Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

intercessore

  • 1 intercessor

        intercessor ōris, m    [1 CAD-], one who interposes, a mediator, surety: intercessorem quaerere: isto intercessore legati non adierunt, through his interference: rei malae.—An interferer, protester, adversary, preventer: stultitia intercessoris (of a tribune who exercises his veto): legis, L.
    * * *
    mediator; one who vetoes

    Latin-English dictionary > intercessor

  • 2 Hortator

    1.
    hortātor, ōris, m. [id.], an inciter, encourager, exhorter (class.; cf.:

    monitor, impulsor, admonitor): cum ejus studii tibi et hortator et magister esset domi,

    Cic. de Or. 1, 55, 234:

    studiorum,

    Quint. 10, 3, 23:

    scelerum,

    Verg. A. 6, 529; Ov. M. 13, 45:

    isto hortatore, auctore, intercessore,

    Cic. Rosc. Am. 38, 110:

    hortatore non egetis,

    id. Phil. 11, 2, 3: hortatore bono, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 471 Vahl.):

    quasi in mari Solet hortator remiges hortarier,

    Plaut. Merc. 4, 2, 5; cf.:

    requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus,

    Ov. M. 3, 619.
    2.
    Hortātor, ōris, m. [id.], a Roman surname, Liv. 8, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > Hortator

  • 3 hortator

    1.
    hortātor, ōris, m. [id.], an inciter, encourager, exhorter (class.; cf.:

    monitor, impulsor, admonitor): cum ejus studii tibi et hortator et magister esset domi,

    Cic. de Or. 1, 55, 234:

    studiorum,

    Quint. 10, 3, 23:

    scelerum,

    Verg. A. 6, 529; Ov. M. 13, 45:

    isto hortatore, auctore, intercessore,

    Cic. Rosc. Am. 38, 110:

    hortatore non egetis,

    id. Phil. 11, 2, 3: hortatore bono, Enn. ap. Fest. p. 363 Müll. (Ann. v. 471 Vahl.):

    quasi in mari Solet hortator remiges hortarier,

    Plaut. Merc. 4, 2, 5; cf.:

    requiemque modumque Voce dabat remis, animorum hortator Epopeus,

    Ov. M. 3, 619.
    2.
    Hortātor, ōris, m. [id.], a Roman surname, Liv. 8, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > hortator

  • 4 intercessor

    intercessor, ōris, m. [id.], one who intervenes.
    I.
    A mediator in money matters, a surety:

    utinam semper esses tribunus: intercessorem non quaereres,

    Cic. Fam. 7, 27, 1; id. Rosc. Am. 38, 110:

    rem aliquam agere intercessore ac deprecatore aliquo,

    App. Mag. 60, p. 313, 18:

    intercessorem quaerere,

    Quint. Decl. 300:

    nolo per intercessorem mutueris,

    Sen. Ep. 119 init.
    B.
    A fulfiller, performer, Cod. Just. 1, 42, 8; 8, 17, 7.—
    II.
    One who interposes, enters a protest.
    A.
    A protester; of a tribune of the people who makes use of his veto, Cic. Agr. 2, 12:

    agrariae legi intercessorem fore professus est,

    id. Sull. 23:

    legis,

    Liv. 4, 53:

    (Caesar) restitit, partim per intercessores tribunos, etc.,

    Suet. Caes. 29.—
    B.
    In gen., a hinderer, preventer, Cic. Rosc. Am. 38:

    rei malae,

    id. Leg. 3, 4 and 19.

    Lewis & Short latin dictionary > intercessor

См. также в других словарях:

  • intercessore — /intertʃe sore/ s.m. [dal lat. intercessor oris ] (f. interceditrice ), non com. [chi intercede] ▶◀ intermediario, intermediatore, mediatore …   Enciclopedia Italiana

  • intercessore — in·ter·ces·só·re agg., s.m. 1. CO che, chi intercede presso qcn. a favore di altri Sinonimi: intermediario, mediatore. 2. TS teol. nella dottrina cattolica: che, chi interviene presso Dio in favore di un altra creatura, spec. con rif. alla… …   Dizionario italiano

  • intercessore — {{hw}}{{intercessore}}{{/hw}}s. m.  (f. interceditrice ) Chi intercede presso qlcu. in favore di altri …   Enciclopedia di italiano

  • intercessore — pl.m. intercessori …   Dizionario dei sinonimi e contrari

  • intercessore — s. m. (f. interceditrice) mediatore, intermediario, propiziatore …   Sinonimi e Contrari. Terza edizione

  • interceditore — in·ter·ce·di·tó·re agg., s.m. BU intercessore {{line}} {{/line}} DATA: av. 1563 …   Dizionario italiano

  • interceditrice — in·ter·ce·di·trì·ce s.f. → interceditore, intercessore …   Dizionario italiano

  • intermediario — in·ter·me·dià·rio agg., s.m. 1a. agg. CO che ha lo scopo di attuare un collegamento, una mediazione: funzione, attività intermediaria Sinonimi: mediatore. 1b. agg. TS filos. nella filosofia platonica, di attività, che partecipa della natura… …   Dizionario italiano

  • mercatore — mer·ca·tó·re s.m. OB 1. mercante, commerciante | spreg., trafficante 2. mediatore, intercessore {{line}} {{/line}} DATA: av. 1342 nell accez. 2. ETIMO: dal lat. mercatōre(m), v. anche 1mercare …   Dizionario italiano

  • pregatore — pre·ga·tó·re agg., s.m. BU lett., che, chi prega {{line}} {{/line}} DATA: av. 1294. ETIMO: dal lat. precatōre(m) intercessore , v. anche pregare …   Dizionario italiano

  • boicottatore — /boikot:a tore/ s.m. [der. di boicottare ] (f. trice ). [chi boicotta] ▶◀ oppositore, (non com.) ostacolatore, ostruzionista, sabotatore, [di programmi informatici] hacker. ◀▶ collaboratore, fautore, favoreggiatore, intercessore, sostenitore …   Enciclopedia Italiana

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»