-
1 περι-άμφ-οδος
περι-άμφ-οδος, von allen Seiten zu umgehen, bes. von freistehenden großen Gebäuden od. ganzen Straßenvierteln, insula der Lateiner, Sp.
-
2 εκτροπος
-
3 Ἀρισταῖος
ᾰρισταῑος son of Apollo and Cyrene, god of pastoral and agricultural activities. “θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον, Ζῆνα καὶ ἁγνὸν Ἀπόλλων, ἀνδράσι χάρμα φίλοις ἄγχιστον ὀπάονα μήλων, Ἀγρέα καὶ Νόμιον, τοῖς δ' Ἀρισταῖον καλεῖν” P. 9.65 cf. Servius ad Virg., Georg. 1. 14, Aristaeum invocat — quem Hesiodus dicit Apollinem pastoralem. — Pindarus — ait de Cea insula in Arcadiam migrasse ibique vitam coluisse. fr. 251. -
4 Ἡρακλέης
Ἡρακλέης (-έης, -έος, -έος, -εῖ, -ῆι, -έα, -εες.)a personalia. son of Zeus, τῷ ( Ἀμφιτρύωνι)ὄψιν ἐειδόμενος ἀθανάτων βασιλεὺς αὐλὰν ἐσῆλθεν σπέρμ' ἀδείμαντον φέρων Ἡρακλέος N. 10.17
, cf. O. 10.44, P. 9.84, I. 7.7ἥρως θεός N. 3.22
ἀνήρ I. 4.53
son of Alkmena,σὺν Ἡρακλέος ἀριστογόνῳ ματρὶ P. 11.3
descendant of Alkaios,Ἡρακλέης, σεμνὸν θάλος Ἀλκαιδᾶν O. 6.68
, cf. Probus ad Virg., Ecl. 7. 61, initio Alcidem nominatum post Herculem — ab Hera —, quod eius imperiis opinionem famamque virtutis sit consecutus fr. 291. married to Hebe in Olympos N. 10.18 v. also Ἀλκμήνα, Ἀμφιτρυωνιάδας, Ἥβα.b as family hero. progenitor of the Eratidai through his son Tlepolemos,Ἡρακλέος εὐρυσθενεῖ γέννᾳ O. 7.22
progenitor of the Herakleidai,ὀλβία Λακεδαίμων, μάκαιρα Θεσσαλία. πατρὸς δ ἀμφοτέραις ἐξ ἑνὸς ἀριστομάχου γένος Ἡρακλέος βασιλεύει P. 10.3
Λακεδαίμονι ἐν Ἄργει τε καὶ ζαθέᾳ Πύλῳ ἔνασσεν (sc. Ἀπόλλων)ἀλκάεντας Ἡρακλέος ἑκγόνους Αἰγιμιοῦ τε P. 5.71
c patron and founder. founder of the OlympiadὈλυμπιάδα δ' ἔστασεν Ἡρακλέης ἀκρόθινα πολέμου O. 2.3
κραίνων ἐφετμὰς Ἡρακλέος προτέρας ἀτρεκὴς Ἑλλανοδίκας Αἰτωλὸς ἀνήρ O. 3.11
θρασυμάχανος Ἡρακλέης πατρὶ ἑορτάν τε κτίσῃ πλειστόμβροτον τεθμόν τε μέγιστον ἀέθλων O. 6.68
ὕπατον δ' ἔσχεν Πίσα Ἡρακλέος τεθμόν N. 10.33
πενταετηρίδ' ἑορτὰν Ἡρακλέος τέθμιον κωμάσαις N. 11.27
cf. O. 10.22ff. patron of Thebes,Ἡρακλέος ὀλβίαν πρὸς αὐλάν N. 4.24
, cf. fr. 29. 4. patron of games, ἀγώνων μοῖραν Ἑρμᾷ καὶ σὺν Ἡρακλεῖ διέποντι θάλειαν (sc. Διόσκουροι) N. 10.53 connected with Tiryns O. 10.31, I. 6.28d his adventures and fame. fights Poseidon, Apollo, Hades,Ἡρακλέης σκύταλον τίναξε χερσίν O. 9.30
kills Kteatos and Eurytos O. 10.27ff. kills Moliones and destroys the city of Augeas,δάμασε καὶ κείνους Ἡρακλέης O. 10.30
is defeated by Kyknos, τράπεδὲ Κύκνεια μάχα καὶ ὑπέρβιον Ἡρακλέα O. 10.16
Hera attempts to kill him,ἐγὼ δ' Ἡρακλέος ἀντέχομαι προφρόνως N. 1.33
ff., cf. Πα. 20. friend and companion of the Aiakidai, τοὶ καὶ σὺν μάχαις δὶς πόλιν Τρώων πράθον, ἑσπόμενοι Ἡρακλῆι πρότερον, καὶ σὺν Ἀτρείδαις (Tricl.: Ἡρακλεῖ codd.) I. 5.37, cf. I. 6.27—31, fr. 172, N. 4.25ff. Ἡράκλεες, σέο δὲ προπράον' ἔμμεν ξεῖνον ἀδελφεόν τ (sc. Αἰακόν) N. 7.86 πέφνεν δὲ σὺν κείνῳ (= Τελαμῶνι)Μερόπων ἔθνεα καὶ τὸν βουβόταν Ἀλκυονῆ, σφετέρας δ' οὐ φείσατο χερσὶν βαρυφθόγγοιο νευρᾶς Ἡρακλέης I. 6.35
cf. N. 4.26—7, test. fr. 33a. fights Geryon and Diomedes at behest of Eurystheus O. 3.28, fr. 81. τεκμαίρομαι ἔργοισιν Ἡρακλέος fr. 169. 5. his journey to the west,κιόνων ὕπερ Ἡρακλέος ἥρως θεὸς ἃς ἔθηκε ναυτιλίας ἐσχάτας μάρτυρας κλυτάς N. 3.21
Ἡρακλέος σταλᾶν O. 3.44
v. test. fr. 256, I. 4.12 his general fame,κωφὸς ἀνήρ τις, ὃς Ἡρακλεῖ στόμα μὴ περιβάλλει P. 9.87
τὸ πάντολμον σθένος Ἡρακλέος ὑμνήσομεν fr. 29. 4. for accounts of his exploits v. O. 10.24ff., N. 1.61ff., N. 3.22ff., I. 6.27ff.e test. Quint., Inst., 8. 6. 71, Hercules impetum adversus Meropas qui in insula Coo dicuntur habitasse non igni nec ventis nec mari sed fulmini similem fuisse fr. 33a Snell, = fr. 50 Schr. Strabo, 2. 91. 7, ὥς φησιν ἐν τοῖς ὕμνοις Πίνδαρος οἱ μεθ' Ἡρακλέους ἐκ Τροίας πλέοντες διὰ παρθένιον Ἕλλας πορθμόν, ἐπεὶ τῷ Μυρτῴῳ συνῆψαν, ἐς Κῶν ἐπαλινδρόμησαν Ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος fr. 33a Snell, = fr. 51 Schr. Corp. Paroem. Gr., Supp. 1, p. 61 Ἡράκλειος ψώρα· ἐπὶ τῶν Ἡρακλείων λουτρῶν δεομένων καὶ θεραπείας. Ἀθηνᾶ γὰρ τῷ Ἡρακλεῖ πολλαχοῦ ἀνῆκε θερμὰ λουτάρια καὶ ἀνάπαυλαν τῶν πόνων ὡς μαρτυρεῖ καὶ Πίνδαρος ἐν Ὕμνοις fr. 51e. Σ Hom. Φ 1, Ἡρακλῆς εἰς Ἅιδου κατελθὼν ἐπὶ τὸν Κέρβερον κ. τ. ἑ. fr. 294a, cf. titulum Δ. 2. Philostr., Imag. 2. 24, Ἡρακλῆς εἰς τὴν τοῦ Κορωνοῦ στέγην ἀφικόμενος σιτεῖται βοῦν ὅλον fr. 168a. Strabo, 3. 5. 5, εἰς πύλας Γαδειρίδας ὑστάτας ἀφῖχθαι τὸν Ἡρακλέα (verba εἰς πύλας Γαδειρίδας Pindaro tribuuntur) fr. 256.f frag. ] Ἡρακλέης fr. 140a. 51 (26). ] Ἡρακλέος εξα[ fr. 169. 42. -
5 Κέως
Κέως (ἡ) the island.1τὸν ἀκερσεκόμαν Φοῖβον χορεύων ἐν Κέω̆ ἀμφιρύτᾳ σὺν ποντίοις ἀνδράσιν I. 1.8
ἡ]συχίαν Κέῳ[ Pae. 4.7
test., Servius ad Virg. Georg., I. 14.Pindarus — eum (= Aristaeum) ait de Cea insula in Arcadiam migrasse ibique vitam coluisse fr. 251. -
6 Ὠαρίων
Ὠαρίων son of Hyrieus; a hunter and constellation.1ἔστι δ ἐοικὸς ὀρειᾶν γε Πελειάδων μὴ τηλόθεν ωαρίωνα νεῖσθαι N. 2.12
ἀλόχῳ ποτὲ θωραχθεὶς ἔπεχ' ἀλλοτρίᾳ ὠαρίων (sc. Meropae, Oenopionis filiae, vel potius uxori, Snell) fr. 72. testt., (cf. Schr., [1921], 470ff.) Hyginus, Astron., 2. 34, Aristomachus (Antimachus coni. Schr.) autem dicit quendam Hyriea fuisse Thebis, Pindarus autem in insula Chio etc. = test. ad fr. 72. Strabo, 9. 2. 12, καὶ ἡ Ὑρία δὲ τῆς Ταναγραίας νῦν ἐστι πρότερον δὲ τῆς Θηβαίδος· ὅπου ὁ Ὑριεὺς μεμύθευται καὶ ἡ τοῦ ὠρίωνος γένεσις ἥν φησι Πίνδαρος ἐν τοῖς διθυράμβοις fr. 73. v. testt., s. v. Πληϊόνα, Πελειάδες. -
7 περιάμφοδος
περι-άμφ-οδος, von allen Seiten zu umgehen, bes. von freistehenden großen Gebäuden od. ganzen Straßenvierteln, insula der Lateiner -
8 νῆσος
νῆσος MeierBruggerGrammatical information: f.Meaning: `island' (Il.); also `(flooded) land near a river, alluvial land' ( Tab. Herakl., pap.; NGr. [underit.] nasída; Schwyzer Festschr. Kretschmer 245 ff.. Rohlfs Wb. No. 1457).Other forms: Dor. νᾱ̃σος (Rhod. νᾶσσος SGDI4123,4; Ia).Compounds: Some compp., e.g. νησο-φύλαξ `island-guardian' (D. S.), νησί-αρχος, - άρχης `island-governor' (Antiph. Com., hell. inscr. a.o.), after ταξί-, πολί-αρχος a.o.; not from νησίς or νησίον; χερσό-νησος, Att. χερρό-, Dor. - νασος f. `peninsula'; on περί-νησον s. v.Derivatives: 1. Diminutives: νησίς f. (Hdt., Th., Plb.), νησίδιον (Th., Arist., Str.), νησίον (Str.), νησύδριον (X., Isoc.). -- 2. Other nouns: νησιώτης, Dor. νασιώτας, f. - τις `inhabitant of an island, living on an island' (Pi., Hdt., A.), after ἰδιώτης, στρατιώτης a.o. (Schwyzer 500, Chantraine Form. 311; cf. also Redard 9 w. n. 33); from it νησιωτικός `typical of an island-inhabitant' (Hdt., Th., Ar., E.), also connected with νῆσος (cf. Chantraine Études 118, 123 a. 125); νησίτης m. `id.' (St. Byz.), f. νασῖτις `forming an island' (AP); cf. Redard 23 a. 108f.; νησαῖος `islandish' (E., Arat.; after λιμναῖος etc.); Νησιάδεια n. pl. `island-feast', - ειον sg. name of a fund (Delos IIIa), with - ι- as in νησί-αρχος a.o. -- 3. Verbs: νησίζω (Plb.), - ιάζω (Str., Ph.) `form an island'; νησεύομαι `form alluvial deposits' (EM25, 48).Origin: PG [a word of Pre-Greek origin]Etymology: Unexplained. Since Curtius 319 mostly taken as "the swimmer" to νή-χ-ω, Lat. nā-re etc. with diff. interpretation of the formation: from *νη-κιο-ς (Curtius); thematic transformation of an s-stem * snā-t(e)s- or * snā-dh(e)s- (Brugmann, e.g. Grundr.2 II: 1, 541); σο-suffix as in καῦσος a.o. (Solmsen Wortforsch. 244), which stand however beside living aorists ( καῦσαι etc.). -- Not with Pisani Glotta 26, 276f. (as before Bopp and Weber Ind. Streifen 3,39) as `promotory' = Lat. nāsus `nose'; s. Curtius l.c. and W. Hofmann s. nāsum. As the IE words for `island' vary from language to language, we have probably an Aegean loanword (Ernout-Meillet, who want to connect the also unclear Lat. insula; thus Skok Glotta 25, 217ff; against this W. Hofmann s.v.) - For a Pre-Greek loan also Fur. 387, who points to the variation between single σ and geminate. Meier-Brügger follows Rix on νῆσσα in assuming *snākh-i̯o-.Page in Frisk: 2,Greek-English etymological dictionary (Ελληνικά-Αγγλικά ετυμολογική λεξικό) > νῆσος
См. также в других словарях:
insulă — ÍNSULĂ, insule, s.f. 1. Întindere de pământ înconjurată din toate părţile de apă, situată fie într un ocean, mare sau lac, fie în cadrul albiei unei ape curgătoare. ♦ fig. Grup de obiecte de acelaşi fel care se diferenţiază de mediul înconjurător … Dicționar Român
insula — ● insula nom féminin (mot latin) À Rome, maison de rapport, divisée en logements (par opposition à la domus, maison particulière), ou îlot urbain délimité par le réseau des rues. (L insula était une vaste bâtisse, souvent en bois et torchis, de 7 … Encyclopédie Universelle
insula — lóbulo de la corteza, llamada también ínsula de Reil. Es una eminencia de la corteza cerebral enterrada en las profundidades de la cisura lateral constituída por cuatro cincunvoluciones imagen anatómica [véase… … Diccionario médico
Insula — may refer to: * Insular cortex, a human brain structure * The singular of insulae, Roman apartments for the low and middle classes * Ínsula Barataria , the governorship assigned to Sancho Panza as a prank in the novel Don Quixote … Wikipedia
ínsula — (Del lat. insŭla). 1. f. Lugar pequeño o gobierno de poca entidad, a semejanza del encomendado a Sancho en el Quijote. 2. ant. isla … Diccionario de la lengua española
Insŭla — (lat.), 1) Insel; Insŭlae atlantĭcae (I. Canariae, I. Fortunatae, I. Hesperĭdum, I. Planariae, a. Geogr.), so v.w. Canarische Inseln; I. Beatorum (I. Fortunatae), so v.w. Inseln der Seligen, s.u. Griechische Mythologie IV.; I. Hercŭlis, früherer… … Pierer's Universal-Lexikon
Insŭla — (lat., »Insel«), im alten Rom Bezeichnung für ein mehrstöckiges Haus mit Mietswohnungen … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Insula — vgl. Insel … Das Wörterbuch medizinischer Fachausdrücke
insula — Latin, literally an island (also, in ancient Rome, a block of buildings ); see ISLE (Cf. isle) … Etymology dictionary
ínsula — s. f. Ilha … Dicionário da Língua Portuguesa
ínsula — sustantivo femenino 1. Uso/registro: literario. Isla … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
