-
1 einweihen
einweihen, I) zum Gebrauche weihen: dedicare (weihen, nur solche Dinge, die sich unmittelbar auf den Kultus der Götter beziehen, wie Statuen, Bilder, Altäre, Tempel etc., nur v. Magistratspersonen). – inaugurare (weihen unter Befragung des Vogelflugs). – consecrare (heiligen, jede Sache, selbst Äcker und Tiere, v. jeder Person). – II) in eine Religion od. Wissenschaft etc. einführen: alqm initiare (z.B. in diesen Gottesdienst [in diese Mysterien], sacris iis: in die Mysterien der Ceres, Cereri: in die religiösen Gebräuche, sacrorum sollemnibus: in die griech. Literatur, in dieselben Studien, Graecis litteris, iisdem studiis: in dieselben Geheimnisse der Staatskunst, eisdem sacris). – alqm admittere et recipere in sacra (in die Mysterien zulassen und aufnehmen, auch übtr., einer Wissenschaft). – alqm inducere in alqd (einführen in etw., z.B. alqm in hanc nostram rationem consuetudinemque). – alqm imbuere alqā re (mit etw. durch Angewöhnung, Unterricht etc vertraut machen, z.B. servili bus vitiis: u. his studiis: verb. in dialecticas disciplinas induci atque imbui velle). – alqm instituere alqā re od. ad alqd (in od. zu etwas unterweisen, anleiten, z.B. Graecis disciplinis: u. ad dicendum). – alqm erudire ad alqd od. ad scientiam alcis rei (aufklären zu etwas); verb. instituere atque erudire (z.B. ad sua flagitia). – alqm conscium alcis rei facere (jmd. zum Mitwisser von etw. machen). – jmd. in die Staatsgeschäfte ei., alqm ad curam rei publicae admovere: nicht in die Pläne eingeweiht werden, ab interioribus consiliis segregari: in eine Sache tief eingeweiht sein, penitus in alqa re versari. – der Eingeweihte, sacris iis initiatus, im Plur. auch bl. initiati (in die Mysterien). – in ea sacra ad – missus et receptus (in die Mysterien, auch übtr., in die Mysterien der Phi losophie etc.). – mysteriorum conscius (der Mitwisser um die Geheimlehren). – consiliorum alcis conscius.interior, intimus (mit u. ohne) consiliis alcis (in jmds. Pläne). – homo eruditus, im Plur. auch bl. eruditi (der Aufgeklärte, Ggstz. vulgus). – conscius facinoris, sceleris u. dgl., im Zshg. bl. conscius, bes. im Plur. conscii (der Mitwisser, Ggstz. inscius, inscii). – quirem cognovit (der das Verhältnis kennengelernt hat, der in das Verh. Eingeweihte). – der (in jmds. Plan) nicht Eingeweihte, expers consilii. – Einweihung, dedicatio. consecratio (s. »einweihen« den Untersch. der Verba). – Fest, Tag der Ei., s. Einweihungsfest. – Einweihungsfest, dedicationis dies. – * dies alcis rei consecrandàe sacer (s. »einweihen« über dedic. u. cons.). – Einweihungsschmaus, einen, geben, dedicationisdiem epulo celebrare. – Einweihungstag, s. Einweihungsfest.
-
2 mystisch
-
3 uneingeweiht
uneingeweiht, non initiatus (sowohl eig., in die Mysterien, iisdem sacris, als bildl., z.B. in die Wissenschaften, litteris). – expers alcis rei (nicht teilhaftig, keine Kenntnis habend von etw., z.B. consilii). – die (in das Vorhaben) Uneingeweihten, inscii; imperiti.
-
4 weihen
weihen, I) eig.: dicare od. dedicare (z.B. aram: u. deo delubrum). – inaugurare (unter Befragung des Vogelflugs weihen, auch eine Person zum Priester). – consecrare (heiligen, z.B. aram: u. deo templum: u. alqm deum [zum G.]). – cultui divino sacrare (dem Dienste Gottes weihen, z.B. eine Jungfrau etc.; dah. »eine Geweihte Gottes«, virgo cultui divino sacrata). – initiare sacris u. bl. initiare (in einen geheimen Gottesdienst einweihen). – geweiht, sacratus; consecratus; sacer (heilig, als Eigentum der Götter); religiosus (unantastbar). – ein geweihter Ring, anulus mysticis disciplinis initiatus: eine geweihte Stätte, templum. – II) bildl.: dicare. dedicare (widmen). – offerre (darbringen, z.B. dis primitias). – jmdm. etw. w., alqm prosequi alqā re (gleichs. mit etw. geleiten, z.B. alqm gratā memoriā). – sein Leben ganz dem Vaterlande w., vitam suam totam patriae dedere. – sich dem Tode w., [2660] se offerre ad mortem; se devovere, absol. od. für jmd., pro alqo (sich den unterirdischen Göttern weihen): dem Tode geweiht, morti destinatus (zum Tode bestimmt); moriturus. periturus (sterben, untergehen sollend): unfehlbar dem Tode geweiht, debitus iam destinatusque morti.
См. также в других словарях:
iniciativo — ► adjetivo Que inicia o comienza. SINÓNIMO iniciador * * * iniciativo, a (del lat. «initiātus») adj. Inicial o iniciador. * * * iniciativo, va. (Del lat. initiātus, part. pas. de initiāre, e ivo). adj … Enciclopedia Universal
Initiate — In*i ti*ate, v. t. [imp. & p. p. {Initiated}; p. pr. & vb. n. {Initiating}.] [L. initiatus, p. p. of initiare to begin, fr. initium beginning. See {Initial}.] [1913 Webster] 1. To introduce by a first act; to make a beginning with; to set afoot;… … The Collaborative International Dictionary of English
Initiate — In*i ti*ate, a. [L. initiatus, p. p.] [1913 Webster] 1. Unpracticed; untried; new. [Obs.] The initiate fear that wants hard use. Shak. [1913 Webster] 2. Begun; commenced; introduced to, or instructed in, the rudiments; newly admitted. [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
Initiate tenant by courtesy — Initiate In*i ti*ate, a. [L. initiatus, p. p.] [1913 Webster] 1. Unpracticed; untried; new. [Obs.] The initiate fear that wants hard use. Shak. [1913 Webster] 2. Begun; commenced; introduced to, or instructed in, the rudiments; newly admitted.… … The Collaborative International Dictionary of English
Initiated — Initiate In*i ti*ate, v. t. [imp. & p. p. {Initiated}; p. pr. & vb. n. {Initiating}.] [L. initiatus, p. p. of initiare to begin, fr. initium beginning. See {Initial}.] [1913 Webster] 1. To introduce by a first act; to make a beginning with; to… … The Collaborative International Dictionary of English
Initiating — Initiate In*i ti*ate, v. t. [imp. & p. p. {Initiated}; p. pr. & vb. n. {Initiating}.] [L. initiatus, p. p. of initiare to begin, fr. initium beginning. See {Initial}.] [1913 Webster] 1. To introduce by a first act; to make a beginning with; to… … The Collaborative International Dictionary of English
initiate — I. transitive verb ( ated; ating) Etymology: Late Latin initiatus, past participle of initiare, from Latin, to induct, from initium Date: 1533 1. to cause or facilitate the beginning of ; set going < initiate a program of reform > < enzymes that… … New Collegiate Dictionary
Corpus Hermeticum — Deckblatt Corpus Hermeticum 1643 (Ausg. F. Patricius) Das Corpus Hermeticum ist eine Sammlung von griechischen Traktaten in Brief , Dialog und Predigtform über die Entstehung der Welt, die Gestalt des Kosmos sowie menschliche und göttliche… … Deutsch Wikipedia
Pimander — Dieser Artikel behandelt Inhalt und Geschichte der als Corpus Hermeticum bekannten Schriftensammlung. Zum hermetischen Schrifttum allgemein und zur esoterisch religiösen Richtung des Hermetismus siehe Hermetik. Deckblatt Corpus Hermeticum 1643… … Deutsch Wikipedia
Посвященный — (Initiate) От латинского слова Initiatus. Обозначение того, кто был принят и кому были открыты мистерии и тайны Масонства или Оккультизма. В древности те, кто были посвящены в тайное знание, преподаваемое Иерофантами Мистерий. В наши дни те,… … Религиозные термины
initiate — initiator, n. v. /i nish ee ayt /; adj., n. /i nish ee it, ayt /, v., initiated, initiating, adj., n. v.t. 1. to begin, set going, or originate: to initiate major social reforms. 2. to introduce into the knowledge of some art or subject. 3. to… … Universalium