-
1 instinctus
īnstīnctus, ūs, m. (instinguo), die Anreizung, Eingebung, der Antrieb, instinctu divino, Cic.: instinctu decurionum, Tac.: non impetu et instinctu nec ore uno fluens, nicht aus Erregung u. Begeisterung u. einem Munde strömend, Tac. ann. 14, 16: instinctu Musarum, Lact.: instinctibus daemonum, Lact. 4, 30, 1: sequi classici vocantis instinctum, Ps. Quint. decl. 4, 19.
-
2 instinctus
īnstīnctus, ūs, m. (instinguo), die Anreizung, Eingebung, der Antrieb, instinctu divino, Cic.: instinctu decurionum, Tac.: non impetu et instinctu nec ore uno fluens, nicht aus Erregung u. Begeisterung u. einem Munde strömend, Tac. ann. 14, 16: instinctu Musarum, Lact.: instinctibus daemonum, Lact. 4, 30, 1: sequi classici vocantis instinctum, Ps. Quint. decl. 4, 19.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > instinctus
-
3 instinguo
īn-stinguo, stīnxī, stīnctum, ere (στίζω, ich steche, wov. auch instigo), anstacheln, antreiben, Christus intus instinxerat, Tert. de anim. 26 (aber Gell. 17, 20, 7 jetzt instrinxit): universa deinde instincta (est) in bellum Achaia, Vell. 1, 12, 1. – öfter Partiz. īnstīnctus, a, um = angestachelt, angereizt, angetrieben, angefeuert, begeistert (voll Mut), belua instincta rabie, Curt.: furore et audaciā, Cic.: tibiarum cantu, Cic.: vocibus, furiis, Liv.: divino spiritu, Liv.: in sacros dei ululatus instinctus, Iustin. 12, 7, 8: absol., vixdum finierat Maternus concitatus et velut instinctus, Tac.: instincti glomerant gressus, Sil.: instinctos ruentesque ita disposuit, ut etc., Tac.
-
4 instinguo
īn-stinguo, stīnxī, stīnctum, ere (στίζω, ich steche, wov. auch instigo), anstacheln, antreiben, Christus intus instinxerat, Tert. de anim. 26 (aber Gell. 17, 20, 7 jetzt instrinxit): universa deinde instincta (est) in bellum Achaia, Vell. 1, 12, 1. – öfter Partiz. īnstīnctus, a, um = angestachelt, angereizt, angetrieben, angefeuert, begeistert (voll Mut), belua instincta rabie, Curt.: furore et audaciā, Cic.: tibiarum cantu, Cic.: vocibus, furiis, Liv.: divino spiritu, Liv.: in sacros dei ululatus instinctus, Iustin. 12, 7, 8: absol., vixdum finierat Maternus concitatus et velut instinctus, Tac.: instincti glomerant gressus, Sil.: instinctos ruentesque ita disposuit, ut etc., Tac.Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > instinguo
См. также в других словарях:
Instinctus — Instinctus, lat., Anreizung, Antrieb, Instinkt; in der letzten Bedeutung ist er jener den Thieren und Menschen angeborne Trieb, zu suchen und zu thun, was ihr Leben u. Wohlsein fördert, das Gegentheil aber zu meiden (Nahrungstrieb,… … Herders Conversations-Lexikon
INSTINCT — Instinctus, impulsus, impulsion; mais quelle puissance nous pousse ? Tout sentiment est instinct. Une conformité secrète de nos organes avec les objets forme notre instinct. Ce n est que par instinct que nous faisons mille… … Dictionnaire philosophique de Voltaire
Инстинкт — (instinctus побуждение) – целенаправленная приспособительная деятельность организма, обусловленная врожденными механизмами; характеризуется постоянством последовательности ответных реакций на действие определенных раздражителей … Словарь терминов по физиологии сельскохозяйственных животных
INSTINCT — L’éthologie comparative, qui cherche à retracer, à l’aide de comparaisons interspécifiques, l’évolution des comportements à travers la série zoologique, propose une théorie renouvelée des instincts et définit ces derniers comme des actes propres… … Encyclopédie Universelle
ИНСТИНКТ — (лат. instinctus, от instinguere побуждать). Естественное побуждение у животных искать полезного себе и избегать вредного; самосохранение, как бессознательное, невольное побуждение, чутье. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского… … Словарь иностранных слов русского языка
Instinkt — Gespür; Bauchgefühl; sechster Sinn (umgangssprachlich); Ahnung; Intuition; Eingebung * * * In|stinkt [ɪn stɪŋkt], der; [e]s, e: 1. ererbte Fähigkeit besonders der Tiere, in bestimmten Situationen ein nicht bewusst gelenktes, aber richtiges… … Universal-Lexikon
инстинкт — а; м. [лат. instinctus побуждение] 1. Врождённая способность животных организмов к совершению целесообразных действий по непосредственному безотчётному побуждению. Сила стадного инстинкта. И. самосохранения. При перелётах птицы руководствуются… … Энциклопедический словарь
instinto — (Del lat. instinctus, impulso, instigación.) ► sustantivo masculino 1 BIOLOGÍA, SICOLOGÍA Facultad de los seres vivos que se manifiesta de forma espontánea y que impulsa a actuar de una forma determinada, sin que se tenga conciencia de ello: ■… … Enciclopedia Universal
instinct — INSTÍNCT, instincte, s.n. Complex de reflexe înnăscute, necondiţionate, proprii indivizilor dintr o anumită specie şi care le asigură dezvoltarea organismului, alimentarea, reproducerea, apărarea. – Din fr. instinct, lat. instinctus. Trimis de… … Dicționar Român
ИНСТИНКТ — – врожденное побуждение, унаследованная схема поведения, предопределяющая жизнедеятельность животного и человека. В психоанализе объектом исследования является не столько инстинкт как таковой, сколько влечения человека. З. Фрейд проводил… … Энциклопедический словарь по психологии и педагогике
ИНСТИНКТ — (лат. – побуждение, стимул) естественное влечение; свойственная роду и виду врожденная, т.е. наследственная, склонность к определенному поведению, или образу действий. Осуществляется автоматически или вследствие внешнего раздражения, определяя… … Философская энциклопедия