-
1 Eingebung
Eingebung, monitus (warnende Erinnerung, auch der Götter, eines Orakels etc.). – instinctus divinus. instinctus divinus afflatusque. caelestis quidam mentis instinctus (höhere, göttliche Ei., Begeisterung). – consilium (das Eingegebene, der Rat etc., z.B. suo consilio uti [seiner eigenen Ei. folgen]: aliorum consilia [fremder Ei.] sequi). – auf jmds. Ei., alqo monente; alqo auctore: durch od. auf göttliche Ei., auch divinitus.
-
2 Begeisterung
Begeisterung, inflammatio animi (Entflammung des Gemüts). – inflatus od. instinctus divinus. instinctus inflatusque od. afflatusque divinus. divina mentis incitatio et permotio. mentis incitatio et motus. inflammatio animi et quidam afflatus quasi furoris (Eingebung eines Gottes, letzteres im höhern Grade). – mens incitata. mens divinior. spiritus divinus. divinus impetus. aestus od. fervor ingenii. ardor animi. ardentis animi impetus. furor divinus oder (im Zshg.) bl. furor (der Zustand höherer Kraft des Gemüts od. Geistes; furor etc. (im höhern Grade). – studium ardens, ardentius (feuriger Eifer, für etwas, alcis rei). – admiratio, für jmd. od. etwas, alcis oder alcis rei (Bewunderung, hohes Interesse an etc.). – die B. der Numidier für Jugurtha, studia Numidarum in Iugurtham accensa. – in B. geraten, divino quodam spiritu inflari; divino instinctu concitari: von B. für etw. erfüllt sein, studio alcis rei incensum esse; admiratione alcis oder alcis rei imbutum esse: von B. für das Altertum erfüllt, antiquitatis admirator. – in B. die Zukunft vorhersehen, furentem futura prospicere: in B. dichten, cae lesti quodam mentis instinctu carmina fundere.
См. также в других словарях:
Instinctus — Instinctus, lat., Anreizung, Antrieb, Instinkt; in der letzten Bedeutung ist er jener den Thieren und Menschen angeborne Trieb, zu suchen und zu thun, was ihr Leben u. Wohlsein fördert, das Gegentheil aber zu meiden (Nahrungstrieb,… … Herders Conversations-Lexikon
INSTINCT — Instinctus, impulsus, impulsion; mais quelle puissance nous pousse ? Tout sentiment est instinct. Une conformité secrète de nos organes avec les objets forme notre instinct. Ce n est que par instinct que nous faisons mille… … Dictionnaire philosophique de Voltaire
Инстинкт — (instinctus побуждение) – целенаправленная приспособительная деятельность организма, обусловленная врожденными механизмами; характеризуется постоянством последовательности ответных реакций на действие определенных раздражителей … Словарь терминов по физиологии сельскохозяйственных животных
INSTINCT — L’éthologie comparative, qui cherche à retracer, à l’aide de comparaisons interspécifiques, l’évolution des comportements à travers la série zoologique, propose une théorie renouvelée des instincts et définit ces derniers comme des actes propres… … Encyclopédie Universelle
ИНСТИНКТ — (лат. instinctus, от instinguere побуждать). Естественное побуждение у животных искать полезного себе и избегать вредного; самосохранение, как бессознательное, невольное побуждение, чутье. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского… … Словарь иностранных слов русского языка
Instinkt — Gespür; Bauchgefühl; sechster Sinn (umgangssprachlich); Ahnung; Intuition; Eingebung * * * In|stinkt [ɪn stɪŋkt], der; [e]s, e: 1. ererbte Fähigkeit besonders der Tiere, in bestimmten Situationen ein nicht bewusst gelenktes, aber richtiges… … Universal-Lexikon
инстинкт — а; м. [лат. instinctus побуждение] 1. Врождённая способность животных организмов к совершению целесообразных действий по непосредственному безотчётному побуждению. Сила стадного инстинкта. И. самосохранения. При перелётах птицы руководствуются… … Энциклопедический словарь
instinto — (Del lat. instinctus, impulso, instigación.) ► sustantivo masculino 1 BIOLOGÍA, SICOLOGÍA Facultad de los seres vivos que se manifiesta de forma espontánea y que impulsa a actuar de una forma determinada, sin que se tenga conciencia de ello: ■… … Enciclopedia Universal
instinct — INSTÍNCT, instincte, s.n. Complex de reflexe înnăscute, necondiţionate, proprii indivizilor dintr o anumită specie şi care le asigură dezvoltarea organismului, alimentarea, reproducerea, apărarea. – Din fr. instinct, lat. instinctus. Trimis de… … Dicționar Român
ИНСТИНКТ — – врожденное побуждение, унаследованная схема поведения, предопределяющая жизнедеятельность животного и человека. В психоанализе объектом исследования является не столько инстинкт как таковой, сколько влечения человека. З. Фрейд проводил… … Энциклопедический словарь по психологии и педагогике
ИНСТИНКТ — (лат. – побуждение, стимул) естественное влечение; свойственная роду и виду врожденная, т.е. наследственная, склонность к определенному поведению, или образу действий. Осуществляется автоматически или вследствие внешнего раздражения, определяя… … Философская энциклопедия