-
1 interficio
interficio, fēcī, fectum, ere (inter u. facio), 1) wegmachen, A) = aufzehren, verzehren, fragmenta panis, Lucil. 1157: ubi ille torrus (torris) esset interfectus flammeus, verbrannt, Acc. tr. 452. – B) zugrunde richten, zunichte machen, a) Lebl.: herbas, Cic. fr.: messes, Verg. – übtr., usum, fructum, Plaut.: virginitatem, Apul.: salubritatem, Augustin. – b) leb. Wesen, aufreiben, niedermachen, ermorden, umbringen, töten, anum siti fameque, Plaut.: alqm fame, Liv.: alqm veneno, Sall. fr.: alqm insidiis, Cic.: alqm igni atque omnibus tormentis excruciatum, Liv.: bl. alqm, Caes., Sall. u.a.: se, Serv. Sulpic. in Cic. ep. 4, 12, 2. Caes. b. G. 5, 37, 6. Liv. 31, 18, 7 u.a. (gew. ipse se interficit, ipsi se interficiunt): se ipsum, Eccl.: Crassum suāpte interfectum manu, Cic. de or. 3, 6: interf. feras, Lucr.: exercitum, aufreiben, Nep. u. Eutr. (s. Tzschucke Eutr. 3, 20). – prägn. = mit dem Schwerte hinrichten, Petrum cruci affixit et Paulum interfecit, Lact. de mort. pers. 2, 6. – C) jmd. um etwas bringen, einer Sache berauben, mit Abl. (um), alqm paene vitā et lumine, Plaut. truc. 518: virum et filium eodem tempore venenis clam datis vitā, Gell. 12, 7, 2. – II) unterbrechen, sermonem, Apul.: negotium, spät ICt.
-
2 interficio
interficio, fēcī, fectum, ere (inter u. facio), 1) wegmachen, A) = aufzehren, verzehren, fragmenta panis, Lucil. 1157: ubi ille torrus (torris) esset interfectus flammeus, verbrannt, Acc. tr. 452. – B) zugrunde richten, zunichte machen, a) Lebl.: herbas, Cic. fr.: messes, Verg. – übtr., usum, fructum, Plaut.: virginitatem, Apul.: salubritatem, Augustin. – b) leb. Wesen, aufreiben, niedermachen, ermorden, umbringen, töten, anum siti fameque, Plaut.: alqm fame, Liv.: alqm veneno, Sall. fr.: alqm insidiis, Cic.: alqm igni atque omnibus tormentis excruciatum, Liv.: bl. alqm, Caes., Sall. u.a.: se, Serv. Sulpic. in Cic. ep. 4, 12, 2. Caes. b. G. 5, 37, 6. Liv. 31, 18, 7 u.a. (gew. ipse se interficit, ipsi se interficiunt): se ipsum, Eccl.: Crassum suāpte interfectum manu, Cic. de or. 3, 6: interf. feras, Lucr.: exercitum, aufreiben, Nep. u. Eutr. (s. Tzschucke Eutr. 3, 20). – prägn. = mit dem Schwerte hinrichten, Petrum cruci affixit et Paulum interfecit, Lact. de mort. pers. 2, 6. – C) jmd. um etwas bringen, einer Sache berauben, mit Abl. (um), alqm paene vitā et lumine, Plaut. truc. 518: virum et filium eodem tempore venenis clam datis vitā, Gell. 12, 7, 2. – II) unterbrechen, sermonem, Apul.: negotium, spät ICt.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interficio
-
3 interfectibilis
interfectibilis, e (interficio), tödlich, Ps. Apul. herb. 89.
-
4 interfectio
interfectio, ōnis, f. (interficio), das Töten, die Ermordung, Treboni, Brut. in Cic. ep. ad Brut. 2, 3, 5: Clodi, Ascon. ad Cic. Mil. p. 29, 13 K.: regis, Oros. 2, 3, 6. – u. der tödliche Ausgang einer Krankheit, deliratio desinens in interfectionem celerem, Cael. Aur. de morb. acut. 1. pr. § 4.
-
5 interfectivus
interfectīvus, a, um (interficio), tödlich, morbus, Cael. Aur. de morb. acut 1. praef. § 12 u.a.
-
6 interfector
interfector, ōris, m. (interficio), I) der Mörder, domini sui, Curt.: fratris, Iustin.: parentis sui, Iustin.: eorum (quorum) interfectores, Cic.: absol., Liv., Val. Max. u.a. – II) übtr., der Vernichter, veritatis, Tert. de carne Chr. 5: animarum, oft bei Lact. (s. Bünem. Lact 5, 19, 1).
-
7 interfectorius
interfectōrius, a, um (interficio), tödlich, Augustin. de lib. arbitr. 3, 25. Isid. orig. 17, 7. no. 7. – subst., interfectōrium, iī, n., das Vernichtungsmittel, culpae, Ambros. de Elia et ieiun. 10, 37 extr.
-
8 interfio
inter-fīo, fierī (Passiv zu interficio = interficior), zugrunde gerichtet werden, umkommen, vergehen, Plaut. trin. 532. Lucr. 3, 870.
-
9 interfectibilis
interfectibilis, e (interficio), tödlich, Ps. Apul. herb. 89.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interfectibilis
-
10 interfectio
interfectio, ōnis, f. (interficio), das Töten, die Ermordung, Treboni, Brut. in Cic. ep. ad Brut. 2, 3, 5: Clodi, Ascon. ad Cic. Mil. p. 29, 13 K.: regis, Oros. 2, 3, 6. – u. der tödliche Ausgang einer Krankheit, deliratio desinens in interfectionem celerem, Cael. Aur. de morb. acut. 1. pr. § 4.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interfectio
-
11 interfectivus
interfectīvus, a, um (interficio), tödlich, morbus, Cael. Aur. de morb. acut 1. praef. § 12 u.a.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interfectivus
-
12 interfector
interfector, ōris, m. (interficio), I) der Mörder, domini sui, Curt.: fratris, Iustin.: parentis sui, Iustin.: eorum (quorum) interfectores, Cic.: absol., Liv., Val. Max. u.a. – II) übtr., der Vernichter, veritatis, Tert. de carne Chr. 5: animarum, oft bei Lact. (s. Bünem. Lact 5, 19, 1).Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interfector
-
13 interfectorius
interfectōrius, a, um (interficio), tödlich, Augustin. de lib. arbitr. 3, 25. Isid. orig. 17, 7. no. 7. – subst., interfectōrium, iī, n., das Vernichtungsmittel, culpae, Ambros. de Elia et ieiun. 10, 37 extr.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interfectorius
-
14 interfio
inter-fīo, fierī (Passiv zu interficio = interficior), zugrunde gerichtet werden, umkommen, vergehen, Plaut. trin. 532. Lucr. 3, 870.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interfio
См. также в других словарях:
interfecto — (Del lat. interfectus < interficere, matar.) ► adjetivo/ sustantivo 1 DERECHO Se refiere a la persona que ha muerto de manera violenta: ■ es necesario realizar la autopsia al interfecto. 2 coloquial Se aplica a la persona de la cual se está… … Enciclopedia Universal
ԽՈՂԽՈՂԵՄ — (եցի.) NBH 1 0960 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 6c, 8c, 10c ն. ԽՈՂԽՈՂԵՄ ἁποκτείνω, παρακλείω neco, occido, interficio, jugulo . որ եւ ԽՈԽՈՂԵԼ. (ʼի ձայնէ զենման արդեօք առեալ. որ եւ ռմկ. խըխ ընել.) Զենուլ. սպանանել սրով.… … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)
ՄՈՐԹԵՄ — (եցի.) NBH 2 0298 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical ն. ἑκδέρω pellem detraho, excorio. Զմորթն զերծուլ՝ հանել՝ քերթել. մորթին հանել. ... *Մորթեսցեն զողջակէզն: Զմորթ նոցա մորթեսցեն, կամ մորթեցին ʼի նոցանէն. Ղեւտ. ՟Զ. 1: Միք. ՟Բ … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)
ՍՊԱՆԱՆԵՄ — (սպանի, սպան.) NBH 2 0734 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 6c ն. σφάττω, σφάζω, φονεύω , κτείνω, καίνω, ἁποκτείνω interficio, occido, neo, macto եւն. Զենուլ. խողխողել. գլխատել. սրով ծախել. զոհել. մեռուցանել. ի մահ մատնել … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)
ՓՈՂՈՏԵՄ — (եցի.) NBH 2 0952 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 6c, 8c, 10c, 12c, 13c, 14c ն. θύω, κατασφάζω, ἰερεύω macto, jugulo, trucido, sacrifico, caedo, occido, interficio ἁναιρέω tollo, aufero. (լծ. թ. պօղազլամաք եւ ... ).… … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)
interfecto — {{#}}{{LM I22323}}{{〓}} {{SynI22879}} {{[}}interfecto{{]}}, {{[}}interfecta{{]}} ‹in·ter·fec·to, ta› {{《}}▍ adj./s.{{》}} {{<}}1{{>}} {{♂}}En derecho, referido a una persona,{{♀}} que ha muerto de forma violenta, especialmente si ha sido víctima… … Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos
interfecto — interfecto, ta (Del lat. interfectus, part. pas. de interficio, matar). adj. Der. Dicho de una persona: Muerta violentamente, en especial si ha sido víctima de una acción delictiva. U. m. c. s.) … Diccionario de la lengua española
dhē-2 — dhē 2 English meaning: to put, place Deutsche Übersetzung: ‘setzen, stellen, legen” Material: O.Ind. dádhüti, Av. daδüiti “ he places “, O.Pers. Impf. sg. adadü “ he has installed “, O.Ind. Aor.á dhü m “I placed”, Med. 3. sg.… … Proto-Indo-European etymological dictionary