Перевод: с латинского на французский

с французского на латинский

imposition

  • 1 capitatio

    capitātĭo, ōnis, f. capitation, imposition par tête.
    * * *
    capitātĭo, ōnis, f. capitation, imposition par tête.
    * * *
        Capitatio, Tributum quod in capita ita constitutum erat, vt iugatio in iuga boum. Budaeus. Tribut qu'il fault payer par teste.

    Dictionarium latinogallicum > capitatio

  • 2 impositio

    impositĭo, ōnis, f. action de mettre sur, application, imposition.    - impositio oculorum, Isid.: greffe.    - impositio nominis, Varr.: dénomination.
    * * *
    impositĭo, ōnis, f. action de mettre sur, application, imposition.    - impositio oculorum, Isid.: greffe.    - impositio nominis, Varr.: dénomination.
    * * *
        Impositione spicula e corpore eiicit. Plin. Par le mettre sur, ou En le mettant sur.

    Dictionarium latinogallicum > impositio

  • 3 praestatio

    praestātĭo, ōnis, f. [st2]1 [-] garantie, responsabilité. [st2]2 [-] paiement, versement, solde. [st2]3 [-] prestation, imposition, redevance.    - ad praestationem scribere, Sen.: répondre de ce qu'on affirme.
    * * *
    praestātĭo, ōnis, f. [st2]1 [-] garantie, responsabilité. [st2]2 [-] paiement, versement, solde. [st2]3 [-] prestation, imposition, redevance.    - ad praestationem scribere, Sen.: répondre de ce qu'on affirme.
    * * *
        Praestatio, Verbale. Paulus, Omnes haeredes onerare legatorum praestatione. De bailler et payer quelque laiz.
    \
        Praestatio frumentaria. Ferme ou moison de grain. Bud.

    Dictionarium latinogallicum > praestatio

  • 4 vectigal

    vectīgăl, ālis, m. [veho, vectus]    - abl. sing. -ali; gén. plur. -alium, qqf. -aliorum. [st1]1 [-] impôt, redevance, tribut, taxe, péage; revenu (de l'Etat).    - impôt établi sur les produits annuels des terres conquises ou sur le transport de ces produits, droit perçu sur les domaines publics.    - imponere vectigal agro, Cic. Agr. 2: mettre un impôt sur un champ.    - vectigal pensitare (pendere, solvere): payer un impôt.    - tributa aut vectigalia, Tac. An. 1: l'état des impôts directs ou indirects.    - vectigalia locare (vendere), Cic.: affermer les impôts.    - vectigalia redimere, Cic.: prendre à ferme les impôts.    - vectigalia exercere, Cic.: faire recouvrer les impôts.    - vectigalia temperare, Plin. Pan.: faire payer des impôts raisonnables.    - pleraque vectigalia instituere, Plin. Pan.: introduire plusieurs impôts nouveaux.    - quid in annos singulos vectigalis populo Romano Britannia penderet constituit, Caes. BG. 5: il fixe le tribut que la Bretagne devra payer chaque année au peuple romain.    - neque ex portu neque ex decumis neque ex scriptura vectigal conservari potest, Cic.: on ne tire plus rien, ni des ports, ni des dîmes, ni du droit sur les pâturages. [st1]2 [-] honoraires, contribution, imposition (somme versée à un magistrat).    - vectigal praetorium, Cic. Att. 5, 21: contribution au bénéfice du préteur.    - vectigal aedilicium, Cic.: contribution au bénéfice des édiles (contribution d'une province pour les jeux organisés par les édiles). [st1]3 [-] revenu, rente (d'un particulier); rente (qu'on paie).    - magnum vectigal est parsimonia, Cic. Par. 6: l'économie est un grand revenu.    - ex meo tenui vectigali, Cic. Par. 6: de mon modeste revenu.    - vectigalis sui causā, Plin.: pour faire fortune.    - vectigalia deteriora facere, Caes.: faire baisser les revenus.
    * * *
    vectīgăl, ālis, m. [veho, vectus]    - abl. sing. -ali; gén. plur. -alium, qqf. -aliorum. [st1]1 [-] impôt, redevance, tribut, taxe, péage; revenu (de l'Etat).    - impôt établi sur les produits annuels des terres conquises ou sur le transport de ces produits, droit perçu sur les domaines publics.    - imponere vectigal agro, Cic. Agr. 2: mettre un impôt sur un champ.    - vectigal pensitare (pendere, solvere): payer un impôt.    - tributa aut vectigalia, Tac. An. 1: l'état des impôts directs ou indirects.    - vectigalia locare (vendere), Cic.: affermer les impôts.    - vectigalia redimere, Cic.: prendre à ferme les impôts.    - vectigalia exercere, Cic.: faire recouvrer les impôts.    - vectigalia temperare, Plin. Pan.: faire payer des impôts raisonnables.    - pleraque vectigalia instituere, Plin. Pan.: introduire plusieurs impôts nouveaux.    - quid in annos singulos vectigalis populo Romano Britannia penderet constituit, Caes. BG. 5: il fixe le tribut que la Bretagne devra payer chaque année au peuple romain.    - neque ex portu neque ex decumis neque ex scriptura vectigal conservari potest, Cic.: on ne tire plus rien, ni des ports, ni des dîmes, ni du droit sur les pâturages. [st1]2 [-] honoraires, contribution, imposition (somme versée à un magistrat).    - vectigal praetorium, Cic. Att. 5, 21: contribution au bénéfice du préteur.    - vectigal aedilicium, Cic.: contribution au bénéfice des édiles (contribution d'une province pour les jeux organisés par les édiles). [st1]3 [-] revenu, rente (d'un particulier); rente (qu'on paie).    - magnum vectigal est parsimonia, Cic. Par. 6: l'économie est un grand revenu.    - ex meo tenui vectigali, Cic. Par. 6: de mon modeste revenu.    - vectigalis sui causā, Plin.: pour faire fortune.    - vectigalia deteriora facere, Caes.: faire baisser les revenus.
    * * *
        Vectigal, pen. prod. vectigalis, pen. prod. neut. gen. Cicero. Peage, Gabelle, Tribut, Treu, Treuage.
    \
        Vectigalia. Cic. Les aides qu'on paye au Roy.
    \
        Leuare agrum vectigali. Cic. Delivrer, Descharger.
    \
        Vectigal. Cic. Rente, Revenu, Cens, ou cense.

    Dictionarium latinogallicum > vectigal

  • 5 confectio

    confectĭo, ōnis, f. [st2]1 [-] action de faire complètement, composition, confection, achèvement. [st2]2 [-] composition, breuvage, préparation médicale.    - confectio tributi: recouvrement de l'impôt, levée de l'impôt.    - confectio libri: composition d'un livre.    - confectio belli: fin de la guerre.    - confectio memoriae: l'art de former la mémoire, la mnémotechnique.    - confectio valetudinis, Cic.: affaiblissement de la santé.
    * * *
    confectĭo, ōnis, f. [st2]1 [-] action de faire complètement, composition, confection, achèvement. [st2]2 [-] composition, breuvage, préparation médicale.    - confectio tributi: recouvrement de l'impôt, levée de l'impôt.    - confectio libri: composition d'un livre.    - confectio belli: fin de la guerre.    - confectio memoriae: l'art de former la mémoire, la mnémotechnique.    - confectio valetudinis, Cic.: affaiblissement de la santé.
    * * *
        Confectio, Verbale: vt Confectio tributi. Cic. Imposition de tribut. \ Annalium confectio. Cic. Confection.
    \
        Belli confectio. Cic. Achevement et gaing.
    \
        Escarum confectio a lingua adiuuari videtur. Cic. Maschement.

    Dictionarium latinogallicum > confectio

  • 6 decumanus

        Decumanus, pen. prod. vt Decumanus limes. Plin. La ligne tirant du soleil levant à soleil couchant.
    \
        Decumanus acipenser. Cic. Tout des plus grans.
    \
        Decumanus ager. Cicero. Une contree subjecte à l'imposition de la decime.

    Dictionarium latinogallicum > decumanus

См. также в других словарях:

  • imposition — [ ɛ̃pozisjɔ̃ ] n. f. • 1288; lat. impositio I ♦ Vx Impôt. Le recouvrement des impositions. ♢ (1538) Mod. Le fait d imposer une charge financière, des droits, une contribution. ⇒ taxation. Imposition des plus values. Avis d imposition, de non… …   Encyclopédie Universelle

  • imposition — Imposition. s. f. v. Action d imposer. Il n a d usage au propre qu en cette phrase. Imposition des mains. les Apostres ont fait plusieurs miracles par l imposition des mains. les Fidelles recevoient le S. Esprit par l imposition des mains. les… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • Imposition — is a term used in the printing industry. Print operators will print books using large sheets of paper which will be folded later. This allows for faster printing, simplified binding, and lower production costs. Imposition is the process of… …   Wikipedia

  • Imposition — Im po*si tion, n. [F., fr. L. impositio the application of a name to a thing. See {Impone}.] 1. The act of imposing, laying on, affixing, enjoining, inflicting, obtruding, and the like. From imposition of strict laws. Milton. [1913 Webster] Made… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • imposition — UK US /ˌɪmpəˈzɪʃən/ noun [U] ► the introduction of a new law , tax, rule, or punishment: »the imposition of laws/legislation/rules …   Financial and business terms

  • imposition — [n1] deception artifice, cheating, con, craftiness, dissimulation, fraud, hoax, hocus pocus*, hypocrisy, illusion, imposture, stratagem, trick, trickery; concepts 59,645 Ant. forthrightness, honesty imposition [n2] burden charge, command,… …   New thesaurus

  • Imposition — (v. lat.), 1) Auf od. Hineinlegen: z.B. I. mannum, das Sacrament der Firmelung bei den Katholiken, so v.w. Auflegung der Hände; 2) Auflage, bes. zum Kirchenbau, wo kein Fond dazu da ist; 3) (Liturg.), in der Katholischen Kirche so v.w. Intonatio …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Imposition — Imposition, lat. deutsch, das Auflegen; imposito silentio, lat., mit Auflegung des Stillschweigens. Impost, Steuer, besonders Waarensteuer; impostiren, besteuern …   Herders Conversations-Lexikon

  • imposition — I (excessive burden) noun encroachment, encumbrance, excessive demand, extraordinarily burdensome requirement, hindrance, impediment, infliction, infringement, interference, onus, unjust burden, unjust requirement II (tax) noun charge, duty,… …   Law dictionary

  • imposition — (n.) late 14c., the levying of taxes, a tax, duty, tribute, from O.Fr. imposicion tax, duty; a fixing (early 14c.), from L. impositionem (nom. impositio) a laying on, from imponere to place upon, from assimilated form of in into, in (see IN (Cf.… …   Etymology dictionary

  • imposition — de tribut, Confectio tributi …   Thresor de la langue françoyse

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»