-
1 interceptor
interceptŏr, ōris, m. celui qui intercepte, celui qui dérobe, celui qui soustrait. --- Liv. 3, 72, 4 ; Tac. H. 3, 10; V.-Max. 9, 111, 4. - haec vox Postumi multo in castris maiorem indignationem movit: praedaene interceptorem fraudatoremque etiam malum minari militibus? Liv. 4, 50, 4: cette réflexion de Postumius provoqua une plus grande indignation dans le camp: lui qui dérobe le butin et qui vole menaçait aussi de maltraiter ses soldats?* * *interceptŏr, ōris, m. celui qui intercepte, celui qui dérobe, celui qui soustrait. --- Liv. 3, 72, 4 ; Tac. H. 3, 10; V.-Max. 9, 111, 4. - haec vox Postumi multo in castris maiorem indignationem movit: praedaene interceptorem fraudatoremque etiam malum minari militibus? Liv. 4, 50, 4: cette réflexion de Postumius provoqua une plus grande indignation dans le camp: lui qui dérobe le butin et qui vole menaçait aussi de maltraiter ses soldats?* * *Interceptor, Aliud verbale: vt Interceptor praedae. Liu. Qui destourne le butin, et en fraude ses compaignons.\Interceptor litis alienae. Liu. Qui applique à soy le droict d'autruy. -
2 interceptor
interceptor, ōris, m. (intercipio), der Unterschlager, praedae interceptor fraudatorque, Liv. 4, 50, 1: donativi, Tac. hist. 3, 10: alienae litis (Streitobjekts), Liv. 3, 72, 4: divini beneficii, Vereitler, Val. Max. 9, 11, 4.
-
3 interceptor
interceptor, ōris, m. (intercipio), der Unterschlager, praedae interceptor fraudatorque, Liv. 4, 50, 1: donativi, Tac. hist. 3, 10: alienae litis (Streitobjekts), Liv. 3, 72, 4: divini beneficii, Vereitler, Val. Max. 9, 11, 4.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > interceptor
-
4 interceptor
interceptor ōris, m [CAP-], an intercepter, usurper, embezzler: praedae, L.: donativi, Ta.* * *usurper, embezzler -
5 interceptor
interceptor, ōris, m. [id.], an intercepter, usurper, embezzler:praedae,
Liv. 4, 50, 1:litis alienae,
id. 3, 72, 4:donativi,
Tac. H. 3, 10:divini beneficii,
one who renders void, Val. Max. 9, 11, 4. -
6 interceptor
ōris m. [ intercipio ]захватчик, похититель (praedae L; donativi T) -
7 fraudator
fraudātor, ōris m. [ fraudo ]1) обманщик, мошенник C, Phf. beneficiorum Sen — недобросовестный должник2) похититель (praedae interceptor et f. L) -
8 fraudator
-
9 lis
līs (altlat. stlīs), lītis, Genet. Plur. lītium, f., der Streit, die Streitigkeit, der Zank, unter zwei Leuten, I) im allg.: lis uxoria, häuslicher Zwist (mit der Gattin), Sen.: lites factae sunt inter eos, Ter.: aetatem in litibus conterere, Cic.: litem componere, beilegen, Verg.: u. so lites eorum sedare, Cic.: litem discernere, entscheiden, Verg.: in litem ire, streiten, zanken, Ov. – übtr., lis est cum forma magna pudicitiae, Ov. – II) insbes., die gerichtliche Streitigkeit, der Prozeß, 1) eig.: privata, Cic.: privatarum litium iudices, Firm.: multitudo litium, varietas causarum, Cic.: decemviri litibus (stlitibus) iudicandis, Cic. (s. decem-virno. III): litem intendere alci, Cic.: alci litem intendere uxoris ducendae eius, quam civem Atticam vitiaverat, Donat.: litem inferre alci, Sen.: inferre in alqm litem capitis, Cic.: contrahere lites, sich zuziehen, Plaut.: contractas lites iudicare, Cic.: committere iudici litem, Petron.: totam litem obtinere aut amittere, Cic.: litem orare, führen, Cic.: litem habere cum alqo, Cic.: litem sequi od. sectari, haben wollen, Ter.: litem contestari, s. con-tēstor: litem suam facere, v. Anwalt, statt des Klienten Sache zu führen, sich selbst verteidigen, Cic.; v. Richter, einen unrechten Ausspruch tun, aus Gunst, Bestechung usw., ICt.; u. v. Richter, der nicht zum Termin erscheint, C. Titius bei Macr.: litem dare secundum alqd, den Ausspruch tun, den Prozeß entscheiden, Cic.; secundum alqm, zu jemandes Vorteil, Val. Max.; contra alqm, gegen jmd. (zu jmds. Nachteil), Gell.: adhuc sub iudice lis est, Hor. – 2) meton., der Gegenstand des Prozesses, die Streitsache, das Streitobjekt, interceptor alienae litis, Liv.: litem in rem suam vertere, den Acker, worüber Streit war, (als Richter) selbst behalten, Liv.: litem aestimare, s. aestimono. I: litem taxare, Sen.: litem lite resolvere, eine strittige (dunkle) Sache durch eine ebenso strittige (dunkle) Sache erklären, Hor.: litem perdere, das Str. (u. somit den Prozeß, seine Sache) verlieren, Plaut., Cic. u. Hor. – / Arch. Formen: a) stlis, Cic. or. 156. Quinct. 1, 4, 16. – b) slis, Corp. inscr. Lat. 1, 198, 7. – c) leis, Corp. inscr. Lat. 1, 205. col. 1. lin. 49.
-
10 fraudator
Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > fraudator
-
11 lis
līs (altlat. stlīs), lītis, Genet. Plur. lītium, f., der Streit, die Streitigkeit, der Zank, unter zwei Leuten, I) im allg.: lis uxoria, häuslicher Zwist (mit der Gattin), Sen.: lites factae sunt inter eos, Ter.: aetatem in litibus conterere, Cic.: litem componere, beilegen, Verg.: u. so lites eorum sedare, Cic.: litem discernere, entscheiden, Verg.: in litem ire, streiten, zanken, Ov. – übtr., lis est cum forma magna pudicitiae, Ov. – II) insbes., die gerichtliche Streitigkeit, der Prozeß, 1) eig.: privata, Cic.: privatarum litium iudices, Firm.: multitudo litium, varietas causarum, Cic.: decemviri litibus (stlitibus) iudicandis, Cic. (s. decemvir no. III): litem intendere alci, Cic.: alci litem intendere uxoris ducendae eius, quam civem Atticam vitiaverat, Donat.: litem inferre alci, Sen.: inferre in alqm litem capitis, Cic.: contrahere lites, sich zuziehen, Plaut.: contractas lites iudicare, Cic.: committere iudici litem, Petron.: totam litem obtinere aut amittere, Cic.: litem orare, führen, Cic.: litem habere cum alqo, Cic.: litem sequi od. sectari, haben wollen, Ter.: litem contestari, s. contestor: litem suam facere, v. Anwalt, statt des Klienten Sache zu führen, sich selbst verteidigen, Cic.; v. Richter, einen unrechten Ausspruch tun, aus Gunst, Bestechung usw., ICt.; u. v. Richter, der nicht zum Termin erscheint, C. Titius bei Macr.: litem dare secundum alqd, den Ausspruch————tun, den Prozeß entscheiden, Cic.; secundum alqm, zu jemandes Vorteil, Val. Max.; contra alqm, gegen jmd. (zu jmds. Nachteil), Gell.: adhuc sub iudice lis est, Hor. – 2) meton., der Gegenstand des Prozesses, die Streitsache, das Streitobjekt, interceptor alienae litis, Liv.: litem in rem suam vertere, den Acker, worüber Streit war, (als Richter) selbst behalten, Liv.: litem aestimare, s. aestimo no. I: litem taxare, Sen.: litem lite resolvere, eine strittige (dunkle) Sache durch eine ebenso strittige (dunkle) Sache erklären, Hor.: litem perdere, das Str. (u. somit den Prozeß, seine Sache) verlieren, Plaut., Cic. u. Hor. – ⇒ Arch. Formen: a) stlis, Cic. or. 156. Quinct. 1, 4, 16. – b) slis, Corp. inscr. Lat. 1, 198, 7. – c) leis, Corp. inscr. Lat. 1, 205. col. 1. lin. 49. -
12 līs
līs lītis (old form stlīs, stlītis), f a strife, dispute, quarrel, altercation: Lites inter eos maxumae, T.: aetatem in litibus conterunt: adhuc sub iudice lis est, H.: inter vos componere lites, V.: de terrae nomine, O.: exemplum litem quod lite resolvit, solves a difficulty by raising another, H.— In law, a suit, action, process, litigation, controversy: Litīs sequi, T.: in inferendis litibus: litem contestari: orare: secare, H.: arbitri, qui litem aestument, assess damages, Cs.: aestimatio litium: in litibus aestimandis, suits for damages: lis capitis, a capital charge: litem tuam facere, i. e. plead for yourself.—The subject of an action, matter in dispute: quanta summa litium fuisset: lites severe aestimatae: quo minus secundum eas tabulas lis detur, non recusamus: in suam rem litem vertere, L.: interceptor aliaenae litis, L.* * *lawsuit; quarrel -
13 eversor
I.Prop.:II.Carthaginis et Numantiae,
Quint. 8, 6, 30; cf.:regnorum Priami (Achilles),
Verg. A. 12, 545:regnorum cometes,
i. e. presaging their destruction, Sil. 8, 639.—Trop.:civitatis,
Cic. Part. 30 fin.:hujus imperii,
id. Sest. 7, 17; juris humani, Plin. 28, 1, 2, § 6: pecuniae (with interceptor), i. e. who squanders it, Cod. Th. 12, 6, 1.
См. также в других словарях:
Interceptor — may refer to:Vehicles* Ford Crown Victoria Police Interceptor, a police car * Ford Interceptor, a 2007 concept car built on a stretched version of the Ford D2C platform * Interceptor 400, a civilian aircraft marque * Interceptor aircraft (or… … Wikipedia
Interceptor — (engl. „Abfangjäger“) steht für: einen britischen Sportwagen, siehe Jensen Interceptor ein Spiel für den Amiga, siehe F/A 18 Interceptor einen amerikanischen Spielfilm aus dem Jahr 1986, siehe Interceptor (Film) eine ballistische Schutzweste,… … Deutsch Wikipedia
interceptor — interceptór s. n., pl. interceptoáre Trimis de siveco, 03.11.2008. Sursa: Dicţionar ortografic interceptór s. m., pl. interceptóri Trimis de siveco, 03.11.2008. Sursa: Dicţionar ortografic INTERCEPTÓR s.n. Avion de vânătoare foarte rapid,… … Dicționar Român
interceptor — 1590s, from L. interceptor, agent noun from intercipere (see INTERCEPT (Cf. intercept)). As a type of fast fighter aircraft, from 1930 … Etymology dictionary
Interceptor — In ter*cept or, n. Same as {intercepter}. [PJC] … The Collaborative International Dictionary of English
interceptor — index embezzler Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
Interceptor — [ɪntə septə, englisch] der, (s)/ (s), Abfangjäger … Universal-Lexikon
interceptor — |ètô| adj. s. m. Que ou o que intercepta. ♦ [Portugal] Grafia de intercetor antes do Acordo Ortográfico de 1990 … Dicionário da Língua Portuguesa
interceptor — meaning ‘a person or thing (especially an aircraft) that intercepts’, is spelt or, not er … Modern English usage
interceptor — interceptor, ra 1. adj. Que intercepta. 2. Dicho especialmente de un avión de gran velocidad: Destinado a interceptar los del enemigo. U. t. c. s.) … Diccionario de la lengua española
interceptor — [in΄tər sep′tər] n. a person or thing that intercepts; esp., a fast climbing fighter jet or a surface to air missile: also intercepter … English World dictionary