Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

indecoris

  • 1 indecoris

        indecoris e, adj.    [2 in+decus], unseemly, inglorious, ignoble, dishonorable, cowardly: non indecorem te reliquit, V.: Non erimus regno indecores, no dishonor, V.: aliae Nec genus indecores, V.
    * * *
    indecoris, indecore ADJ
    inglorious, shameful; unbecoming, unseemlu; ugly

    Latin-English dictionary > indecoris

  • 2 indecoris

    in-dĕcŏris, v. indecor.

    Lewis & Short latin dictionary > indecoris

  • 3 indecor

    indĕcor, cŏris, or indĕcŏris, e, adj. [2. in-decorus], unbecoming, unseemly, indecorous, inglorious, disgraceful, shameful (very rare; for the most part poet.): cujus sit vita indecoris, Att. ap. Non. 489, 1:

    non indecorem tua te regina reliquit,

    Verg. A. 11, 845; cf. id. ib. 12, 679: non erimus regno (dat.) indecores, id. ib. 7, 231:

    nec genus indecores,

    id. ib. 12, 25:

    obitus,

    Val. Fl. 1, 810:

    barba,

    Amm. 23, 6 al.

    Lewis & Short latin dictionary > indecor

  • 4 indecor

    (gen.), indecoris ADJ
    inglorious, shameful; unbecoming, unseemly; ugly

    Latin-English dictionary > indecor

  • 5 decoris

    dĕcŏris, e, or dĕcŏr, adj. [decus], ornamented, adorned, elegant, beautiful (only in the follg. passages; hence nom. dub.; cf.: dedecor and indecoris): magnam domum decoremque Ditem vexarant, Naev. ap. Prisc. p. 699 P.: equis et armis decoribus cultus, Sall. H. Fragm. ib. (Hist. 3, 14).— Adv.: dĕcŏrĭter, elegantly, beautifully:

    impeditos crinium globos,

    App. M. 5, p. 168, 23; 11, p. 185, 19 al.

    Lewis & Short latin dictionary > decoris

  • 6 decoriter

    dĕcŏris, e, or dĕcŏr, adj. [decus], ornamented, adorned, elegant, beautiful (only in the follg. passages; hence nom. dub.; cf.: dedecor and indecoris): magnam domum decoremque Ditem vexarant, Naev. ap. Prisc. p. 699 P.: equis et armis decoribus cultus, Sall. H. Fragm. ib. (Hist. 3, 14).— Adv.: dĕcŏrĭter, elegantly, beautifully:

    impeditos crinium globos,

    App. M. 5, p. 168, 23; 11, p. 185, 19 al.

    Lewis & Short latin dictionary > decoriter

  • 7 transgredior

    trans-grĕdior, gressus, 3, v. dep. a. and n. [gradior], to step across, step over, climb over, go or pass over, cross (class.; syn.: transeo, transcendo).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.
    (α).
    Act.:

    pomoerium,

    Cic. Div. 1, 17, 33:

    Taurum,

    id. Fam. 3, 8, 5; 11, 20, 2; id. Att. 5, 21, 7; Liv. 39, 54, 5; 21, 24, 1; 23, 33, 2; 10, 27, 1; Vell. 2, 63; Tac. H. 1, 89; 3, 56; Brut. ap. Cic. Fam. 11, 20, 2:

    flumen,

    Caes. B. G. 2, 19:

    Padum,

    Liv. 33, 22, 4:

    Rhenum,

    Vell. 2, 120, 2:

    amnem Araxem ponte,

    Tac. A. 13, 39 fin.:

    paludem,

    Hirt. B. G. 8, 10:

    munitionem,

    Caes. B. G. 7, 46: exanimatus concidit;

    hunc ex proximis unus jacentem transgressus, etc.,

    id. ib. 7, 25:

    colonias,

    to pass through, Tac. A. 3, 2.— Absol.: transgressos (sc. flumen) omnes recipit mons, Sall. Fragm. ap. Gell. 10, 26, 3 (id. H. 1, 66 Dietsch).—
    (β).
    Neutr.:

    Galli Transalpini in Italiam transgressi,

    Liv. 39, 45, 6:

    in Corsicam,

    to cross over, sail over, id. 42, 1, 3:

    in Macedoniam,

    Suet. Caes. 35:

    gens Rheno transgressa,

    Tac. A. 12, 27.— Absol.:

    hunc Britanniae statum mediā jam aestate transgressus Agricola invenit,

    Tac. Agr. 18:

    sol transgressus in Virginem,

    Plin. 18, 18, 47, § 167; 2, 83, 85, § 199:

    Pompeius transgressus ad solis occasum,

    id. 7, 26, 27, § 96:

    transgressus ad deos Augustus,

    Vell. 2, 75, 3.—
    B.
    In partic., to go over to another party (Tacitean):

    transgredior ad vos, seu me ducem sen militem mavultis,

    Tac. H. 4. 66:

    in partes Vespasiani,

    id. ib. 4, 39:

    in partes alicujus,

    id. Agr. 7.—
    II.
    Trop. (postAug.). [p. 1891]
    (α).
    Act.:

    Caesar dictator signis collatis quinquagies dimicavit, solus M. Marcellum transgressus, qui undequadragies dimicaverat,

    going beyond, surpassing, Plin. 7, 25, 25, § 92:

    mensuram,

    to go beyond, exceed, id. 7, 49, 50, § 160:

    juvenis necdum duodevicesimum transgressus annum,

    Vell. 2, 7, 2; Val. Max. 2, 6, 8:

    alicujus viri mentionem,

    to pass over, omit, Vell. 2, 108, 2:

    constantis amicitiae exemplum sine ullā ejus mentione,

    Val. Max. 4, 7, ext. 2:

    utinam hercule possem quae deinde dicenda sunt, transgredi,

    App. Mag. 74, p. 321, 16.—

    Esp., in eccl. Lat.: mandatum Dei,

    to transgress, Vulg. Matt. 15, 3.—
    (β).
    Neutr., to pass over, proceed:

    paulatim ab indecoris ad infesta transgrediebatur,

    Tac. A. 3, 66:

    possumus et ad illos brevi deverticulo transgredi, quos, etc.,

    Val. Max. 8, 1, 5; so id. 4, 2 init.
    transgressus, a, um, in a pass. sense:

    transgresso Apennino,

    Liv. 10, 27, 1 (Madv. Apenninum).

    Lewis & Short latin dictionary > transgredior

См. также в других словарях:

  • KALENDAE — primus cuiusque mensis dies; Singulos enim menses Romani ex Romuli instituto distribuêrunt in partes tres, Kalendas, Nonas et Idus: e quibus Kalendae a Gr. verbo καλῶ, i. e. voco, dictae sunt, hanc ob causam, Priscis temporibus, antequam Fasti a… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • LASUS — Poeta celebris Graecus, Hermioncus Musicus insignis et Stmonidi ἀντίτεχνος, Charbini fil. ex urbe Achaia, temporibus Hipparchi Pisistratidae secundum Olympiada 58. cum Darius regnaret, Hystaspi fil. Primus hic fertur Cyclicos instituisle choros… …   Hofmann J. Lexicon universale

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»