-
1 buńczucznie
adv. grad. książk. [potrząsać głową] cockily, defiantly; [odpowiadać] impertinently, cockily* * *adv.swaggeringly, cockily, with panache.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > buńczucznie
-
2 niegrzecznie
adv. grad. 1. (nieuprzejmie) rudely, impolitely; [brzmieć] rude adj., impolite adj.- niegrzecznie komuś przerywać it’s rude to interrupt somebody- niegrzecznie odnosił się do nauczycieli he was rude to his teachers- odburknął mi niegrzecznie he growled a rude retort- odpowiedział bardzo niegrzecznie he answered very rudely a. impertinently- powiedziano mi niegrzecznie, żebym nie zawracała nikomu głowy I was rudely told not to bother anybody- zaśmiał się niegrzecznie he laughed rudely- zawsze niegrzecznie rozmawia he’s always rude- znany był z tego, że niegrzecznie traktował swoich podwładnych he was known for his rudeness to(ward) his staff2. dziec. (nieposłusznie) naughtily- to niegrzecznie that’s naughty- zachowywać się niegrzecznie to be naughty* * *adv.1. (= nieuprzejmie) unkindly, discourteously.2. (= szorstko) rudely, impolitely.3. ( o dziecku) naughtily.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > niegrzecznie
-
3 zuchwale
adv. grad. 1. (z arogancką pewnością siebie) brash, cockily pot.; (bezczelnie) rudely, impudently 2. (z brawurową odwagą) audaciously; (w nieustraszony, przebojowy sposób) daringly* * *adv.1. (= bezczelnie) impertinently.2. (= odważnie) daringly.The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > zuchwale
-
4 har|do
adv. grad. 1. (wyniośle) [odpowiedzieć] proudly, haughtily- hardo podniosła głowę she raised her head proudly a. haughtily2. (zuchwale) [odpowiadać, stawiać się] impertinentlyThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > har|do
-
5 impertynencko
adv. książk. impertinently, impudently- odezwać się do kogoś impertynencko to be impertinent to sbThe New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary > impertynencko
См. также в других словарях:
Impertinently — Im*per ti*nent*ly, adv. In an impertinent manner. Not to betray myself impertinently. B. Jonson. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
impertinently — (adv.) mid 15c., from IMPERTINENT (Cf. impertinent) + LY (Cf. ly) (2) … Etymology dictionary
impertinently — impertinent ► ADJECTIVE 1) not showing proper respect. 2) formal not pertinent; irrelevant. DERIVATIVES impertinence noun impertinently adverb … English terms dictionary
impertinently — adverb see impertinent … New Collegiate Dictionary
impertinently — See impertinent. * * * … Universalium
impertinently — adverb In an impertinent manner … Wiktionary
impertinently — adv. disrespectfully, rudely, impudently; in an irrelevant manner; inappropriately … English contemporary dictionary
impertinently — im·per·ti·nent·ly … English syllables
impertinently — See: impertinent … English dictionary
impertinently — adverb in an impudent or impertinent manner a lean, swarthy fellow was peering through the window, grinning impudently • Syn: ↑saucily, ↑pertly, ↑freshly, ↑impudently • Derived from adjective: ↑impudent ( … Useful english dictionary
impertinent — impertinently, adv. impertinentness, n. /im perr tn euhnt/, adj. 1. intrusive or presumptuous, as persons or their actions; insolently rude; uncivil: a brash, impertinent youth. 2. not pertinent or relevant; irrelevant: an impertinent detail. 3.… … Universalium
