Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

imploro

  • 1 imploro

    implōro ( inpl-), āvi, ātum, 1 (archaic form: endoplorato implorato, quod est cum questione inclamare: implorare namque est cum fletu rogare, quod est proprie vapulantis, Paul. ex Fest. p. 77 Müll.), v. a. [in-ploro], to invoke with tears, call to one ' s assistance, call upon for aid; to invoke, beseech, entreat, implore (freq. and class.; cf. invoco).
    I.
    With personal objects:

    quem enim alium appellem? quem obtester? quem implorem?

    Cic. Fl. 2, 4; cf.: vos etiam atque etiam imploro et appello, sanctissimae deae... deos deasque omnes imploro atque obtestor, id. Verr. 2, 5, 72, § 188:

    deos precari, venerari, implorare debetis, ut, etc.,

    id. Cat. 2, 13, 29 fin.; cf.:

    nomen filii, i. e. filium nomine,

    id. Verr. 2, 5, 49, § 129:

    mulieres milites passis crinibus flentes implorabant, ne, etc.,

    Caes. B. G. 1, 51 fin.:

    imploratus a Siculis in auxilium,

    Just. 23, 3; cf.:

    ad cujus auxilium Hamilcar imploratus,

    id. 22, 2:

    a Veiis exercitum Camillumque ducem implorabunt,

    Liv. 9, 4, 13.—With two acc. (very rare):

    Romanos imploratos auxilium adversus Philippum tulisse opem,

    Liv. 34, 23, 3.—
    II.
    With inanim. or abstr. objects, to pray earnestly for, to beseech, entreat, implore, appeal to:

    qui deus appellandus est? cujus hominis fides imploranda est?

    Cic. Quint. 30, 94 fin.:

    misericordiam,

    id. Mur. 40, 86; cf.:

    vestram fidem, dignitatem, religionem in judicando non imploro,

    id. Verr. 2, 3, 62, § 146; id. Mil. 34, 92:

    sensus vestros,

    id. Sull. 23, 64:

    Heracliti memoriam,

    id. Ac. 2, 4, 11:

    implorantes jura libertatis et civitatis,

    id. Verr. 2, 1, 3, § 7:

    mater filii nomen implorans,

    repeating aloud with tears, id. ib. 2, 5, 49, §

    129: auxilium a populo Romano,

    Caes. B. G. 1, 31, 7; so,

    nequicquam ejus auxilium, si postea velit, senatum imploraturum,

    id. B. C. 1, 1 fin.:

    auxilium prope eversae urbi,

    Liv. 4, 9, 1:

    quae (altera pars) non oratoris ingenium, sed consulis auxilium implorat et flagitat,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9; cf. id. de Or. 2, 33, 144; Caes. B. G. 1, 32, 4:

    unius opem,

    Cic. Rep. 1, 40; cf.:

    poscit opem chorus et... Caelestes implorat aquas docta prece blandus,

    Hor. Ep. 2, 1, 135:

    leges,

    Liv. 3, 56, 12.— Rarely absol.:

    mederis erroribus, sed implorantibus,

    Plin. Pan. 46, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > imploro

  • 2 imploro

    implōro, āre, āvi, ātum - tr. - implorer, supplier, invoquer.    - implorare auxilium ab aliquo: implorer le secours de qqn.    - implorare aliquem ne: implorer qqn de ne pas.
    * * *
    implōro, āre, āvi, ātum - tr. - implorer, supplier, invoquer.    - implorare auxilium ab aliquo: implorer le secours de qqn.    - implorare aliquem ne: implorer qqn de ne pas.
    * * *
        Imploro, imploras, pen. prod. implorare. Terent. Demander aide en plourant, Requerir, Invoquer, Implorer, Demander instamment.

    Dictionarium latinogallicum > imploro

  • 3 imploro

    imploro imploro, avi, atum, are умолять

    Латинско-русский словарь > imploro

  • 4 implōrō (in-pl-)

        implōrō (in-pl-) āvī, ātus, āre    [in+ploro], to invoke with tears: nomen filii (i. e. filium nomine). —To call to help, call for aid, appeal to, invoke, beseech, entreat, implore: alqm: deos deasque omnīs: milites, ne, etc., Cs.: fidem vostram, T.: cuius hominis fides imploranda est?: iura libertatis.—To pray for, beg earnestly, implore: auxilium a populo R., Cs.: auxilium urbi, L.: Caelestīs aquas doctā prece, H.: Romanos imploratos auxilium, etc., L.: cum me res p. implorarit.

    Latin-English dictionary > implōrō (in-pl-)

  • 5 imploro

    im-plōro, āvī, ātum, āre
    1) слёзно молить, с плачем взывать, со слезами заклинать, умолять (i. deos C; i. auxilium ab aliquo C, Cs или C alicujus; i. misericordiam alicujus C)
    2) призывать со слезами (nomen filii C; aliquem ad и in auxilium Just)
    3) апеллировать (i. jura libertatis C)

    Латинско-русский словарь > imploro

  • 6 imploro

    im-plōro, āvī, ātum, āre (in u. ploro), I) unter Tränen u. Flehen rufen, A) im allg.: nomen filii, den Sohn unter Tränen beim Namen rufen, Cic. Verr. 5, 129: u. so nomine Turnum, Verg. Aen. 12, 652. – B) insbes., jmd. od. jmds. Beistand od. Hilfe flehentlich in der Not anrufen, anflehen, deos, Cic.: alqm ad (in) auxilium, Iustin.: alcis auxilium, misericordiam, Cic.: alcis fidem, Acc. tr. u. Cic.: memoriam Heracliti, das Gedächtnis des H. um Beistand anflehen = sich an H. mit der Bitte wenden, seinem Gedächtnisse zu Hilfe zu kommen, Cic. – II) von jmd. etw. flehentlich erbitten, erflehen, jmd. um etw. flehentlich bitten, A) im allg.: auxilium ab alqo, Cic. u. Caes.: m. folg. ne u. Konj., quae (mulieres) milites passis crinibus flentes implorabant, ne se in servitutem Romanam traderent, Caes. – B) insbes., von der Gottheit, vom Himmel usw. etw. sich erbitten, erflehen, cum me... res publica implorarit, Cic.: aquas caelestes, Hor. – / Nbf. endoploro s. bes.

    lateinisch-deutsches > imploro

  • 7 imploro

    im-plōro, āvī, ātum, āre (in u. ploro), I) unter Tränen u. Flehen rufen, A) im allg.: nomen filii, den Sohn unter Tränen beim Namen rufen, Cic. Verr. 5, 129: u. so nomine Turnum, Verg. Aen. 12, 652. – B) insbes., jmd. od. jmds. Beistand od. Hilfe flehentlich in der Not anrufen, anflehen, deos, Cic.: alqm ad (in) auxilium, Iustin.: alcis auxilium, misericordiam, Cic.: alcis fidem, Acc. tr. u. Cic.: memoriam Heracliti, das Gedächtnis des H. um Beistand anflehen = sich an H. mit der Bitte wenden, seinem Gedächtnisse zu Hilfe zu kommen, Cic. – II) von jmd. etw. flehentlich erbitten, erflehen, jmd. um etw. flehentlich bitten, A) im allg.: auxilium ab alqo, Cic. u. Caes.: m. folg. ne u. Konj., quae (mulieres) milites passis crinibus flentes implorabant, ne se in servitutem Romanam traderent, Caes. – B) insbes., von der Gottheit, vom Himmel usw. etw. sich erbitten, erflehen, cum me... res publica implorarit, Cic.: aquas caelestes, Hor. – Nbf. endoploro s. bes.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > imploro

  • 8 imploro

    implorare, imploravi, imploratus V
    appeal to, invoke; beg, beseech, implore; ask for help/favor/protection

    Latin-English dictionary > imploro

  • 9 imploro

    , imploravi, imploratum, implorare 1
      умолять, слёзно просить

    Dictionary Latin-Russian new > imploro

  • 10 inploro

    implōro ( inpl-), āvi, ātum, 1 (archaic form: endoplorato implorato, quod est cum questione inclamare: implorare namque est cum fletu rogare, quod est proprie vapulantis, Paul. ex Fest. p. 77 Müll.), v. a. [in-ploro], to invoke with tears, call to one ' s assistance, call upon for aid; to invoke, beseech, entreat, implore (freq. and class.; cf. invoco).
    I.
    With personal objects:

    quem enim alium appellem? quem obtester? quem implorem?

    Cic. Fl. 2, 4; cf.: vos etiam atque etiam imploro et appello, sanctissimae deae... deos deasque omnes imploro atque obtestor, id. Verr. 2, 5, 72, § 188:

    deos precari, venerari, implorare debetis, ut, etc.,

    id. Cat. 2, 13, 29 fin.; cf.:

    nomen filii, i. e. filium nomine,

    id. Verr. 2, 5, 49, § 129:

    mulieres milites passis crinibus flentes implorabant, ne, etc.,

    Caes. B. G. 1, 51 fin.:

    imploratus a Siculis in auxilium,

    Just. 23, 3; cf.:

    ad cujus auxilium Hamilcar imploratus,

    id. 22, 2:

    a Veiis exercitum Camillumque ducem implorabunt,

    Liv. 9, 4, 13.—With two acc. (very rare):

    Romanos imploratos auxilium adversus Philippum tulisse opem,

    Liv. 34, 23, 3.—
    II.
    With inanim. or abstr. objects, to pray earnestly for, to beseech, entreat, implore, appeal to:

    qui deus appellandus est? cujus hominis fides imploranda est?

    Cic. Quint. 30, 94 fin.:

    misericordiam,

    id. Mur. 40, 86; cf.:

    vestram fidem, dignitatem, religionem in judicando non imploro,

    id. Verr. 2, 3, 62, § 146; id. Mil. 34, 92:

    sensus vestros,

    id. Sull. 23, 64:

    Heracliti memoriam,

    id. Ac. 2, 4, 11:

    implorantes jura libertatis et civitatis,

    id. Verr. 2, 1, 3, § 7:

    mater filii nomen implorans,

    repeating aloud with tears, id. ib. 2, 5, 49, §

    129: auxilium a populo Romano,

    Caes. B. G. 1, 31, 7; so,

    nequicquam ejus auxilium, si postea velit, senatum imploraturum,

    id. B. C. 1, 1 fin.:

    auxilium prope eversae urbi,

    Liv. 4, 9, 1:

    quae (altera pars) non oratoris ingenium, sed consulis auxilium implorat et flagitat,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9; cf. id. de Or. 2, 33, 144; Caes. B. G. 1, 32, 4:

    unius opem,

    Cic. Rep. 1, 40; cf.:

    poscit opem chorus et... Caelestes implorat aquas docta prece blandus,

    Hor. Ep. 2, 1, 135:

    leges,

    Liv. 3, 56, 12.— Rarely absol.:

    mederis erroribus, sed implorantibus,

    Plin. Pan. 46, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > inploro

  • 11 imploratus

    implōrātus, a, um part. passé de imploro.
    * * *
    implōrātus, a, um part. passé de imploro.
    * * *
        Imploratus, penul. prod. Participium. Catull. Requis, Invoqué, Imploré.

    Dictionarium latinogallicum > imploratus

  • 12 endoploro

    endo-plōro арх. LXIIT ap. C = imploro

    Латинско-русский словарь > endoploro

  • 13 implorabilis

    implōrābilis, e [ imploro ] поэт.
    тот, которого молят ( или можно молить) о помощи ( lumen implorabile nautis VF)

    Латинско-русский словарь > implorabilis

  • 14 imploratio

    implōrātiō, ōnis f. [ imploro ]
    i. alicujus C — мольба чья-л. или L (обращённая) к кому-л

    Латинско-русский словарь > imploratio

  • 15 endoploro

    endo-plōro, āre, altlat. = imploro, XII tabb. bei Cic. Tull. 50 = XII tabb. V III, 12 Schoell (wo die Form endoplorato).

    lateinisch-deutsches > endoploro

  • 16 implorabilis

    implōrābilis, e (imploro), um Hilfe anrufbar, Val. Flacc. 1, 573.

    lateinisch-deutsches > implorabilis

  • 17 imploratio

    implōrātio, ōnis, f. (imploro), das Anrufen um Hilfe, das flehentliche Gebet, der flehentliche Hilferuf, m. subj. Genet., illius, Cic. Verr. 5, 163: m. obj. Genet., deûm, Liv. 22, 5, 2: omnium deorum et hominum et civium, Cic. de or. 2, 196: absol., invidiosa, Quint. 9. 2, 38.

    lateinisch-deutsches > imploratio

  • 18 endoploro

    endo-plōro, āre, altlat. = imploro, XII tabb. bei Cic. Tull. 50 = XII tabb. V III, 12 Schoell (wo die Form endoplorato).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > endoploro

  • 19 implorabilis

    implōrābilis, e (imploro), um Hilfe anrufbar, Val. Flacc. 1, 573.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > implorabilis

  • 20 imploratio

    implōrātio, ōnis, f. (imploro), das Anrufen um Hilfe, das flehentliche Gebet, der flehentliche Hilferuf, m. subj. Genet., illius, Cic. Verr. 5, 163: m. obj. Genet., deûm, Liv. 22, 5, 2: omnium deorum et hominum et civium, Cic. de or. 2, 196: absol., invidiosa, Quint. 9. 2, 38.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > imploratio

См. также в других словарях:

  • Lola Flores — Datos generales Nombre real María Dolores Flores Ruiz Nacimiento 21 de enero de 1923 Jerez de la Frontera …   Wikipedia Español

  • Villanueva (La Guajira) — Este artículo o sección sobre geografía necesita ser wikificado con un formato acorde a las convenciones de estilo. Por favor, edítalo para que las cumpla. Mientras tanto, no elimines este aviso puesto el 6 de diciembre de 2010. También puedes… …   Wikipedia Español

  • Accidente del C-130 Hercules de la Real Fuerza Aérea Marroquí — C 130H Hercules CNA OL, de la Real Fuerza Aérea Marroquí, similar al aparato siniestrado. Fecha 26 de julio de 2011 …   Wikipedia Español

  • Or che il dover — – Tali e cotanti sono, K. 36/33i, es un aria de concierto en re mayor para tenor y orquesta de Wolfgang Amadeus Mozart. El aria fue escrita en diciembre de 1766 en Salzburgo, cuando Mozart tenía diez años de edad. Texto El autor de la letra es… …   Wikipedia Español

  • implorar — Se conjuga como: amar Infinitivo: Gerundio: Participio: implorar implorando implorado     Indicativo   presente imperfecto pretérito futuro condicional yo tú él, ella, Ud. nosotros vosotros ellos, ellas, Uds. imploro imploras implora imploramos… …   Wordreference Spanish Conjugations Dictionary

  • St. Gereon — Köln, St. Gereon St. Gereon ist eine der zwölf großen romanischen Basiliken in der Altstadt Kölns. In Ihrem Kern sind noch erhebliche Reste eines spätantiken Konchenovalbaus aus der Mitte des 4. Jahrhunderts erhalten, der zu den bedeutendsten… …   Deutsch Wikipedia

  • Henri Grouès — Abbé Pierre El Abbé Pierre, en 1999 Nacimiento …   Wikipedia Español

  • Linternas Verdes — Anexo:Linternas Verdes Saltar a navegación, búsqueda Los Green Lantern Corps poseen 7.200 miembros, dos por cada sector espacial (anteriormente eran 3.600, uno por sector). La Tierra es la única excepción a la regla teniendo 4 Linternas Verdes:… …   Wikipedia Español

  • Acarnán — En la mitología griega Acarnán (en griego antiguo Ἄκαρνάν, ᾶνος, latín Ăcarnān, ānis) fue un epígono, hijo de Alcmeón y Calírroe y hermano de Anfótero; su padre fue asesinado por Fegeo y la viuda imploró a Zeus que transformara a us hijos en… …   Wikipedia Español

  • Agustín Agualongo — Cisneros General Años de servicio 1811 1824 Apodo Caudillo de Pasto León de Pasto Lealtad …   Wikipedia Español

  • Hadiz — Un hadiz o jadiz (árabe: حديث, ḫadīṯ en general, narración, referencia ) literalmente significa un dicho o una conversación, pero islámicamente representa los dichos y las acciones del Profeta Mahoma relatadas por sus compañeros y compiladas por… …   Wikipedia Español

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»