Перевод: с латинского на немецкий

с немецкого на латинский

illuster

  • 1 illuster

    illūster, s. il-lūstris /.

    lateinisch-deutsches > illuster

  • 2 illuster

    illūster, s. illustris .

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > illuster

  • 3 illustris

    il-lūstris, e (in u. lustro), im Lichte od. Glanze stehend, erleuchtet, hell, lichtvoll, licht, strahlend, I) eig.: stella, lumen, locus, domicilia, Cic.: die iam illustri, als es schon heller Tag war, Curt.: ostio et lumine illustriore, Varro: solis candor illustrior est, Cic. – II) übtr.: 1) in die Augen fallend, lichtvoll, deutlich, offenbar, einleuchtend, anschaulich (Ggstz. obscurus, occultus), res, Cic.: oratio, Cic.: rationes, Cic.: mei multi et illustres sermones habiti, meine vielsachen und unzweideutig getanen Äußerungen, Cic.: quae vero, cum de facto non ambigitur, quaeruntur, qualia sint, ea si ex reis numeres, et innumerabilia sunt et obscura, si ex rebus, valde et modica et illustria (in die Augen fallend), Cic.: est enim plus aliquanto illustre (augenscheinlich) quam illud dilucidum, Cic. – 2) hervorstechend, a) der Geburt, dem Stande usw. nach, hochstehend, angesehen vornehm, vir, Liv.: homo, Liv.: adulescens, Caes. u. Nep.: illustriore loco natus, Caes.: illustri magis quam nobili ortus familiā, Vell.: homines illustres honore ac nomine, Q. Cic.: equites et divitiis et genere ill., Liv.: de antiquis illustrissimus quisque pastor erat, Varro. – b) dem Rufe nach, bekannt, berühmt, vir, Suet.: homines, Cic.: vir ill. gloriā militari, Eutr.: loci, Vell.: res populi Romani, Nep.: est eius nomen quam Solonis illustrius, Cic.: huius in re militari illustre factum, Nep.: huius illustrissimum est proelium apud Plataeas, Nep. – im üblen Sinne = berüchtigt, unum illud, quod ita fuit illustre notumque omnibus, ut etc., Cic. Verr. 5, 34. – c) übh. ins Auge fallend, glänzend, bedeutend (Kompar. = von einiger Bedeutung), ausgezeichnet, statua, lorbeergeschmückte, Tac.: rerum illustrium disputationes, oratorische Glanzpartien, Cic.: res (Ereignis) illustrior, Caes.: legatio illustrior, Nep.: causa (Rechtsfall), Cic.: privata vita, Eutr.: ingenium, Tac.: claram et illustrem orationem efficere, einer R. Ruhm u. Auszeichnung verschaffen, Tac.: eius in omni vita nihil est ad laudem illustrius quam ipsa calamitas, diente nichts mehr zur Verherrlichung seines Ruhms, Cic. – / Nbf. masc. illuster, Val. Max. 4, 1, 5 u. 4, 3, 11. Gesta in senat. pro recip. cod. Theod. in. p. 82* (Haenel). Marc. Emp. de medicam. p. 83 Ald.

    lateinisch-deutsches > illustris

  • 4 illustris

    il-lūstris, e (in u. lustro), im Lichte od. Glanze stehend, erleuchtet, hell, lichtvoll, licht, strahlend, I) eig.: stella, lumen, locus, domicilia, Cic.: die iam illustri, als es schon heller Tag war, Curt.: ostio et lumine illustriore, Varro: solis candor illustrior est, Cic. – II) übtr.: 1) in die Augen fallend, lichtvoll, deutlich, offenbar, einleuchtend, anschaulich (Ggstz. obscurus, occultus), res, Cic.: oratio, Cic.: rationes, Cic.: mei multi et illustres sermones habiti, meine vielsachen und unzweideutig getanen Äußerungen, Cic.: quae vero, cum de facto non ambigitur, quaeruntur, qualia sint, ea si ex reis numeres, et innumerabilia sunt et obscura, si ex rebus, valde et modica et illustria (in die Augen fallend), Cic.: est enim plus aliquanto illustre (augenscheinlich) quam illud dilucidum, Cic. – 2) hervorstechend, a) der Geburt, dem Stande usw. nach, hochstehend, angesehen vornehm, vir, Liv.: homo, Liv.: adulescens, Caes. u. Nep.: illustriore loco natus, Caes.: illustri magis quam nobili ortus familiā, Vell.: homines illustres honore ac nomine, Q. Cic.: equites et divitiis et genere ill., Liv.: de antiquis illustrissimus quisque pastor erat, Varro. – b) dem Rufe nach, bekannt, berühmt, vir, Suet.: homines, Cic.: vir ill. gloriā militari, Eutr.: loci, Vell.: res populi Romani, Nep.: est eius nomen quam Solonis illustrius, Cic.: huius in re militari illu-
    ————
    stre factum, Nep.: huius illustrissimum est proelium apud Plataeas, Nep. – im üblen Sinne = berüchtigt, unum illud, quod ita fuit illustre notumque omnibus, ut etc., Cic. Verr. 5, 34. – c) übh. ins Auge fallend, glänzend, bedeutend (Kompar. = von einiger Bedeutung), ausgezeichnet, statua, lorbeergeschmückte, Tac.: rerum illustrium disputationes, oratorische Glanzpartien, Cic.: res (Ereignis) illustrior, Caes.: legatio illustrior, Nep.: causa (Rechtsfall), Cic.: privata vita, Eutr.: ingenium, Tac.: claram et illustrem orationem efficere, einer R. Ruhm u. Auszeichnung verschaffen, Tac.: eius in omni vita nihil est ad laudem illustrius quam ipsa calamitas, diente nichts mehr zur Verherrlichung seines Ruhms, Cic. – Nbf. masc. illuster, Val. Max. 4, 1, 5 u. 4, 3, 11. Gesta in senat. pro recip. cod. Theod. in. p. 82* (Haenel). Marc. Emp. de medicam. p. 83 Ald.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > illustris

См. также в других словарях:

  • illuster — illuster:1.⇨berühmt(1)–2.⇨glänzend(2) …   Das Wörterbuch der Synonyme

  • illuster — »glänzend; vornehm, erlaucht«: Das Adjektiv wurde im 19. Jh. aus gleichbed. frz. illustre entlehnt, das auf lat. illustris »im Licht stehend, strahlend; berühmt« (< *inlustris) zurückgeht. Dies gehört zu lat. lustrare »hell machen, beleuchten« …   Das Herkunftswörterbuch

  • illuster — il·lụs·ter Adj; meist attr, geschr ≈ vornehm, erlaucht <eine Gesellschaft, ein Kreis, ein Gast> || NB: illuster → ein illustrer Gast …   Langenscheidt Großwörterbuch Deutsch als Fremdsprache

  • illuster — distinguiert; edel; hehr (veraltet); adlig; vornehm; erhaben * * * il|lụs|ter 〈Adj.〉 1. glänzend, berühmt 2. vortrefflich, erlesen ● eine illustre Gesellschaft, Persönlichkeit [<lat. illustris „erleuchtet, glänzend, berühmt“ u. frz. illustre… …   Universal-Lexikon

  • illuster — il|lụs|ter 〈Adj.〉 1. glänzend, berühmt 2. vortrefflich, erlesen; eine illustre Gesellschaft, Persönlichkeit [Etym.: <lat. illustris »erleuchtet, glänzend, berühmt« u. frz. illustre »hochberühmt«] …   Lexikalische Deutsches Wörterbuch

  • illuster — il|lus|ter <über fr. illustre aus gleichbed. lat. illustris, eigtl. »im Licht stehend«> glanzvoll, vornehm, erlaucht …   Das große Fremdwörterbuch

  • illuster — adj ( t, illustra) framstående, berömd, lysande …   Clue 9 Svensk Ordbok

  • illuster — il|lụs|ter <lateinisch> (glänzend, vornehm); il|lus|t|re Gesellschaft …   Die deutsche Rechtschreibung

  • Hotel Illuster — (Устер,Швейцария) Категория отеля: 3 звездочный отель Адрес: Zürichstrasse 14, 8610 У …   Каталог отелей

  • illustrieren — illuster »glänzend; vornehm, erlaucht«: Das Adjektiv wurde im 19. Jh. aus gleichbed. frz. illustre entlehnt, das auf lat. illustris »im Licht stehend, strahlend; berühmt« (< *inlustris) zurückgeht. Dies gehört zu lat. lustrare »hell machen,… …   Das Herkunftswörterbuch

  • Illustration — illuster »glänzend; vornehm, erlaucht«: Das Adjektiv wurde im 19. Jh. aus gleichbed. frz. illustre entlehnt, das auf lat. illustris »im Licht stehend, strahlend; berühmt« (< *inlustris) zurückgeht. Dies gehört zu lat. lustrare »hell machen,… …   Das Herkunftswörterbuch

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»