-
1 intercessor
intercessor ōris, m [1 CAD-], one who interposes, a mediator, surety: intercessorem quaerere: isto intercessore legati non adierunt, through his interference: rei malae.—An interferer, protester, adversary, preventer: stultitia intercessoris (of a tribune who exercises his veto): legis, L.* * *mediator; one who vetoes -
2 Hortator
1.hortātor, ōris, m. [id.], an inciter, encourager, exhorter (class.; cf.:2.monitor, impulsor, admonitor): cum ejus studii tibi et hortator et magister esset domi,
Cic. de Or. 1, 55, 234:studiorum,
Quint. 10, 3, 23:scelerum,
Verg. A. 6, 529; Ov. M. 13, 45:isto hortatore, auctore, intercessore,
Cic. Rosc. Am. 38, 110:hortatore non egetis,
id. Phil. 11, 2, 3: hortatore bono, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 471 Vahl.):quasi in mari Solet hortator remiges hortarier,
Plaut. Merc. 4, 2, 5; cf.:requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus,
Ov. M. 3, 619.Hortātor, ōris, m. [id.], a Roman surname, Liv. 8, 15. -
3 hortator
1.hortātor, ōris, m. [id.], an inciter, encourager, exhorter (class.; cf.:2.monitor, impulsor, admonitor): cum ejus studii tibi et hortator et magister esset domi,
Cic. de Or. 1, 55, 234:studiorum,
Quint. 10, 3, 23:scelerum,
Verg. A. 6, 529; Ov. M. 13, 45:isto hortatore, auctore, intercessore,
Cic. Rosc. Am. 38, 110:hortatore non egetis,
id. Phil. 11, 2, 3: hortatore bono, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 471 Vahl.):quasi in mari Solet hortator remiges hortarier,
Plaut. Merc. 4, 2, 5; cf.:requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus,
Ov. M. 3, 619.Hortātor, ōris, m. [id.], a Roman surname, Liv. 8, 15. -
4 intercessor
intercessor, ōris, m. [id.], one who intervenes.I.A mediator in money matters, a surety:B.utinam semper esses tribunus: intercessorem non quaereres,
Cic. Fam. 7, 27, 1; id. Rosc. Am. 38, 110:rem aliquam agere intercessore ac deprecatore aliquo,
App. Mag. 60, p. 313, 18:intercessorem quaerere,
Quint. Decl. 300:nolo per intercessorem mutueris,
Sen. Ep. 119 init. —A fulfiller, performer, Cod. Just. 1, 42, 8; 8, 17, 7.—II.One who interposes, enters a protest.A.A protester; of a tribune of the people who makes use of his veto, Cic. Agr. 2, 12:B.agrariae legi intercessorem fore professus est,
id. Sull. 23:legis,
Liv. 4, 53:(Caesar) restitit, partim per intercessores tribunos, etc.,
Suet. Caes. 29.—
См. также в других словарях:
intercessore — /intertʃe sore/ s.m. [dal lat. intercessor oris ] (f. interceditrice ), non com. [chi intercede] ▶◀ intermediario, intermediatore, mediatore … Enciclopedia Italiana
intercessore — in·ter·ces·só·re agg., s.m. 1. CO che, chi intercede presso qcn. a favore di altri Sinonimi: intermediario, mediatore. 2. TS teol. nella dottrina cattolica: che, chi interviene presso Dio in favore di un altra creatura, spec. con rif. alla… … Dizionario italiano
intercessore — {{hw}}{{intercessore}}{{/hw}}s. m. (f. interceditrice ) Chi intercede presso qlcu. in favore di altri … Enciclopedia di italiano
intercessore — pl.m. intercessori … Dizionario dei sinonimi e contrari
intercessore — s. m. (f. interceditrice) mediatore, intermediario, propiziatore … Sinonimi e Contrari. Terza edizione
interceditore — in·ter·ce·di·tó·re agg., s.m. BU intercessore {{line}} {{/line}} DATA: av. 1563 … Dizionario italiano
interceditrice — in·ter·ce·di·trì·ce s.f. → interceditore, intercessore … Dizionario italiano
intermediario — in·ter·me·dià·rio agg., s.m. 1a. agg. CO che ha lo scopo di attuare un collegamento, una mediazione: funzione, attività intermediaria Sinonimi: mediatore. 1b. agg. TS filos. nella filosofia platonica, di attività, che partecipa della natura… … Dizionario italiano
mercatore — mer·ca·tó·re s.m. OB 1. mercante, commerciante | spreg., trafficante 2. mediatore, intercessore {{line}} {{/line}} DATA: av. 1342 nell accez. 2. ETIMO: dal lat. mercatōre(m), v. anche 1mercare … Dizionario italiano
pregatore — pre·ga·tó·re agg., s.m. BU lett., che, chi prega {{line}} {{/line}} DATA: av. 1294. ETIMO: dal lat. precatōre(m) intercessore , v. anche pregare … Dizionario italiano
boicottatore — /boikot:a tore/ s.m. [der. di boicottare ] (f. trice ). [chi boicotta] ▶◀ oppositore, (non com.) ostacolatore, ostruzionista, sabotatore, [di programmi informatici] hacker. ◀▶ collaboratore, fautore, favoreggiatore, intercessore, sostenitore … Enciclopedia Italiana