entre.
    * * *
    [st1]1 [-] interpŏsĭtus, a, um: part. passé de interpono. - [abcl][b]a - mis entre. - [abcl]b - raturé, surchargé, falsifié. - [abcl]c - qui est intervenu, interposé. - [abcl]d - mis en avant.[/b]    - diebus aliquot interpositis, Varr. R. R. 3, 9: quelques jours après, après un délai de quelques jours.    - spatio interposito, Cic. Clu. 2.5: après un intervalle de temps, quelque temps après. [st1]2 [-] interpŏsĭtŭs, ūs, m. (seul. à l'abl. interpositu): interposition.    - interpositu: en se plaçant entre.
    * * *
        Interpositus, pen. corr. Participium. Plin. Interpositis quinis diebus. Cinq jours apres.
    \
        Per interpositam personam. Vlpian. Par personne interposite, ou interposee.
    \
        Interpositus, huius interpositus, pen. corr. Cic. Interposement, Quand quelque chose est mise entredeux.

    Dictionarium latinogallicum > interpositus

  • 3 oppositus

    [st1]1 [-] oppositus, a, um: part. passé de oppono. - [abcl][b]a - placé devant, situé en face, opposé, exposé. - [abcl]b - mis en opposition, objecté; contraire. - [abcl]c - déposé en gage, gagé.[/b]    - oppositus contra saxa, Ov.: situé en face des rochers.    - opposito corpore, Cic.: en faisant un rempart de son corps, s'étant mis au-devant.    - opposita eorum, Gell.: leurs contraires. [st1]2 [-] oppositŭs, ūs, m: - [abcl][b]a - action d'être placé devant, action de placer contre, interposition. - [abcl]b - action d'opposer, obstacle. - [abcl]c - action d'objecter.[/b]    - oppositus corporum nostrorum pollicemur, Cic.: nous te promettons de te faire un rempart de nos corps.
    * * *
    [st1]1 [-] oppositus, a, um: part. passé de oppono. - [abcl][b]a - placé devant, situé en face, opposé, exposé. - [abcl]b - mis en opposition, objecté; contraire. - [abcl]c - déposé en gage, gagé.[/b]    - oppositus contra saxa, Ov.: situé en face des rochers.    - opposito corpore, Cic.: en faisant un rempart de son corps, s'étant mis au-devant.    - opposita eorum, Gell.: leurs contraires. [st1]2 [-] oppositŭs, ūs, m: - [abcl][b]a - action d'être placé devant, action de placer contre, interposition. - [abcl]b - action d'opposer, obstacle. - [abcl]c - action d'objecter.[/b]    - oppositus corporum nostrorum pollicemur, Cic.: nous te promettons de te faire un rempart de nos corps.
    * * *
        Oppositus, pen. corr. Participium. Cic. Mis au devant, Opposé, Qui est à l'opposité.
    \
        Villa opposita ad Austrum. Catul. Opposite, ou exposee au vent de midi.
    \
        Villa opposita ad quindecim millia. Catull. Engagee pour la somme de, etc.
    \
        Opposito dedecore. Cic. Offert, Presenté.
    \
        Oppositus, huius oppositus, pen. corr. Verbale. Cic. Le faict de mettre quelque chose au devant, et à l'encontre, Opposition, Presentation.

    Dictionarium latinogallicum > oppositus

  • 4 intercessio

    intercessĭo, ōnis, f. [intercedo], a coming between, intervention.
    I.
    Lit.:

    testium,

    Gell. 14, 2, 7.—
    II.
    Transf.
    A.
    An interposition, a becoming surety for one:

    mea intercessio parata et est et fuit,

    Cic. Att. 1, 4:

    intercessiones pecuniarum in coitionibus candidatorum,

    id. Par. 6, 2.—
    B.
    A fulfilment, performance, Cod. Just. 12, 22, 1; Cod. Th. 6, 28, 4. —
    C.
    An intervention, interposition, protest on the part of a tribune of the people, who annulled a decree of the Senate by his veto:

    cum intercessio stultitiam intercessoris significatura sit, non rem impeditura,

    Cic. Agr. 2, 12:

    intercessionem liberam relinquere,

    Caes. B. C. 1, 7:

    remittere,

    Liv. 38, 54:

    intercessionem facere pro aliquo,

    Gell. 7, 19:

    intercessionem suam interponere,

    Val. Max. 6, 1, 10.

    Lewis & Short latin dictionary > intercessio

  • 5 diiudicatio

        Diiudicatio, Verbale. Cic. L'interposition de jugement.

    Dictionarium latinogallicum > diiudicatio

  • 6 interiectus

        Interiectus, Participium. Caes. Entrejecté, Mis entredeux.
    \
        Quid inter horum aetates interiectus Cato? Cic. Qui fut entredeux, Qui veit l'un vieil, et l'autre jeune.
    \
        Interiecti inter philosophos, et eos qui Rempub administrarent. Cic. Qui ne sont ne philosophes, n'administrateurs de la republique, mais sont participants des deux.
    \
        Interiecto deinde haud magno spatio. Liu. Peu de temps apres.
    \
        Paucis interiectis diebus. Liu. Peu de jours apres.
    \
        Interiectus, huius interiectus, Verb. Cic. Entreject, Interposition.

    Dictionarium latinogallicum > interiectus

  • 7 interuallum

        Interuallum, interualli. Plin. La distance et espace ou intervalle qui est entre les pieux d'un rempart.
    \
        Interuallum, per translationem. Plin. Toute espace et distance ou intervalle.
    \
        Interuallum annuum regni. Liu. L'espace d'un an qu'il n'y a point eu de roy.
    \
        Eodem interuallo. Cic. Le mesme temps.
    \
        Meminerit paruos dolores multa habere interualla requietis. Cic. Beaucoup d'intervalles, ou d'espace de temps pour reposer.
    \
        Per interualla. Plin. Par intervalles, Par interposition de temps.
    \
        Interuallis moueri. Cic. Par intervalles.
    \
        Fuit longo interuallo ita liber Senatus, vt, etc. Cic. Longue espace de temps.
    \
        Vt te tanto interuallo viderem. Cicero. Apres si longue espace de temps.
    \
        Ex tanto interuallo. Liu. Cur ex tanto interuallo rem desuetam vsurparent. Desaccoustumee dés si long temps.
    \
        Si interuallum longius erit mearum literarum, ne sis admiratus. Cic. Si je mets beaucoup à t'envoyer des lettres.
    \
        Interuallum deinde haud magnum populationibus fuit. Liu. Bien tost apres se prindrent à, etc.
    \
        Ne interuallo quidem facto. Liu. Sans dilation.

    Dictionarium latinogallicum > interuallum

  • 8 parenthesis

    părenthĕsis, is, f.    - [gr]gr. παρένθεσις. [st1]1 [-] parenthèse (ce qu'on intercale dans le discours). --- Bed. Trop. p. 614 Halm. [st1]2 [-] épenthèse (insertion d'une lettre ou d'une syllabe dans un mot). --- Char. 278, 8.
    * * *
    părenthĕsis, is, f.    - [gr]gr. παρένθεσις. [st1]1 [-] parenthèse (ce qu'on intercale dans le discours). --- Bed. Trop. p. 614 Halm. [st1]2 [-] épenthèse (insertion d'une lettre ou d'une syllabe dans un mot). --- Char. 278, 8.
    * * *
        Parenthesis, penult. cor. huius parenthesis vel parentheseos, foe. gen. Interposition et enclavement d'une sentence dedens une autre. Parenthese.

    Dictionarium latinogallicum > parenthesis

  • 9 intercessiō

        intercessiō ōnis, f    [1 CAD-], a mediation, suretyship: mea intercessio parata est.—An intervention, interposition, protest, veto: tribunicia, Cs.: empta: remittere intercessionem, L.
    * * *
    intervention; veto (of a magistrate)

    Latin-English dictionary > intercessiō

  • 10 (intercursus

        (intercursus ūs), m    [1 CEL-].—Only abl. sing, a running between, intervention, interposition: periculum intercursu filii propulsatum, L.: consulum intercursu rixa sedata est, L.

    Latin-English dictionary > (intercursus

  • 11 (interpositus, ūs)

       (interpositus, ūs) m    [interpono], a putting between, interposition.—Only abl sing.: luna interpositu terrae deficit.

    Latin-English dictionary > (interpositus, ūs)

  • 12 intercursus

    Latin-English dictionary > intercursus

  • 13 embolismus

    embŏlismus, a, um, adj., = embolismos, intercalary:

    dies,

    Sol. 1, § 42:

    annus,

    leap-year, Isid. Orig. 6, 17, 21 sq. —As subst.: embolismus, i, m., the interposition, intercalation, Isid. 6, 17, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > embolismus

  • 14 intercursus

    1.
    intercursus, Part., from intercurro; v. intercurro, II.
    2.
    intercursus, ūs, m. [intercurro], only abl. sing., a running between, intervention, interposition (rare, except in Liv.):

    periculum intercursu tum primum pubescentis filii propulsatum,

    Liv. 21, 46, 7:

    impeditus intercursu suorum,

    id. 37, 42, 4:

    consulum intercursu rixa sedata est,

    id. 2, 29, 4.—

    Of flashes of lightning: nox terribilis intercursu luminis diri,

    Sen. Q. N. 3, 27, 10.

    Lewis & Short latin dictionary > intercursus

  • 15 interjectus

    1.
    interjectus, a, um, Part., v. interjacio fin.
    2.
    interjectus, ūs, m. [interjacio], a throwing or placing between, interposition; a coming between, intervention (class.).
    I.
    Lit.:

    lapides temerario interjectu ponere, App. de Deo, Soc. Prol. p. 365, 15: luna interpositu interjectuque terrae repente deficit,

    Cic. N. D. 2, 40, 103.—
    II.
    Trop., an interval:

    petito paucorum dierum interjectu,

    Tac. A. 3, 67.—Esp. abl. sing.: interjectu, after an interval, with an interval:

    temporis,

    Tac. A. 3, 51 fin.:

    noctis,

    after a night, id. ib. 6, 39:

    paucorum dierum,

    id. ib. 3, 67:

    parvi temporis,

    Aur. Vict. Epit. 48, 15.—In plur.:

    interjectibus capere fructum,

    at various times, Col. 3, 21, 61.

    Lewis & Short latin dictionary > interjectus

  • 16 interpositus

    1.
    interpŏsĭtus, a, um, P. a., v. interpono fin.
    2.
    interpŏsĭtus, ūs, m. (only in abl. sing.), a putting between, interposition (rare but class.):

    luna interpositu interjectuque terrae repente deficit,

    Cic. N. D. 2, 40, 103:

    solis radios luna interpositu suo auferens terrae,

    Plin. 2, 10, 7, § 47.

    Lewis & Short latin dictionary > interpositus

  • 17 interventio

    interventĭo, ōnis, f. [intervenio], an interposition, a giving security (post-class.), Dig. 4, 4, 7, § 3.

    Lewis & Short latin dictionary > interventio

  • 18 interventus

    interventus, ūs, m. [id.], a coming up, appearance, coming between, intervention.
    I.
    Lit.
    A.
    Of persons:

    interventus alicujus,

    Cic. Part. 8, 30:

    Caleni et Calvenae,

    id. Att. 16, 11, 1:

    Pomptini,

    id. Cat. 3, 3, 6:

    hominum,

    Liv. 26, 19:

    Alexandri,

    Just. 11, 1, 7. —
    B.
    Of inanim. and abstr. things, a coming between, intervention, occurrence:

    id proelium diremit nox interventu suo,

    Plaut. Am. 1, 1, 99:

    amnis alicujus interventu arceri,

    Plin. 29, 3, 12, § 52:

    solem interventu lunae occultari,

    id. 2, 10, 7, § 47:

    noctis,

    Caes. B. G. 3, 15:

    malorum,

    Cic. N. D. 1, 40:

    interventu feriarum impediri,

    Dig. 4, 6, 26, § 7.—
    II.
    Transf., interposition, mediation, assistance: principis, Trajan. ad Plin. Ep. 10, 68:

    judicis,

    Dig. 33, 1, 7:

    sponsorum,

    i. e. bail, Suet. Caes. 18. —Esp., in a suit at law, the substitution of a new plaintiff or defendant, Gai. Inst. 3, 176.

    Lewis & Short latin dictionary > interventus

  • 19 objectus

    1.
    objectus, a, um, Part. and P. a., from obicio.
    2.
    objectus, ūs, m. [obicio], a casting before, a putting against, in the way, or opposite, an opposing; or, neutr., a lying before or opposite (mostly poet. and in postAug. prose): dare objectum parmaï, the opposing of the shield, * Lucr. 4, 847:

    vestis,

    Col. 3, 19:

    insula portum Efficit objectu laterum,

    by the opposition, Verg. A. 1, 160:

    cum terga flumine, latera objectu paludis tegerentur,

    Tac. H. 3, 9:

    molis,

    id. ib. 5, 14:

    regiones, quae Tauri montis objectu separantur,

    Gell. 12, 13, 27:

    solem interventu lunae occultari, lunamque terrae objectu,

    the interposition, Plin. 2, 10, 7, § 47; cf.: eademque (terra) objectu suo umbram noctemque efficiat, Cic. Fragm. ap. Non. 243, 13 dub. (al. objecta soli):

    hi molium objectus (i. e. moles objectas) scandere,

    the projection, Tac. A. 14, 8.—
    II.
    Transf., that which presents itself to the sight, an object, appearance, sight, spectacle, Nep. Hann. 5, 2 (al. objecto).

    Lewis & Short latin dictionary > objectus

  • 20 oppositus

    1.
    oppŏsĭtus, a, um, Part. and P. a., from oppono.
    2.
    oppŏsĭtus, ūs, m. (in sing. used only in abl.) [oppono].
    I.
    A placing or setting against, an opposing; with obj.-gen.:

    laterum nostrorum oppositus et corporum pollicemur,

    Cic. Marc. 10, 32; Sil. 10, 212. —With subj.-gen.:

    lunae,

    Cic. Rep. 1, 16, 25. —
    II.
    A placing or laying before, an interposition, intervention:

    oppositu globi noctem afferente,

    Plin. 2, 71, 73, § 181:

    aedium,

    Gell. 4, 5, 3.—
    III.
    A citing or bringing forward against one:

    oppositu horum vocabulorum commotus,

    Gell. 14, 5, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > oppositus

См. также в других словарях:

  • interposition — [ ɛ̃tɛrpozisjɔ̃ ] n. f. • 1160, rare av. XVIe; lat. interpositio 1 ♦ Situation d un corps interposé entre deux autres. Interposition de la Lune entre le Soleil et la Terre. 2 ♦ Dr. Interposition de personne : procédé juridique faisant appel à une …   Encyclopédie Universelle

  • Interposition — Interposition, in the context of the Kentucky and Virginia Resolutions, refers to an asserted right of U.S. states to protect their individual interests from federal violation or any abridgement of states rights deemed by those states to be… …   Wikipedia

  • interposition — Interposition. s. f. L estat, la situation d un corps interposé entre deux autres. L interposition de la Terre entre le Soleil & la Lune. l interposition de la Lune entre le Soleil & la Terre. l interposition d un nuage empesche que les rayons du …   Dictionnaire de l'Académie française

  • interposition — Interposition, Interpositio. L interposition de jugement, Diiudicatio. Par interposition de temps, Per interualla …   Thresor de la langue françoyse

  • Interposition — In ter*po*si tion (?; 277), n. [L. interpositio a putting between, insertion, fr. interponere, interpositum: cf. F. interposition. See {Interpone}, {Position}.] [1913 Webster] 1. The act of interposing, or the state of being interposed; a being,… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • interposition — I noun arbitration, insertion, intercalation, intercession, intercurrence, interjacence, interjection, mterlocation, intermediation, interpenetration, interposure, interruption, intervention, introduction, negotiation II index arbitration,… …   Law dictionary

  • interposition — (n.) late 14c., from O.Fr. interposicion (12c.), from L. interpositionem (nom. interpositio), noun of action from pp. stem of interponere to put between, place among; put forward, from inter (see INTER (Cf. inter )) + ponere (see POSITION (Cf.… …   Etymology dictionary

  • interposition — [in΄tər pə zish′ən] n. [ME interposicioun < OFr interposicion < L interpositio < pp. of interponere: see INTERPOSE] 1. an interposing or being interposed 2. a thing interposed ☆ 3. the disputed doctrine that a state may reject a federal… …   English World dictionary

  • interposition — (in tèr pô zi sion ; en vers, de six syllabes) s. f. 1°   Situation d un corps interposé entre deux autres. •   Pareilles interpositions causent les éclipses, BALZ. Disc. à la régente.. •   Wallis fut le premier qui crut que la longue… …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • INTERPOSITION — s. f. Etat, situation d un corps interposé entre deux autres. L interposition de la terre entre le soleil et la lune. L interposition de la lune entre le soleil et la terre. L interposition d un nuage empêche que les rayons du soleil ne viennent… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 7eme edition (1835)

  • INTERPOSITION — n. f. état, situation d’un corps interposé entre deux autres. L’interposition de la terre entre le soleil et la lune. L’interposition de la lune entre le soleil et la terre. L’interposition d’un nuage empêche que les rayons du soleil ne viennent… …   Dictionnaire de l'Academie Francaise, 8eme edition (1935)

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»