-
1 improbitas
imprŏbĭtas ( inpr-), ātis, f. [improbus], badness, wickedness, depravity, dishonesty, improbity (freq. and class.):II.cum te alicujus improbitas perversitasque commoverit,
Cic. Q. Fr. 1, 13, 38:amicorum neglectio improbitatem coarguit,
id. Mur. 4, 9; id. Att. 1, 16, 7:in hac causa improbitatem et gratiam cum inopia et veritate contendere,
id. Quint. 27, 84; id. Brut. 62, 224:cum me improbitatis patrocinium suscipere vultis,
id. Rep. 3, 5:judici invisa est,
Quint. 6, 4, 15:cordis humani,
Plin. 2, 23, 21, § 87; Ov. A. A. 1, 676:prodiga corruptoris,
Juv. 10, 305:illo admirabilis aevo,
i. e. rare, id. 13, 53.— -
2 inprobitas
imprŏbĭtas ( inpr-), ātis, f. [improbus], badness, wickedness, depravity, dishonesty, improbity (freq. and class.):II.cum te alicujus improbitas perversitasque commoverit,
Cic. Q. Fr. 1, 13, 38:amicorum neglectio improbitatem coarguit,
id. Mur. 4, 9; id. Att. 1, 16, 7:in hac causa improbitatem et gratiam cum inopia et veritate contendere,
id. Quint. 27, 84; id. Brut. 62, 224:cum me improbitatis patrocinium suscipere vultis,
id. Rep. 3, 5:judici invisa est,
Quint. 6, 4, 15:cordis humani,
Plin. 2, 23, 21, § 87; Ov. A. A. 1, 676:prodiga corruptoris,
Juv. 10, 305:illo admirabilis aevo,
i. e. rare, id. 13, 53.—
См. также в других словарях:
Improbity — Im*prob i*ty, n. [L. improbitas; pref. im not + probitas probity: cf. F. improbit[ e].] Lack of probity; lack of integrity or rectitude; dishonesty. [1913 Webster] Persons . . . cast out for notorious improbity. Hooker … The Collaborative International Dictionary of English
improbity — [im prō′bi tē] n. pl. improbities 〚ME improbite < L improbitas〛 lack of probity; dishonesty * * * im·pro·bi·ty (ĭm prōʹbĭ tē) n. Lack of probity; dishonesty. [Middle English improbite, shameless persistence, from Old French, dishonesty, from… … Universalium
improbity — I noun artfulness, breach of trust, corruption, craftiness, crookedness, deceit, deceitfulness, deviousness, dishonesty, disingenuity, disingenuousness, duplicity, falsehood, falseness, falsity, fraud, fraudulence, fraudulency, furtiveness, graft … Law dictionary
improbity — [im prō′bi tē] n. pl. improbities [ME improbite < L improbitas] lack of probity; dishonesty … English World dictionary
Improbity — (Roget s Thesaurus) < N PARAG:Improbity >N GRP: N 1 Sgm: N 1 improbity improbity Sgm: N 1 dishonesty dishonesty dishonor Sgm: N 1 deviation from rectitude deviation from rectitude Sgm: N 1 disgrace disgrace &c.(disrepute) 874 Sgm: N 1 fraud … English dictionary for students
improbity — I (New American Roget s College Thesaurus) Lack of probity Nouns 1. improbity; dishonesty, dishonor; disgrace, disrepute; fraud, deception; lying, falsehood; bad faith, infidelity, inconstancy, faithlessness, Judas kiss, betrayal; breach of… … English dictionary for students
improbity — noun A lack of probity, honesty or integrity Syn: dishonesty … Wiktionary
improbity — Synonyms and related words: Machiavellianism, ambidexterity, artifice, bad faith, cunning, deceitfulness, dishonesty, double dealing, doubleness, doubleness of heart, duplicity, faithlessness, falseheartedness, falseness, low cunning, treachery,… … Moby Thesaurus
improbity — im·pro·bi·ty || ɪm prəʊbÉ™tɪ n. wickedness, lack of integrity … English contemporary dictionary
improbity — [ɪm prəʊbɪti, prɒb ] noun formal wickedness or dishonesty … English new terms dictionary
improbity — n. Dishonesty, unfairness, knavery, faithlessness, bad faith, fraud, fraudulence, want of probity, lack of integrity … New dictionary of synonyms