-
1 imperiosus
imperious, dominering, powerful. -
2 imperiosus
imperiosa, imperiosum ADJpowerful, domineering, masterful; dictatorial, imperious -
3 Imperiosus
impĕrĭōsus (less correctly inp-), a, um, adj. [imperium], possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant (class.).I.In gen.: urbes magnae atque imperiosae, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 2:II.populi,
Cic. Or. 34, 120: imperiosissima civitas, Aug. Civ. Dei, 15, 19 (cf. Verg. A. 1, 284):dictatura,
Liv. 7, 40, 9; cf.virga,
i. e. the fasces, Ov. Tr. 5, 6, 32:quisnam igitur liber? sapiens, sibi qui imperiosus,
who has dominion over himself, Hor. S. 2, 7, 83; cf. Plin. 34, 8, 19, § 62:imperiosissimae humanae mentis artes (religio, astrologia, medicina),
id. 30, 1, 1, § 1:risus habet vim nescio an imperiosissimam,
Quint. 6, 3, 8. —In partic.A.In a bad sense, imperious, domineering, tyrannical:B.cupiditas honoris quam dura est domina, quam imperiosa,
Cic. Par. 5, 3, 40:nimis imperiosus philosophus,
id. Fin. 2, 32, 105:paedagogi,
Quint. 1, 1, 8:imperiosus atque impotens,
Sen. Ben. 3, 28 fin.:imperiosi nobis ipsis et molesti sumus,
id. Q. N. 4 praef.:Proserpina,
Hor. S. 2, 5, 110:quojus cibo iste factust imperiosior,
Plaut. Capt. 4, 2, 26:imperiosius aequor,
Hor. C. 1, 14, 8:familia imperiosissima et superbissima,
Liv. 9, 34, 15.—Hence,Impĕrĭōsus, i, m., a surname of the dictator L. Manlius Torquatus and his son, the consul T. Manlius Torquatus, on account of their severity, Liv. 7, 3, 4; 7, 4, 7; Sen. Ben. 3, 37; Cic. Fin. 2, 19, 60; Plin. 22, 5, 5, § 8; Liv. 4, 29, 6; cf. Manlius.—Hence, adv.: impĕrĭōsē, imperiously, tyrannically (ante- and postclass.):non severe, non imperiose praecepit,
Gell. 2, 29, 1; Charis. 202, 11: paene imperiosius quam humanius, Varr. ap. Non. 287, 20. -
4 imperiosus
impĕrĭōsus (less correctly inp-), a, um, adj. [imperium], possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant (class.).I.In gen.: urbes magnae atque imperiosae, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 2:II.populi,
Cic. Or. 34, 120: imperiosissima civitas, Aug. Civ. Dei, 15, 19 (cf. Verg. A. 1, 284):dictatura,
Liv. 7, 40, 9; cf.virga,
i. e. the fasces, Ov. Tr. 5, 6, 32:quisnam igitur liber? sapiens, sibi qui imperiosus,
who has dominion over himself, Hor. S. 2, 7, 83; cf. Plin. 34, 8, 19, § 62:imperiosissimae humanae mentis artes (religio, astrologia, medicina),
id. 30, 1, 1, § 1:risus habet vim nescio an imperiosissimam,
Quint. 6, 3, 8. —In partic.A.In a bad sense, imperious, domineering, tyrannical:B.cupiditas honoris quam dura est domina, quam imperiosa,
Cic. Par. 5, 3, 40:nimis imperiosus philosophus,
id. Fin. 2, 32, 105:paedagogi,
Quint. 1, 1, 8:imperiosus atque impotens,
Sen. Ben. 3, 28 fin.:imperiosi nobis ipsis et molesti sumus,
id. Q. N. 4 praef.:Proserpina,
Hor. S. 2, 5, 110:quojus cibo iste factust imperiosior,
Plaut. Capt. 4, 2, 26:imperiosius aequor,
Hor. C. 1, 14, 8:familia imperiosissima et superbissima,
Liv. 9, 34, 15.—Hence,Impĕrĭōsus, i, m., a surname of the dictator L. Manlius Torquatus and his son, the consul T. Manlius Torquatus, on account of their severity, Liv. 7, 3, 4; 7, 4, 7; Sen. Ben. 3, 37; Cic. Fin. 2, 19, 60; Plin. 22, 5, 5, § 8; Liv. 4, 29, 6; cf. Manlius.—Hence, adv.: impĕrĭōsē, imperiously, tyrannically (ante- and postclass.):non severe, non imperiose praecepit,
Gell. 2, 29, 1; Charis. 202, 11: paene imperiosius quam humanius, Varr. ap. Non. 287, 20. -
5 inperiosus
impĕrĭōsus (less correctly inp-), a, um, adj. [imperium], possessed of command, far-ruling, mighty, powerful, puissant (class.).I.In gen.: urbes magnae atque imperiosae, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 2:II.populi,
Cic. Or. 34, 120: imperiosissima civitas, Aug. Civ. Dei, 15, 19 (cf. Verg. A. 1, 284):dictatura,
Liv. 7, 40, 9; cf.virga,
i. e. the fasces, Ov. Tr. 5, 6, 32:quisnam igitur liber? sapiens, sibi qui imperiosus,
who has dominion over himself, Hor. S. 2, 7, 83; cf. Plin. 34, 8, 19, § 62:imperiosissimae humanae mentis artes (religio, astrologia, medicina),
id. 30, 1, 1, § 1:risus habet vim nescio an imperiosissimam,
Quint. 6, 3, 8. —In partic.A.In a bad sense, imperious, domineering, tyrannical:B.cupiditas honoris quam dura est domina, quam imperiosa,
Cic. Par. 5, 3, 40:nimis imperiosus philosophus,
id. Fin. 2, 32, 105:paedagogi,
Quint. 1, 1, 8:imperiosus atque impotens,
Sen. Ben. 3, 28 fin.:imperiosi nobis ipsis et molesti sumus,
id. Q. N. 4 praef.:Proserpina,
Hor. S. 2, 5, 110:quojus cibo iste factust imperiosior,
Plaut. Capt. 4, 2, 26:imperiosius aequor,
Hor. C. 1, 14, 8:familia imperiosissima et superbissima,
Liv. 9, 34, 15.—Hence,Impĕrĭōsus, i, m., a surname of the dictator L. Manlius Torquatus and his son, the consul T. Manlius Torquatus, on account of their severity, Liv. 7, 3, 4; 7, 4, 7; Sen. Ben. 3, 37; Cic. Fin. 2, 19, 60; Plin. 22, 5, 5, § 8; Liv. 4, 29, 6; cf. Manlius.—Hence, adv.: impĕrĭōsē, imperiously, tyrannically (ante- and postclass.):non severe, non imperiose praecepit,
Gell. 2, 29, 1; Charis. 202, 11: paene imperiosius quam humanius, Varr. ap. Non. 287, 20. -
6 Tanaquil
Tănăquil, īlis, f., the proud, imperious wife of the elder Tarquin, Liv. 1, 34; Plin. 36, 27, 70, § 204.—Hence, as an appellative, for a domineering, ambitious woman, Juv. 6, 566; Aus. Ep. 23, 31.
См. также в других словарях:
Imperious — Im*pe ri*ous, a. [L. imperiosus: cf. F. imp[ e]rieux. See {Imperial}.] 1. Commanding; ascendant; imperial; lordly; majestic. [Obs.] A vast and imperious mind. Tilloison. [1913 Webster] Therefore, great lords, be, as your titles witness, Imperious … The Collaborative International Dictionary of English
imperious — index dictatorial, disdainful, dogmatic, influential, insolent, oppressive, orgulous, peremptory (absolute … Law dictionary
imperious — (adj.) 1540s, from L. imperiosus commanding, mighty, powerful, from imperium empire, command (see EMPIRE (Cf. empire)). Related: Imperiously … Etymology dictionary
imperious — domineering, *masterful, peremptory, imperative Analogous words: *dictatorial, authoritarian, magisterial: despotic, tyrannical, arbitrary, autocratic (see ABSOLUTE): lordly, overbearing (see PROUD) Antonyms: abject Contrasted words: obsequious,… … New Dictionary of Synonyms
imperious — [adj] bossy, overbearing arrogant, authoritative, autocratic, commanding, compulsatory, compulsory, despotic, dictatorial, domineering, exacting, haughty, high handed, imperative, imperial, mandatory, obligatory, oppressive, overweening,… … New thesaurus
imperious — ► ADJECTIVE ▪ arrogant and domineering. DERIVATIVES imperiously adverb imperiousness noun. ORIGIN Latin imperiosus, from imperium command, empire … English terms dictionary
imperious — [im pir′ē əs] adj. [L imperiosus < imperium, EMPIRE] 1. overbearing, arrogant, domineering, etc. 2. urgent; imperative SYN. MASTERFUL imperiously adv. imperiousness n … English World dictionary
imperious — imperiously, adv. imperiousness, n. /im pear ee euhs/, adj. 1. domineering in a haughty manner; dictatorial; overbearing: an imperious manner; an imperious person. 2. urgent; imperative: imperious need. [1535 45; < L imperiosus commanding,… … Universalium
imperious — [[t]ɪmpɪ͟əriəs[/t]] ADJ GRADED If you describe someone as imperious, you mean that they have a proud manner and expect to be obeyed. [WRITTEN] Her attitude may be imperious at times but that is more than compensated by her bravery... From across… … English dictionary
imperious — adjective Etymology: Latin imperiosus, from imperium Date: 1540 1. a. befitting or characteristic of one of eminent rank or attainments ; commanding, dominant < an imperious manner > b. marked by arrogant assurance ; domineering … New Collegiate Dictionary
imperious — adjective /ɪmˈpɪəriəs,ɪmˈpɪriəs/ a) Domineering, arrogant, or overbearing. ...she glanced about her in an imperious, challenging sort of way, with looks and gestures that clearly were unstudied. b) Urgent. Circumstances of an imperious nature,… … Wiktionary